Η φτώχεια και ο χώρος της (μικρό δοκίμιο)-UPDATE

.

Ένας στους δύο Γάλλους φοβάται πως θα μείνει άστεγος

©Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Συναφές : Τι είναι ο «Τέταρτος Κόσμος» (Quart Monde)

the-destruction-of-small-ideas.jpegΈχετε κι εσείς φοβηθεί πως θα μείνετε άστεγοι ? Σεις, που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, μάθετε, πως δεν είστε οι μόνοι. Σύμφωνα με μία έρευνα γνώμης της BVA (που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Humanité και της Vie, επί αντιπροσωπευτικού σε εθνικό επίπεδο δείγματος 1005 προσώπων), το 47% των Γάλλων φοβάται πως θα βρεθεί χωρίς στέγη. Σχεδόν ένας στους δύο. Αντίθετα, δεν το φοβάται το 52% των Γάλλων. Απομένει 1% : δεν έχουν άποψη ή είναι ήδη άστεγοι ;
… Οι Γάλλοι φοβούνται. Ένα συναίσθημα συγκεχυμένο, που ο πρώτος λαϊκιστής θα μπορούσε να εργαλειοποιήσει κατά βούληση …»
(Απόδοση από εδώ)

Αλλά με ποιους τρόπους συνδέεται η φτώχεια με τον χώρο ;

« … Η κοινωνική γεωγραφία των τεσσάρων τελευταίων δεκαετιών, όσο ασχολήθηκε με τις ανταγωνιστικές κοινωνικές σχέσεις και το πώς αυτές διαδραματίζονται στο χώρο, με διεκδικούμενο τον χώρο, αλλά και με εργαλείο τον χώρο, έδωσε μια ογκώδη παραγωγή, που κινήθηκε μεταξύ άλλων γύρω από τα ζητήματα της περιφερειακής ανισότητας, της περιθωριοποίησης, της άνισης ανάπτυξης, της σχέσης κέντρου και περιφέρειας, ή τέλος , της κοινωνικής δικαιοσύνης…

… Με τον όρο κοινωνικός αποκλεισμός περιγράφουμε την «νέα φτώχεια», η οποία έχει ως αίτιο την ανεργία μακράς διάρκειας, την εργασία σε υποβαθμισμένες συνθήκες, ή/και την πολλαπλά «ελαστική» απασχόληση, και η οποία σε βάθος χρόνου αποκλείει τα άτομα και τις κοινωνικές ομάδες από τα minimum κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα, ενώ την ίδια στιγμή εμπεριέχει και διασφαλίζει τους μηχανισμούς παγίωσης και αναπαραγωγής της.

Map Descriptive of London poverty (in 12 sheets) SHEET 3, Northern District [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Χάρτης Περιγραφής της Φτώχειας στο Λονδίνο (12 φύλλα) ΔΕΛΤΙΟ 3, Βόρειες Συνοικίες – Map Descriptive of London poverty (in 12 sheets) SHEET 3, Northern District – Carte Descriptive de la pauvreté de Londres (en 12 feuilles) FICHE 3, Quartiers du Nord [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν τεθεί το ζήτημα έτσι, το να προσδιορίσουμε τους συγκεκριμένους τόπους των οποίων οι κάτοικοι είναι σε μεγάλο ποσοστό άνεργοι, φτωχοί κι εγκλωβισμένοι σε μια διαδικασία κοινωνικού παγιωμένη, εντεινόμενη και ανατροφοδοτούμενη, είναι πολύ εύκολο και λογικό. Έτσι, αν περιοριστούμε στη λογική αυτή, οδηγούμαστε αναπόφευκτα στη χαρτογράφηση των κοινωνικών δεικτών, η οποία όμως, όχι μονάχα συρρικνώνει και υποτιμά τις πραγματικές διαστάσεις της εμπλοκής του χώρου στις κοινωνικές σχέσεις, αλλά τις περισσότερες φορές αποβαίνει παραπλανητική ως προς το μέτρο των πραγμάτων, αλλά κυρίως, ως προς τα πραγματικά κριτήρια τα οποία θα έπρεπε να υιοθετηθούν τόσο για την κατανόηση, όσο και για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

poverty-map-of-london-1899.jpeg

Η φτώχεια βέβαια δεν είναι καινούρια κατάσταση, ενώ ο κοινωνικός διαχωρισμός μέσα στην πόλη (segregation) είναι μια παλιά κιόλας ιστορία. Αναγνωρίζουμε ως «φυσικό» το γεγονός ότι όμοιας τάξης εισοδήματα συχνά ομαδοποιούνται σε σχετικά ομοιογενείς συνοικίες. Γνωρίζουμε καλά ότι η άγρια αστικοποίηση έσπειρε τον πλανήτη παραγκουπόλεις. Τέλος, το γεγονός ότι η παραδοσιακή φτώχεια στεγάστηκε στις ιστορικές φτωχογειτονιές, αποτελεί κάτι σαν μέρος της κουλτούρας μας: το ζήσαμε οι ίδιοι ή το είδαμε στο ασπρόμαυρο σινεμά….….»

Booth’s Poverty Map of London 1899.

poverty-map-of-london-legend-complete.gif

.

.

.

.


ΜΑΥΡΟ: χαμηλότερη κατηγορία. Διεστραμένη, ημι-εγκληματική κατηγορία.
ΣΚΟΥΡΟ ΜΠΛΕ: Πολύ κακή. Σε χρόνια ανάγκη.
ΓΑΛΑΖΙΟ: Κακή. 18σελίνια. με 21σελίνια την εβδομάδα για μια μέτρια οικογένεια
ΠΟΡΦΥΡΟ: Μικτή. Κάποιοι άνετα, άλλοι φτωχοί
ΡΟΖ: Αρκετά άνετα. Καλή κατάσταση, συνήθεις αποδοχές.
ΚΟΚΚΙΝΟ: Μεσαία τάξη. Άνετη κατηγορία.
ΚΙΤΡΙΝΟ: Ανώτερα μεσαία και ανώτερα στρώματα. Πλούσιοι.

BLACK: Lowest class. Vicious, semi-criminal.
DARK BLUE: Very poor, casual. Chronic want.
LIGHT BLUE: Poor. 18shillings to 21shillings a week for a moderate family
PURPLE: Mixed. Some comfortable others poor
PINK: Fairly comfortable. Good ordinary earnings.
RED: Middle class. Well-to-do.
YELLOW: Upper-middle and Upper classes. Wealthy.

BLACK: classe la plus basse. Vicious, semi-criminelle.
DARK BLUE: Très pauvre, décontracté. Besoin Chronique
BLEU CLAIR: Mauvais. 18shillings à 21shillings la semaine pour une famille modérée
VIOLET: Mixte. Some confortables d’autres pauvres
PINK: Assez à l’aise. Bons revenus ordinaires.
ROUGE: Classe moyenne. A l’aise.
JAUNE: Classe moyenne-supérieure et supérieure. Riches.

Έχει ενδιαφέρον η ανάλυση του υπομνήματος και η περιγραφή των τάξεων και ειδικά των δύο ακραίων (παρατίθεται αυτούσια):

Booth’s Description of Classes

A The lowest class, which consists of some occasional labourers, street sellers, loafers, criminals and semi-criminals. Their life is the life of savages, with vicissitudes of extreme hardship and their only luxury is drink.
B Casual earnings, very poor.The labourers do not get as much as three days work a week, but it is doubtful if many could or would work full time for long together if they had the opportunity. Class B is not one in which men are born and live and die so much as a deposit of those who from mental, moral and physical reasons are incapable of better work.
C Intermittent earning. 18s to 21s per week for a moderate family. The victims of competition and on them falls with particular severity the weight of recurrent depressions of trade. Labourers, poorer artisans and street sellers. This irregularity of employment may show itself in the week or in the year: stevedores and waterside porters may secure only one of two days’ work in a week, whereas labourers in the building trades may get only eight or nine months in a year.
D Small regular earnings. poor, regular earnings. Factory, dock, and warehouse labourers, carmen, messengers and porters. Of the whole section none can be said to rise above poverty, nor are many to be classed as very poor. As a general rule they have a hard struggle to make ends meet, but they are, as a body, decent steady men, paying their way and bringing up their children respectably.
E Regular standard earnings, 22s to 30s per week for regular work, fairly comfortable. As a rule the wives do not work, but the children do: the boys commonly following the father, the girls taking local trades or going out to service.
F Higher class labour and the best paid of the artisans. Earnings exceed 30s per week. Foremen are included, city warehousemen of the better class and first hand lightermen; they are usually paid for responsibility and are men of good character and much intelligence.
G Lower middle class. Shopkeepers and small employers, clerks and subordinate professional men. A hardworking sober, energetic class.
H Upper middle class, servant keeping class.

« … Σήμερα όμως δεν έχουμε να κάνουμε με τη γνωστή «παραδοσιακή», στατική, ακόμα και «κληρονομική» φτώχεια του αγροτικού χώρου ή της πρόσφατης αστικοποίησης. Πρόκειται για μια καινούρια δυναμική διαδικασία ραγδαίας ‘φτωχοποίησης’ και περιθωριοποίησης μεγάλων κοινωνικών ομάδων, των μεσαίων στρωμάτων. Ομάδων, οι οποίες, πολύ πέρα από την συμμετοχή τους στη μέχρι τώρα κοινωνική οργάνωση και συμφωνία, υπήρξαν τα ίδια της τα στηρίγματα. Είναι αυτοί που είχαν αποδεχτεί και επενδύσει σ’αυτό το ‘κοινωνικό σχέδιο’ (μετείχαν στην εκπαίδευση που η κοινωνία επέλεξε και επέβαλε, δήλωσαν έμπρακτα νομιμοφροσύνη στο σύστημα και αποδέχτηκαν το πλέγμα των αξιών του). Είναι αυτοί που πλήρωσαν τα τιμήματα που τους ζητήθηκαν (οικονομικά, ηθικά, προσωπικά κλπ.), συντηρώντας αλλά και συντηρούμενοι από ιδεολογίες και αξίες συνεχιζόμενης κοινωνικής αναρρίχησης, απόλυτου ατομικισμού και ανεξέλεγκτης κατανάλωσης. Αυτοί είναι που συνθλίβονται σήμερα στο κοινωνικό περιθώριο. Η έννοια της «κοινωνικής δικαιοσύνης», με όποιους τρόπους κι αν είχε κατασκευαστεί και «συμφωνηθεί» να ισχύσει, σήμερα καταρρέει. Κι ένας μετά τον άλλο, οι καθρέφτες μέσα στους οποίους η κοινωνία λάτρεψε τον εαυτό της, θρυμματίζονται. Το «κοινό περί δικαίου αίσθημα» δοκιμάζεται, κι αυτό θέτει σε κίνδυνο την κοινωνία την ίδια ….»

(Τα αποσπάσματα είναι από: Δώρα Λαφαζάνη, «Χώρος και Κοινωνικές Σχέσεις – Χώρος και Κοινωνικός Αποκλεισμός», Σύγχρονα Θέματα, τ. 62, 1-3/1997, 69-75)
Δείτε και :Booth’s1898-99 Map
Poverty maps of London
Booth’s poverty map of London
Charles Booth and poverty mapping in late nineteenth century London
Charles Booth and the survey into life and labour in London (1886-1903)
Selected Studies on Charles Booth
Επίσης : Τhe spatial form of poverty in Charles Booth’sLondon (Μεταφέρω από το σχόλιο αρ. 5, infra, του ‘στεγασμένος’)
Κι ακόμη : Η «εξαφάνιση» της φτώχειας
Ενημέρωση (13-Ιαν-08):
Πληθαίνουν οι Άθλιοι τωνΑθηνών

και
Η μάχη των αστέγων για μια «θέση» ύπνου
Επίσης :
11.000 άστεγοι στην Αθήνα
«Δεν θέλω λύπηση, θέλω μόνιμη δουλειά»
Έντεκα χιλιάδες σκιές στη λαμπερή Αθήνα
Πού μπορούν να βρουν φαγητό και στέγη
Μια Εστία για 70 από τους άστεγους της Αθήνας (τους οποίους ο Δήμος Αθηναίων μέτρησε στο τέλος του 2007, και τουςβρήκε 1700.)

Στη Θεσσαλονίκη ..

’Αποροι – Άστεγοι: η άλλη πλευρά της ζωής στη Θεσσαλονίκη !
Τριπλασιάστηκαν σε 3 χρόνια οι άστεγοι της Θεσσαλονίκης
Μια χούφτα ανθρωπιάς για χιλιάδες απόρους

©Μετάφραση – Μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer

© Photo_Copyright : Drugo

(συνεχίζεται …)

Για άλλα (περί βίας) συναφή, δείτε εδώ

Για άλλα (περί φτώχειας) συναφή, δείτε εδώ


30 Responses to Η φτώχεια και ο χώρος της (μικρό δοκίμιο)-UPDATE

  1. Ο/Η roidis λέει:

    η απειλή της φτώχειας πλανάται όσο περνά ο καιρός και περισσότερο πάνω από τις λεγόμενες ανεπτυγμένες κοινωνίες, ταυτόχρονα ο καταμερισμός του πλούτου γίνεται πια εμφανές ότι διευρύνει τις ανισότητες, δεν μπορεί το γεγονός αυτό να κρυφτεί…Βεβαίως και η απειλή αυτή παύει σιγά-σιγά να είναι σαν κάτι που πλησιάζει, έστω επικίνδυνα, γίνεται πραγματικότητα και χτυπά τη πόρτα πολλών Ευρωπαίων. Το νιώθω και εδώ στο Βέλγιο.

  2. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Νομίζω ότι επιστρέφουμε γρήγορα στις πρώτες φάσεις
    της άγριας εκβιομηχάνισης, ξέφρενα,
    χωρίς τους προστατευτικούς προσκρουστήρες.
    Μου έρχονται εικόνες από τις «Στάχτες της Άντζελα»
    του Frank McCourt.
    «Ξέρετε, πολύς κόσμος από εκείνα τα χρόνια δεν θέλει να
    θυμάται ότι υπήρχαν δρόμοι χωρίς φως και νερό, ενώ
    δεκάδες οικογένειες έκαναν αγώνα για την επιβίωσή
    τους, στριμωγμένες γύρω από το μοναδικό αποχωρητήριο
    της περιοχής», λέει ο Alan Parker, που σκηνοθέτησε
    την ομώνυμη ταινία.
    Εικόνες Charles Dickens, Hector Malot, A.J. Cronin.
    Η παρένθεση των κοινωνικών κατακτήσεων έκλεισε και
    τη θέση της παίρνει η «νέα φτώχεια».
    Κι ακόμη, οι περισσότεροι παραμυθιάζονται από τις
    επίσημες ρητορικές, και διαλέγουν την εκούσια ή
    ακούσια παραζάλη.

  3. Ο/Η Manos S. λέει:

    Έκανες δυομιση μήνες να έρθεις, αλλά επέστρεψες
    θεαματικά! «Περίεργο» το θέμα σου και ανησυχητικό
    για το δικό μας μέλλον…

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Manos S.,
    Πόσα είναι αυτά που μας κάνουν να λαχταράμε και να
    ανυπομονούμε να έρθει το αύριο ;

  5. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    stegasmenos,

    Σας ευχαριστώ πολύ για την εισαγωγική παράγραφο και
    τον ενδιαφέροντα οβολό σας. Επιλαμβάνομαι.

    Ακούω πως τα Χριστούγεννα έχουν γίνει πλέον κινητή
    εορτή και υπόκεινται κι αυτά σε ελαστικοποίηση.

  6. Ο/Η stegasmenos λέει:

    Μα τι παλιομοδίτικα θέματα είναι αυτά με τα οποία ασχολείστε ;
    Φτώχεια, ανεργία, παραγκουπόλεις μέχρι και ..τάξεις! Αμάν πια!
    Έρχονται και Χριστούγεννα και δεν μας αφήνεται να συγκεντρωθούμε
    στο τι να πρώτο-αγοράσουμε για να νιώσουμε λίγο γιορτές.

    Εν πάση περιπτώσει εξαιρετικό το άρθρο σας, όσο για τους φιλομαθείς αναγνώστες σας έχω να προτείνω το πρόσφατο ενδιαφέρον άρθρο «The spatial form of poverty in Charles Booth’s London» με ενδιαφέροντα συμπεράσματα και επιπλέον χάρτες του Booth του 1889 και 1899.

    (http://eprints.ucl.ac.uk/archive/00003273/01/3273.pdf)

  7. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    DIONYSOS,

    Ο «κόσμος» ετοιμάζεται για Χριστούγεννα.
    Πρίν και μετά από αυτό, για κάτι άλλο.
    Οι συμπολίτες μας αυτοί, δεν χωράνε ανάμεσα στις διαφημίσεις του δρόμου, του χαρτιού και της τηλεόρασης.

    Όταν λέμε όμως ο ‘κόσμος’, ποιούς ακριβώς εννοούμε και
    γιατί μας φαίνεται αυτονόητο?

    Η συνέχεια στο επόμενο…

  8. Ο/Η DIONYSOS λέει:

    Στην Αθήνα έχουμε 5-6000 αστέγους εκ των οποίων 180 μόνο
    κουτσοστεγάζονται σε 2 νοικιασμένα ξενοδοχεία του Δήμου
    Αθηναίων. Συσίτιο απολαμβάνουν οι μισοί (πλειοψηφία οι
    τοξικομανείς) στο χώρο πάνω από την Κουμουνδούρου
    απέναντι από το Υπ. Απασχόλησης (δεν βλέπω να μιλάει
    κανείς γιαυτή τη σύγχρονη αυλή των θαυμάτων). Στο πεδίο
    του Αρεος, στο Σύνταγμα ,στην Ακαδημίας, στην Κλαυθμώνος
    στην Ερμού και το Μοναστηράκι όταν βλέπεται άτομο με δύο
    σακ βουαγιάζ να ψιλιάζεστε. Καθένας από αυτούς τους συμπολίτες
    μας κρύβει μια Αβυσσο και μια θεογονία μέσα του, θεούς
    αλλοκοτους που οι άλλοι δεν έχουμε πιστέψει

  9. Ο/Η eleni λέει:

    καλημέρα ώρτσα πανιά! ακόμη έχω στέγη…

  10. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Καλημέρα Ελένη,

    Το βύθισες αύτανδρο το νυχτερινό σου το ποστ – μαζί πάει
    και το καϋμένο μου το σχόλιο !!

  11. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    inlovewithlife,

    Έτσι είναι, όπως τα λές.

    Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα με την ανάγνωση/αναγνώριση των
    κοινωνικών ανταγωνισμών στο χώρο.

    Απομένουν :

    Ο χώρος ως διεκδικούμενο (διακύβευμα) των κοινωνικών
    ανταγωνισμών, και, βέβαια, οι πρακτικές διαχείρισής τους
    με εργαλείο τον χώρο και την ‘θεσμική του κατασκευή’.

    Θα επανέλθω γι’αυτά.
    Θα δώ και το δικό σου.

    Ευχαριστώ για το σχόλιο

  12. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Καλησπέρα,

    Έχω γράψει κάτι σχετικό στο μπλόγκ μου πρόσφατα αλλά επικεντρωμένο στη συγχρονη μέγα – πόλη, την Μητρόπολη.

    Συμφωνώ με όσα γράφεις. Θα προσθέσω ότι οι κοινωνικές ανισότητες διαχέονται στις Μητροπόλεις του καπιταλισμού με οργανωμένο πλέον τρόπο. Μιλάω φυσικά για συγκεκριμένες νομικές διατάξεις χωροταξικού σχεδιασμού, που ψηφίζονται για να γκετοποιούν κάποιες περιοχές αλλά και να οριοθετούν τους πλουσίους σε κάποιες άλλες, για γενικευμένες ρατσιστικές πρακτικές από τους ιδιοκτήτες ακινήτων αλλά κυρίως για τους νόμους της «ελεύθερης αγοράς» που διαμορφώνουν με διαχωρισμούς τη Μητρόπολη.

    Επίσης, να προσθέσω ότι, όπως κάθε δράση έχει και αντίδραση, έτσι και στη Μητρόπολη γεννιούνται συνεχώς οι κοινωνικές συγκρούσεις που αντιμάχονται όλα τα παραπάνω (που γράφω και γράφεις). Δέστε τα ξεσπάσματα στα γκέτο του Παρισιού από τους καταπιεσμένους. Γεννιούνται ταυτόχρονα και οι νέες εξελιγμένες μέθοδοι για την κατάπνιξη αυτών των συγκρούσεων. Κάμερες και τεχνολογίες παρακολούθησης παντού, γενικευμένη βία του κράτους και στρατοκρατική αστυνόμευση. Ο δημόσιος, ο κοινωνικός χώρος μετατρέπεται σε χώρο κρατικό και απολύτως ελεγχόμενο από ελεύθερο που ήταν και οι συμπεριφορές ομογενοποιούνται σιγά σιγά με βάση τα κελεύσματα και τους κανόνες της εξουσίας.

    Βέβαια να πώ ότι στην Ελλάδα και δη στην Αθήνα δεν είναι ακόμη έτσι τα πράγματα. Δεν υπάρχουν ακόμη γκέτο με την κυριολεκτική έννοια του όρου ούτε αδρές χωρικ’ες γραμμές ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, όπως οπουδήποτε αλλού (κλασσικό παράδειγμα αυτού ο συγχρωτισμός εκατέρωθεν στη διασκέδαση), ενώ υπάρχει κοινωνικοποίηση και κοινωνικός ιστός. Αυτά όμως πολύ γρήγορα αλλάζουν σε κάθε επίπεδο.

  13. Ο/Η roadartist λέει:

    Kαλημέρα σας. Αν θα μεινω άστεγη οχι..Νομιζω οτι μπορω να θεωρω τον εαυτό μου τυχερο, γιατί δεν μενουμε σε ενοικιο. Άνεργη όμως…..ο μόνιμος φόβος..Και τώρα καλά.., πιο πολύ για μελλοντικά το φοβάμαι..σε μεγαλύτερη ηλικία..

  14. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    roadartist,

    Μπορεί εσύ να είσαι τυχερή, φοβάσαι όμως λές …
    Το αξιοπρόσεκτο είναι κυρίως οι φόβοι και η ανησυχίες
    για το μέλλον που διαπερνούν τις κοινωνίες.

  15. Ο/Η doctor λέει:

    Νομίζω ότι στην Ελλάδα, λόγω του ότι ο θεσμός της οικογενείας (όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλες τις μεσογειακές χώρες) είναι ισχυρότατος, δεν υπάρχει κίνδυνος για να μείνουμε άστεγοι.

    Πιο πολύ φοβάται ο έλληνας την ανεργία…

    doctor

  16. Ο/Η harisheiz λέει:

    Πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, θα ήθελα μόνο να προσθέσω κάτι στην επιχειρηματολογία. Σε κάποιο σημείο το κείμενο λέει, «Γνωρίζουμε καλά ότι η άγρια αστικοποίηση έσπειρε τον πλανήτη παραγκουπόλεις.» Είναι σίγουρα μια δήλωση που ενέχει μια μεγάλη αλήθεια αλλά ταυτόχρονα θα επιχειρούσα μια ανάγνωση σε παγκόσμια κλίμακα γιατί το φαινόμενο της μαζικής αστικοποίησης είναι παγκόσμιο αλλά δεν οδήγησε παντού σε παραγκουπόλεις. Πρόσφατα είχα την χαρά να παρακολουθήσω μια διάλεξη του David Harvey ο οποίος απλοποίησε αυτό που σκεφτόμουν εδώ και καιρό λέγοντας απλά το προφανές ότι δηλαδή «υπάρχουν φτωχές πόλεις επειδή υπάρχουν πλούσιες πόλεις». Παράλληλα με την συσσώρευση ανθρώπων υπάρχει και μια μετακίνηση κεφαλαίου, αρχικά από την περιφέρεια προς το κέντρο και ύστερα από κέντρο σε κέντρο. Οι παραγκουπόλεις υπάρχουν όχι μόνο εξαιτίας της άγριας αστικοποίησης αλλά λόγω της ανισόρροπης παγκόσμιας ανάπτυξης. Πιο απλά, οι Βραζιλιάνοι ζουν σε φαβέλες, επειδή τα διαμερίσματα στη Νέα Υόρκη είναι πανάκριβα!

    Περιμένω με χαρά το 2ο μέρος… :)

  17. Ο/Η stegasmenos λέει:

    Όπως γράφετε στο post σας, 52% των Γάλλων δεν φοβάται να μείνει άστεγος. Καθόλου παράδοξο αν λάβουμε υπ’ όψιν πως ιδιόκτητη κατοικία έχει το 58% των Γάλλων.(ενδεικτικά ευρωπαϊκός μ.ο. 69%, Βουλγαρία 94%, Κύπρος 85%, Ισπανία 84%, Ελλάδα 80%, Αγγλία 67%, Γερμανία 41%, ΗΠΑ 67%, Ιαπωνία 60%)
    Όσον αφορά στο 1% μάλλον δεν «είναι ήδη άστεγοι» διότι τότε θα ήταν στο ποσοστό που δεν φοβάται, όπως ο βρεγμένος την βροχή. Τολμώ, για λόγους «λογιστικής τακτοποίησης», να προτείνω το 1% των Γάλλων που αξιοποιεί το «ενοικιοστάσιο» ((Loi de 1948). (ακόμα καλύτεροι όροι από το 15,5% που ζει σε HLM)
    Είναι εύλογοι οι φόβοι πάντως για μια κοινωνία με χρονίζουσα ανεργία (8,8%, με τους μισούς μακροχρόνια ανέργους) η οποία αν και 6η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, (τέταρτη σε αγοραστική δύναμη), με ένα από τα καλύτερα συστήματα κοινωνικών υπηρεσιών, και έχοντας από τις μικρότερες εισοδηματικές ανισότητες, καταφέρνει να δημιουργεί ένα «Ένα συναίσθημα συγκεχυμένο φόβου».
    Τι να πούμε για τα καθ’ ημάς; Για πόσο θα μας νανουρίζει ο «θεσμός της μεσογειακής οικογένειας»;

    (ευχαριστώ για την ref.)

  18. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Δείτε και THE HOMELESS GUY

    Λέει λοιπόν ο άνθρωπος :
    «… Το όνομά μου είναι … και είμαι άστεγος. Μπαινοβγαίνω
    στην κατάσταση του άστεγου για πάνω από 25 χρόνια.
    Έχω ζήσει σχεδόν κάθε παραλλαγή του άστεγου, σε αυτοκίνητο,
    σε φιλανθρωπικό ίδρυμα, σε δρομάκια κλπ.
    Ωστόσο, δεν υπήρξα πάντοτε άστεγος. Υπηρέτησα στο
    ναυτικό, πήγα για ένα χρόνο στο κολλέγιο, είχα μαγαζί, αγόρασα
    σπίτι, παντρεύτηκα, έκανα δυό όμορφα παιδιά.
    Υποφέρω από κατάθλιψη και κοινωνική ανησυχία, που με
    εμποδίζουν να κρατήσω μιά δουλειά για μεγάλο διάστημα…

    …. Πρέπει να δώ τα παιδιά μου ….Να μάθω και πάλι νέα τους.
    Θέλω να τους μιλήσω και πάλι. Να σπάσει ο πάγος, να ξεπεράσω
    την αγωνία και ν’αρχίσουμε πραγματικά να μιλάμε και να
    γνωριστούμε.
    Ελάτε παιδιά, στείλτε μου ένα email ! …»

    Το blog του άστεγου προέρχεται από επισήμανση του AFM

  19. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    doctor,

    Οι αντιδράσεις είναι «αλυσσιδωτές», που λέγαμε
    και στη φυσική.
    Και τα πράγματα έχουν πολύ αλλάξει.
    Θυμάστε πώς καταβρέχανε με τις μάνικες τα υπόγεια της
    Ομόνοιας στους Ολυμπιακούς.
    Η Γαλλία ξανα-ποινικοποίησε την επαιτεία.

  20. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    harisheiz,

    Μπορεί να υπάρχουν πλούσιες και φτωχές πόλεις,
    αυτή όμως η ‘αιτιοκρατική ερμηνεία’ μου φαίνεται
    μάλλον απλουστευτική.
    Νομίζω επίσης ότι η ‘αγροτική έξοδος’, και ο
    εξαναγκασμός σε κινητικότητα των αγροτικών
    πληθυσμών, για να χρησιμεύσουν
    ως φτηνό και κινητό εργασιακό δυναμικό-ρευστό,
    παραγκουπόλεις δημιούργησε και όχι κάτι άλλο.
    Το αν εν συνεχεία σωρεύτηκε κεφάλαιο, μέσα
    από τον τριτογενή αλλά και μέσα από παρασιτικές
    διαδικασίες, είναι κάτι άλλο, και μάλλον διαδικασία
    δεύτερης φάσης.
    Και σήμερα άλλωστε, η κινητικότητα του εργασιακού
    ρευστού είναι που δημιουργεί αδιάκοπα ‘ξανα-μοιράσματα
    της τράπουλας’, τα οποία κάθε φορά ενισχύουν
    όσους βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση.
    Άλλωστε, και η ΕΕ διαμαρτύρεται στις εκθέσεις της για
    το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, και κυρίως
    στον τριτογενή δεν είναι διατεθειμένοι να μετακινούνται
    διαρκώς, τουλάχιστον όχι τόσο όσο στις ΗΠΑ, για παράδειγμα.
    Η δεξαμενή πρέπει να ανακατεύεται περισσότερο,
    ώσπου να μοιάζει με blender.
    Χρειαζόμαστε κι άλλο εργασιακό πολτό !
    Ευχαριστώ πολύ το σχόλιο.

  21. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    stegasmenos,

    Δεν ξέρω πόσοι αξιοποιούν το «ενοικιοστάσιο» του 1948,
    όλο και λιγότεροι πάντως.
    Και δεν ξέρω πώς τέθηκε πράγματι αυτό το 1% στα
    ερωτηματολόγια.
    Ούτως ή άλλως δεν έχω να προτείνω καλύτερη στατιστική
    τακτοποίηση από τη δική σας.
    Για να είμαι ειλικρινής, αυτό το κείμενο το χρησιμοποίησα
    σαν αφορμή για να γράψω κάτι, μου φάνηκε όμως
    εξαιρετικά πρόχειρο για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα.
    Νομίζω επίσης ότι οι φόβοι έχουν δύο δυνατές ρίζες:
    την υπάρχουσα κατάσταση, και κυρίως, τη διαφαινόμενη
    τάση.
    Η ανεργία οδηγεί στην απώλεια της στέγης, της στενής
    και της ευρείας οικογένειας και του κοινωνικού κύκλου,
    αλλά δεν είναι μόνο αυτή.
    Έχουμε ακόμα και τα στεγαστικά δάνεια.
    Αυτό το 80% που λέτε παραπάνω, είναι επί συνόλου ελλήνων
    πολιτών ή μονίμων κατοίκων?

    Συμφωνώ με τα περί νανουρίσματος που λέτε, πρώτα-πρώτα
    γιατί αυτό το «εμείς» θα όφειλε να περιλαμβάνει
    όλους αυτούς που ζούν εδώ, των οποίων οι στεγαστικές
    συνθήκες είναι άθλιες, αλλά και τους κατοίκους στα
    χαρτοκιβώτια και τα παγκάκια,
    πρακτικά ανύπαρκτους πριν 10-15 χρόνια.
    Και το νανούρισμα, είναι ακόμη πιο αδικαιολόγητο και
    λόγω της ραγδαίας μεταβολής των διαγενεακών σχέσεων,
    της οποίας είμαστε μάρτυρες (βλ. και επόμενο σχόλιο)
    Ευχαριστώ για τη συνδρομή σας.

  22. Ο/Η στεγασμένος λέει:

    Θα ήθελα να παρατηρήσω πως στα πολλά μέτρα «ευπρεπισμού» των Αθηνών κατά την προετοιμασία και διάρκεια των Ολυμπιακών, δεν ανήκει το πλύσιμο με μάνικες των υπόγειων χώρων του ηλεκτρικού στην Ομόνοια και αλλού.
    Το πλύσιμο αυτό γινόταν πάντα μετά το τελευταίο δρομολόγιο καθημερινά χειμώνα καλοκαίρι, και συνεχίζεται και τώρα πλην των χώρων του μετρό που γίνεται με σφουγγαρίστρες. (μηχανικές ή «χειρός»)

    Όσον αφορά στην ποινικοποίηση της επαιτείας στην Γαλλία, μάλλον ποινικοποιείται η εκμετάλευση της επαιτείας, ο νόμος του Σαρκοζί (loi de sécurité intérieure, Φεβρουάριος 2003) στο άρθρο 6, προβλέπει 3 χρόνια φυλακή και 45.000€ πρόστιμο για «όποιον πραγματοποιεί κέρδος από άλλα πρόσωπα τα οποία ζητιανεύουν, οργανώνει αυτά, στρατολογεί, εκπαιδεύει, πείθει». Μάλιστα ο νόμος ανεβάζει τις ποινές σε 5 χρόνια φυλακή και 75.000€ αν το αδίκημα περιλαμβάνει ανήλικους, εκμετάλλευση από συγγενή, αδύναμα πρόσωπα, ασκείται βία και πολλά άλλα.

    Κατά τα άλλα ο νόμος αυτός ποινικοποιεί για πρώτη φορά πολλές μορφές συμπεριφοράς οι οποίες σχετίζονται με την φτώχεια.

  23. Ο/Η στεγασμένος λέει:

    Ο τρόπος ελέγχου στις δειγματοληψίες για τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης διεθνώς είναι παρόμοιος. Ο ερωτώμενος ερωτάται ως μέλος νοικοκυριού αν κατοικεί σε ιδιόκτητο σπίτι.
    Το 80% για την Ελλάδα λοιπόν σημαίνει ότι 80% των ερωτώμενων απάντησαν πως το νοικοκυριό στο οποίο είναι μέλη, μένει σε ιδιόκτητο σπίτι.

    ¨Όσον αφορά στους ξένους,( Πληθυσμός με ξένη υπηκοότητα) 78,1% μένει σε ενοικιασμένο σπίτι, Ο παραπάνω πληθυσμός, σε ποσοστό 11,8%, διαμένει σε ιδιόκτητες κατοικίες χωρίς οικονομικές υποχρεώσεις, όπως δάνειο, υποθήκη κλπ., ενώ σε ποσοστό 5,8%, διαμένει σε ιδιόκτητες κατοικίες με οικονομικές υποχρεώσεις.
    (ΕΣΥΕ, έρευνα για τις δαπάνες στέγασης των νοικοκυριών, 2006)

    Όσον αφορά στους Γάλλους με ιδιόκτητη στέγη, από αυτούς 35% δεν έχουν δάνειο, δηλαδή 60% των ιδιοκτητών δεν το χρωστάνε.

    Για το ενοικιοστάσιο έχετε δίκιο , όλο και λιγότεροι το αξιοποιούν: 2% το 1992, 1,4 το 1996 και 1% το 2002.

  24. Ο/Η px λέει:

    Και να λοιπόν που στις τάξεις του προλεταριάτου, θα δούμε απ’ ό,τι φαίνεται νεόπτωχους με 4Χ4 και chevinion. Καθόλου περίεργο: αφού εξάντλησε το περιβάλλον, αφού εξάντλησε την εργατική τάξη, τώρα πια ο καπιταλισμός έχει αρχίσει να τρέφεται και απ’ τις σάρκες του. Απ’ τις σάρκες της μικροαστικής και μεσοαστικής τάξης που τόσους αιώνες αποτέλεσαν την ασταμάτητη καρβουνομηχανή του.

  25. Ο/Η κωστής λέει:

    Καλημέρα,

    Είδα σε ένα άλλο blog ότι σου αρέσει ο Ανδρέας Βουρλούμης. Μέχρι την Κυριακή 23.12 η γκαλερί Άστρα στην οδό Καρυατίδων (κοντά στο νέο μουσείο της ακρόπολης) έχει μία έκθεση με έργα του, κυρίως ακουαρέλλες. Εγώ τη βρήκα καταπληκτική. Αν σε ενδιαφέρει, μπορείς να πας.

    Χαιρετώ,

    Κ

  26. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Κωστή,
    Αλήθεια είναι,
    ευχαριστώ πολύ

  27. Ο/Η doctor λέει:

    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά!

    doctor

  28. Ο/Η γιώργος λέει:

    Καλημέρα…
    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά…
    Χρόνια καλά, με υγεία και ευτυχία…
    Εύχομαι κάθε ευχή σου να πραγματοποιηθεί, όσο μεγάλη ή μικρή μπορεί να είναι…
    Και πάνω απ’ όλα, να είμαστε καλά, να τα λέμε διαδικτυακά, με κείμενα ψυχής…
    Την καλημέρα μου και πάλι…

  29. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ευχαριστώ για τις ευχές !
    Χρόνια πολλά σε όλους και :

    «η νέα χρονιά να είναι λιγότερο δίσεκτη από την προηγούμενη»

  30. […] Συναφές : Η φτώχεια και ο Χώρος της […]

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: