Το τελευταίο πήδημα (salto mortale) του Franz Reichelt (μικρό δοκίμιο)

Ο Franz Reichelt  πήδηξε το 1912 από τον πύργο του Άιφελ, θέλοντας να αποδείξει την αξία της εφεύρεσής του: της «στολής-αλεξίπτωτο». Η πτώση του κινηματογραφήθηκε και τον έκανε διάσημο.
©Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Franz Reichelt [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο Γάλλος ράφτης κυριών Franz Reichelt, γεννήθηκε στην Βιέννη το 1879, πήγε όμως στη Γαλλία σε ηλικία 19 ετών, έζησε και δούλεψε εκεί, έγινε Γάλλος πολίτης στα τριάντα του, και «γαλλοποίησε» και το όνομά του σε François. Ζούσε και εργαζόταν στο 8 της οδού Gaillon, κοντά στη Λεωφόρο de l’Opéra.

το πρώτο αλεξίπτωτο [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όπως είπε η θυρωρός, ο ράφτης είχε «μια όμορφη πελατεία», κυρίως από Αυστριακές κυρίες, περαστικές από το Παρίσι. Θεωρείται ο τραγικός πρόδρομος του B.A.S.E. (Buildings-Antennas-Spans-Earth ) Jumping.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:
Το αλεξίπτωτο είχε ανακαλυφθεί το 1797 από τον Γάλλο André-Jacques Garnerin, ο Reichelt όμως ήθελε να δημιουργήσει μια «στολή-αλεξίπτωτο».

«Το πρώτο εναέριο ταξίδι του πολίτη Garnerin με την πολίτη Henri». Εφημερίδα για τις Κυρίες και τη Μόδα, 1797-1798 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αεροπλοΐα είναι η μεγάλη ατραξιόν. Αλλά τα δυστυχήματα είναι πολλά, με αποτέλεσμα να ενταθούν οι προσπάθειες για την τελειοποίηση του αλεξίπτωτου. Καθώς ο Reichelt ως ράφτης, έχει να κάνει με υφάσματα, θεωρεί ότι «το έχει». Καθώς είχε και μόλις μία τριετία που πολιτογραφήθηκε Γάλλος, αναζητεί έναν τρόπο ώστε να ενσωματωθεί ταχύτερα αλλά και να λάμψει στη γαλλική κοινωνία. Οι μελέτες του  για την «στολή-αλεξίπτωτο» άρχισαν το 1910. Ένα σύστημα μικρών ράβδων και λουριών επέτρεπε να ξεδιπλώνονται μερικά τετραγωνικά μέτρα αδιάβροχου μεταξωτού υφάσματος.

Ouest-Eclair, που εκδόθηκε από το 1899 ως το 1944 (φύλλο για την καθέλκυση του «La Normandie») [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο εφευρέτης έκανε τις πρώτες δοκιμές στην αυλή του κτηρίου του στην οδό Gaillon, χρησιμοποιώντας κούκλες βιτρίνας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα OuestEclair (1899-1944), το 1911 ο Reichelt κάνει μια πρώτη δοκιμή της εφεύρεσής του, πηδώντας ο ίδιος από δέκα περίπου μέτρα. Για καλή του τύχη, έπεσε πάνω σ’ένα παχύ στρώμα άχυρα.

η αυτοκτονία του στρατηγού Boulanger στο κοιμητήριο Ixelles, Σάββατο 10 Όκτωβρίου 1891 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Franz Reichelt: αποκόμματα εφημερίδων της εποχής και πάνω η «βουτιά του θανάτου» [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ύστερα από λίγο καιρό, σύμφωνα με την εφημερίδα le PetitJournal (1863-1944), επανέρχεται και από τον πρώτο όροφο του πύργου του Άιφελ (57 μέτρα υψόμετρο) ρίχνει μια κούκλα βιτρίνας, στην οποία είχε φορέσει τη «στολή-αλεξίπτωτο». Το πείραμα δεν πέτυχε, ο Reichelt όμως επιμένει.Πράγματι, στις αρχές Φεβρουαρίου 1912 ο Reichelt ειδοποιεί τον τύπο, ότι θα πραγματοποιήσει ο ίδιος δοκιμή από τον πρώτο όροφο του πύργου του Άιφελ.

Le Petit Parisien (1876-1944). φύλλο 1ης Μαΐου 1891, για τη «σφαγή της Fourmies». Για την ιστορία: Η Fourmies, μικρή βιομηχανική πόλη του γαλλικού βορρά γνώρισε στα τέλη του 19ου αιώνα το βιομηχανικό και δημογραφικό της απόγειο, χάρη στην υφαντουργία. Απέχει 200km από το Παρίσι και έχει 15.000 κατοίκους σχεδόν όλοι εργάτες. Ύστερα από τη σφαγή της πλατείας Haymarket στο Chicago, με αφορμή τις διαδηλώσεις για το 8ωρο, η Δεύτερη Διεθνής αποφασίζει τον Ιούλιο του 1889 την διεθνή διαδήλωση της Πρωτομαγιάς. Οι σοσιαλιστές προσπαθούν να οργανώσουν και στην Fourmies μια γενική απεργία με αίτημα το 8ωρο και την αύξηση των μισθών. Στις 30 Απριλίου 1891 η εργοδοσία κάνει αφισοκόλληση στους τοίχους της πόλης, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Ο Δήμαρχος πιέζεται και ζητάει δυό διμοιρίες στρατού. Η διαδήλωση επρόκειτο να είναι εορταστική και ειρηνική. Στις 10Η00 το πρωί οι εργάτες θα έφερναν τις διεκδικήσεις τους στο Δημαρχείο και το απόγευμα θα ήταν εορταστικό και θα τελείωνε με χορό. Όμως, στις 9Η00 συλλαμβάνονται 4 διαδηλωτές, έπειτα από επεισόδιο με έφιππους αστυνομικούς. Άλλες δυό διμοιρίες στρατού έρχονται ως ενισχύσεις. Οι διαδηλωτές ζητούν 8ωρο, οι στρατιώτες ρίχνουν στον αέρα, οι διαδηλωτές απαντούν με πέτρες. Ο διοικητής ζητά να οπισθοχωρήσει ο στρατός και να ρίξει: 10 νεκροί (Maria Blondeau 18 ετών, Louise Hublet 20 ετών, Ernestine Diot 17 ετών, Félicie Tonnelier 16 ετών, Kléber Giloteaux 19 ετών, Charles Leroy 20 ετών, Emile Ségaux 30 ετών, Gustave Pestiaux 14 ετών, Emile Cornaille 11 ετών, Camille Latour 46 ετών) και τουλάχιστον 35 τραυματίες. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 1912, από τις 7Η00 το πρωί έχουν μαζευτεί στο Champ-de-Mars τριάντα περίπου περίεργοι και δημοσιογράφοι, που έμελλε να είναι και οι μάρτυρες της συντριβής του. Είναι μια παγωμένη μέρα, αφού καμιά στιγμή η θερμοκρασία δεν ξεπέρασε τους 0°C. Έρχονται και μερικοί αστυνομικοί για να τηρήσουν την τάξη. Η αστυνομία είχε επιτρέψει την δοκιμή, ωστόσο εκ των υστέρων ισχυρίστηκε ότι ο François Reichelt δεν είχε ξεκαθαρίσει ότι θα πηδούσε ο ίδιος αυτοπροσώπως (ενώ βεβαίως οι εφημερίδες το διατυμπάνιζαν!!).Ο Reichelt έφτασε φορώντας «ένα είδος καφετιάς φόρμας, λίγο πιο ογκώδους από μία συνήθη ένδυση» γράφει η le Gaulois (1868-1929). «Το στήθος έμοιαζε με το προστατευτικό της ξιφομαχίας, επενδεδυμένο με ύφασμα» σημειώνει η εφημερίδα, «και πάνω στους ώμους, οι διπλωμένες φτερούγες της στολής έμοιαζαν με επωμίδες, που δεν χαλούσαν καθόλου την αρμονία». Ο ράφτης είχε ομολογουμένως καλό γούστο. Στο κεφάλι του φορά κάτι σαν τραγιάσκα.
Παρά την άδεια της αστυνομίας, λέει η le Petit Parisien (1876-1944),ένας φύλακας, που υπήρξε μάρτυρας της προηγούμενης ατυχούς δοκιμής του Reichelt, φοβάται μια νέα και χειρότερη καταστροφή  και του απαγορεύει την πρόσβαση στον πύργο του Άιφελ. Ωστόσο, έπειτα από παρέμβαση των ανωτέρων του φύλακα, ο εφευρέτης καταφέρνει ν’ανέβει στον πρώτο όροφο του πύργου. Το επεισόδιο της απαγόρευσης, λέγεται ότι πολύ εκνεύρισε τον Reichelt.Ο Reichelt ποζάρει στο έδαφος, δίπλα στον πύργο, επιδεικνύοντας την «στολή-αλεξίπτωτο» και από εμπρός και από την πλάτη. Έπειτα ανεβαίνει στον πρώτο όροφο του πύργου του Άιφελ.Ο Reichelt διστάζει για σαράντα περίπου δευτερόλεπτα, και στη συνέχεια, στις 8Η22, βλέποντας προς τον Σηκουάνα ρίχνεται στο κενό.

Le Petit Parisien (1876-1944). φύλλο της προεκλογικής περιόδου του 1899 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«Το σύστημα άνοιξε κατά το ήμισυ και η πτώση άρχισε ήπια», σημειώνει η leGaulois. «Ξαφνικά, το σύστημα διπλώθηκε κάτω από τον Reichelt κι εκείνος άρχισε να πέφτει σαν πέτρα. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα το σώμα του συντρίβεται στο παγωμένο έδαφος. Η σορός του μεταφέρθηκε άμεσα στον αστυνομικό σταθμό της οδού Amélie, κι έπειτα στο σπίτι της οδού Gaillon. Σύμφωνα με την έκθεση αυτοψίας, ο Reichelt πέθανε πιθανόν από καρδιακή κρίση, ακριβώς πριν την πρόσκρουση στο έδαφος.

Την επομένη, όλα τα καθημερινά πρωτοσέλιδα ανακοινώνουν το δράμα με φωτογραφίες, επαναλαμβάνοντας τη φράση: «τραγικό πείραμα».
ο Franz Reichelt λίγο πριν σκάσει στο έδαφος [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]
 ο Franz Reichelt λίγο πριν σκάσει στο έδαφος [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην αρχή της στήλης του, ο δημοσιογράφος της le Gaulois αναφέρεται στους εφευρέτες –«τρελέςιδιοφυΐες». Για να προσθέσει: «Φοβάμαι όμως πως εκείνος που σκοτώθηκε χτες δεν χαρακτηρίζεται παρά μόνο από το πρώτο μισό του όρου». Ήταν πράγματι τρελός ο Reichelt; Μας δείχνει το φιλμ έναν άνδρα 33 ετών που αυτοκτονεί σε ναρκισσιστικό παραλήρημα; Ήταν το πήδημα θανάτου μια μορφή υπέρτατης τέχνης;

Le Gaulois (1868-1929). Φύλλο της 17ης Φεβρουαρίου 1884 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η συνέχεια του άρθρου της le Gaulois, προσπαθεί ν’αποδείξει ότι ο Reichelt δεν είχε σχέση με τέτοια παθολογία. Την Κυριακή το βράδυ, ο ρεπόρτερ συνάντησε κατά τύχη έναν φίλο του Reichelt, ο οποίος του εξομολογήθηκε : «Όσο κι αν σας φαίνεται παράδοξο, ο δυστυχής φίλος μου έπεσε θύμα του νόμου που προστατεύει τους εφευρέτες εντελώς πρόσκαιρα». Πράγματι, την εποχή εκείνη, η ευρεσιτεχνία διαρκούσε δεκαπέντε χρόνια. Έπρεπε λοιπόν ο εφευρέτης να προλάβει να βάλει στο εμπόριο την πατέντα του σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, πριν επιτραπούν οι «μαϊμούδες». Για να μπορέσει λοιπόν να δεχτεί γρήγορα παραγγελίες έπρεπε να προβεί σε θεαματικές επιδείξεις. «Αυτός είναι και ο λόγος που βιάστηκε να δοκιμάσει το τολμηρό αυτό πείραμα», κατέληξε ο φίλος του ράφτη-εφευρέτη.

le Petit Journal (1863-1944). Φύλλο της 7ης Οκτωβρίου 1906: «Λυντσάρισμα στις ΗΠΑ, η σφαγή των νέγρων στην Ατλάντα, Georgia» [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Το ατύχημα θα είχε ίσως προ πολλού ξεχαστεί, αν δεν υπήρχε το σχετικό διάσημο φιλμάκι μεταξύ πολλών άλλων σχετικών με τον πύργο του Άιφελ, με τους πρωτοπόρους της «αεροπλοΐας» ή ακόμη με τη ζωή στο Παρίσι της Bélle Epoque (1879-1914).

©-Μετάφραση-μοντάζ:L’Enfant de la Haute Mer

Κύριες πηγές:
Le  saut du siècle
Le dernier saut de Franz Reichelt
Franz Reichelt
André-Jacques Garnerin

Και τρία video από την Bélle Epoque:

Για άλλα (περί βίας) συναφή, δείτε εδώ

Για άλλα (περί φτώχειας) συναφή, δείτε εδώ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
Advertisements

15 Responses to Το τελευταίο πήδημα (salto mortale) του Franz Reichelt (μικρό δοκίμιο)

  1. Παρόμοια σκηνή και στον «Μεγάλο Δικτάτορα» του Τσάπλιν…

  2. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    τι?
    δεν έφερες βίντεο ?

  3. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Το αλεξίπτωτο φυσικά από τότε τελειοποιήθηκε, αλλά τι μπορεί να σταματήσει την ελεύθερη πτώση της οικονομίας;;;

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    η ανάρτηση είναι προφητική,
    τα έχει προβλέψει όλα !
    (και για την οικονομία)

  5. Ο/Η katabran λέει:

    καλημέρα!
    το αλεξίπτωτο έχει κάποια σχέση με το αλεξίσφαιρο;
    ρητορική ερώτηση…

  6. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    katabran,

    όχι, προς το παρόν !
    καλημέρα, καλωσορίσατε !

  7. Διδακτική η ιστορία….

  8. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Γιώργο Κατσαμάκη,

    και τα παρακλάδια αυτής !
    αμήν !

  9. Ο/Η coco λέει:

    ο ντα Βίντσι είχε έναν πεισματάρη γέρο δάσκαλο, που είχε σπάσει πόδια και χέρια δοκιμάζοντας να πετάξει με κάτι που έμοιαζε με τα σημερινά Δ-πλαν και του οποίου την αεροδυναμική βελτίωσε ο Λεονάρντο αλλά δεν υπήρχε πύργος του Άιφελ να δοκιμάσει και έτσι ούτε έσκασε σαν καρπούζι ούτε έλαβε την ευρεσιτεχνία. Αλλά η Μόνα Λίζα πήγε τελικά στο Παρίσι και το ύφος της αποτυπώνει τα αισθήματά της βλέποντας τον Λεονάρντο με τον γέρο να κάνουν πτητικές δοκιμές στα χωράφια!

  10. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    coco,

    κι εσύ πού είσαι Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενο Αντικείμενο;
    [μόλις τώρα έβαλα τη χειμερινή ώρα]

  11. Ο/Η ζαχαρη λέει:

    Η αδρεναλινη δεν σε αφηνει να φοβηθεις.Στην πραγματικοτητα προκειται για εθισμο σε αυτην.Αλλα ολοι οι -ισμοι σε σκοτωνουν πριν πεθανεις.

  12. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    ζαχαρη,

    καλησπέρα,
    καλωσορίσατε κυρία μου !

  13. Ο/Η ζαχαρη λέει:

    Κυριε.
    Σας βρισκω εξαιρετικο!:)

  14. […] περίοδο, την (και καλά) Bélle Epoque(1879-1914), έχω γράψει και εδώ ένα εκτενές σχόλιο κάτω από τη φωτογραφία του […]

  15. […] περίοδο, την (και καλά) Bélle Epoque (1879-1914), έχω γράψει και εδώ ένα εκτενές σχόλιο κάτω από τη φωτογραφία του […]

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: