το όνομα του blog

.

Το παιδί της ανοιχτής θάλασσας

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση- our translations are NOT reproduced: but ONLY after prior consultation – nos traductions NE SONT PAS reproduites: qu’UNIQUEMENT après consultation préalable

Jules Supervielle (Biography), L’Enfant de la Haute Mer. Εξαιρετικό εξώφυλλο, γραβούρα με sepia, μεγαλώστε το.

Σ’αυτή την ιστορία, ο Jules Supervielle (1884-1960) αφηγείται την τραγική ύπαρξη ενός μικρού κοριτσιού, δέσμιου μιας παράξενης πόλης, εντοιχισμένης ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και εκείνον των νεκρών, ανάμεσα γης και ωκεανού.


Το κορίτσι διασχίζει ακούραστα τον μοναδικό δρόμο από νερό, της μικρής πόλης που είναι χτισμένη στον ανοιχτό Ατλαντικό, πάνω από μια άβυσσο έξη χιλιάδων μέτρων.
Απελπιστικά μόνη, προσπαθεί μάταια να ξυπνήσει τις ψυχές αυτής της πόλης-φάντασμα, να σπρώξει τους δείκτες του ρολογιού του χρόνου, παγωμένου κι ακίνητου.

Jules Supervielle, L’Enfant de la Haute Mer

Σ’ένα τελευταίο σκίρτημα, προσπαθεί να πνιγεί στη θάλασσα για να συναντήσει την αιωνιότητα των νεκρών. Αλλά το αδύναμο κύμα, την ξαναρίχνει στον απαράλλαχτο κόσμο της, που αιωρείται ανάμεσα στα δύο σύμπαντα, στα οποία δεν θα έχει πια ποτέ πρόσβαση. Η ιστορία τελειώνει λοιπόν με μία εξαιρετική παράγραφο, που δίνει από μόνη της όλο το νόημα του κειμένου:

«Ναυτικοί που ονειρεύεστε στην ανοιχτή θάλασσα, με τους αγκώνες ακουμπισμένους στην κουπαστή, ποτέ μη σκεφτείτε για πολύ, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Υπάρχει ο κίνδυνος να φέρετε στον κόσμο, μέσα σε τόπους ερημικούς, μια ύπαρξη προικισμένη με όλες τις ανθρώπινες ευαισθησίες, που δεν θα μπορέσει ούτε να ζήσει, ούτε να πεθάνει, ούτε ν’αγαπήσει, κι όμως θα υποφέρει σαν να ζούσε, σαν ν’αγαπούσε, και θα είναι πάντα ετοιμοθάνατη · μια ύπαρξη ατέλειωτα στερημένη, μέσα στην υδάτινη μοναξιά, όπως αυτό το κορίτσι του Ωκεανού, που γεννήθηκε μια μέρα από τον νού του Charles Liévens, από το Steenvoorde, του ναύκληρου της γέφυρας του τετρακάταρτου ‘Ο Τολμηρός’, που έχασε την δωδεκάχρονη κόρη του, και στη διάρκεια ενός από τα ταξίδια του, μια φοβερή νύχτα, στους 55° γεωγραφικό πλάτος, βόρειο και τους 35° γεωγραφικό μήκος, δυτικό, την σκέφτηκε πολύ, με μια ένταση τρομαχτική, για κακή τύχη του κοριτσιού αυτού».

Είναι λοιπόν η αγάπη του πατέρα, αυτή η «τρομαχτική δύναμη», που εμποδίζει το κορίτσι του ν’αφήσει το γήινο κόσμο και να βρει ανάπαυση στον κόσμο των νεκρών. Εύκολα καταλαβαίνουμε, πόσο η οδύνη μιας χαμένης αγάπης μπορεί να μας οδηγήσει στο να θέλουμε να την κάνουμε να ξαναζήσει, με οποιοδήποτε τίμημα. Όμως όχι με οποιοδήποτε τίμημα.
Το κόστος που πληρώνει το παιδί της ανοιχτής θάλασσας, είναι αυτό του εγκλεισμού. Πρώτα-πρώτα ενός εγκλεισμού στο σώμα, αφού το κορίτσι δεν μεγαλώνει, δεν αλλάζει. Θα είναι πάντα δώδεκα χρονών, θα έχει μια ηλικία που από πρόσκαιρη θα γίνει οριστική, και θα την εμποδίζει να γίνει γυναίκα. Κι ύστερα, η συναισθηματική απομόνωση, αφού το κορίτσι είναι αποκομμένο από κάθε ανθρώπινη σχέση, κι απ’τον ίδιο τον εαυτό της, μιας και δεν θα μπορέσει ποτέ να επαληθεύσει τα συναισθήματά της απέναντι στους άλλους. Πρόκειται για μία έμμονη ιδέα που συντηρεί μια αγάπη στατική, που φρενάρει την ορμή, την κίνηση, που αρνείται την αλλαγή, την εξέλιξη. Μια ιδιοποίηση του άλλου, που τον «αντικειμενοποιεί». Μία αγάπη, που με πρόσχημα την αγάπη, τον απονευρώνει, τον απονεκρώνει, του στερεί την ίδια του την απόσταση, την ελευθερία να υπάρχει.

Μια τύφλωση, που δεν σου επιτρέπει να αναγνωρίσεις στον άλλο τη δική του ικανότητα αφύπνισης, τη δική του προσωπική σχέση με τον κόσμο. Μια αγάπη που νομίζεις πως θα χαθεί αν απομακρυνθεί από σένα, ενώ αυτή πεθαίνει γιατί δεν μπορεί ν’αρμενίσει. Μια αγάπη που δεν μπορείς να ορίσεις αλλιώς, παρά μόνο μέσα από την ανάγκη που την έχεις. Μια αγάπη που σβήνει, γιατί θέλει τα κατέχει τα πάντα, να περιέχει τα πάντα, γιατί δεν δίνεται. Μια αγάπη που δεν θέλει να ξεχαστεί, για να ξαναβρεθεί καλύτερα.

Από την πολύ καλή παρουσίαση στο: Regards sur l’éveil

L’enfant de la haute mer

Dans ce conte, Jules Supervielle (1884-1960)narre l’existence tragique d’une petite fille prisonnière d’une ville étrange, murée entre le monde des vivants et celui des morts, entre la terre et l’océan.

άλλο ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, η γκραβούρα με sepia (μεγαλώστε το)


L’enfant traverse inlassablement l’unique rue pourtant liquide de la petite ville construite dans le Haut Atlantique, au-dessus d’un gouffre de six mille mètres. Désespérément seule, elle tente vainement de réveiller les âmes de cette ville-fantôme, de faire avancer les aiguilles de l’horloge du temps, figé, immobile.

Elle tente dans un dernier sursaut de se noyer dans la mer pour rejoindre l’éternité des morts. Mais la vague, impuissante, la rejette en son monde immuable, suspendu entre deux univers auxquels elle n’aura jamais plus accès. Le conte se termine alors par un magnifique paragraphe qui donne à lui seul tout son sens au texte:

«Marins qui rêvez en haute mer, les coudes appuyés sur la lisse, craignez de penser longtemps dans le noir de la nuit à un visage aimé. Vous risqueriez de donner naissance, dans des lieux essentiellement désertiques, à un être doué de toute la sensibilité humaine et qui ne peut pas vivre ni mourir, ni aimer, et souffre pourtant comme s’il vivait, aimait et se trouvait toujours sur le point de mourir, un être infiniment déshérité dans les solitudes aquatiques, comme cette enfant de l’Océan, née un jour du cerveau de Charles Liévens, de Steenvoorde, matelot de pont du quatre-mâts «Le Hardi», qui avait perdu sa fille âgée de douze ans, pendant un de ses voyages, et une nuit, par 55 degrés de latitude Nord et 35 de longitude Ouest, pensa longuement à elle, avec une force terrible, pour le grand malheur de cette enfant.»

C’est donc l’amour d’un père, cette «force terrible», qui empêche son enfant de quitter le monde terrestre et de trouver le repos dans celui des morts. On comprend aisément combien la douleur d’un amour perdu peut nous amener à vouloir le faire revivre à tout prix. Mais pas à n’importe quel prix. Le tribut payé par l’enfant de la haute mer, c’est celui de l’enfermement. Un enfermement physique d’abord, puisque l’enfant ne grandit pas, ne change pas.
Elle aura toujours douze ans, un âge qui de provisoire devient définitif, l’empêchant d’accéder à son statut de femme. Un isolement affectif ensuite, car l’enfant est coupée de toute relation humaine, et même d’elle- même, puisqu’elle ne peut vérifier la légitimité de ses sentiments auprès d’autrui.

Une idée fixe qui garde un amour statique, qui stoppe l’élan, le mouvement, qui refuse le changement, l’évolution. Une appropriation de l’autre qui le «chosifie». Un amour qui, sous le prétexte de l’amour, le dévitalise, le dévivifie, le prive de sa distance propre, de sa liberté d’être.
Un aveuglement à ne pas reconnaître à l’autre sa capacité d’éveil, sa relation personnelle au monde. Un amour que l’on croit laisser perdre s’il s’éloigne de soi, alors qu’il meurt de pas pouvoir naviguer. Un amour que l’on ne sait définir que par rapport au besoin que l’on en a. Un amour qui s’éteint parce qu’il veut tout retenir, tout contenir, parce qu’il ne s’offre pas. Un amour qui ne sait pas s’oublier pour mieux se retrouver.

©Μετάφραση : L’Enfant de la Haute Mer

3022491257_1ae571eff9

«The Child of the High Seas. By Jules Supervielle

Alone in her village, on an island in the deep sea… An uninhabited village, encircled by the sea, the life of a little girl spins with time. A lone child of twelve lives there. All alone… When ships come within sight of the island, the child disappears. No one has seen the island. The child of twelve lives there in the abandoned town. She learns there. She studies her grammar book there. One day, she believes she sees something…   One day a tugboat goes right through the island, but the tugboat is not aware that it is crossing the island. The child tries to call “Help” but cannot. A wave tries to bring the mercy of death to her, but it cannot kill her.   That is because a sailor remembering his own twelve-year-old daughter whom he had lost, has imagined her and the village in the sea and has given life to this imaginary child and town in the middle of the sea.

Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.Παρακαλώ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
Short Link: http://wp.me/P3lcY-2

90 απαντήσεις στο το όνομα του blog

  1. Ο/Η roidis λέει:

    Ces visages sont-ils venus de ma mémoires,
    Et ces gestes ont-ils touché terre ou le ciel?
    ( Les premiers deux lignes du Poème: «En pays étranger»
    de Jules Supervielle)
    αυτά τα θυμάμαι απ’ έξω.

  2. Ο/Η eleni λέει:

    δεν έχω συνταγή γιατρού.
    γιατρός είναι ο χρόνος.
    όταν είναι να’ρθει, αργεί πάντα
    ανοίγει η θάλασσα
    κι ο ορίζοντας ανοίγει
    κι εκεί ο χρόνος χάνεται…

  3. Ο/Η eleni λέει:

    giati se eho hasei; grapse mou se parakalo, eho hasei
    prosbasi

  4. Ο/Η padrazo λέει:

    Άλλος ένας λόγος να λυπηθώ γιατί δεν έμαθα
    γαλλικά. Προσπάθησα στο στρατό, διάβαζα στη
    σκοπιά, αλλά τότε δεν υπήρχαν κινητά και είχα
    πολλές απορίες.

  5. Ο/Η inconnue λέει:

    Είμαι σίγουρη ότι τέτοια έργα έχουν μεταφραστεί
    σε πολλές γλώσσες.
    Τούτο δώ, το είχε μεταφράσει η «ΩΚΕΑΝΙΣ», πρίπου
    το 1980. Είναι όμως εξαντλημένο (πάνε 2-3 χρόνια
    που δεν επανέλαβα την αναζήτησή μου)

  6. Ο/Η renata λέει:

    Το βίντεο είναι εκπληκτικό!!!
    Όσο για το κείμενο το διάβασα άτσαλα μεταφρασμένο
    στ΄αγγλικά (babefish) και μου γέννησε το ενδιαφέρον
    να το διαβάσω.

  7. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ρενάτα,
    Κάποτε το είχε βγάλει η ‘Ωκεανίδα’, είναι όμως
    εξαντλημένο και απ’όσο ξέρω δεν ξαναβγήκε,
    ούτε από άλλον εκδότη.
    Αν όμως βρείς κάτι, ειδοποίησε.
    Καλό είναι και το systran, που όμως εδώ και δέκα
    μέρες το τσιγκουνέψανε κάπως στην αγγλική του
    έκδοση.
    Αυτή τη στιγμή είναι πιο βολικό από τον ΟΤΕ, στο :
    http://www.otenet.gr/otenet/info/systran/

  8. Ο/Η abttha λέει:

    και πάλι ευχαριστώ…

  9. Ο/Η χαρη λέει:

    αυτό ήταν το βίντεο για το οποίο σάς ευχαρίστησα
    από το μπλογκ τού βζ (απ’ όπου σάς βρήκα)
    (κάνω τη διευκρίνιση γιατί τώρα κατάλαβα ότι μάλλον
    δεν ήταν σαφές εκεί τι εννοούσα)

    εξαιρετική δουλειά, εικαστικά πάνω απ’ όλα (αυτά
    μπορώ εγώ να τα καταλάβω καλύτερα) μού θυμίζει
    παιδικές περιπλανήσεις,
    merci και πάλι

  10. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    Χαίρομαι που σας άρεσε, κι ακόμη περισσότερο
    αφού είστε και ειδική !
    Καλώς ήρθατε.

  11. Ο/Η χαρη λέει:

    ειδική ;; να το εκλάβω ως φιλοφρόνηση αυτό δηλαδή; :)

    ευχαριστώ για τό καλωσόρισμα, θα σάς επισκέπτομαι

  12. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    Αυτά κατάλαβα απ’όσα γράψατε εδώ κι απ’οσα είδα
    στη σελίδα σας.
    Είστε ευπρόσδεκτη !

  13. Ο/Η χαρη λέει:

    Α, διαβάζετε και γρήγορα – σπάνιον είδος –
    όντως «τής ανοιχτής» θάλασσας δηλαδή!

  14. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    έχουμε και μείς τις ‘ειδικότητές’ μας !

  15. Ο/Η βz λέει:

    Εγώ και όλοι οι μη γαλλομαθείς αναγνώστες σου
    σε ευχαριστούμε πολύ.
    Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω…
    Το βλέπω και το ξαναβλέπω…

  16. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    βz,

    Να είστε καλά.
    Όσο το σκέφτομαι, αγενές μου φαίνεται
    που το άφησα έτσι τόσα χρόνια.

  17. Ο/Η renata λέει:

    Τι καλά που έκανες! :D
    Σ’ ευχαριστώ για τη τροφή για σκέψη! :)

  18. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    renata,

    Ωραία !
    Θέλω κι εγώ να σου ζητήσω κάτι :
    μια που τίποτε δεν σου ξεφεύγει, αν εντοπίσεις
    αυτό ή άλλο δικό του, στα ελληνικά, ειδοποίησε !

  19. Ο/Η renata λέει:

    Το ΄χω υπόψιν! ;)

  20. Ο/Η Rodia λέει:

    Εδώ, στην πηγή–>> https://www.protoporia.gr/advanced_search_result.php/search/quick_find?keywords=Jules+Supervielle&x=6&y=6&search_option=author
    θα βρειτε τρια βιβλια του συγγραφέα:

    1. Ποιήματα 15,98 €
    Συγγραφέας: Jules Supervielle
    Εκδότης: Printa
    Σελίδες: 254

    2. Συνυπάρξεις. Μεταφράσεις 6,59 €
    Συγγραφείς: Ζάκ Πρεβέρ-Χόρχε Λουίς Μπόρχες-
    Τζουζέπε Ουγκαρέτι-Jules Supervielle-Τζόυς Μανσούρ-
    Max Jacob-Amy Lowell
    Εκδότης: Προσπέρος
    Σελίδες: 80

    3. Το παιδί της ανοιχτής θάλασσας 5,49 €
    Συγγραφέας: Jules Supervielle
    Εκδότης: Λαβύρινθος
    Σελίδες: 47

    Ελπίζω να βοήθησα…
    Είναι τρομερό βιβλίο, διαβάζεται με πολλές διαφορετικές
    αναγνώσεις. Παρόλο που το παιδί είναι εγκλωβισμένο,
    αφήνει τη φαντασία του αναγνώστη να καλπάζει προς
    όποια κατεύθυνση θέλει και πολύ λίγα βιβλία το
    κατορθώνουν αυτό.
    Πρόκειται για βαθειά φιλοσοφικό πόνημα, ανεξάρτητα
    από το την αιτία που ακριβώς το προκάλεσε να εκφραστεί
    με τη γραφή.

  21. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia μου,

    Βοήθησες και παραβοήθησες !
    Πρώτα-πρώτα με γλύτωσες από το να το μεταφράσω
    ολόκληρο (βέβαια δεν είναι και πολύ μεγάλο).
    Επίσης έχω κάποιες επιφυλάξεις για τη μετάφραση την
    έτοιμη σε σχέση με τη χειροποίητη δική μου, που
    εννοείται, είναι καλύτερη !
    Σε υπερ-ευχαριστώ !

  22. Ο/Η Rodia λέει:

    Μου τηλεφώνησαν ότι ο εκδ. οίκος ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ
    έκλεισε και τα δικαιώματα του βιβλίου τα πήρε το
    ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, που θα το ξαναεκδόσει σύντομα -κατά
    πληροφορίες. Το βιβλίο υπάρχει πιθανοτητα να το
    βρουν κάπου και τους παρακάλεσα για δυο αντίτυπα,
    αν είναι δυνατόν. Ιδωμεν…

  23. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia,

    Ε, στάσου !
    Δύο για ποιόν?
    Θέλω και γώ !
    Δηλαδή στην Πρωτοπορία δεν υπάρχει ?

  24. Ο/Η Rodia λέει:

    Για σενα βέβαια! Απο τη ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ με πηραν..

  25. Ο/Η Rodia λέει:

    Το δικο μου καπου το δανεισα ή καπου χωθηκε και
    δεν το βρίσκω.. :(

  26. Ο/Η inconnue λέει:

    Δύο ? για μένα ?
    Τι να κεράσω ?

  27. Ο/Η Rodia λέει:

    Δε μου λες… Νυχτέρι κάνουμε; ;)

  28. Ο/Η Rodia λέει:

    Κατσε να το βρουνε πρωτα… Είμαι πελάτισσα και ελπίζω να με φροντισουν!

  29. Ο/Η Rodia λέει:

    Μια καλη ιδεα ειναι να ρωτησουμε και το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ποτε θα το εκδοσει.

  30. Ο/Η inconnue λέει:

    Πρέπει να σου πώ, πως για αύριο είχα σχεδιάσει ‘πρωτοπορία’,
    και δεν είμαι και καθόλου δίπλα !

  31. Ο/Η Rodia λέει:

    Κανε τη προσευχη σου πριν κοιμηθεις!!!

  32. Ο/Η inconnue λέει:

    Τώρα μάλιστα !

  33. Ο/Η Rodia λέει:

    Τους ηλεκτρονικους πελατες τους φροντιζουν περισσοτερο, λογω σταθεροτητας παραγγελιων, γραψου στη σελιδα τους.

  34. Ο/Η Rodia λέει:

    Παντως, και ενα να βρουν θα στο δωσω, μεινε ησυχη. Λογω τιμης λεμε.

  35. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Θα το φροντίσω !
    Δες τα avatar στα σχόλια (δίπλα).

  36. Ο/Η Rodia λέει:

    Τι εχουν τα αβαταρ..?

  37. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Πολύ σ’ευχαριστώ, είχα ένα της Ωκεανίδας και το χάρισα.
    Τώρα έχωμόνο το γαλλικό.

  38. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Εξαφανίσαμε τους πάντες :)

  39. Ο/Η Rodia λέει:

    Χαχαχα!!! LOL LOL LOL

  40. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Σούχω ξαναπει για το δικό σου.
    Προτείνω να οργανώσεις διαγωνισμό avatar (καλλιστεία)

  41. Ο/Η Rodia λέει:

    Επαναλαμβανονται και ρυθμικά!
    Μπα.. δεν πολυπατάνε στο μπλογκ μου.. με φοβούνται μάλλον!

  42. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Δεν νομίζω (τόσα βραβεία μοίρασες).
    Τέλος πάντων δεν σε φοβάμαι εσένα, κάπως μπορείς
    να το μεθοδεύσεις !

  43. Ο/Η Rodia λέει:

    Φαίνομαι δυναμικη και… ανάποδη!:ΡΡ

  44. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Άσε, στο σπίτι του κρεμασμένου..

  45. Ο/Η Rodia λέει:

    Αντε, πάμε για νανακια ή να φτάσουμε τον αριθμο 50 (πενηντα)..?

  46. Ο/Η Rodia λέει:

    Το προχωρείς το πράγμα.. Νά’ναι αυτό το υπ’ αρ. 48 ή 49..?
    Πατάω «υποβολή» για να μάθω!

  47. Ο/Η Rodia λέει:

    Ναι, έχω, το βλέπω το φακελάκι! :)
    τρέχω… Καληνύχτα και όνειρα γλυκά :))

  48. Δε σας πιστεύω!!!!!!
    Μπήκα να δω τη συζήτηση που είχατε οι δυο σας
    και σεις κάνατε chat!!!!
    χαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχχαχαχαχαχχα
    Θες να πεταχτώ στην Πρωτοπορεία να δω;
    Δίπλα είμαι. Και πάω και Πολιτεία αν θες!
    Καλά…δεν θα το κάνω και τζάμπα…ξέρεις εσύ :twisted:

  49. ουπς…πάει το εμότικον! Για σιάξτο!

  50. Ο/Η inconnue λέει:

    RedB,

    Μας τσάκωσες !
    Γι’αυτό έκρυψα τα πολλά σχόλια.
    Λοιπόν Πρωτοπορία δεν παίζει, επικοινώνησα.
    Μου λένε να ψάξω παλαιοπωλεία.
    Δεν ξέρω για Πολιτεία.
    Και δεν ξέρω από emoticon και τέτοια !

  51. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ζητώ συγνώμη,
    αλλά εδώ (και μόνο) κλείνουν τα σχόλια για λίγες μέρες.
    Αυτή η ανάρτηση,
    έχει δεχτεί τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες,
    πάνω από διακόσια spam και από την ίδια πάντα ΙΡ

  52. Ο/Η χαρη λέει:

    ξανανοίξανε τα σχόλια ; τι καλά !

    μπήκα να ξαναδώ το βίντεο κι εκανα πλάκα με το τσατ…

    το update που μου΄λεγες είναι η φοτό ; (καλή ! )

    : φιλάκια-παγωμένα-καθότι-τα-ξανάβαλα-στο-ψυγείο :

    (άντε να δούμε τι όπερα θα παίξει το βράδυ (από τον μασουλώντα σύκα)

    ( υγ : τελικά το βρήκες το βιβλίο ; )

  53. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    δεν φταίω εγώ, η Ροδιά !

    ποιό βιβλίο Χάρη ;

  54. Ο/Η χαρη λέει:

    ε, δεν είμαστε καλά ! για ποιο βιβλίο μιλάγατε ; (δεν λέγατε για την μετάφραση του αρχικού Λ’ Ανφάν ; )

  55. Ο/Η Rodia λέει:

    Ολο το ζουμί βρίσκεται εδώ:

    «Μια τύφλωση, που δεν σου επιτρέπει να αναγνωρίσεις στον άλλο τη δική του ικανότητα αφύπνισης, τη δική του προσωπική σχέση με τον κόσμο. Μια αγάπη που νομίζεις πως θα χαθεί αν απομακρυνθεί από σένα, ενώ αυτή πεθαίνει γιατί δεν μπορεί ν’αρμενίσει. Μια αγάπη που δεν μπορείς να ορίσεις αλλιώς, παρά μόνο μέσα από την ανάγκη που την έχεις. Μια αγάπη που σβήνει, γιατί θέλει τα κατέχει τα πάντα, να περιέχει τα πάντα, γιατί δεν δίνεται. Μια αγάπη που δεν θέλει να ξεχαστεί, για να ξαναβρεθεί καλύτερα.»

    Μπράβο και ευχαριστώ πολύ πολύ :)

    Να συζητήσουμε για την υπερπροστασία που κόβει τα φτερά των νέων από γονείς που «αγαπάνε» τα παιδιά τους;

  56. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    α… ναι,
    το είχα ξεχάσει
    (προς στιγμήν, στον φάκελο πήγε ο νούς μου)
    :)

  57. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia,

    καλά το υπογράμμισες.
    Αλήθεια,
    μιά που το επανέφερε η Χάρη,
    έχουμε νέα από το βιβλίο ;

  58. Ο/Η Rodia λέει:

    Βιβλιο γιοκ. :(
    Αναμένεται η επανέκδοση απο το «Μεταίχμιο». Ιδωμεν.

  59. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia,

    σ’ευχαριστώ,
    ας περιμένουμε …
    δεν μας πήραν και τα χρόνια !
    :)

  60. Ο/Η χαρη λέει:

    Ναι, τώρα σωθήκαμε απαξάπασες… επανέκδοση… (τους ξέρω, δεν τους ξέρω;)
    εδώ ένας άλλος «μεγάλος μας» (εκδότης) δεν κάνει επανέκδοση κατι δ ι κ έ ς τ ο υ μεταφράσεις τού Τσίρκα (από Παβέζε)…χρόνια τώρα τις περιμένουμε (κάποιοι αφελείς)

    Θα πουλήσει τρελά το βιβλίο; αν ναι, θα βγει από προχτές. Δεν προβλέπονται μπεστσελεριτζήδικες πωλήσεις; «Ξεχάστε το»

    φιλάκια :(

  61. Ο/Η νατασσΆκι λέει:

    Απίστευτες είστε!
    Και η αλήθεια είναι ότι -παρ’ ότι είχα ξαναδιαβάσει το κείμενο, τώρα το κατάλαβα «αλλιώς»
    :)

    Merci!
    (τα σχόλια, βεβαίως, όλα τα λεφτά! )

  62. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    νατασσΆκι,

    χρόνια έχουμε να σε δούμε !
    να είσαι καλά !

  63. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΑ !

    Η KnowDame, ανακάλυψε το βιβλίο,
    λεπτομέρειες σε λίγο …

  64. Ο/Η renata λέει:

    Πού, πού?

  65. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    renata,

    μα λέγονται αυτά ;
    θα λάβεις μέηλ.

  66. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Τι ακούω; Αποστερούνται βιβλία από το… λαό; Ενίσταμαι και επιφυλάττομαι να προβώ σε δυναμικό διάβημα!

  67. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    ε…
    δεν φτάνουν για όλους !!

  68. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Ελπίζω να φτάνουν τουλάχιστο για τους εκπροσώπους των κατά τόπους σοβιέτ.

  69. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    επί σοβιέτ
    η τέχνη θα είναι δωρεάν για τον λαό
    να μη σου πω και αναγκαστική !

  70. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    τώρα όμως
    πρέπει να κάνουμε τα κουμάντα μας !
    ξέρεις εσύ,
    ανισότητες και τα ρέστα ..

  71. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ζητώ συγνώμη,
    αλλά και πάλι,
    στη σελίδα αυτή (και μόνο)
    ξανακλείνουν τα σχόλια για λίγες μέρες.
    Αυτή η ανάρτηση,
    έχει δεχτεί τις τελευταίες μέρες,
    δεκάδες spam και από την ίδια πάντα ΙΡ

  72. Ο/Η xk λέει:

    J’ai tant rêvé de toi que tu perds ta réalité.
    Est-il encore temps d’atteindre ce corps vivant
    Et de baiser sur cette bouche la naissance
    De la voix qui m’est chère?

    J’ai tant rêvé de toi que mes bras habitués
    En étreignant ton ombre
    A se croiser sur ma poitrine ne se plieraient pas
    Au contour de ton corps, peut-être.
    Et que, devant l’apparence réelle de ce qui me hante
    Et me gouverne depuis des jours et des années,
    Je deviendrais une ombre sans doute.
    O balances sentimentales.

    J’ai tant rêvé de toi qu’il n’est plus temps
    Sans doute que je m’éveille.
    Je dors debout, le corps exposé
    A toutes les apparences de la vie
    Et de l’amour et toi, la seule
    qui compte aujourd’hui pour moi,
    Je pourrais moins toucher ton front
    Et tes lèvres que les premières lèvres
    et le premier front venu.

    J’ai tant rêvé de toi, tant marché, parlé,
    Couché avec ton fantôme
    Qu’il ne me reste plus peut-être,
    Et pourtant, qu’a être fantôme
    Parmi les fantômes et plus ombre
    Cent fois que l’ombre qui se promène
    Et se promènera allègrement
    Sur le cadran solaire de ta vie.

    Robert Desnos, «Corps et biens».

    το κοριτσάκι μεγαλώνει..
    (κάποτε έδωσα μια υπόσχεση και δεσμεύτηκα σε αυτήν)
    χ

  73. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    σ’ευχαριστώ, πολύ όμορφο!

    (να μη ρωτήσω τι υπόσχεση κλπ κλπ)
    πάμε να κάνουμε καμιά δουλειά ?
    εσύ δεν είπες ότι πήζεις και σε παρέσυρα και καλά σε διάλειμμα?
    φιλιά κι ευχαριστώ!

  74. Ο/Η xk λέει:

    παλλίροια σκέτη είσαι, με παρέσυρες για τα καλά!
    (πάω τώρα..πφφφ!)
    φιλιά

  75. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    traînez moi, même si je pleure….

  76. Ο/Η xk λέει:

    χαχαχα…εντελώς!

  77. Ο/Η xk λέει:

    δεν φταίω εγώ..αλλά ο ωκεανός του διαδικτύου!(παίζοντας με τα κύματα)
    http://www.mehmetcetin.info/index.php/francais.html

    (νταξ, ΤΩΡΑ πάω)

  78. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    νάτο λοιπόν:
    Mehmet Çetin (σύντομο βιογραφικό)

    le vent
    vent fâché traîne-moi avec ton sifflement
    hors de cet amour-là de ces gens traîne-moi
    jusqu’au fleuve amazone si tu veux mets-moi dans la forêt
    aux bords les plus distants dans la tribu de lune
    ajoute-moi aux cris de la grenouille aux yeux remplis d’eau
    et dans le bruissement de la forêt vierge
    traîne-moi à un crime à la une et tue-moi

    mène-moi à la vie du conteur et imagine-moi
    fais-moi grandir avec la terre à la senteur de pluie
    traîne-moi dans les champs du matin au visage de lys
    rends-moi la proie de mon frère indigène
    dont la flèche sort de l’arc
    dans mon ombre oublie l’eau endors aussi l’oiseau
    souhaite donc long voyage au voyageur du vent
    souhaite-lui l’automne qu’il ne se fane pas fâché avec le jaune de l’été
    vent fâché traîne-moi avec ton sifflement

    vent fâché traîne-moi avec ton sifflement
    hors de cet amour-là de ces gens traîne-moi
    fais-moi tomber derrière ma voix même si elle est voilée
    car chacun des bannis possède une chanson
    même s’ils bégayent traîne-moi vers mes mots

    vent fâché traîne-moi jusqu’à ton sifflement

    mehmet e. bağış
    μεταφρασμένο από τα τουρκικά από τον Jean-Louis MATTEI

    από εδώ
    , μαζί με άλλα ποιήματα του Mehmet Çetin, μεταφρασμένα στα γαλλικά από τον Jean-Louis MATTEI

  79. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    μου βρήκες δουλειά…

  80. Ο/Η χ.κ. λέει:

    ανυπομονώ…

  81. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    δεν σου φτάνουν αυτά;
    θέλεις να με ‘τρέξεις’ κι άλλο;
    έτοιμη είμαι!
    φτάνει μάλλον για την ώρα !
    (εσύ τι δουλειά έχεις πάλι εδώ;)
    :)

  82. Ο/Η χ.κ. λέει:

    …ξαναπάωωω :)))

  83. Ο/Η Latecomer λέει:

    Λοιπόν ξέρετε κάτι; όταν πρωτοβρήκα το blog και πριν διαβάσω αυτή τη σελίδα είχα κάνει την υπόθεση εργασίας πως κατά κάποιον τρόπο αναφέρεστε σε ένα παιδί που θα μπορούσε να είχε γεννηθεί κατά έναν μαγικό τρόπο στα διεθνή ύδατα (high seas τα λέμε και υποθέτω haute mer γαλλιστί) και συνεπώς ήτανε ο ορισμός του ανθρώπου χωρίς υπηκοότητα.

  84. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Latecomer,

    Α, μα είστε εξαιρετικός!
    Και δίκιο έχετε και άδικο και πολύ ωραία τα συνδέσατε..
    Λοιπόν το L’enfant de la haute mer το έγραψε ο αγαπημένος μου Jules Supervielle (1884-1960), [με το «ραγισμένο Σύμπαν» (λέω εγώ, αφού γεννήθηκε in between σε διάφορες κουλτούρες)] μεταξύ 1924 και 1930.
    Παρ’όλο που υπήρχε τότε υπό κάποια μορφή το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τα χωρικά ύδατα (με πλάτος μιας κανονιάς π.χ.), ο ίδιος νομίζω πως εννοούσε «το παιδί της ανοιχτής θάλασσας».
    Μου θυμίσατε επίσης τον Adelbert von Chamisso που έγραψε το 1814 τον «άνθρωπο χωρίς σκιά»…. πράγμα που κατά Gellner μας πάει περίπου στα ίδια!

  85. Ο/Η βίκυ λέει:

    Σήμερα σας γνώρισα και μου δώσατε χαρά.
    Καλώς σας βρήκα, λοιπόν.
    Βίκυ.

  86. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    καλωσορίσατε βίκυ!

  87. Ο/Η Γκόλια Χάιδω λέει:

    Εξαιρετική και επιμελημένη παρουσίαση! Σπάνια στο διαδίκτυο και γι’αυτό σημαντική!

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: