.
Πολλές οι αφιερωματικές αναρτήσεις για τον θάνατο της ‘Ελλης Παππά, της συντρόφου του Νίκου Μπελογιάννη, από χτες 27 Οκτωβρίου … θαρθούν σίγουρα κι άλλες..
Κάποιες γραμμένες με ιδιαίτερη φροντίδα, πρωτοτυπία, με ευαισθησία και τρυφερότητα ..
Ανάμεσά τους, ξεχώρισα, για το περιεχόμενό τους αλλά και τα σχόλια των αναγνωστών τους [και ζητώ συγνώμη αν κάποιες μου διέφυγαν, ο κατάλογος δεν είναι εξαντλητικός] :
• Αποχαιρετισμός σημαίνει αποχωρισμός και αποχωρισμός σημαίνει ένα τέλος, του blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ, απ’όπου και η παραπάνω φωτογραφία, αλλά και ο υπότιτλος : “Κι αν μόνο αυτή την φωτογραφία μας άφηνες, και πάλι πάρα πολύ θα ήταν…”
•Η Έλλη Παππά, ένας υπέροχος άνθρωπος, έφυγε σήμερα. της Mikro Analogo
• ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ του Ροΐδη Εμμονές
• Αντίο Ελλη από την ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΙΠΕΡΙΑ
• Έλλη Παππά στο in someone else’s dream
• Ελλη Παππά: μια γενναία γυναίκα μάς αποχαιρέτησε στο Εαρινή Συμφωνία
• Έλλη Παππά (1920-2009) στο ο βιβλιοθηκάριος
• Ελλη Παππά μια αγωνίστρια με ψυχή βαθιά… από το Το παιδί της πλατείας
• Έλλη Παππά (1920-2009) στο Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
• Έλλη Παππά στο Ο δρομος
• Πέθανε η Ελλη Παππά στο GLOCAL
◊
•Δείτε ακόμη στα Κελαϊδίσματα, την συναφή επετειακή ανάρτηση: Ο Άνθρωπος με το γαρύφαλλο
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 11:42 πμ |
Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά. Την καλημέρα μου
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 1:28 μμ |
πω πω, πολύ διάβασμα μας βάλατε Madame!
[merci!]
και
:(
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 2:09 μμ |
ΚΑΤΕΡΙΝΑ,
ήταν
είναι
ένα κείμενο που μου άρεσε πολύ
μακριά από κονσέρβες.
άρα εγώ πρέπει να σ’ευχαριστήσω
απλά το ‘ανθολόγησα’..
και είχε όμορφα σχόλια !
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 2:10 μμ |
Кроткая,
εσείς
κυρία μου
δεν χρειάζεται να διαβάσετε
εσείς τα ξέρετε !
εγώ merci !
:)
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 5:14 μμ |
Σ’ευχαριστώ γιά το pingback.
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 5:35 μμ |
εξαδάκτυλος,
να είσαι καλά !
θα ήθελα, βέβαια, να ξέρω
ποιά απ’όσες παρέθεσα είναι η ιστοσελίδα σου,
αν θέλεις την κοινοποιείς !
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 5:45 μμ |
δεν φάνηκε; πάλι κάτι έκανα λάθος…
νά την : http://exadaktylos.wordpress.com/ – Ο δρόμος
Ευχαριστώ γιά την αναφορά, αλλά απλά έκανα copy το άρθρο του Ροΐδη, και έβαλα link στην συνέντευξη της. Προτίμησα να μιλήσει η ίδια η Έλλη Παππά – τί θα μπορούσα να έλεγα εγώ παραπάνω;
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 5:52 μμ |
Υπάρχει και τούτο εδώ :
από την σελίδα της Συνοδοιπόρου :
Οκτωβρίου 28, 2009 σε 8:27 μμ |
[...] Enfant έκανε μια αποδελτίωση των όσων γράφτηκαν στα βλογς [...]
Οκτωβρίου 29, 2009 σε 12:27 πμ |
Άριστη βιβλιογραφική δουλειά, βλογογραφική μάλλον. Θα τα δρομολογήσω προς μελέτη κι εγώ σε δόσεις προφανώς, λόγω του όγκου. Εκτός αν με βάλουν σε… κατ’ οίκον περιορισμό όπως τους μέντορές μου και έχω άπλετο χρόνο και δυνατότητα πρόσβασης :)
Οκτωβρίου 29, 2009 σε 12:36 πμ |
tsalapeteinos,
καλώς τον !
κάποια είναι ιδιαίτερα καλογραμμένα
τα ίδια τους και τα σχόλιά τους
ξέρω πως κάποια τα έχεις ήδη δει
αν δεν έχεις χρόνο
δες μόνο το πρώτο στη σειρά
της Κατερίνας
μόνο μια μικρή ανθολογία έκανα
σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
Οκτωβρίου 29, 2009 σε 10:03 πμ |
Είναι παρήγορο με κάποιες αφορμές να βλέπεις να ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά μας. Προσπαθώντας να εντοπίσουμε το ελάχιστο και το πιο ουσιαστικό αντιλαμβανόμαστε την ισχύ που έχουν κάποια πρόσωπα στην κοινωνική μας συνείδηση. Νομίζω πως η Έλλη Παππά και οι αναφορές στο διαδίκτυο για το θάνατο και τη ζωή της είναι μια κάποια καταχώρηση στην κοινή μας μνήμη. Ευχαριστώ για την αναφορά στο “Βιβλιοθηκάριο”
Οκτωβρίου 29, 2009 σε 10:46 πμ |
Γιώργος Κατσαμάκης,
Αλήθεια είναι, όπως τα λέτε.
Μόνο που τα αντανακλαστικά
είναι αντανακλαστικά,
είναι reflex, ρηχά και φευγαλέα ..
Μακάρι να μπορούσαμε
να ζητήσουμε και να βρούμε
κάτι παραπάνω
κάτι πιο ουσιαστικό και μόνιμο.
Εγώ απλά προσπάθησα να εντοπίσω
κάποιες ουσιαστικές αναρτήσεις
κάτι σαν μια μικρή ανθολογία,
‘επί του πιεστηρίου’,
που εμπεριείχαν ευαισθησία
πρωτοτυπία και δουλειά
χωρίς να είναι αναπαραγωγή
εφημερίδων, ας πούμε.
Η αλήθεια είναι
ότι το έκανα αρκετά πρώιμα,
άρα σίγουρα έχουν ξεφύγει πράγματα
τουλάχιστον τα μεταγενέστερα.
Εγώ ευχαριστώ για την ανάρτησή σας.
Οκτωβρίου 30, 2009 σε 11:33 μμ |
Ωραίο το αφιέρωμα της Κατερίνας, και φυσικά όχι μόνο αυτό. Ευχαριστώ και για την “προπαγάνδιση” του σχετικά μπαγιάτικου δικού μας για το Μπελογιάννη.
ΥΓ: Λίγο άσχετο εδώ, αλλά φαίνεται πως ανασυστάθηκε η διαβόητη… ΟΠΛΑ. Καλού κακού ας φυλαγόμαστε, τόσο από λευκή όσο και κόκκινη τρομοκρατία!
http://www.tvxs.gr/v24734
Οκτωβρίου 31, 2009 σε 10:03 πμ |
tsalapeteinos,
‘υποχρέωσίς’ μας !
Νοεμβρίου 2, 2009 σε 9:07 πμ |
Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να βρω τέτοιες αναφορές στα blog! Κάποια με συγκίνησαν πολύ
(τα διάβασα όλα τελικά, μέσα στο ΣΚ)
Να είστε καλά κυρία μου
και να θυμόμαστε -μεγάλη υπόθεση τούτο…
Καλό μήνα, καλή βδομάδα
σε φιλώ
Νοεμβρίου 2, 2009 σε 9:23 πμ |
νατασσΆκι,
καλώς την, καλο μήνα !
φιλιά στο μικρ’Ακι !
Νοεμβρίου 7, 2009 σε 9:12 μμ |
Μπραβο σου :)
Σπουδαια γυναικα, σπουδαια Ανθρωπος η Ελλη Παππα. Κριμα μονο που τις αναφορες της τις εμπιστευτηκε στο ΚΚΕ απο όπου μαλλον δεν θα μαθευτει τιποτα…
Νοεμβρίου 8, 2009 σε 10:36 πμ |
Rodia
Καλημερούδια !
Σαν να χαθήκαμε εμείς οι δύο !
(έχω και νέα από ο βιβλίο)
με γειά την νέα εντολή διδασκαλίας !
ή μήπως είναι διορισμός ?
:))
Νοεμβρίου 8, 2009 σε 12:25 μμ |
Τι νέα; Δεν ασχοληθηκα απο τοτε…
Εχμ.. θα δειξει απο τη προσέλευση των φοιτητών! :))
Νοεμβρίου 8, 2009 σε 12:33 μμ |
Rodia,
θα σου στείλω γραφή (σχετικά)
Νοεμβρίου 20, 2009 σε 3:21 μμ |
Γυναίκες αγωνίστριες
(Για την Έλλη Παππά)
Τα βήματά σου αργά , μελαγχολικά
σ΄ έφεραν ως εδώ,
αποκαμωμένη απ’ τους αγώνες σου,
οδηγημένη από το όραμα της ελεύθερης πατρίδας!
Κι αγνάντεψες έναν κόσμο
που κινδυνεύει να εκραγεί,
γιατί, σαν κόπασαν τα μίση,
περίσσεψε η απληστία,
και επιτήδειοι με στρατιώτες τα συμφέροντα,
πολεμούν να νικήσουν το πνεύμα εκείνων
που αντιμάχονται τον πλούτο!
Ελλάδα των Ελλήνων της Έλλης!
Έλλη των Ελλήνων της Ελλάδας!
Ποια νάσαι άραγε εσύ που διαδηλώνεις,
εσύ, που πήρες τη ζωή στα σοβαρά,
θύμα ,στα θύματα ενός θύτη
που υπονόμευσε τα θεμέλια της πατρίδας,
των ανθρώπων της,
της ανθρωπότητας !
Η βία το καταφύγιό του
σ’ έναν κόσμο
που δεν ακολουθεί τα βήματά σου,
σα γράφεις συνθήματα, στίχους,
ειρμούς μέσα στα δύσκολα.
Όλες οι σοφιστείες, των εγκεφαλικών
τάχα ανθρώπων, έρχονται στο μυαλό σου
ατόφιες σαν και τώρα που μιλάς για το παρελθόν!
Τι να σκεφτώ!
Την τύχη σου που σ’ έφερε μπροστά στη σύλληψη,
στη φυλακή,
αλλά άξιζε ,γιατί κυοφορούσες μια ζωή,
σε πείσμα της κατάρας που δεν έλεγε να σβήσει.
Και τώρα να,
27-10-2009
διαβάζω το όνομά σου στην εφημερίδα
ως παρελθόν ,ως ανίκητο παρελθόν,
που δε θα σβήσει,
γιατί του ονείρου σου η φλόγα
υψώθηκε νωρίς πάνω απ’ τα κεφάλια των αδίστακτων,
φώτισε τον ουρανό ,και φωτίστηκε το άστρο σου,
που αιώνες θα κινείται
στην ίδια τροχιά της νίκης και της ελπίδας
μέσα απ’ το επέκεινα ,μέσα απ’ τα λόγια μας ,
που θα μιλούν για σένα:
«Όμορφη η ζωή μα και αφόρητη
όταν την κοιτάξεις κατάματα
με τα όχι και τα μη
που σε κάνουν περίεργο, σχεδόν καχύποπτο
απέναντι στο ίδιο το όνειρό σου ,
καχύποπτο στην αυθεντία
που θέλει την καταπίεση
ως μέσο ανάδειξης της ικανότητας
να εξουσιάζει».
Έτσι δάμασες τα δύσκολα ,τις δήθεν αυθεντίες
ορμήνεψες τους αλλοστρατημένους
και μας έφερες ως εκεί
που χαράζει η ελευθερία,
που φωτίζει άπλετα ο ήλιος,
που οι λαοί καταλαβαίνουν τι θα πει αυτό που έλεγες:
«κοινωνικοπολιτική χειραφέτηση»!
Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Αλεξ/πολη
Νοεμβρίου 20, 2009 σε 3:22 μμ |
Νοεμβρίου 20, 2009 σε 3:23 μμ |
from–>> http://histologion-gr.blogspot.com/2009/11/blog-post.html
Δεκεμβρίου 15, 2009 σε 11:46 μμ |
[...] Το έκαναν άλλοι, πολύ καλύτερα από μένα (δείτε κι εδώ). Αλλά ξεφυλλίζοντας στη βιβλιοθήκη μου, αποφάσισα να [...]