Περί βίας και πάλι

5 Απριλίου, 2012

το σημείωμα [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Απόπειρα αποκωδικοποίησης των παραδοχών, των συμβάσεων και της σιωπής
1.- Αν είναι ο «βίαιος θάνατος» το μοναδικό κριτήριο και η μεζούρα για την μελέτη της βίας, τότε ας το πούμε ανοιχτά. Μου φαίνεται όμως πως δεν φτάνει, αφού δεν μιλάμε, ούτε για τον θάνατο από πείνα, ούτε από βασανιστήρια, ούτε από κρύο, ούτε για την ηθελημένη και σκοπούμενη μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης κάποιων κοινωνικών ομάδων κλπ., με τρόπους που    -μην πάτε πια μακριά-   μας γίνονται όλο και πιο οικείοι. .. Γιατί μια τέτοια οπτική είναι μάλλον στείρα, ασφυκτική και σίγουρα δεν πάει πολύ μακριά. Θα ήταν σαν να προσπαθούσε κάποιος να ερμηνεύσει αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια στα παλαιστινιακά εδάφη, στο Ιράκ, στους εμφύλιους αλλά και αλλού, μονάχα με όρους-αριθμούς βίαιων θανάτων, εκτελέσεων ή αυτοκτονιών, με ηλικίες, χρώμα και φύλο των θυμάτων.

Όμως βία έχει πολλές μορφές τόσο στις κοινωνικές όσο και τις άλλες συγκρούσεις, ακόμη και στις προσωπικές ή τις ενδοοικογενειακές. Βία είναι η παραβίαση των «ανθρώπινων δικαιωμάτων», ό,τι κι αν εννοούμε μ’αυτόν τον ύποπτο όρο. Κάθε μία από τις αντιμαχόμενες πλευρές έχει διαφορετικά μέσα στη διάθεσή της για να ασκήσει βία. Ειδικότερα, σε συγκρούσεις μεταξύ άνισων και ιεραρχημένων αντιπάλων, οι οποίες στοχεύουν ακριβώς στην επαναδιαπραγμάτευση ή και την ανατροπή της ιεραρχίας αυτής, τα μέσα άσκησης βίας είναι πολύ-πολύ διαφορετικά από τις δύο πλευρές. Στις περιπτώσεις αυτές η μία πλευρά έχει π.χ. βαρέα όπλα και η άλλη όχι, όμως χειρότερα:
–     η μία πλευρά μπορεί να αποκλείσει την άλλη από τα τρόφιμα, το πόσιμο νερό, την μόρφωση, την λόγια γλώσσα, τις (καλύτερες) θέσεις εργασίας, την κοινωνική ασφάλεια και η άλλη όχι
–    η μία μπορεί να εκτοπίσει την άλλη ή να της απαγορεύσει την μετακίνηση στο χώρο και η άλλη όχι,
–    η μία πλευρά μπορεί να προκαλεί τον φόβο ή τον τρόμο μονοπωλώντας την άσκηση «έννομης» βίας και η άλλη όχι, κλπ.

Poverty is the greatest violence! [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Άρα, όταν επιλέγουμε να μελετήσουμε μία μονάχα από τις μορφές της βίας, αυτό κακό από μόνο του δεν είναι: μόνο που θα πρέπει να δηλώνεται έντιμα, αυτή η μορφή να κατονομάζεται και όχι να μιλάμε γενικά και αόριστα περί βίας. Όμως υπάρχει και κάτι άλλο, σημαντικότερο ίσως : Όταν επιλέγουμε ποια μορφή βίας μελετάμε, η επιλογή αυτή και με δεδομένη την διαφορετικότητα των μέσων και των μεθόδων σύγκρουσης μεταξύ ιεραρχημένων και με διαφορετική ισχύ αντιπάλων, αποκαλύπτει τις περισσότερες φορές το ποιού ενός εκ των δύο τη βία θέλουμε να μελετήσουμε. Γιατί βέβαια, και εφ’ όσον ισχύουν όσα ελέχθησαν, κάθε μία μορφή μελετώμενης βίας παραπέμπει μονοσήμαντα σ’αυτόν που την μεταχειρίζεται. Κι έτσι, μπορούμε ακόμη ακριβέστερα από πριν, να δηλώσουμε εξ αρχής για το ποιας ομάδας την βία μελετάμε, αφού, καθώς αφήνουμε έξω, από επιλογή μας και προμελέτη, κάποιες μορφές βίας, αφήνουμε αναγκαστικά έξω την βία συγκεκριμένων ομάδων και άρα και τις ίδιες, υπονοώντας ίσως, ότι αυτές δεν είναι ή δεν υπήρξαν βίαιες, τις αθωώνουμε. Και τούτο, στο πλαίσιο άλλης μίας παραδοχής, η οποία επίσης χρησιμοποιείται αξιωματικά, ότι δηλαδή, «η βία είναι καταδικαστέα απ’όπου κι αν προέρχεται»..
2.- Πράγματι λοιπόν, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι χωρίς κάποιες παραδοχές και οριοθετήσεις, οι οποίες δηλώνουν «προκατάληψη» και προεπιλεγμένο πλαίσιο και συγκείμενα …
Και είναι αυτές ακριβώς οι παραδοχές και οι οριοθετήσεις, οι οποίες αποτελούν το “αυθαίρετο” τμήμα της εργασίας μας, την ευθύνη μας δηλαδή, και για τούτο συνιστούν μια σημαίνουσα και ξεκάθαρη προσωπική παρέμβαση στην επιστημονικότητα της εργασίας. Ο μόνος τρόπος με τον οποίον μπορούμε να αποκαθιστούμε, τόσο στις κοινωνικές όσο και στις λεγόμενες “ακριβείς” επιστήμες, το ενδεχόμενο αλλά και ελλοχεύον έλλειμμα επιστημονικότητας είναι η έντιμη και εξ αρχής διακήρυξή των παραδοχών, των συμβάσεων και των προσωπικών μας επιλογών.
Ωστόσο οι παραδοχές αυτές, αλλά και άλλα, εξ ίσου καίρια, συστατικά μιας επιστημονικής εργασίας, όπως η επιλογή της ερωτηματοθεσίας, η προβληματική, η επιλογή της μεθόδου, των όρων και του λεξιλογίου, αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο για την ταυτότητα μιας εργασίας. Είναι ευτυχές κατά την γνώμη μου, το ότι στις μόλις προαναφερθείσες επιλογές, ο επιστήμονας αναγκάζεται να είναι ολόκληρος παρών, και να επικαλεστεί και να αναδείξει την σύνολη προσωπικότητά του, και κύρια τις πεποιθήσεις του και τις αξίες του. Και είναι ακόμη πιο ευτυχές ότι λίγο-λίγο η επιστημονικότητα επιδεικνύει, άλλοτε με την θέλησή της και άλλοτε όχι, τις πεποιθήσεις της και αναγκαστικά αναλαμβάνει την ευθύνη γι’αυτό.

arbeit macht frei ή Το Μνημόνιο Είναι Ευλογία

3.- Τέλος, και επειδή την ιστορία κάθε διαμάχης σε πρώτη φάση την γράφει ο νικητής, καμιά διαμάχη δεν ολοκληρώνεται και δεν κρίνεται παρά από στο βαθμό που εκείνος θα κατορθώσει να επιβάλει την δική του ερμηνεία των πραγμάτων.
Ο νικητής που όλα τα παίρνει, διεκδικεί όχι βέβαια να απολογηθεί, αλλά κυρίως το φωτοστέφανο, την ηθική καταξίωση. Κι έχει ακόμη την έγνοια να μην τύχει και πάρει στη συνείδηση των ανθρώπων το ρόλο τού δήμιου και του «χασάπη». Θέλει ένα λούστρο ηθικής, θέλει να είναι ο «καλός». Μόνο που για τούτη εδώ την τελευταία και πιο δύσκολη μάχη και για όσο ζουν οι κάθε είδους μάρτυρες, εμπόδιο είναι μεγάλο η κοινωνική μνήμη.
Κι έτσι στις μέρες μας βλέπουμε, συχνά πυκνά, και προϊούσης της αποχώρησης από τον μάταιο τούτο κόσμο των μαρτύρων των όποιων κοινωνικών συγκρούσεων, οι νικητές τους, σε πολλά μέρη του κόσμου και του μικρόκοσμου, να δραστηριοποιούνται ξανά για να διεκδικήσουν κάτι : «το φύλλο της ηθικής».
Και τότε μένει σε μας να δούμε και να παραδεχτούμε σε ποια κατεύθυνση βρισκόμαστε όσο μιλάμε, κι όσο σιωπούμε…

©L’Enfant de la Haute Mer

Εν τω μεταξύ, στα αζήτητα των δελτίων της «αντικειμενικής ενημέρωσης» (πλην ΝΕΤ) έμεινε η εξής είδηση:

Ελλάδα: πρώτη διανομή επισιτιστικής βοήθειας από τη γαλλική Secours Populaire

Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη στο Πέραμα: Τριάντα τόνοι επισιτιστικής βοήθειας, που συγγέντρωσε η ΜΚΟ Secours Populaire Français (SPF) για την πρώτη της αποστολή στην Ελλάδα της κρίσης (φωτό Louisa Gouliamaki)

Πακέτα μικρών κέϊκ  στο ένα χέρι, κονσέρβες στο άλλο, παρέλαβαν Έλληνες άνεργοι και σε επισφάλεια την Τετάρτη 4 Απριλίου 2012 στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος και στην Ελληνική Χαλυβουεγία. Τριάντα τόνοι τροφίμων, που συλλέχτηκαν από τη γαλλική Secours Populaire (SPF) για την πρώτη της αποστολή στην Ελλάδα της  κρίση.
Επιπλέον, ταμείο έκτακτης ανάγκης 10.000 ευρώ διατέθηκε από την ΜΚΟ Secours Populaire για να βοηθήσει χιλιάδες ελληνικές οικογένειες.
«Είναι μια πρώτη χειρονομία χειροπιαστής αλληλεγγύης , ωστόσο δεν πρόκειται για επίσκεψη-αστραπή. Βρισκόμαστε επίσης εδώ για να δούμε πώς μπορούμε να επεκτείνουμε αυτή την αλληλεγγύη», δήλωσε ο Julien Lauprêtre, πρόεδρος της SPF από το 1955, ο οποίος συνόδευσε αντιπροσωπεία της οργάνωσης.
Για τη διανομή των προϊόντων, η Secours Populaire και οι Έλληνες εταίροι της της Ελληνικής Επιτροπής Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης επέλεξαν δύο μέρη σύμβολα του οικονομικού και κοινωνικού μαρασμού στον οποίο βυθίζεται η Ελλάδα.
Τα ναυπηγεία στο Πέραμα, κοντά στον Πειραιά, που απασχολούσαν 6.500 άτομα το 2008 έναντι λιγότερο από 500 σήμερα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του τοπικού συνδικάτου μεταλλουργών Σωτήρη Πουλικογιάννη. Στις αποβάθρες, μπροστά στα γιγαντιαία πλοία, διακριτικοί και λιγομίλητοι άνθρωποι έκαναν ουρά για να παραλάβουν τα πακέτα τους.
Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, σε ένα από τα εργοστάσια του ομίλου της Χαλυβουργικής, οι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε απεργία για πάνω από πέντε μήνες, αντιδρούν σε ένα σχέδιο εκτεταμένων απολύσεων και προτεινόμενη μείωση του χρόνου εργασίας που συνδέεται και με μεγάλες περικοπές μισθών.
«Δεν έχω πληρωθεί από τον Νοέμβριο (αρχή της απεργίας, δηλαδή)… βαστάμε ακόμη χάρη στην αλληλεγγύη του κόσμου», δήλωσε ο Κώστας, εργάτης εδώ και 22 χρόνια, για 1.500 ευρώ το μήνα, σε αυτή τη βιομηχανία των 400 εργαζομένων.

All that is Human is Ours-ό,τι είναι ανθρώπινο είναι δικό μας (κλικ για να πάτε στην ιστοσελίδα της οργάνωσης)

Η Secours Populaire ιδρύθηκε το 1945 και είναι μία από τις κύριες γαλλικές Μ.Κ. οργανώσεις που αγωνίζονται κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σήμερα η οργάνωση αντιμετωπίζει στη Γαλλία «ένα παλιρροϊκό κύμα μιζέριας» που την οδήγησε να βοηθήσει 3 εκατομμύρια ανθρώπους το 2011 στη Γαλλία, σύμφωνα με τον Julien Lauprêtre.
«Αυτό όμως δεν είναι λόγος για να μην ασχοληθούμε με το τι συμβαίνει αλλού, το αντίθετο μάλιστα», είπε ο κ. Lauprêtre, που θέλει να ενισχύσει την κίνηση, κάνοντας έκκληση ειδικά «σε Έλληνες φίλους και διασημότητες που ζουν στην Γαλλία».
Υπενθύμισε ότι η Secours Populaire (Λαϊκή Συνδρομή) έχει εδώ και πολλά χρόνια στρατευτεί στο πλευρό της Ελλάδας, υποστήριξε τους «κομμουνιστές μαχητές της αντίστασης και τους δημοκράτες» κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, αλλά και τους πολιτικούς κρατουμενους τους καθεστώτος των συνταγματαρχών.

via

Βοήθεια στην Ελλάδα, από την ιστοσελίδα της Οργάνωσης

Κι ακόμη: Το 23% αγγίζει το ποσοστό της παιδικής φτώχιας στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF για την «Κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2012». Τα παιδιά που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας υπολογίζονται σε 439.000. Την ίδια ώρα, το ποσοστό παιδικής φτώχιας για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%. Σημειώνεται ότι η έκθεση βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε στοιχεία της Eurostat του 2010, οι παραπάνω αριθμοί ενδέχεται (σ.σ. σιγά μην ενδέχεται) να έχουν μεταβληθεί. Περισσότερα εδώ

Δείτε όμως και αυτή την εξαιρετική ανάρτηση του Greek Rider

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αϊτή: ας φάνε λάσπη (update)

17 Ιανουαρίου, 2009
.
© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση- our translations are NOT reproduced: but ONLY after prior consultation – nos traductions NE SONT PAS reproduites: qu’UNIQUEMENT après consultation préalable

Οι αυξανόμενες τιμές των τροφίμων στην Αϊτή, υποχρεώνουν τους φτωχούς να τρώνε λάσπη

Yolen Jeunky prepares cookies made of dirt, water, salt and butter on the the roof of Fort Dimanche.

Η Yolen Jeunky ετοιμάζει cookies από χώμα, νερό, αλάτι και μαργαρίνη στην στέγη του Fort Dimanche. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Οι φτωχοί Αϊτινοί καταφεύγουν όλο και περισσότερο στην κατανάλωση μπισκότων φτιαγμένων από λάσπη, καθώς οι τιμές των τροφίμων πετούν στα ύψη σ’αυτή τη χώρα της Καραϊβικής. Τα μπισκότα-δίσκοι γίνονται από ξηρή κίτρινη άργιλο που αναμιγνύεται με νερό, αλάτι και φυτικά αρτύματα ή και μαργαρίνη. Η λάσπη, που προέρχεται από τα κεντρικά υψίπεδα της Αϊτής, στραγγίζεται αρχικά και πλάθεται έπειτα σε μπισκότα, τα οποία στεγνώνουν στον ήλιο.

Η Kiskey, 43 ετών, φτιάχνει μπισκόταπό λάσπη στη στ�γη του Fort Dimanche, που ήταν κάποτε φυλακή, στο Port-au-Prince

Η Kiskey, 43 ετών, φτιάχνει μπισκότα από λάσπη στη στέγη του Fort Dimanche, που ήταν κάποτε φυλακή, στο Port-au-Prince [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πηγή: AP [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Τα ανοιχτόχρωμα καφετιά μπισκότα, που είναι γνωστά στους ντόπιους απλά ως «terre» (χώμα), τρώγονται παραδοσιακά από εγκύους Αϊτινές αλλά και τα παιδιά ως αντιόξινα και πηγή ασβεστίου. Εντούτοις, για μερικούς Αϊτινούς ανήμπορους ν’αντέξουν οικονομικά ακόμη και ένα πιάτο ρυζιού, η terre έχει γίνει η βασική διατροφή τους.

Η Οργανισμός για τη Διατροφή και την Γεωργία (FAO) των Ηνωμένων Εθνών έχει εκφράσει ανησυχία σχετικά με τις τιμές τροφίμων στην Καραϊβική, κηρύσσοντας πρόσφατα κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην Αϊτή και διάφορες άλλες χώρες. Ο Οργανισμός εκτιμά ότι οι τιμές έχουν ανέβει στα ύψη, κατά τουλάχιστον 40 τοις εκατό λόγω των πλημμυρών και των ζημιών στις συγκομιδές που προκλήθηκαν από τον τυφώνα του 2007.

A woman tests a mud cookie before buying them at La Saline market in Port-au-Prince, Jan. 25, 2008.

Μια γυναίκα, πριν αγοράσει, δοκιμάζει ένα λασπο-μπισκότο στην αγορά της La Saline, στο Port au Prince, 25 Ιανουαρίου 2008 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην αγορά της παραγκούπολης La Salines της Αϊτής, δύο φλυτζάνια του ρυζιού πωλούνται τώρα για 60 αμερικανικά σεντς, 10 σεντς περισσότερο απ’όσο τον περασμένο Δεκέμβριο και 50% πάνω, απ’όσο από ένα χρόνο πριν. Τα φασόλια, το συμπυκνωμένα γάλα και τα φρούτα ανέβηκαν σε αντίστοιχο ποσοστό. Ακόμη και η τιμή της αργίλου που χρησιμοποιείται για τα μπισκότα έχει αυξηθεί αρκετά, εντούτοις, τα λασπο-μπισκότα, με πέντε σεντς το ένα, παραμένουν ακόμα σχετικά φτηνά.

Παιδάκι στην Αϊτή [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Τα μπισκότα σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες έχουν ήπια γεύση, αλλά απορροφούν την υγρασία από το στόμα μόλις αγγίζουν τη γλώσσα, αφήνοντας δυσάρεστο χωματένια επίγευση που διαρκεί για ώρες. Ο Gerald Callahan, ένας καθηγητής ανοσολογίας στο κρατικό πανεπιστήμιο του Κολοράντο που έχει μελετήσει τη γεωφαγία (geophagy), το επιστημονικό όνομα για την κατανάλωση λάσπης, λέει ότι η εν λόγω λάσπη μπορεί να περιέχει επικίνδυνα παράσιτα ή τοξίνες. Αλλά μπορεί επίσης να ενισχύσει το ανοσολογικό σύστημα των αγέννητων μωρών απέναντι σε ορισμένες ασθένειες.

Μία γυναίκα ξεραίνει λασπο-μπισκότα στον ήλιο, στη στ�γη του Fort Dimanche, στο Port-au-Prince, Αϊτή, 29 Νοεμβρίου 2007

Μία γυναίκα ξεραίνει λασπο-μπισκότα στον ήλιο, στη στέγη του Fort Dimanche, που ήταν κάποτε φυλακή, στο Port-au-Princeστο Port-au-Prince, Αϊτή, 29 Νοεμβρίου 2007 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η Αϊτή είναι η φτωχότερη χώρα στο δυτικό ημισφαίριο. Εβδομήντα έξι τοις εκατό του πληθυσμού ζουν με λιγότερο από $2.25 ημερησίως. Ο υποσιτισμός είναι διαδεδομένος και η διάρροια σκοτώνει ένα στα πέντε παιδιά κάτω από την ηλικία των πέντε ετών. Οι αϊτινοί γιατροί λένε ότι οι άνθρωποι που τρέφονται με τα μπισκότα αυτά κινδυνεύουν από υποσιτισμό. Ο Δρ Gabriel Thimothée, εκτελεστικός διευθυντής του υπουργείου υγείας της Αϊτής, είπε: «Πιστέψτε με, εάν δω κάποιον να τρώει εκείνα τα μπισκότα, θα τον αποθαρρύνω.»

Πηγή : Haiti’s rising food prices drivepoor to eat mud

Η René Cazeau, 56 ετών, τραβάει �να σεντόνι με στεγνά λασπο-μπισκότα στη Cité Soleil στο Port au Prince, 29 Νοεμβρίου 2007

Η René Cazeau, 56 ετών, τραβάει ένα σεντόνι με στεγνά λασπο-μπισκότα στη Cité Soleil στο Port au Prince, 29 Νοεμβρίου 2007 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]


Οι Αϊτινοί τρώνε λάσπη

Τα αίτια είναι η ακρίβεια των διατροφικών προϊόντων, οι πλημμύρες, η πολιτική αστάθεια και μια ανεπαρκής διεθνής συνεργασία.

Ο Cajeunes, 11 ετών, δείχνει τη γλώσσα του, αφού �φαγε �να λασπο-μπισκότο, στη Cité Soleil, 18 Ιανυαρίου 2008

Ο Cajeunes, 11 ετών, δείχνει τη γλώσσα του, αφού έφαγε ένα λασπο-μπισκότο, στη Cité Soleil, 18 Ιανουαρίου 2008 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

παρασκευάζοντας μπισκότα από λάσπη [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν δεν υπάρχει τροφή, υπάρχει ακόμη το χώμα. Το μίγμα, με λίγο νερό, αλάτι και φυτική λιπαρή ύλη, δίνει μια λεία λασπώδη μάζα. Κομμένη σε επίπεδες ροδέλες και ξεραμένη στον ήλιο, γίνεται ένα είδος «μπισκότου», «καθόλου ορεκτικού, και φέρνει πονόκοιλο», λένε εκείνοι που δοκιμάζουν. Αλλά είναι το μόνο γεύμα που παίρνουν χιλιάδες Αϊτινοί τρεις φορές την ημέρα εδώ και μερικές εβδομάδες. Μ’άλλα λόγια η Αϊτή δεν παύει να κατεβαίνει όλο και πιο βαθιά στην κόλαση.

Πώς φτάσαμε εκεί; Ο Charles Ridoré, κάτοικος Fribourg, Αϊτινής καταγωγής και πρώην γαλλόφωνος γραμματέας της φιλανθρωπικής οργάνωσης «η Δράση της Σαρακοστής», κατηγορεί περισσότερο την πολιτική τάξη της γενέτειράς του. «Η αστάθεια και ο πόλεμος των φατριών έχουν αποτρέψει κάθε πρόοδο. Οι μεταρρυθμίσεις, αγροτικές κυρίως, δεν έχουν γίνει, και η χώρα εισάγει τον κύριο όγκο των βασικών διατροφικών προϊόντων», εξηγεί. Πράγματι, το σύνολο του αλευριού που καταναλώνεται, δηλαδή 200.000 τόνοι το χρόνο, εισάγεται. Για το ρύζι, το 75% της κατανάλωσης, δηλαδή 320.000 τόνοι, έρχεται από το εξωτερικό.

Οι Αϊτινοί μαζεύουν τροφή ή οτιδήποτε άλλο χρήσιμο σε μια χωματερή στο Port au Prince

Οι Αϊτινοί μαζεύουν τροφή ή οτιδήποτε άλλο χρήσιμο σε μια χωματερή στο Port au Prince [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όμως, τον τελευταίο καιρό, στην παγκόσμια αγορά, οι τιμές του ρυζιού και του αλευριού έχουν πάρει την ανιούσα. Οι αιτίες είναι πολλαπλές: κακοκαιρίες, ανεπαρκείς συγκομιδές, ισχυρή απορρόφηση από την αναδυόμενη Ασία και χρησιμοποίηση του σιταριού για βιοκαύσιμα.

Resident prepares mud cakes at the zone of Cite-Soleil in Port-au-Prince, Haiti [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«Για τα 6 εκατομμύρια των Αϊτινών που ζουν μέσα σε ακραία φτώχεια, σε σύνολο πληθυσμού 9 εκατομμυρίων, η αύξηση των τιμών των διατροφικών προϊόντων είναι αφόρητη», εξηγεί ο Mario Rapacosta, δημόσιος υπάλληλος στην Παγκόσμια Οργάνωση Διατροφής (η FAO), που εδρεύει στη Ρώμη. Υπογραμμίζει επίσης ότι υπάρχουν όλο και λιγότερα διαθέσιμα τρόφιμα για την ανθρωπιστική βοήθεια.

Άλλη αιτία αυτής της καταστροφής: η Noël και η Olga, δύο τροπικοί κυκλώνες που κατέστρεψαν τη χώρα το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. «Χτύπησαν ακριβώς πριν τις συγκομιδές μπανάνας και λαχανικών και κατέστρεψαν τα πάντα», συνεχίζει ο Mario Rapacosta. Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ακριβώς οι αγρότες των υψιπέδων που έχασαν τα πάντα και σήμερα καταδικάζονται σε ακραία φτώχεια.

Yolen Jeunky arranges dried mud cookies for sale in a bucket in Cite Soleil in Port-au-Prince, Nov. 29, 2007.

H Yolen Jeunky τακτοποιεί σε μια λεκάνη ξερά λασπο-μπισκότα για πούλημα, στη Cité Soleil στο Port-au-Prince, 29 Νοεμβρίου 2007. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο Marco Gilli, υπεύθυνος της ελβετικής ανθρωπιστικής βοήθειας στο Port-au-Prince, την πρωτεύουσα της Αϊτής, δεν εκπλήσσεται που οι εξαθλιωμένοι άνθρωποι καταλήγουν να φάνε λάσπη. «Βλέπουμε όλο και περισσότερα παιδιά στην ύπαιθρο, να έχουν ένα κοκκινωπό χρώμα. Είναι ένας αξιόπιστος δείκτης του ακραίου υποσιτισμού», λέει. Η ελβετική συνεργασία δίνει περίπου 5 εκατομμύρια φράγκα κατ’έτος στην Αϊτή. Το κύριο μέρος δίνεται στο παγκόσμιο επισιτιστικό πρόγραμμα (PAM) που αγοράζει και διανέμει τρόφιμα.

Port-au-Prince: Ο άνθρωποι στην Αϊτή περιμένουν στην ουρά για νερό – Haitians wait in line to get water, Port-au-Prince [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο Mario Rapacosta δεν κρύβει την απογοήτευσή του απέναντι αυτήν την κατάσταση. Εκτιμά ότι η λειτουργία της FAO, αλλά επίσης του συνόλου των οργανισμών του ΟΗΕ και των μη-κυβερνητικών οργανώσεων, είναι η αιτία. «Ενεργούμε σε επείγουσες περιπτώσεις και παραμελούμε τα διαρθρωτικά προβλήματα, λέει. Η εργασία της πρόληψης των καταστροφών – κατασκευή των υποδομών, εκπαίδευση των αγροτών – μπλοκάρεται».

Τα βασικά προϊόντα της Αϊτής, όπως μαύρα φασόλια, καλαμπόκι, ρύζι, φυλάσσονται πάρα πολύ καλά

Τα βασικά προϊόντα της Αϊτής, όπως μαύρα φασόλια, καλαμπόκι, ρύζι, φυλάσσονται πάρα πολύ καλά [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Για τον Charles Ridoré, υπάρχει κι άλλος ένοχος : οι επιδοτούμενες εξαγωγές ρυζιού, αλευριού και άλλων τροφίμων από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. «Σιγά-σιγά, οι αγρότες μας εγκατέλειψαν τα χωράφια, επειδή δεν μπορούσαν ν’αντιμετωπίσουν τις εισαγωγές σε χαμηλές τιμές, εξηγεί. Σήμερα εξαρτώμαστε από τις εισαγωγές και πληρώνουμε τιμές εξαιρετικά ύψηλές κάθε φορά που η διεθνής αγορά ανεβαίνει».

Πηγή : Des Haïtiens mangent de la boue

Παραγκούπολη στην Αϊτή [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η Αϊτή σε αριθμούς :

Έκταση : 27.750 km2

Πρωτεύουσα : Port-au-Prince

'Αποψη της Cité Soleil

‘Αποψη της Cité Soleil [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πληθυσμός : 9 εκατομμύρια

Προσδόκιμο επιβίωσης : 53 έτη

Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν/κάτοικο : 450 δολάρια

Πληθυσμός που ζει με λιγότερα των 2 δολαρίων/ημέρα : 78%

Πληθυσμός που ζει με κάτω από 1 δολλάριο/ημέρα : 55%

Κατάταξη σύμφωνα με τους δείκτες της ανθρώπινης ανάπτυξης (του PNUD): 146η μεταξύ 177

Πληθυσμός που υποσιτίζεται : 46%

Διεθνής βοήθεια : 515 εκατομμύρια δολάρια

Βοήθεια ανά κάτοικο και ανά έτος : 60 δολάρια.

Δημόσιες δαπάνες στον τομέα της υγείας : 2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος

Πηγή :Des Haïtiens mangent de la boue

Haitians look through a hole in their makeshift home in Port-au-Prince, Haiti. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Φωτογραφία της χρονιάς 2008, βραβείο UNICEF, της Βελγίδας φωτογράφου Alice Smeets, 21 ετών. Προ�ρχεται από την παραγκούπολη Cité Soleil, του Port au Prince

Φωτογραφία της χρονιάς 2008, βραβείο UNICEF, της Βελγίδας φωτογράφου Alice Smeets, 21 ετών. Από την παραγκούπολη Cité Soleil, του Port au Prince [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Dwindling Food Supply Forces Haitians to Eat Mud

Για άλλα (περί βίας) συναφή, δείτε εδώ

Για άλλα (περί φτώχειας) συναφή, δείτε εδώ

Παρακαλώ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται — Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.NOTEZ S’il vous Plaît: Les commentaires anonymes ou des commentaires mentionnant fausse personnalité en ligne, avec e-mail faux ou jetable et un faux alias, ne seraient ni approuvés ni répondus.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-8n

.


Αρέσει σε %d bloggers: