Δεν Μπορείτε Εσείς? Μπορούμε Εμείς! ΑυτοΔιαχείριση στα ελληνικά εργοστάσια

13 Φεβρουαρίου, 2013

.

Δεν Μπορείτε Εσείς? Μπορούμε Εμείς! ΑυτοΔιαχείριση στα ελληνικά εργοστάσια.

«Καταλαμβάνουμε, Αντιστεκόμαστε, Παράγουμε! » – « On Occupe, on Résiste, on Produit! » [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

You Can Not; We Can! Self-management in Greek factories.

Vous ne le Pouvez pas? Nous le Pouvons! Autogestion dans les usines grecques.

via

«… Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί
Εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε
Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα
κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο … ».
Τάσος Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 -30 Οκτωβρίου 1988)

«Οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής αγωνιζόμαστε για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!
Απλήρωτοι από το Μάιο του 2011 και σε επίσχεση εργασίας με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε μια πολύ δυναμική επιχείρηση παραγωγής δομικών υλικών ζωντανή και τους εργαζόμενους με αξιοπρέπεια και με ανορθωμένο το ανάστημα απέναντι στη λαίλαπα του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου!
Αγωνιζόμαστε να κάνουμε πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά! Αγωνιζόμαστε να αποδείξουμε πως αν δε μπορούν αυτοί εμείς μπορούμε χωρίς αυτούς και θα το καταφέρουμε!»

Δείτε επίσης: Κατεργάρηδες Εργαζόμενοι -Καταπιεσμένα Αφεντικά (δώρο: The Take”)
See also: Rogue Workers-Oppressed Bosses (gift: «The Take»)
Voir aussi: Ouvriers Voyous-Patrons Opprimés (cadeau: «La Prise»)

«..We are the ones who knead and yet we have no bread,
we are the ones who dig for coal and yet we are cold.
We are the ones who have nothing
and we are coming to take the world ..»
Tassos Livaditis (Greek poet, 1922-1988)

.. στις εξορίες: στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«The workers of Vio.Me., a building materials factory in Thessaloniki, Greece, which was abandoned by its owners, have been unpaid since May 2011. By decision of their general assembly they have decided to occupy the factory and operate it under direct democratic workers’ control. After a year-long struggle that has attracted attention and solidarity in Greece and worldwide, they are kick-starting production on February 12, 2013, after 3 days of intense mobilization».

What can you do to help?
– Spread the message! Forward this information to your friends, contacts and organizations. Our shield against repression is our connection with society! The secret to our success are strong community links!
– Contribute economically! The costs of production are high and the first few months will be critical. The workers have a solid business plan and are very optimistic about the success of the endeavour, however it will take some time before they are consolidated in the market. Let´s all contribute to making it happen!
– Organize in your workplace, your neighbourhood, your town! Promote real social self-management without the need for intermediaries, professional politicians or bureaucrats! Form cooperatives and neighbourhood assemblies, protect the commons, promote a new civilization based on proximity, mutual recognition and solidarity!
– Direct any questions or solidarity statements to Thessaloniki’s Open Solidarity Initiative at protbiometal@gmail.com. The workers will be happy to feel the warmth of solidarity coming from abroad!

Στην παραλίοα του Φαλήρου το 1968 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην παραλία του Φαλήρου το 1968 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«.. Nous sommes ceux qui pétrissent
et nous n’avons pourtant pas de pain,
nous sommes ceux qui extraient le charbon et nous avons pourtant froid.
Nous sommes ceux qui ne possèdent rien
et nous arrivons pour prendre le monde
.. «

Tassos Leivaditis (Poète Grec, 1922-1988)

Les travailleurs de l’entreprise Vio.Me. reprennent la production en autogestion (en français)

« On occupe, on résiste, on produit! » Voilà le mot d’ordre des soixante ouvriers de l’usine Vio.Me. (Viomichaniki Metaleftiki), à Thessalonique, qui viennent de reprendre la production de matériaux de construction, d’aménagement et d’isolation.
Jusqu’en 2006, Vio.Me. était une entreprise très rentable. En mai 2011, l’entreprise-mère dépose le bilan, ce qui n’est pas le cas de sa filiale. Pourtant, la direction de Vio.Me. décide la cessation de paiement des salaires et le lock-out de l’usine, sous le prétexte d’un manque des fonds.
En juillet 2012, unis autour de leur syndicat, les salariés décident de s’approprier l’outil de production et de le remettre en route sous le mot d’ordre «Vous ne le pouvez pas ? Nous, nous le pouvons ! ».
Dans le même temps, les travailleurs de Vio.Me. effectuent des recherches sur de nouveaux produits de nettoyage, sur la base d’ingrédients non toxiques écologiques.
Alors que le gouvernement social-libéral les a lâchés, c’est grâce à la solidarité de travailleurs-ses, d’habitant-e-s et de militant-e-s mobilisé-e-s dans tout le pays que les salariés ont pu reprendre l’activité, trouvant les fonds leur permettant de tenir pour les quelques mois à venir.
C’est la première entreprise industrielle de la Grèce en lutte contre l’austérité qui est ainsi reprise sous contrôle ouvrier et qui intègre en même temps les préoccupations écologiques. Ce ne sera pas la dernière.
Comme il soutient les Fralib, à Gémenos, le Parti de Gauche appelle à la solidarité avec les travailleurs de Vio.Me dans leur combat pour prendre leurs affaires en main.*

via
.

.
PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-4On

.

.


Κατεργάρηδες εργαζόμενοι, καταπιεσμένα αφεντικά (δώρο: «The Take»)

10 Μαΐου, 2009

Είδαμε πρόσφατα στην Γαλλία, εργαζόμενους που κινδύνευαν να απολυθούν να κλειδώνουν τα αφεντικά στα γραφεία τους, με σκοπό να ασκήσουν εναντίον τους έναν σιχαμένο εκβιασμό για την απασχόληση.

οδηγίες για τον υπολογισμό της ανεργίας (μεγαλώστε)

Με μεθόδους πιωμένων μαφιόζων, οι εργαζόμενοι κλειδώνουν αφεντικά τους, κι έχουν το θράσος να τα προσβάλλουν, να τα ταπεινώνουν δημόσια, να τα εκφοβίζουν ηθικά και σωματικά, απειλώντας τα ακόμη και με θάνατο… 

... αλλά, καλού-κακού παίρνουν τα μέτρα τους ..

… αλλά, καλού-κακού παίρνουν τα μέτρα τους .. (μεγαλώστε)

Υποθέτω ότι αν τα αφεντικά αποφασίζουν και υλοποιούν πλάνα απολύσεων, είναι επειδή τα αναγκάζουν οι επιτακτικές περιστάσεις, εντελώς ανεξάρτητες της θέλησής τους. Τα αφεντικά επομένως απολύουν, το μαντεύουμε, για λόγους κατ’εξοχήν στρατηγικούς, που σκοπό έχουν να διατηρήσουν την πλώρη προς την ευημερία, και μάλιστα καθαρά και απλά, να σώσουν το καράβι από ένα προαναγγελθέν ναυάγιο.

Γυναίκες σερβίρουν σούπα και ψωμί στους άνεργους, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης

Γυναίκες σερβίρουν σούπα και ψωμί στους άνεργους, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ΗΠΑ, 1932. Photo via:  [μεγαλώστε]

chômage

(μεγαλώστε)

Τα αφεντικά, δεν φταίνε προσωπικά για τίποτα, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αντιδρούν ως οι επικεφαλής της επιχείρησης και όχι ως ηλίθιοι συναισθηματικοί και ανεύθυνοι συνδικαλιστές. Επιπλέον, τους βρίσκω εξαιρετικά θαρραλέους που απολύουν τους εργαζόμενούς τους, επειδή μέσα στη σημερινή συγκυρία, όλοι ξέρουμε πόσο αντιπαθείς είναι τέτοιες αποφάσεις!

Τα αφεντικά δεν έχουν συναισθήματα, κι αυτή ακριβώς είναι η δύναμή τους.

Το να διευθύνεις μια επιχείρηση με μονόφθαλμους ενδοιασμούς, που στέκονται σε δευτερεύουσες και βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις, χωρίς να βλέπεις τον ορίζοντα, είναι σαν να τρέχεις προς την καταστροφή.

2009 Année Noire

2009 Année Noire! (μεγαλώστε)

Οι εργαζόμενοι, δεν μπορούν να δουν παρά τα κύματα, τα αφεντικά βλέπουν το παγόβουνο.

"Bennett buggies"(στον Καναδά), ή "Hoover wagons"(στις ΗΠΑ), οχήματα που τα έσερναν άλογα, χρησιμοποιούσαν οι αγρότες που δεν είχαν ν'αγοράσουν βενζίνη

«Bennett buggies»(στον Καναδά), ή «Hoover wagons»(στις ΗΠΑ), οχήματα που τα έσερναν άλογα, χρησιμοποιούσαν οι αγρότες που δεν είχαν ν’αγοράσουν βενζίνη. [μεγαλώστε].Photo via 

Οι εργαζόμενοι έχουν μια ευτελή, ατομιστική και εγωιστική οπτική για την επιχείρηση που τους απασχολεί. Αντίθετα, τα αφεντικά τους διακατέχονται από ένα πνεύμα πιο οικουμενικό, έχουν μια οπτική πιο σφαιρική, πιο υψηλές εκτιμήσεις και διαίσθηση μακράς εμβέλειας.

U.S. Depression Bread Line

U.S. Depression Bread Line [μεγαλώστε]

Το να τους εμποδίσει κανείς να προσφύγουν στις σωτήριες απολύσεις, να τους υποχρεώσει να μην ανακτήσουν την οικονομική αναπνοή τους, θα ισοδυναμούσε με το να τους σπρώχνει σε μια ηλίθια διαδικασία ασφυξίας της επιχείρησης.

Μεγάλη Ύφεση, Η.Π.Α, άνδρας στην αποβάθρα, στα 'ντόκια' της Νέας Υόρκης, 1935.

Μεγάλη Ύφεση, Η.Π.Α, άνδρας στην αποβάθρα, στα ‘ντόκια’ της Νέας Υόρκης, 1935. [μεγαλώστε] Photo Via

Βεβαίως τα ευεργετικά αποτελέσματα αυτού του εκβιασμού με αντικείμενο την απασχόληση θ’αργήσουν να φανούν. Τα αφεντικά που κλειδώνονται μέσα γραφεία τους, που στριμώχνονται από την αιρετική συμπεριφορά των προλετάριων, θα πάρουν φιλο-λαϊκές αποφάσεις. Πολύ γενναιόδωρες αποφάσεις, από κοινωνική άποψη.

Καταστροφικές όμως στο οικονομικό επίπεδο.

Κι αυτή τη φορά, ποιόν θα κατηγορήσουν αυτοί οι ανεύθυνοι γκρινιάρηδες;

Αντί να κατηγορούν τα αφεντικά τους που τους απολύουν, οι εργαζόμενοι θα έπρεπε, αντίθετα, να τους ευχαριστούν που τους απασχόλησαν τόσα χρόνια ! Θα πρέπει να χρωστάνε χάρη, να είναι γεμάτοι ευγνωμοσύνη προς τους εργοδότες τους.

The Works Progress Administration (renamed in 1939 to the Work Projects Administration; WPA) was the largest New Deal agency, employing millions of people and affecting almost every locality in the United States, especially rural and western mountain populations. It was created by Franklin Delano Roosevelt's presidential order, and funded by Congress with passage of the Emergency Relief Appropriation Act of 1935 on April 8, 1935. (The legislation had passed in the House by a margin of 329 to 78, but got bogged down in the Senate.)[1]  It continued and extended relief programs similar to the Reconstruction Finance Corporation (RFC), started by Herbert Hoover and the U.S. Congress in 1932. Headed by Harry Hopkins, the WPA provided jobs and income to the unemployed during the Great Depression in the United States. Between 1935 and 1943, the WPA provided almost 8 million jobs.[2] The program built many public buildings, projects and roads and operated large arts, drama, media and literacy projects. It fed children and redistributed food, clothing and housing. Almost every community in America has a park, bridge or school constructed by the agency. Expenditures from 1936 to 1939 totaled nearly $7 billion.[1]  Until closed down by Congress and the war boom in 1943, the various programs of the WPA added up to the largest employment base in the country — indeed, the largest cluster of government employment opportunities in most states. Anyone who needed a job could become eligible for most of its jobs.[3] Hourly wages were the prevailing wages in the area; the rules said workers could not work more than 30 hours a week, but many projects included months in the field, with workers eating and sleeping on worksites. Before 1940, there was some training involved in teaching new skills and the project's original legislation went forward with a strong emphasis on family, training and building people up. The role and participation of labor unions in WPA processes is unclear.

Η Works Progress Administration (το 1939 μετονομάστηκε σε Work Projects Administration; WPA) ήταν η μεγαλύτερη υπηρεσία του New Deal, που απασχόλησε εκατομμύρια ανθρώπως και κάλυψε σχεδόν ολόκληρες τις ΗΠΑ, και ειδικά αγροτικούς και δυτικο-ορεινούς πληθυσμούς. Δημιουργήθηκε από προεδρικό διάταγμα του Franklin Delano Roosevelt. Photo via (μεγαλώστε)

Επιπλέον, πόσο γρήγορα ξεχνάνε ότι η απόλυση αποτελεί μέρος των ρίσκων «του επαγγέλματος του υπαλλήλου». Πρέπει να είναι αφελής κάποιος για να νομίζει ότι μια απασχόληση είναι οριστική, δια βίου. Από τη στιγμή που ένας εργαζόμενος προσλαμβάνεται, οφείλει να υπολογίζει και τον εγγενή κίνδυνο που περιλαμβάνει το ίδιο το status του υπαλλήλου : την απόλυση. Έτσι είναι το οικονομικό σύστημα. Το αφεντικό αναλαμβάνει πολύ μεγαλύτερα ρίσκα.

Ύφεση, Ουρά ανθρώπων που περιμένουν συσσίτιο, Νέα Υόρκη. Ελλέψει στοιχειώδους κυβερνητικού προγράμματος ανακούφισης το 1932, ιδιώτες μοίραζαν δωρεάν τροφή σε κάποια στικά κέντρα σε μεγάλο αριθμό ανέργων (Picture from the Franklin D. Roosevelt Library, courtesy of the National Archives and Records Administration.)

Ύφεση, Ουρά ανθρώπων που περιμένουν συσσίτιο, Νέα Υόρκη. Ελλείψει στοιχειώδους κυβερνητικού προγράμματος ανακούφισης το 1932, σε κάποια αστικά κέντρα, οι ιδιώτες μοίραζαν δωρεάν τροφή σε μεγάλο αριθμό ανέργων (Picture from the Franklin D. Roosevelt Library, courtesy of the National Archives and Records Administration.)

Η οικονομία έχει τις τεχνικές, τραπεζικές, επαγγελματικές απαιτήσεις της. Για ποιο λόγο θα πρέπει να πληρώνονται άνθρωποι, στο όνομα της προστασίας της απασχόλησης, για άχρηστες, ηλίθιες, επικίνδυνες και ξεπερασμένες εργασίες; Αυτό μοιάζει με το να προστατεύονται θέσεις εργασίας στον κλάδο κατασκευαστών γραφομηχανής, ενώ βρισκόμαστε στην εποχή της έκρηξης της χρήσης του υπολογιστή!

Δυστυχώς οι κατεργάρηδες εργαζόμενοι, μεθυσμένοι για κοινωνική εκδίκηση, δίνουν τον τόνο, επωφελούμενοι από μια διεστραμμένη μηντιακή κάλυψη, που δρα εις όφελός τους: πράγματι, αυτή προκαλεί μια ηλίθια, παράλογη λαϊκή συναίνεση, που βασίζεται καθαρά στο συγκινησιακό εις βάρος του ορθολογισμού.

Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Το μέλλον θα το πει.

Εν τω μεταξύ, τα αφεντικά, οι γνήσιες οικονομικές ατμομηχανές της χώρας, θεωρούνται ληστές από τους ίδιους τους υπαλλήλους τους !

Το αποκορύφωμα !

Κι άλλη "Bread Line", Νέα Υόρκη, 1932

Κι άλλη «Bread Line», Νέα Υόρκη, 1932. Photo via. (μεγαλώστε)

Το να βλέπει κανείς μακριά, να στοχεύει ψηλά, να τολμά να απογειώνεται, όπως κάνουν τα αφεντικά, είναι δυστυχώς ταυτόσημο με το να βρίσκει το μπελά του από αυτούς που σέρνονται, τρέμουν και μυξοκλαίνε.

Από το : Ouvriers-voyous, patrons opprimés !

©Μετάφραση : L’Enfant de la Haute Mer

Δείτε και : A Photo Essay on the Great Depression

Και τώρα :

«THE TAKΕ»

το VIDEO της Google με αγγλικούς υπότιτλους δεν υπάρχει πια: δείτε το με γαλλικούς υπότιτλους από την Dailymotion. Μια χαρά θα το καταλάβετε!

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Μετά την οικονομική κρίση του 2001, τριάντα άνεργοι εργάτες στα προάστια του Buenos Aires καταλαμβάνουν το εργοστάσιό τους, που είχε εγκαταλειφθεί από τα αφεντικά και αρνούνται να το εγκαταλείψουν. Ζητάνε το δικαίωμα να ξαναβάλουν μπρος τις μηχανές και να ξαναρχίσουν δουλειά….

Ας μην ξεχνάμε : Τη δεκαετία του ’60 και του ’70 η έννοια της εργασίας ήταν αντικείμενο αμφισβήτησης ….. Σήμερα είναι η ‘ύψιστη’ αξία … Πόσα και πόσα έχουν θαφτεί .. και πόσα ακόμη έχουν σειρά !

Δείτε 1 ώρα και 27 λεπτά ντοκυμανταίρ, του Avi Lewis και της Naomi Klein, συμπαραγωγή του National Film Board of Canada



Αρέσει σε %d bloggers: