Το πρώτο διάγγελμα μιας δοσίλογης «κυβέρνησης» (μικρό δοκίμιο)

Οκτώβριος 28, 2011

Το πρώτο διάγγελμα της  δοσίλογης «κυβέρνησης» Ιωάννη Δημητρίου Ράλλη, 5 Μαΐου 1943

Έλληνες,

»Αι δυνάμεις του Άξονος απεφάσισαν την διά συντόνου και μεγάλης ολκής στρατιωτικής δράσεως εκκαθάρισιν της χώρας μας από τας λυμαινομένας αυτήν συμμορίας, αι οποίαι καθοδηγούνται και χρηματοδοτούνται είτε από υπούλους και εχθρικάς ξένας προπαγάνδας, είτε από επικινδύνους υπονομευτάς του διέποντος ημάς κοινωνικού καθεστώτος, είτε από κοινούς κακοποιούς, είτε ακόμη από άφρονάς τινας ανευθύνους παράγοντας παρασυρθέντας και εμπνεομένους από εκείνους οι οποίοι, εν ευμαρεία και ασφαλεία ζώντες, αδιαφορούν διά τον όλεθρον που επαπειλεί ανά παν λεπτόν τους ελληνικούς πληθυσμούς και συνεπώς αυτήν ταύτην την ελληνικήν φυλήν.
»Παν ό,τι απέμεινεν εκ του πλούτου της Ελλάδος μετά ένα αδικαιολόγητον πόλεμον, καταστρέφεται ανοικτιρμόνως. Δημόσια γραφεία, δικαστήρια, ταμεία, εφορείαι, σταθμοί Χωροφυλακής μεθ’ όλων των αρχείων των, εγκληματικώς πυρπολούνται.
»Δεκάδες εκατομμυρίων του Δημοσίου, των Τραπεζών, των ιδιωτών ληστεύονται υπό ενόπλων συμμοριών. Τρόφιμα στελλόμενα κατόπιν ατρήτων κόπων και θυσιών, εις την ύπαιθρον προς τροφοδοσίαν του πεινόντος ελληνικού λαού δημεύονται και διαρπάζονται.
»Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και άνδρες ιδία της Χωροφυλακής, δημόσιοι υπάλληλοι, δήμαρχοι και πρόεδροι κοινοτήτων αγρίως δολοφονούνται.
»Βιομηχανικαί εγκαταστάσεις, Σιδηροδρομικαί συγκοινωνίαι, σιδηροδρομικόν υλικόν, γέφυραι και ολόκληρα ακόμη οδικά δίκτυα, ανατινάσσονται εις τον αέρα.
»Ουδεμία καλλιέργεια της γης δύναται να γίνη, των γεωργών δικαίως διατελούντων εν απογνώσει συνεπεία της αναρχίας.
»Φιλήσυχοι αγρόται, μη εξαιρουμένων των γυναικών και των παίδων, απανθρώπως κρεουργούνται. Τέλος ολόκληρα χωρία, χθες ακόμη εν γαλήνη διαβιούντα, μεταβάλλονται προς χάριν των ενόπλων αυτών εις τέφραν και ερείπια, οι δε κάτοικοί των φεύγουν έξαλλοι εκ τρόμου προς τα όρη, όπου ευρίσκουν τρομερόν εκ κακουχιών και πείνης θάνατον. Ιδού το έργον της Ε.Α.Μ. και των συγγενών της οργανώσεων.
»Εχων πλήρη αντίληψιν των τρομακτικών κινδύνων εις τους οποίους είναι εκτεθειμένοι οι αγροτικοί πληθυσμοί μας μετά τη δημιουργηθείσαν τοιαύτην κατάστασιν και την απόφασιν των στρατευμάτων κατοχής να θέσουν δι’ αμέσου ενεργείας οριστικόν τέρμα εις αυτήν, εθεώρησα επιβεβλημένον εις εμέ καθήκον να προέλθω εις συνεννοήσεις μετά των Αρχών των Δυνάμεων του Αξονος, όπως αι συνέπειαι της εκκαθαριστικής δράσεως μη πλήξουν τους τόσον ήδη δοκιμαζόμενους φιλήσυχους, αλλά δυστυχείς κατοίκους της υπαίθρου.
»Αι Δυνάμεις του Αξονος, καίτοι δεινόν διεξάγουν πόλεμον, δεν εδίστασαν νέον να δώσουν δείγμα της προς τον νομιμόφρονα και φιλήσυχον ελληνικόν λαόν συμπαθείας των και να παράσχουν μεγαλοφρόνως αμνηστείαν, εις εκείνους οι οποίοι εντός δέκα πέντε ημερών από σήμερον, ήτοι μέχρι της 24ης ώρας της 20ής Μαΐου 1943, θέλουν υπακούσει εις την πρόσκλησιν των στρατευμάτων κατοχής.
»Καλώ συνεπώς τον λαόν της υπαίθρου να συμμορφωθή προς τους εις τας προκηρύξεις των Αρχηγών των στρατευμάτων Κατοχής τιθεμένους όρους και υπευθύνως δηλώ ότι εφ’ όσον θέλουν γίνει σεβαστοί οι όροι ούτοι, ουδένα απολύτως κίνδυνον θα διατρέξη.
»Οι ένοπλοι, οι οποίοι εντός της ταχθείσης προθεσμίας θα προσέλθουν και θα παραδώσουν τα όπλα των, θα τύχουν ανεπιφυλάκτως αμνηστείας.
»Οι κάτοικοι των πόλεων, των κωμών και των χωρίων της υπαίθρου, οι οποίοι θα επανέλθουν εις τας εστίας των, εκείνοι οι οποίοι δε θα εγκαταλείψουν αυτάς κατανοούντες ότι τα Στρατεύματα Κατοχής εκτελούν απολύτως έργον προστασίας αυτών έναντι των εγκληματικώς, κατ’ αυτών κυρίως δρώντων ενόπλων, ουδέν έχουν να πάθουν.
»Υπόσχομαι ακόμη ότι, εάν τηρηθούν πιστώς οι όροι τους οποίους θέτουν αι δυνάμεις του Αξονος, θα δυνηθώμεν τη βοηθεία αυτών να επισιτίσωμεν τους πεινώντας αγροτικούς πληθυσμούς και να παράσχωμεν πάσαν περίθαλψιν εις τους αστέγους και τους πάσχοντας εξ αυτών και ότι οι αγρόται τη προστασία των Στρατευμάτων Κατοχής θα δυνηθούν εν ασφαλεία να συνεχίσουν την διακοπείσαν ήδη καλλιέργειαν των αγρών των και να επανέλθουν εις τα ειρηνικά των έργα εν γένει.

» Έλληνες,
»Υπενθυμίζω εις υμάς ότι αι Δυνάμεις του Αξονος, καίτοι έχουσαι να αντιμετωπίσουν όλας τας συνεπείας και τας βαρείας υποχρεώσεις του πρωτοφανούς εις έκτασιν πολέμου επέδειξαν εις πάσαν ευκαιρίαν την προς τον ελληνικόν λαόν συμπάθειάν των.

»Μη λησμονείτε ότι διά γενναίας χειρονομίας των ηγετών της Γερμανίας και Ιταλίας ο ελληνικός στρατός αφέθη ελεύθερος, μη θεωρηθείς αιχμάλωτος πολέμου.
»Μη λησμονείτε ότι ο ελληνικός λαός τελείως εγκαταλελειμμένος και αποκεκλεισμένος πανταχόθεν, θα κατεδικάζετο εις ομαδικόν εξ ασιτίας θάνατον, αν μη, παρ’ όλας τας τρομακτικάς δυσχερείας και παρ’ όλα τα εγκληματικά σαμποτάζ, επεσιτίζετο η χώρα μας, εκ του υστερήματός των, υπό των Δυνάμεων του Αξονος ως και αν δεν διευκόλυνον αύται τη μεταφοράν δι’ ουδετέρων ατμοπλοίων, φορτίων απαραιτήτου διά την Ελλάδα σίτου και άλλων ειδών.
»Μη λησμονείτε ότι δεν εδίστασαν αύται και εμπειρογνώμονας ακόμη να στείλουν εις τη χώραν μας, διά να σώσουν τον ελληνικόν λαόν από τον εκφυλισμόν εκ της πείνης, ότε είδον την τρομεράν τραγωδίαν του χειμώνος του 1941.

»Έλληνες,
»Εις χείρας μας έγκειται η σωτηρία μας. Μη ακούετε την ύπουλον φωνήν των επικινδύνων εχθρών μας, των λύκων οι οποίοι έρχονται εν σχήματι προβάτων.
»Ακούσατε την φωνήν μου, φωνήν ειλικρινούς πατριωτισμού, φωνήν τιμίας ελληνικής συνειδήσεως και βοηθήσατε να σώσωμεν όλοι μαζί την Μεγάλην και Αγαπητήν μας Πατρίδα και την Ελληνικήν Φυλήν.

»Εν Αθήναις τη 5 Μαΐου 1943.

»ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΡΑΛΛΗΣ».

via

[οι υπογραμμίσεις δικές μου, αλλά και τι να πρωτο-υπογραμμίσει κανείς…]

Εδώ και το «πατριωτικό»  Διάγγελμα Παραίτησης του Προέδρου της Κυβερνήσεως Ιωάννου Δημητρίου Ράλλη, «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ», στις 12 Οκτωβρίου 1944(απελευθέρωση της Αθήνας)

Ο κατοχικός πρωθυπουργός Ιωάννης Δ. Ράλλης δημιούργησε και τα «Τάγματα Ασφαλείας», γνωστά και ως «ΓερμανοΤσολιάδες»

Ακολουθεί ο όρκος του Ταγματασφαλίτη:

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν, τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανωτάτου αρχηγού του γερμανικού στρατού Αδόλφου Χίτλερ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισόμενας μου υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς ότι δια μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεων μου, τας οποίας δια του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθεί παρά των γερμανικών στρατιωτικών νόμων»

«Τα Τάγματα Ασφαλείας αποτελούν την τελευταία εφεδρεία του Ελληνικού Έθνους», Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Χρύσανθος

Διοικητής των Ταγμάτων της Πελοποννήσου υπήρξε ο Διονύσιος Παπαδόγκονας. Ο Παπαδόγκονας, σκοτώθηκε κατά τα Δεκεμβριανά, και προήχθη μετά θάνατο με βάση κατοχικούς νόμους, ωστόσο η προαγωγή αποσύρθηκε ως «λάθος» μετά την κατακραυγή που ακολούθησε.

ευχαριστίες του φύρερ και του Υπ.Εσ. Χίμλερ στον Διονύσιο Παπαδόγκωνα και τους εθελοντάς του, Καθημερινή, 13 Αυγούστου 1944 (μεγαλώστε)

via

Ο ίδιος Διον. Παπαδόγκονας συνεχάρη τον Χίτλερ για την διάσωσή του, έπειτα από εναντίον του απόπειρα, με το εξής τηλεγράφημα:

«ΟΙ 5000 ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΟΠΙΣΘΕΝ ΑΥΤΩΝ, ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΒΑΘΥΤΑΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΑΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑΝ ΣΧΕΔΙΑΣΘΕΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙΣΑΝ ΥΠΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ.  ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑΝ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΣΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΙΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΟΥΝ ΜΕ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΟ ΓΟΝΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ, ΟΣΤΙΣ ΗΠΛΩΣΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗ ΧΕΙΡΑ ΕΠΑΝΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΣΑΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝ ΑΓΩΝΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΗΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗΝ. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΘΕΛΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Η ΕΝΔΕΙΞΙΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΡΜΗΣΙΣ, ΟΠΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΔΙ’ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ ΟΡΔΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.  ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΓΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΣΠΑΡΤΗΣ, ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΠΡΟΗΛΘΕΝ Η ΔΡΑΞ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΩΣΕΝ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ, ΥΨΟΥΤΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ:  ΚΥΡΙΕ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕ ΤΟΝ ΦΥΡΕΡ!»

via

Παιδί του Διονυσίου, υπήρξε ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας, αντιναύαρχος ε.α. και πολιτικός, που εξελέγη βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία και έγινε Υπουργός Συγκοινωνιών και Εμπορικής Ναυτιλίας. Πολιτική σταδιοδρομία ακολούθησε και ο εγγονός του Διονυσίου, Διονύσιος Παπαδόγγονας και αυτός (βιογραφικό στο http://wwwτελείαdpapadogonasτελείαgr/bioτελείαhtml), ως υποψήφιος Βουλευτής Α’ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία.

ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ, επίσημο δισεβδομαδιαίο όργανο της Νομαρχιακής επιτροπής του Ε.Α.Μ. Λασηθίου, 10 Δεκέμβρη 1944: Να φύγει ο Παπανδρέου-να αφοπλιστεί η αστυνομία-να ξεκαθαριστούν οι γερμανόδουλοι, οι προδότες και οι μοναρχοφασίστες δήμιοι! (μεγαλώστε) (ευχαριστώ Ελένη)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται — Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.NOTEZ S’il vous Plaît: Les commentaires anonymes ou des commentaires mentionnant fausse personnalité en ligne, avec e-mail faux ou jetable et un faux alias, ne seraient ni approuvés ni répondus.

Κάποτε το «Monopoly» δεν ήταν παιχνίδι (μικρό δοκίμιο)-UPDATE2/original in English

Αύγουστος 24, 2011

.

When “Monopoly” was not a Game (small essay)

Quand «Monopoly» n’était pas un Jeu (petit essai)

[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση — our translations are NOT reproduced: but ONLY after prior consultation – nos traductions NE SONT PAS reproduites: qu’UNIQUEMENT après consultation préalable

1904: Το χταπόδι της Standard Oil - 1904: The Standard Oil octopus - 1904: La pieuvre de la Standard Oil [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

1904: Το χταπόδι της Standard Oil – 1904: The Standard Oil octopus – 1904: La pieuvre de la Standard Oil [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«….. Ένας άλλος από τους «γίγαντες» της εποχής υπήρξε ο John D. Rockefeller (1839–1937), ένας πτυχιούχος λογιστής, ο οποίος προσελήφθη κάποτε για να διερευνήσει το μέλλον των επενδύσεων σε πετρέλαιο. Ο Rockefeller είπε στα αφεντικά του, ότι το πετρέλαιο «δεν είχε μέλλον» και μετά επένδυσε ο ίδιος, αγοράζοντας το 1862 το πρώτο του διυλιστήριο. Συνεταιρίστηκε με κάποιους και δημιούργησε την South Improvement Company, η οποία ήταν τόσο διεφθαρμένη που υποχρεώθηκε να κλείσει. Ο Rockefeller αντέδρασε με την ίδρυση της «Standard Oil of Cleveland» το 1870. Η Standard εξαγόρασε ολόκληρα νομοθετικά σώματα, έκανε μυστικές συμφωνίες με τους σιδηροδρόμους ώστε να επιτύχει ευνοϊκές τιμές και αποδυνάμωσε τους ανταγωνιστές της με δωροδοκίες και σαμποτάζ, ώσπου να μπορέσει ο Rockefeller να τους εξαγοράσει με μετοχές της Standard Oil. Ως το 1879, η Standard Oil έλεγχε σε οποιαδήποτε πολιτεία από το 90%  έως το 98% του εθνικού δυναμικού διύλισης, ακριβώς την στιγμή που η αξία του πετρελαίου σε μια βιομηχανική κοινωνία γινόταν προφανής.

Διυλιστήριο της Standard Oil, υπ. αριθμόν 1, στο Cleveland, Ohio (1899) – -Refinery of Standard Oil, Serial No. 1, Cleveland, Ohio (1899) – Raffinerie de la Standard Oil, série n ° 1, Cleveland, Ohio (1899) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Είκοσι χρόνια αργότερα η Standard Oil είχε μετατραπεί σε μια εταιρεία «holding», με διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο, το οποίο περιελάμβανε και την τράπεζα Chase Manhattan (JPMorgan Chase Bank, N.A.). Κλειδί γι’αυτήν την διαφοροποίηση υπήρξε η επινόηση του «τραστ», εκ μέρους ενός από τους δικηγόρους του Rockefeller, του Samuel C. T. Dodd (1836–1907), ο οποίος αναζητούσε τρόπους ώστε να παρακάμψει τους ομοσπονδιακούς νόμους σε σχέση με το εταιρικό δίκαιο.
Η Standard Oil, για παράδειγμα, ήταν μια εταιρεία με έδρα το Ohio, η οποία απαγορευόταν να έχει εγκαταστάσεις σε άλλες πολιτείες ή να έχει μετοχές σε εταιρείες εκτός του Ohio.

Η λύση του Dodd ήταν να δημιουργήσει ένα εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο του τραστ.

Railway Monopoly and Rate Regulation, 1916 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Έτσι, αντί  η εταιρία να εκδίδει μετοχές  η  Standard Oil μετατράπηκε σε «τραστ» το οποίο εξέδιδε μερίδια του τραστ.
Με αυτό το νέο εργαλείο, ο Rockefeller καταβρόχθισε ολόκληρο τον κλάδο, χωρίς να ανησυχεί για παράβαση των αντιμονοπωλιακών νόμων. Η ιδέα αντιγράφηκε σύντομα και σε άλλους βιομηχανικούς κλάδους, και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1890, περισσότερες από 5.000 διαφορετικές εταιρείες οργανώθηκαν σε 300 τραστ. Το τραστ των σιδηροδρόμων της Morgan, για παράδειγμα, κατείχε το σύνολο των αμερικανικών σιδηροδρόμων, εκτός από 40.000 μίλια (στμτ. περισσότερο από τα 2/3 του δικτύου).
Τα τραστ και τα γιγάντια μονοπώλια κρατούσαν τις τιμές τεχνητά ανεβασμένες, εμπόδιζαν τον ανταγωνισμό και κρατούσαν τους μισθούς σκανδαλωδώς χαμηλούς. Προφανώς δεν ήταν καθόλου δημοφιλή στους Αμερικανούς εργαζόμενους. Η Standard Oil έγινε η πιο μισητή εταιρεία των ΗΠΑ. Πολλά από αυτά τα μονοπώλια φτιάχτηκαν με δωροδοκίες και κυβερνητικές επιδοτήσεις, στην πλάτη των πενιχρά αμειβόμενων εργατών, των οποίων οι προσπάθειες να οργανωθούν σε συνδικάτα απαντήθηκαν με αιματηρή καταστολή. Κι αν είχε εναποτεθεί στην κεντρική κυβέρνηση κάποια αμυδρή ελπίδα μεταρρύθμισης, παρέμεινε φρούδα.
Για μια ολόκληρη γενιά, αρχίζοντας από την σύντομη θητεία του Andrew Johnson (1808–1875) και τα χρόνια της θητείας του Ulysses S. Grant (1822–1885), ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έμοιαζε διακοσμητικός. Το 1876, ο Rutherford B. Hayes (1822-1893) έγινε πρόεδρος με νόθα εκλογή, κλέβοντας την προεδρία από τον Δημοκρατικό Samuel J. Tilden (1814–1886), με αποτέλεσμα ένα συμβιβασμό με τους Νότιους Δημοκρατικούς, γεγονός που έβαλε άδοξο τέλος στην Ανασυγκρότηση του Κογκρέσου και σε κάθε ελπίδα για πολιτικά δικαιώματα στο Νότο. Όταν ο Grover Cleveland (1837-1908) εξελέγη το 1884, διόρισε υπουργό Ναυτικού τον William Collins Whitney (1841-1904). Ο Whitney ήταν διαπλεκόμενος με τα συμφέροντα της Standard Oil και ξεκίνησε να χτίσει ένα «χαλύβδινο στόλο» αγοράζοντας χάλυβα από την Carnegie Steel Company σε φουσκωμένες τιμές.

μερίδια του τραστ των σιδηροδρόμων – shares of railways trusts – Les actions des sociétés ferroviaires[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Οι προσπάθειες για «μεταρρύθμιση» υπήρξαν ως επί το πλείστον «σκυλιά που ούτε γάβγιζαν ούτε δάγκωναν», και σκοπό είχαν να κατευνάσουν ένα κοινό που είχε σιχαθεί την διαφθορά. Η Επιτροπή δια-Πολιτειακού Εμπορίου, που ιδρύθηκε κατά την θητεία του Grover Cleveland (1837-1908) με σκοπό να ρυθμίσει τους σιδηροδρόμους, υπήρξε μια παρωδία για εσωτερική κατανάλωση. Ο διάδοχος του Cleveland, ο Benjamin Harrison (1833-1901), ήταν ένας πρώην δικηγόρος των σιδηροδρόμων, ο οποίος ως στρατιώτης, είχε σπάσει απεργίες των σιδηροδρομικών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του και ως αντίδραση στο δημόσιο αίσθημα, το Κογκρέσο ψήφισε τον αντι-τραστ νόμο Sherman του 1890, που πήρε το όνομά του από τον γερουσιαστή John Sherman (1823–1900), αδελφό του στρατηγού William Tecumseh Sherman (1820–1891), με σκοπό να προστατευτεί το εμπόριο από «παράνομους περιορισμούς».

Ο 26ος Αμερικανός Πρόεδρος Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) εικονίζεται ως το βρέφος Ηρακλής που παλεύει με τα φίδια της Standard Oil, σε γελοιογραφία στο εξώφυλλο του περιοδικού Puck του 1906 – The 26th U.S. President Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) depicted as the infant Hercules fighting with snakes of Standard Oil, a cartoon on the cover of Puck magazine, 1906 – Le 26e président américain Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) dépeint comme l’enfant Hercules combattant avec les serpents de la Standard Oil, une bande dessinée sur la couverture du magazine Puck 1906[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Επρόκειτο για έναν άτολμο νόμο, που έγινε ακόμη περισσότερο ανεπαρκής, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε το 1895 ότι μια εταιρεία που κατείχε το 98% του συνολικού δυναμικού της χώρας σε εργοστάσια επεξεργασίας ζάχαρης, ήταν ένα βιομηχανικό μονοπώλιο και όχι εμπορικό μονοπώλιο, και άρα ήταν άτρωτο από τον νόμο. Κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά συντηρητικής και υπέρ των επιχειρήσεων περιόδου, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι οι αντι-τραστ νόμοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον των απεργών των σιδηροδρόμων, οι οποίοι «παρεμπόδιζαν το εμπόριο». Αυτό το «η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» Δικαστήριο έκανε ακόμη ένα βήμα στις διεστραμμένες ερμηνείες του, όταν έκρινε ότι η Δέκατη-Τέταρτη Τροποποίηση, που είχε ψηφιστεί για να εγγυάται τα δικαιώματα των απελεύθερων σκλάβων, στην πραγματικότητα προστάτευε τις εταιρείες, για τις οποίες το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είναι «πρόσωπα που δικαιούνται τη δέουσα προστασία του νόμου».
Έγιναν εντέλει καθόλου έντιμες περιουσίες; Και βέβαια. Καθώς το έθνος εξαπλωνόταν δυτικά  —σε βάρος κυρίως των εξαφανιζόμενων Ινδιάνων—    μια απίστευτη ευκαιρία άνοιξε για να ευημερήσουν οι Αμερικανοί, πολλοί εκ των οποίων ήταν νεοφερμένοι μετανάστες ή τα παιδιά τους. Αλλά από την ευρεία ιστορική σκοπιά, είναι ασφαλές να πούμε ότι η εποχή  —και το έθνος  ανήκε σε μια μικρή ομάδα πλούσιων ανδρών, με άλλα λόγια, μια πλουτοκρατία.
Όπως έγραψε πρόσφατα ο συντηρητικός ιστορικός
Kevin Phillips (1940-….)  στο Wealth and Democracy (Πλούτος και Δημοκρατία, εκδ. 2002), «Το μέτρο της Gilded Age (στμτ., Επίχρυσος Αιώνας), αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1870, ήταν ότι μέχρι τη δεκαετία του 1890 οι Γολιάθ των αμερικανικών επιχειρήσεων, των σιδηροδρόμων, και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων είχαν αποκτήσει de facto τον έλεγχο πολλών πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων, του ομοσπονδιακού δικαστικού σώματος, και της Γερουσίας των ΗΠΑ»…..”

Από το βιβλίο του Kenneth C. DAVIS, Don’t Know Much About History: Everything you Need to Know about American History but Never Learned, 1990, Revised Edition August 2002. Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται στις σελίδες 268, 269 και 270 της επικαιροποιημένης έκδοσης του 2002.

page 268, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 268, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 269, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 269, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Page 269, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Page 269, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

– περιοδικό Puck

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται — Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.NOTEZ S’il vous Plaît: Les commentaires anonymes ou des commentaires mentionnant fausse personnalité en ligne, avec e-mail faux ou jetable et un faux alias, ne seraient ni approuvés ni répondus.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-1Us

.

.


Αρέσει σε %d bloggers: