Franklin D. Roosevelt: Η Δεύτερη Χάρτα Δικαιωμάτων (1944)

23 Ιουλίου, 2012

1944 State of the Union Address:

– Franklin Delano Roosevelt’s Second Bill of Rights or Economic Bill of Rights Speech (1944)
– Franklin D. Roosevelt: Discours sur La Deuxième Charte des Droits (1944)
– Franklin Delano Roosevelt: Η Δεύτερη Χάρτα Δικαιωμάτων ή Χάρτα Οικονομικών Δικαιωμάτων (1944)

©  Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

« … Η Δημοκρατία αυτή ξεκίνησε και αναπτύχθηκε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, μέσω της προστασίας ορισμένων αναφαίρετων πολιτικών δικαιωμάτων  —μεταξύ των οποίων το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, η ελευθερία του Τύπου, η ανεξιθρησκεία, η δίκη με ενόρκους, η ελευθερία από παράλογες έρευνες και κατασχέσεις. Ήταν τα δικαιώματά μας στη ζωή και την ελευθερία.
Ωστόσο, καθώς το έθνος μας έχει αυξηθεί σε μέγεθος και ανάστημα   —και η βιομηχανική οικονομία μας επεκτάθηκε—  τα πολιτικά αυτά δικαιώματα αποδείχθηκαν ανεπαρκή για τη διασφάλιση της ισότητας στην επιδίωξη της ευτυχίας.
Έχουμε καταλήξει σε μία ξεκάθαρη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η πραγματική ελευθερία του ατόμου δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς οικονομική ασφάλεια και ανεξαρτησία. «Οι ενδεείς άνθρωποι δεν είναι ελεύθεροι άνθρωποι». Οι άνθρωποι που πεινούν και είναι άνεργοι είναι η πρώτη ύλη για δικτατορίες.
Σήμερα, αυτές οι οικονομικές αλήθειες έχουν γίνει αποδεκτές ως αυτονόητες. Έχουμε αποδεχτεί, να το πω έτσι, μια δεύτερη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων, υπό την οποία μια νέα βάση  ασφάλειας και ευημερίας μπορεί να καθιερωθεί για όλους, ανεξάρτητα από το status του καθενός, τη φυλή ή το θρήσκευμά του.

Μεταξύ αυτών είναι:
– Το δικαίωμα σε μια χρήσιμη και καλά αμειβόμενη εργασία στη βιομηχανία ή στα καταστήματα ή στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις ή στα ορυχεία του έθνους
– Το δικαίωμα να κερδίζει κάποιος αρκετά ώστε να του παρέχουν επαρκή τροφή και ρουχισμό και αναψυχή
– Το δικαίωμα κάθε αγρότης να καλλιεργεί και να πουλάει τα προϊόντα του με ένα αντίτιμο που θα παράσχει στον ίδιο και την οικογένειά του μια αξιοπρεπή διαβίωση
– Το δικαίωμα κάθε επιχειρηματία, μικρού ή μεγάλου, να εμπορεύεται σε περιβάλλον ελευθερίας από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την κυριαρχία των μονοπωλίων στις ΗΠΑ ή στο εξωτερικό
– Το δικαίωμα κάθε οικογένειας σε ένα αξιοπρεπές σπίτι
– Το δικαίωμα σε επαρκή ιατρική φροντίδα και την δυνατότητα να επιτυγχάνει και να έχει καλή υγεία
– Το δικαίωμα σε επαρκή προστασία από τους οικονομικούς φόβους του γήρατος, της ασθένειας, του ατυχήματος, της ανεργίας, και
– Το δικαίωμα σε μια καλή εκπαίδευση.
Όλα αυτά τα δικαιώματα σημαίνουν ασφάλεια. Και αφού κερδίσουμε τον πόλεμο, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε, στην εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων, σε νέους στόχους για την ανθρώπινη ευτυχία και ευημερία.
Η δικαιωματική θέση της ίδιας της Αμερικής στον κόσμο, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσον αυτά και άλλα συναφή δικαιώματα θα έχουν πλήρως γίνει πράξη για τους πολίτες μας. Για αν δεν υπάρχει ασφάλεια εδώ στις ΗΠΑ, δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη στον κόσμο … »

» … This Republic had its beginning, and grew to its present strength, under the protection of certain inalienable political rights—among them the right of free speech, free press, free worship, trial by jury, freedom from unreasonable searches and seizures. They were our rights to life and liberty.

για το κόστος ζωής και την φορολογία-1 — on the cost of living and taxation-1 — du coût de la vie et de la fiscalité-1 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

As our Nation has grown in size and stature, however—as our industrial economy expanded—these political rights proved inadequate to assure us equality in the pursuit of happiness.
We have come to a clear realization of the fact that true individual freedom cannot exist without economic security and independence. «Necessitous men are not free men.» People who are hungry and out of a job are the stuff of which dictatorships are made.
In our day these economic truths have become accepted as self-evident. We have accepted, so to speak, a second Bill of Rights under which a new basis of security and prosperity can be established for all regardless of station, race, or creed.
Among these are:

για το κόστος ζωής και την φορολογία-2 — on the cost of living and taxation-2 — du coût de la vie et de la fiscalité-2 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

– The right to a useful and remunerative job in the industries or shops or farms or mines of the Nation;
– The right to earn enough to provide adequate food and clothing and recreation;
– The right of every farmer to raise and sell his products at a return which will give him and his family a decent living;
– The right of every businessman, large and small, to trade in an atmosphere of freedom from unfair competition and domination by monopolies at home or abroad;
– The right of every family to a decent home;
– The right to adequate medical care and the opportunity to achieve and enjoy good health;
– The right to adequate protection from the economic fears of old age, sickness, accident, and unemployment;
– The right to a good education.
All of these rights spell security. And after this war is won we must be prepared to move forward, in the implementation of these rights, to new goals of human happiness and well-being.
America’s own rightful place in the world depends in large part upon how fully these and similar rights have been carried into practice for our citizens. For unless there is security here at home there cannot be lasting peace in the world… «

Sources-Πηγές
– FDR’s Second Bill of Rights or Economic Bill of Rights Speech
– “The Economic Bill of Rights”
– Once, America used to be the Greatest Country of the world: Not Any More ! (video)
– Franklin Delano Roosevelt (1882-1945)
– Franklin Roosevelt -Second Bill of Rights (video)


.

PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-3WU


Κατεργάρηδες εργαζόμενοι, καταπιεσμένα αφεντικά (δώρο: «The Take»)

10 Μαΐου, 2009

Είδαμε πρόσφατα στην Γαλλία, εργαζόμενους που κινδύνευαν να απολυθούν να κλειδώνουν τα αφεντικά στα γραφεία τους, με σκοπό να ασκήσουν εναντίον τους έναν σιχαμένο εκβιασμό για την απασχόληση.

οδηγίες για τον υπολογισμό της ανεργίας (μεγαλώστε)

Με μεθόδους πιωμένων μαφιόζων, οι εργαζόμενοι κλειδώνουν αφεντικά τους, κι έχουν το θράσος να τα προσβάλλουν, να τα ταπεινώνουν δημόσια, να τα εκφοβίζουν ηθικά και σωματικά, απειλώντας τα ακόμη και με θάνατο… 

... αλλά, καλού-κακού παίρνουν τα μέτρα τους ..

… αλλά, καλού-κακού παίρνουν τα μέτρα τους .. (μεγαλώστε)

Υποθέτω ότι αν τα αφεντικά αποφασίζουν και υλοποιούν πλάνα απολύσεων, είναι επειδή τα αναγκάζουν οι επιτακτικές περιστάσεις, εντελώς ανεξάρτητες της θέλησής τους. Τα αφεντικά επομένως απολύουν, το μαντεύουμε, για λόγους κατ’εξοχήν στρατηγικούς, που σκοπό έχουν να διατηρήσουν την πλώρη προς την ευημερία, και μάλιστα καθαρά και απλά, να σώσουν το καράβι από ένα προαναγγελθέν ναυάγιο.

Γυναίκες σερβίρουν σούπα και ψωμί στους άνεργους, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης

Γυναίκες σερβίρουν σούπα και ψωμί στους άνεργους, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ΗΠΑ, 1932. Photo via:  [μεγαλώστε]

chômage

(μεγαλώστε)

Τα αφεντικά, δεν φταίνε προσωπικά για τίποτα, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αντιδρούν ως οι επικεφαλής της επιχείρησης και όχι ως ηλίθιοι συναισθηματικοί και ανεύθυνοι συνδικαλιστές. Επιπλέον, τους βρίσκω εξαιρετικά θαρραλέους που απολύουν τους εργαζόμενούς τους, επειδή μέσα στη σημερινή συγκυρία, όλοι ξέρουμε πόσο αντιπαθείς είναι τέτοιες αποφάσεις!

Τα αφεντικά δεν έχουν συναισθήματα, κι αυτή ακριβώς είναι η δύναμή τους.

Το να διευθύνεις μια επιχείρηση με μονόφθαλμους ενδοιασμούς, που στέκονται σε δευτερεύουσες και βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις, χωρίς να βλέπεις τον ορίζοντα, είναι σαν να τρέχεις προς την καταστροφή.

2009 Année Noire

2009 Année Noire! (μεγαλώστε)

Οι εργαζόμενοι, δεν μπορούν να δουν παρά τα κύματα, τα αφεντικά βλέπουν το παγόβουνο.

"Bennett buggies"(στον Καναδά), ή "Hoover wagons"(στις ΗΠΑ), οχήματα που τα έσερναν άλογα, χρησιμοποιούσαν οι αγρότες που δεν είχαν ν'αγοράσουν βενζίνη

«Bennett buggies»(στον Καναδά), ή «Hoover wagons»(στις ΗΠΑ), οχήματα που τα έσερναν άλογα, χρησιμοποιούσαν οι αγρότες που δεν είχαν ν’αγοράσουν βενζίνη. [μεγαλώστε].Photo via 

Οι εργαζόμενοι έχουν μια ευτελή, ατομιστική και εγωιστική οπτική για την επιχείρηση που τους απασχολεί. Αντίθετα, τα αφεντικά τους διακατέχονται από ένα πνεύμα πιο οικουμενικό, έχουν μια οπτική πιο σφαιρική, πιο υψηλές εκτιμήσεις και διαίσθηση μακράς εμβέλειας.

U.S. Depression Bread Line

U.S. Depression Bread Line [μεγαλώστε]

Το να τους εμποδίσει κανείς να προσφύγουν στις σωτήριες απολύσεις, να τους υποχρεώσει να μην ανακτήσουν την οικονομική αναπνοή τους, θα ισοδυναμούσε με το να τους σπρώχνει σε μια ηλίθια διαδικασία ασφυξίας της επιχείρησης.

Μεγάλη Ύφεση, Η.Π.Α, άνδρας στην αποβάθρα, στα 'ντόκια' της Νέας Υόρκης, 1935.

Μεγάλη Ύφεση, Η.Π.Α, άνδρας στην αποβάθρα, στα ‘ντόκια’ της Νέας Υόρκης, 1935. [μεγαλώστε] Photo Via

Βεβαίως τα ευεργετικά αποτελέσματα αυτού του εκβιασμού με αντικείμενο την απασχόληση θ’αργήσουν να φανούν. Τα αφεντικά που κλειδώνονται μέσα γραφεία τους, που στριμώχνονται από την αιρετική συμπεριφορά των προλετάριων, θα πάρουν φιλο-λαϊκές αποφάσεις. Πολύ γενναιόδωρες αποφάσεις, από κοινωνική άποψη.

Καταστροφικές όμως στο οικονομικό επίπεδο.

Κι αυτή τη φορά, ποιόν θα κατηγορήσουν αυτοί οι ανεύθυνοι γκρινιάρηδες;

Αντί να κατηγορούν τα αφεντικά τους που τους απολύουν, οι εργαζόμενοι θα έπρεπε, αντίθετα, να τους ευχαριστούν που τους απασχόλησαν τόσα χρόνια ! Θα πρέπει να χρωστάνε χάρη, να είναι γεμάτοι ευγνωμοσύνη προς τους εργοδότες τους.

The Works Progress Administration (renamed in 1939 to the Work Projects Administration; WPA) was the largest New Deal agency, employing millions of people and affecting almost every locality in the United States, especially rural and western mountain populations. It was created by Franklin Delano Roosevelt's presidential order, and funded by Congress with passage of the Emergency Relief Appropriation Act of 1935 on April 8, 1935. (The legislation had passed in the House by a margin of 329 to 78, but got bogged down in the Senate.)[1]  It continued and extended relief programs similar to the Reconstruction Finance Corporation (RFC), started by Herbert Hoover and the U.S. Congress in 1932. Headed by Harry Hopkins, the WPA provided jobs and income to the unemployed during the Great Depression in the United States. Between 1935 and 1943, the WPA provided almost 8 million jobs.[2] The program built many public buildings, projects and roads and operated large arts, drama, media and literacy projects. It fed children and redistributed food, clothing and housing. Almost every community in America has a park, bridge or school constructed by the agency. Expenditures from 1936 to 1939 totaled nearly $7 billion.[1]  Until closed down by Congress and the war boom in 1943, the various programs of the WPA added up to the largest employment base in the country — indeed, the largest cluster of government employment opportunities in most states. Anyone who needed a job could become eligible for most of its jobs.[3] Hourly wages were the prevailing wages in the area; the rules said workers could not work more than 30 hours a week, but many projects included months in the field, with workers eating and sleeping on worksites. Before 1940, there was some training involved in teaching new skills and the project's original legislation went forward with a strong emphasis on family, training and building people up. The role and participation of labor unions in WPA processes is unclear.

Η Works Progress Administration (το 1939 μετονομάστηκε σε Work Projects Administration; WPA) ήταν η μεγαλύτερη υπηρεσία του New Deal, που απασχόλησε εκατομμύρια ανθρώπως και κάλυψε σχεδόν ολόκληρες τις ΗΠΑ, και ειδικά αγροτικούς και δυτικο-ορεινούς πληθυσμούς. Δημιουργήθηκε από προεδρικό διάταγμα του Franklin Delano Roosevelt. Photo via (μεγαλώστε)

Επιπλέον, πόσο γρήγορα ξεχνάνε ότι η απόλυση αποτελεί μέρος των ρίσκων «του επαγγέλματος του υπαλλήλου». Πρέπει να είναι αφελής κάποιος για να νομίζει ότι μια απασχόληση είναι οριστική, δια βίου. Από τη στιγμή που ένας εργαζόμενος προσλαμβάνεται, οφείλει να υπολογίζει και τον εγγενή κίνδυνο που περιλαμβάνει το ίδιο το status του υπαλλήλου : την απόλυση. Έτσι είναι το οικονομικό σύστημα. Το αφεντικό αναλαμβάνει πολύ μεγαλύτερα ρίσκα.

Ύφεση, Ουρά ανθρώπων που περιμένουν συσσίτιο, Νέα Υόρκη. Ελλέψει στοιχειώδους κυβερνητικού προγράμματος ανακούφισης το 1932, ιδιώτες μοίραζαν δωρεάν τροφή σε κάποια στικά κέντρα σε μεγάλο αριθμό ανέργων (Picture from the Franklin D. Roosevelt Library, courtesy of the National Archives and Records Administration.)

Ύφεση, Ουρά ανθρώπων που περιμένουν συσσίτιο, Νέα Υόρκη. Ελλείψει στοιχειώδους κυβερνητικού προγράμματος ανακούφισης το 1932, σε κάποια αστικά κέντρα, οι ιδιώτες μοίραζαν δωρεάν τροφή σε μεγάλο αριθμό ανέργων (Picture from the Franklin D. Roosevelt Library, courtesy of the National Archives and Records Administration.)

Η οικονομία έχει τις τεχνικές, τραπεζικές, επαγγελματικές απαιτήσεις της. Για ποιο λόγο θα πρέπει να πληρώνονται άνθρωποι, στο όνομα της προστασίας της απασχόλησης, για άχρηστες, ηλίθιες, επικίνδυνες και ξεπερασμένες εργασίες; Αυτό μοιάζει με το να προστατεύονται θέσεις εργασίας στον κλάδο κατασκευαστών γραφομηχανής, ενώ βρισκόμαστε στην εποχή της έκρηξης της χρήσης του υπολογιστή!

Δυστυχώς οι κατεργάρηδες εργαζόμενοι, μεθυσμένοι για κοινωνική εκδίκηση, δίνουν τον τόνο, επωφελούμενοι από μια διεστραμμένη μηντιακή κάλυψη, που δρα εις όφελός τους: πράγματι, αυτή προκαλεί μια ηλίθια, παράλογη λαϊκή συναίνεση, που βασίζεται καθαρά στο συγκινησιακό εις βάρος του ορθολογισμού.

Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Το μέλλον θα το πει.

Εν τω μεταξύ, τα αφεντικά, οι γνήσιες οικονομικές ατμομηχανές της χώρας, θεωρούνται ληστές από τους ίδιους τους υπαλλήλους τους !

Το αποκορύφωμα !

Κι άλλη "Bread Line", Νέα Υόρκη, 1932

Κι άλλη «Bread Line», Νέα Υόρκη, 1932. Photo via. (μεγαλώστε)

Το να βλέπει κανείς μακριά, να στοχεύει ψηλά, να τολμά να απογειώνεται, όπως κάνουν τα αφεντικά, είναι δυστυχώς ταυτόσημο με το να βρίσκει το μπελά του από αυτούς που σέρνονται, τρέμουν και μυξοκλαίνε.

Από το : Ouvriers-voyous, patrons opprimés !

©Μετάφραση : L’Enfant de la Haute Mer

Δείτε και : A Photo Essay on the Great Depression

Και τώρα :

«THE TAKΕ»

το VIDEO της Google με αγγλικούς υπότιτλους δεν υπάρχει πια: δείτε το με γαλλικούς υπότιτλους από την Dailymotion. Μια χαρά θα το καταλάβετε!

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Μετά την οικονομική κρίση του 2001, τριάντα άνεργοι εργάτες στα προάστια του Buenos Aires καταλαμβάνουν το εργοστάσιό τους, που είχε εγκαταλειφθεί από τα αφεντικά και αρνούνται να το εγκαταλείψουν. Ζητάνε το δικαίωμα να ξαναβάλουν μπρος τις μηχανές και να ξαναρχίσουν δουλειά….

Ας μην ξεχνάμε : Τη δεκαετία του ’60 και του ’70 η έννοια της εργασίας ήταν αντικείμενο αμφισβήτησης ….. Σήμερα είναι η ‘ύψιστη’ αξία … Πόσα και πόσα έχουν θαφτεί .. και πόσα ακόμη έχουν σειρά !

Δείτε 1 ώρα και 27 λεπτά ντοκυμανταίρ, του Avi Lewis και της Naomi Klein, συμπαραγωγή του National Film Board of Canada



Αρέσει σε %d bloggers: