Κάρολος Ντίκενς (1812-1870): ρατσισμός και γενοκτονία

1 Απριλίου, 2012
©Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer
© οι μεταφράσεις μου ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του Κάρολου Ντίκενς (1812-1870) και στην Ταινιοθήκη της Αθήνας) για τον εορτασμό αυτής της επετείου, στο πλαίσιο του προγράμματος Ντίκενς 2012(Celebrating the 200th birthday of Charles Dickens). See: «Dickens’s anxieties about the ‘Indian Mutiny»»

Charles Dickens (1812-1870) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο  Ντίκενς θεωρείται ως ο μεγαλύτερος μυθιστοριογράφος της βικτωριανής εποχής, σήμερα μάλιστα ιδιαίτερα επίκαιρος.
Υπάρχει όμως και ένα «αλλά»:
Ο Ντίκενς, όπως και πολλοί Βρετανοί της εποχής του, ήταν ‘λιγάκι’ ρατσιστές και κάτι τους έσπρωχνε στην εθνοκάθαρση. Στις 23 Οκτώβρη 1857, έγραφε λοιπόν ο κ. Κάρολος στον Τραπεζίτη φίλο του Emile De La Rue στην Γένοβα,  σχετικά με τη λεγόμενη Ινδική Ανταρσία της 10ης Μαϊου του 1857-1859: «Θα ήθελα να είμαι Αρχιστράτηγος εκεί κάτω (ενν. στην Ινδία). Και να τι θα έλεγα στους Ανατολίτες, με τους οποίους πρέπει να είμαστε πολύ αυστηροί (κι αυτό που θα έλεγα, θα έπρεπε επίσης να μεταφραστεί και σε όλες τις τοπικές διαλέκτους): «Εγώ, ο καπετάν-Ένας, που έχω αναλάβει λειτούργημα για το οποίο βαθύτατα πιστεύω ότι μου δόθηκε από τον Θεό και όχι από τον Σατανά, έχω την τιμή να σας πληροφορήσω, Ινδικέ Λαέ, ότι πρόθεσή μου είναι να αποφύγω όσο το δυνατόν την περιττή σκληρότητα και και να λειτουργήσω με έλεος αλλά και με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, ώστε να εξαλείψω την Φυλή σας από τον πλανήτη. Διότι η Φυλή σας διέπραξε τρομερές ωμότητες, σκοτώνοντας 2.000 Άγγλους κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας σας το 1857 »(Ινδική Ανταρσία)». Δείτε: Grace Moore (2004), «Dickens and the Empire. Discourses of class, race, and colonialism in the works of Charles Dickens», Ashgate Publishing, Aldershot, U.K.
Ο Ντίκενς δεν αποτελούσε βέβαια εξαίρεση μεταξύ των συγχρόνων του, ενώ η βρετανική εξουσία ενήργησε με απαράμιλλη βιαιότητα.

Ο απαγχονισμός δύο μελών της Ινδικής Εξέγερσης του 1857. (αργυροτυπία του Felice Beato, 1858) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Από το  1667 οι Βρετανοί άρχισαν να στρατολογούν και να εκπαιδεύουν στα όπλα Ινδούς «Sepoy«, των οποίων η αναλογία έφτασε κάποια στιγμή στο 1 βρετ.στρατιώτης προς 10 «Sepoy». Η εξέγερση είχε ως κύρια αιτία την εξοντωτική φορολογία των Άγγλων. Σε συμβολικό είπεδο, την εκ μέρους τους χρήση χοιρινού και αγελαδινού λίπους για να λαδώνουν τα όπλα τους, κάτι που θεωρήθηκε προσβλητικό από τους Μουσουλμάνους και τους Hindu.

([Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]για να δείτε το υπόμνημα)

Διαμελισμός της Ινδίας 1947-απέραντα στρατόπεδα εκατομμυρίων προσφύγων [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Διαμελισμός της Ινδίας 1947 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Διαμελισμός της Ινδίας με υποκίνηση θρησκευτικολυ πολέμου εκ μέρους των Βρετανών1947 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πρώτος πόλεμος για την Ανεξαρτησία (εναντίον του Βρετανικού Ιμπεριαλισμού, 1857): Ο Karl Marx ήτανο πρώτος Δυτικός Στοχαστής που αποκάλεσε την εξέγερση «Εθνική Εξέγερση», παρ’όλο που χρησιμοποιούσε τον όρο «Sepoy Revolt» για να περιγράψει τα γεγονότα  [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Το ρημαδιό του Secundra Bagh, Lucknow 1858. Εδώ οι Βρετανοί σκότωσαν μεταξύ 1700 και 3000 Ινδών που βρίσκονταν στο εσωτερικό του [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο Πύργος του Ρολογιού μπροστά στην Πύλη της Φρουράς Bailee, που ήταν και η κύρια είσοδος στο Lucknow, 1858.via [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

ερείπια του Μουσουλμανικού κάστρου The Munchee Bau ή παλαιού κάστρου του Lucknow, 1858 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ο Ινδός ιστορικός, Amaresh Misra, λέει στο βιβλίο του «Πόλεμος των Πολιτισμών: Ινδία το 1857»,  ότι οι Βρετανοί σκότωσαν 10 εκατομμύρια Ινδούς σε αντίποινα για τους 2.000 Αγγλους που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1857  (της λεγόμενη «Ινδικής Ανταρσίας»). Παραθέτω: «Ήταν ένα ολοκαύτωμα στο οποίο εκατομμύρια άνθρωποι εξαφανίστηκαν. Ήταν ένα αναγκαίο ολοκαύτωμα από βρετανική σκοπιά, γιατί νόμιζαν ο καλύτερος τρόπος για να πάρουν το πάνω χέρι ήταν να εξοντώσουν το σύνολο του πληθυσμού της Ινδίας, πόλεις και χωριά. Ήταν απλό και χωρίς έλεος: όποιον Ινδό έβρισκαν στο δρόμο τον σκότωναν. Αλλά το μέγεθος της σφαγής κρατήθηκε μυστικό». Οι Άγγλοι συγγραφείς, οι οποίοι εξακολουθούν να αρνούνται το Ολοκαύτωμα, ισχυρίζονται ότι σκοτώθηκαν περί τους 100.000 μονάχα Ινδοί. (Βλ. άρθρο του Randeep Ramesh, «India’s secret history: ‘A holocaust, one where millions disappeared…’ The Guardian της 24ης Αύγ 2007  . Υπότιτλος:  Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι τα Βρετανικά αντίποινα σήμαναν 10.000.000 νεκρούς στην Ινδία κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 10 ετών.
Το ολοκαύτωμα που διέπραξαν οι Βρετανοί στην Ινδία, δεν περιορίστηκε στην δεκαετία που ακολούθησε την εξέγερση του 1857. Εκτιμάται ότι οι Ινδοί που πέθαναν λόγω των στερήσεων που υπέστησαν κατά τη διάρκεια των δύο αιώνων της βρετανικής κατοχής ανήλθαν σε 1,8 δισεκατομμύρια και το μακελειό έληξε με το Ολοκαύτωμα της Βεγγάλης (1942-1945) κατά το οποίο οι Βρετανοί με τη βοήθεια των Αυστραλών, άφησαν σκόπιμα να πεθάνουν από την πείνα 6 ή 7 εκατομμύρια Ινδών (βλ. το βιβλίο «Η Jane Austen και μαύρη τρύπα της Βρετανικής ιστορίας»). Τέλος κατά την διάρκεια του διαμελισμού της Ινδίας με βάση την θρησκεία το 1947, ένα εκατομμύριο Ινδοί έχασαν τη ζωή τους και 18 εκατομμύρια εγκαταλείψαν τις περιοχές τους για να ξεφύγουν από τις μαζικές δολοφονίες (βλ. το βιβλίο  «Body Count. Global avoidable mortality since 1950»).
Ωστόσο, από την ιστορία της Αγγλίας απουσιάζουν επιμελώς τα Ινδικά ολοκαυτώματα του 1857 και του 1947 όπως επίσης και το Ολοκαύτωμα της Βεγγάλης 1942-1945.
Για παράδειγμα, δεν υπάρχει καμία αναφορά στις φρικτές θηριωδίες στην τρέχουσα βιβλιογραφία και τις ιστορικές μαρτυρίες, όπως π.χ.: «Η ιστορία της Ινδίας» του Michael Wood (εκδ. BBC, 2007), «Η Ιστορία των αγγλόφωνων λαών, από το 1900» του Andrew Roberts (εκδ. Harper , 2006), «Μια ιστορία της Βρετανίας» του Simon Schama (εκδ. BBC, 2002), «Μια Σύντομη Ιστορία του Κόσμου» του Geoffrey Blainey (εκδ. Viking, 2000), «Μια πολύ σύντομη ιστορία του κόσμου» του Geoffrey Blainey (εκδ. Viking 2004) και «Μια Σύντομη Ιστορία του 20ου αιώνα» του Geoffrey Blainey (εκδ. Penguin, 2005).

Ενάμισυ αιώνα μετά την Ινδική εξέγερση του 1857, και 70 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα της Βεγγάλης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Άγγλοι εξακολουθούν να αρνούνται τα ολοκαυτώματα.

via

πηγές :
– East India Company expansion in India
– Causes of the Indian Rebellion of 1857
– The Causes of the Indian Revolt
– The Sepoy Rebellion of India 1857
– Χρονολόγιο του Ινδικού πολιτισμού
– Η Αρχιτεκτονική Mughal στο Lucknow
– 1947 : Partition of India
– Blown Away! — George Craig (27/3/1858)
– sepoy mutiny 1857 (pictures)
– Indian Partition 1947 (pictures)
– Indian Mutiny, 1857 (pictures)
– Indian Rebellion of 1857 (pictures)
– Causes of the Indian Mutiny
– Indian Rebellion of 1857
– The Indian Mutiny of 1857-1858: Causes and consequences
– Sepoy or sipāhi
– Indian Mutiny-National Army Museum
φέρδερ ρήντινγκ:
– A Country Study: India (The Library of Congress)
– The (CIA) online Factbook: India
– India country profile (BBC)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: