Η Ελλάδα μπορεί και χωρίς την «συμπάθεια», που το ΔΝΤ έχει δείξει στο Νίγηρα-UPDATE2

30 Μαΐου, 2012

Greece can do without the ‘sympathy’ the IMF has shown Niger. In Niger, the IMF’s loans have done more harm than good as ordinary people have had to pay the price for reckless lending (The Guardian)

La Grèce peut se passer de la «sympathie» que le FMI a montré au Niger. Au Niger, les prêts du FMI ont fait plus de mal que de bien comme des gens ordinaires ont eu à payer le prix pour des prêts imprudents (The Guardian)

– Most Aid to Athens Circles Back to Europe : Greece continues to receive billions of euros in emergency assistance from a so-called troika of lenders overseeing its bailout. But almost none of the money is going to the Greek government to pay for vital public services. Instead, it is flowing directly back into the troika’s pockets. (NYTimes)

– La plupart de l’aide à Athènes Rentre en Europe: la Grèce continue de recevoir des milliards d’euros en aide d’urgence de la soi-disant troïka des prêteurs qui supervisent son plan de sauvetage. Mais presque aucune somme ne va au gouvernement grec afin de financer les services publics essentiels. Au lieu de cela, il rentre directement dans les poches de la troïka. (NYTimes)

– Στα ελληνικά το βρίσκετε εδώ.

Περισσότεροι από 6 εκατομμύρια άνθρωποι στον Νίγηρα δεν έχουν να φάνε φέτος. Τα πρώτα σημάδια της δεινής επισιτιστικής κρίσης άρχισαν συγκλίνουν εδώ μήνες: ξηρασία, αποτυχημένες καλλιέργειες και διογκωμένες τιμές των τροφίμων. Τώρα, τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο από την πείνα και χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια.

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Στα δικά μας τώρα:
Οι χοντράδες της Κριστίν Λαγκάρντ για την Ελλάδα έχουν προκαλέσει σάλο στην χώρα και είναι κατανοητό. Αλλά και στο Νίγηρα, πρέπει να υπάρχει εξίσου περιφρόνηση για την διευθύντρια του ΔΝΤ. Αφού απέρριψε τα δεινά των μητέρων στην Ελλάδα, η Λαγκάρντ είπε επίσης ότι αισθάνεται περισσότερη συμπάθεια για «τα μικρά παιδιά του σχολείου σε κάποιο χωριό στο Νίγηρα».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Αν η «συμπάθεια» είναι αυτό που χαρακτηρίζει την προσέγγιση του ΔΝΤ στο Νίγηρα, τότε η Ελλάδα καλά θα έκανε να την αποφύγει. Ο Νίγηρας επανέρχεται συστηματικά στα πρωτοσέλιδα  —καθώς σχετίζεται με τους κύκλους του λιμού και τα συνεχώς υψηλά επίπεδα υποσιτισμού. Αυτό που δεν πολυλέγεται, είναι ο ρόλος του ΔΝΤ, μαζί με την αδελφή οργάνωση της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην τροφοδότηση αυτής της οδύνης.
Ο Νίγηρας είναι θύμα του κακόφημου Προγράμματος Διαρθρωτικής Προσαρμογής του ΔΝΤ από το 1982 και παραμένει, μέχρι σήμερα. Όπως και στην Ελλάδα, το ΔΝΤ δάνεισε χρήματα στον Νίγηρα για να διασώσει τους πιστωτές του Νίγηρα. Τίποτα δεν ειπώθηκε για το αν και κατά πόσο το χρέος ήταν επαχθές, ένα σημαντικό ερώτημα, επειδή τα δάνεια άρχισαν να ρέουν κάτω από τις στρατιωτικές κυβερνήσεις από το 1974 και μετά.
Τα δάνεια χρησίμευαν μόνο για την αποπληρωμή του χρέους και, όπως στην Ευρώπη σήμερα, οι απλοί άνθρωποι του Νίγηρα είχαν να πληρώσουν το τίμημα για τον επαχθή δανεισμό, εν μέσω λιτότητας και μιας σειράς οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Παίρνουμε μια ένδειξη του αντίκτυπου των πολιτικών αυτών αν ρίξουμε μια ματιά στην γεωργία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον Νίγηρα ζουν από τη γη. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έθεσαν ως προτεραιότητα τις εξαγωγές, ώστε να υπάρχει συνάλλαγμα για να αποπληρωθεί το χρέος. Αυτό συνήθως τίθεται σε ισχύ με το άνοιγμα του τομέα των τροφίμων στην αστάθεια των διεθνών αγορών. Επιδοτούμενα εισαγόμενα τρόφιμα πλημμυρίζουν τον Νίγηρα, καταστρέφοντας τον απροστάτευτο γεωργικό τομέα.
Σε συνδυασμό με λιτότητα, οι πολιτικές αυτές είχαν καταστροφικές συνέπειες. Όταν οι τιμές των τροφίμων είναι χαμηλά, ο πραγματικός αντίκτυπος μπορεί να συγκαλυφθεί. Αλλά όταν οι τιμές αυξάνονται, οι άνθρωποι συνειδητοποιούν πολύ γρήγορα πόσο ευάλωτη είναι η αυτοκατανάλωση. Ο Djibo Bagna, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου του Νίγηρα, πιστεύει ότι η διαρθρωτική προσαρμογή κατέστρεψε την γεωργία του Νίγηρα: «Φυσικά, όταν ο τομέας αυτός περιλαμβάνει το 85% του πληθυσμού, αυτό έχει συνέπειες: μείωση της παραγωγής, αγροτική έξοδο, αύξηση των παραγκουπόλεων».
Φυσικά, το πρόγραμμα λιτότητας και απελευθέρωσης δεν μείωσε τα επίπεδα του χρέους  —περισσότερο από όσο το μείωσε στην Ελλάδα. Το χρέος του Νίγηρα συνέχισε να αυξάνεται από  960 εκατ. $, όταν ξεκίνησε τη διαρθρωτική προσαρμογή το 1974, στα  1,8 δισ. $ το 1990, και στη συνέχεια, μετά από μικρή πτώση, σε ένα ρεκόρ των 2,1 δισ. $ το 2003. Περισσότερο χρέος σημαίνει περισσότερο έλεγχο από το ΔΝΤ, πράγμα που σημαίνει περισσότερη λιτότητα και περισσότερες μεταρρυθμίσεις.
Μετά από πολλά χρόνια, η παραγραφή μέρους του χρέους του Νίγηρα, φάνηκε αναπόφευκτη ακόμη και για το ΔΝΤ. Η ελάφρυνση του χρέους επέτρεψε στον Νίγηρα τη βελτίωση της εκπαίδευσης και την αύξηση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό. Όμως η αντίδραση ήταν αλυσσιδωτή: επιβλήθηκε 19% φόρος στα βασικά τρόφιμα και η ταχεία άνοδος των τιμών των τροφίμων τα έκανε ακόμη πιο απρόσιτα στους απλούς ανθρώπους. Η πώληση του αποθέματος σπόρων έκτακτης ανάγκης, μια πολιτική που είχε ήδη προκαλέσει λιμό στο Μαλάουι το 2002, έκανε ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στον ήδη ευπαθή πληθυσμό.
Οι πολιτικές αυτές τροφοδότησαν τον λιμό του 2005, αφού η κρίση δεν προκλήθηκε κυρίως από φυσικές καταστροφές  —τα τρόφιμα ήταν διαθέσιμα, αλλά πανάκριβα—   αλλά από μια σειρά φοβερών πολιτικών αποφάσεων. Ακόμη και κατά τη διάρκεια του λιμού το οικονομικό δόγμα δεν εγκατελείφθηκε. Το ΔΝΤ είπε στην κυβέρνηση του Νίγηρα να μην διανέμει δωρεάν τρόφιμα σε όσους είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Η λεγόμενη σήμερα «σκληρή αγάπη» προς την Ελλάδα δεν είναι κάτι καινούργιο.
Η Lagarde λέει: «Είναι μερικές φορές δύσκολο να πούμε σε κυβερνήσεις χαμηλού εισοδήματος  … να ενισχύσουν τον προϋπολογισμό και να μειώσουν το έλλειμμα». Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο απ΄ό,τι φαίνεται, παρά την επίδραση που έχει στη φτώχεια και την ανισότητα πάλι και πάλι.
Το απελπιστικό αποτέλεσμα των πολιτικών του ΔΝΤ στον Νίγηρα δεν έχει επιτύχει ακόμη τον υποτιθέμενο στόχο-ναυαρχίδα του ΔΝΤ: τον έλεγχο του χρέους. Σε μια επετειακή έκθεση που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα, βρήκαμε ότι 10 χρόνια μετά την ακύρωση μέρους του χρέους, οι πληρωμές του χρέους του Νίγηρα, ως ποσοστό των εσόδων του Δημοσίου αναμένεται να είναι στο ίδιο επίπεδο όπως ήταν και πριν από την ακύρωση. Οι προσπάθειες του ΔΝΤ να «αναδιαρθρώσει» τον Νίγηρα έχουν αποτύχει ακόμη και με αυτούς τους δικούς του όρους.
Το να προσποιοίται το ΔΝΤ ότι λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο φιλικότερα προς τον Νίγηρα από ό, τι κάνει στην Ελλάδα δεν αντέχει σε κανέναν έλεγχο. Οι πολιτικές του ΔΝΤ δεν μπορούν να βοηθήσουν χώρες που βρίσκονται σε κρίση. Της Ελλάδας πρέπει αυτό να της γίνει μάθημα  —στην πραγματικότητα έχει πολύ λίγα να κερδίσει από την «συμπάθεια» της Λαγκάρντ.

Further Reading
– Niger and the IMF
– Malnutrition Is Ravaging Niger’s Children
– Country profile Niger(BBC)
– Niger (The CIA World Factbook)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: