το ξεπούλημα του νερού Ν° 2

21 Δεκεμβρίου, 2012

Επιστολή την Ένωσης Γερμανικών Δημοσίων Υπηρεσιών Ύδρευσης και Αποχέτευσης προς Μπαρόζο κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα

Save Greek Water - Sauvez l'Eau Grec [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Save Greek Water – Sauvez l’Eau Grec [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Letter from the German Association of public water operators to Barroso against water privatization in Greece (Letter in English)

Privatisierung in der Wasserversorgung in Griechenland (Letter in German)

Ο Πρόεδρος του Ένωσης των Γερμανικών Δημοσίων Υπηρεσιών Ύδρευσης και Αποχέτευσης έστειλε επιστολή στον κ. Μπαρόζο,  στηρίζοντας τη θέση μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα.

Allianz der öffentlichen Wasserwirtschaft e.V. (AÖW) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Allianz der öffentlichen Wasserwirtschaft e.V. (AÖW) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος Δρ Jochen Stemplewski αναφέρεται λεπτομερώς στην «ουδετερότητα» που θα έπρεπε να τηρεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όταν πρόκειται για δημόσια ή ιδιωτική διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης, ένα σημαντικό νομικό επιχείρημα που τονίστηκε επίσης από το Ευρωπαϊκό Κίνημα Νερού στην επιστολή τους προς τον Όλι Ρεν που συνυπέγραψε η πρωτοβουλία SAVEGREEKWATER.

Πρωτοβουλία για την μη Ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα - Initiative pour la non privatisation de l'eau en Grèce [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πρωτοβουλία για την μη Ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα – Initiative pour la non Privatisation de l’eau en Grèce [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Προς τον Κύριο Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο
Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
1049, Βρυξέλλες
Βέλγιο

Αγαπητέ κύριε πρόεδρε,

Σας γράφω σήμερα ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δημοσίων Υπηρεσιών Ύδρευσης (AöW) και ως εκ τούτου εκ μέρους των Γερμανικών εταιρειών προμηθευτών νερού και επεξεργασίας λυμάτων. Μάθαμε πως η Γενική Διεύθυνση Εμπορίου και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (DG ECFIN) δήλωσε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2012 πως αναμένουν την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένης της παροχής και διανομής ύδατος στην Ελλάδα.
Η οδηγία πλαίσιο για το νερό 2000/60/EC (WRRL) αναφέρει ξεκάθαρα ότι «το νερό δεν είναι ένα κοινό εμπορεύσιμο είδος, αλλά ένα αγαθό κληρονομιάς που πρέπει να προστατευτεί και να τύχει κατάλληλης μεταχείρισης». Έτσι όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς, αυτό σημαίνει ότι η προμήθεια νερού, η διαχείριση των λυμάτων και η διαχείριση του νερού δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί.
Με βάση δημοσκοπήσεις που έγιναν σε όλη την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, αυτή η αρχή του WRRL είναι μια δέσμευση με ευρεία αποδοχή στον κόσμο. Τέλος, εξίσου σημαντικό είναι ότι αυτή την στιγμή λαμβάνει χώρα μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το θέμα του νερού η οποία εναντιώνεται στην απορρύθμιση των υπηρεσιών προμήθειας και  διανομής  νερού. Στο AEUV και στο συνοδευτικό πρωτόκολλο για τις παροχές κοινής ωφέλειας (νούμερο 26) και υπό τη σκέψη του άρθρου 36 του κεφαλαίου περί βασικών δικαιωμάτων της ΕΕ και σε συνδυασμό με το άρθρο 6 ρήτρα 1 του AEUV για το δικαίωμα των κρατών μελών στην αυτοδιαχείριση των περιφερειών και των δήμων (άρθρο 4 ρήτρα 2 AEUV) και την αναγνώριση του σεβασμού της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη (άρθρο 345 AEUV).
Συνεπώς, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες αν και σε ποιο βαθμό θέλουν να διαχειρίζονται μόνα τους δημόσιες υπηρεσίες (όπως παροχή και διανομή νερού καθώς και η διαχείριση υδατολυμάτων). Η προαναφερθείσα δήλωση του DG ECFIN και οι πράξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως μέλους της Τρόϊκα να δώσει εντολές για την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα, έρχονται σε αντίθεση με αυτό. Πιστεύουμε πως τέτοιες εντολές θα ήταν λανθασμένες και για άλλες χώρες της ΕΕ. Η αύξηση της αποδοτικότητας μέσω της ιδιωτικοποίησης όπως αναφέρθηκε στη DG ECFIN δεν είναι καθόλου αποδεδειγμένη. Φοβούμαστε δε, την παραμέληση συντήρησης των  υποδομών, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης στο Ηνωμένο Βασίλειο.Η προτέρα εμπειρία της ιδιωτικοποίησης του νερού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει δείξει μια αύξηση των τιμών και συνεπώς επιπλέον χρεώσεις για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις που εξαρτώνται από το καθαρό νερό. Οδηγώντας έτσι σε αυτούς τους τομείς, σε χειρότερα οικονομικά αποτελέσματα.Το νερό σε δημόσια ιδιοκτησία είναι η καλύτερη προϋπόθεση για τη δημοκρατική επιρροή στις δομές που έχουν να κάνουν με την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος και της συμμετοχής των πολιτών σε αυτές. Με την ιδιωτικοποίηση, αυτά τα καθήκοντα και οι ευθύνες θα αναιρεθούν. Η οικονομική κρίση και η κρίση του Ευρώ δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την απορρύθμιση της διαχείρισης του νερού.Σας καλούμε να ανακαλέσετε την δήλωση του DG EFCIN και να εξασφαλίσετε πως η παροχή καθαρού νερού στον κόσμο, καθώς και η καθαρή και υγιεινή διαχείριση της αποχέτευσης θα παραμείνει σε δημόσια χέρια.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Dr Jochen Stemplewski
Πρόεδρος
Die Allianz der öffentlichen Wasserwirtschaft (AöW) e.V.
Η επιστολή κοινοποιήθηκε επίσης στους:
Κα Viviane Reding, Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κο Olli Rehn, Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κο Joaquín Almunia, Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κο Janez Potočnik, Μέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κο Maroš Šefčovič, Μέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κο Michel Barnier, Μέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κα Dr. Angela Merkel, Καγκελάριο της Γερμανίας
Η επιστολή στα Γερμανικά
πηγή: http://savegreekwater.org

Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.Παρακαλώ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
Short Link: http://wp.me/p3lcY-4w1


Πορτογαλία: από το ψαλίδι στο αλυσοπρίονο

12 Ιουνίου, 2012

– Portugal: Under the iron thumb of the troika

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μου ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Εδώ και 14 μήνες, η χώρα βρίσκεται υπό την εποπτεία του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που της έχουν δανείσει χρήματα ώστε να ανταποκριθεί στα χρέη της. Τη στιγμή που οι απεσταλμένοι αυτών των «διασωστών» κάνουν επί τόπου ελέγχους σχετικά με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, οι πολίτες απαιτούν «περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα και καλύτερες συνθήκες αποπληρωμής».

Του Pedro Rodríguez

Graffiti in Lisbon, April 2011 «I.M.F. Out of Here!  They Want us Precarious, they will Have us Rebels! Graffiti à Lisbonne, avril 2011- «FMI, Dehors! Ils nous Veulent Précaires, ils nous Auront Rebelles!»Γκράφιτι στη Λισαβόνα, Απρίλιος 2011: «Έξω το ΔΝΤ ! Μας θέλουν Eπισφαλείς, θα μας έχουν Επαναστάτες!» (Photograph: Patricia de Melo Moreira/AFP/Getty Images)- [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν οι Πορτογάλοι μιλούν περί «MoU», δεν αναφέρονται βέβαια στον πιο διάσημο από τους συμπατριώτες τους, τον προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης Ζοζέ Μουρίνιο. «MoU» είναι τα αρχικά του “Memorandum of Understanding on specific economic policy Conditionality” [Μνημόνιο Κατανόησης για τους Ειδικούς Όρους της Οικονομικής Πολιτικής], τα αρχικά που ελέγχουν την οικονομική ζωή της χώρας αυτής των 10,6 εκατομμυρίων κατοίκων. Μια χώρα που περιμένει τον Απρίλιο για να κάνει ριζικές αλλαγές. Ήταν τον Απρίλιο του 1974 που η επανάσταση των γαρύφαλλων έφερε τη δημοκρατία. Ήταν τον Απρίλιο του 2011 ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του José Sócrates αναγκάστηκε να ζητήσει έκτακτη βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθώντας τα βήματα της Ελλάδας και της Ιρλανδίας.
Ένα μήνα αργότερα, τον Μάιο του 2011, το αίτημα της υλοποιήθηκε με ένα σχέδιο διάσωσης των 78 δις ευρώ, επί των οποίων η Πορτογαλία θα πρέπει να πληρώνει 4% τόκους. Ένα ποσό που καταβλήθηκε σε δόσεις και με την επιφύλαξη της εφαρμογής μιας σειράς βαθιών και επώδυνων μεταρρυθμίσεων. Η ρήτρα, γραμμένη με πολύ ψιλά γράμματα στη σύμβαση, που θα επιτρέψει στην Πορτογαλία να εξυγειάνει τα οικονομικά της και να επιστρέψει στις αγορές [ώστε να αναχρηματοδ0τήσει το χρέος της] το Σεπτέμβριο του 2013 (σ.σ. λέμε τώρα), προβλέπει ότι οι εκπρόσωποι της Τρόικα (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) θα πηγαίνουν στη Λισαβόνα σε τακτά χρονικά διαστήματα για την παρακολούθηση των οικονομικών επιδόσεων της χώρας ..

EuroCrisis The Photo-montage is mine. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Αυτή την εβδομάδα ήρθαν πάλι, για τέταρτη φορά μέσα σε ένα έτος, από την ώρα που οι Πορτογάλοι πιάστηκαν στο δόκανο της τρόικας. Αυτό το είδος του ελέγχου των υποχρεώσεων που ανέλαβε η Πορτογαλία, προβλέπει την παρουσία για δύο εβδομάδες μιας ομάδας νεαρών τεχνικών, οπλισμένων με φορητούς υπολογιστές, που κάνουν σαφάρι για προθεσμίες, τους αριθμούς και έγγραφα. Εν τω μεταξύ, τρεις ανώτατοι υπαλλήλοι έχουν αναλάβει τις επαφές σε πολιτικό επίπεδο: ο Abebe Selassie (άλλος ένας Αιθιοπικής καταγωγής ευγενής Σελασιέ, για το ΔΝΤ), ο Jürgen Kröger (καμαρώστε φωτογραφία, για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και τον Rasmus Rüffer (καμαρώστε φωτογραφία, για την ΕΚΤ).
«Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, θα τους είχαν υποδεχτεί με διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις, ήδη μόλις θα πατούσαν στο αεροδρόμιο, αλλά εμείς, οι Πορτογάλοι, είμαστε διαφορετικοί. Δεν είμαστε σαν κι εσάς, τους Ισπανούς», εξηγεί ο κοινωνιολόγος Jorge de Sa, ο οποίος πραγματοποιεί εδώ και χρόνια μηνιαίες έρευνες για την εξέλιξη της πορτογαλικής κοινής γνώμης.

Θλιμμένο Φάντο
Ο περιορισμένος αριθμός των διαδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Πορτογαλία στους 14 μήνες της «διάσωσης», των φετινών εκλογών, της αλλαγής της κυβέρνησης και της βίαιης προσαρμογής, είναι κατά τον Nicolau Santos ένδειξη «σιωπηλής απόγνωσης» των Πορτογάλων. Ο Nicolau Santos, είναι δημοσιογράφος και αναπληρωτής διευθυντής της έγκυρης οικονομικής εβδομαδιαίας εφημερίδας της Πορτογαλίας Expresso. Κατά τον João Cantiga Esteves (φωτό), έναν οικονομολόγο του Ανώτατου Ινστιτούτου Οικονομίας και Διαχείρισης του Πολυτεχνείου της Λισαβόνα,  που έχει ασχοληθεί περισσότερο με την κρίση, υπάρχει μια σιωπηρή συναίνεση στο ότι η τρόικα είναι «ένα απαραίτητο στοιχείο, μια ευκαιρία», ώστε να πραγματοποιηθούν γρήγορα όλες οι μεταρρυθμίσεις που οι διάφορες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν(σ.σ. καλός κι αυτός).
Αυτή η συναίνεση δεν σημαίνει ότι όλη την περασμένη χρονιά, η Πορτογαλία δεν έχει αρκετούς λόγους για να τραγουδήσει το πιο θλιμμένο της fado. Οι επιπτώσεις της λιτότητας και οι περικοπές στις κρατικές δαπάνες, που επιβλήθηκαν από την τρόικα, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα που ξεπερνούσε το 9% του ΑΕΠ το 2010 και το οποίο πρέπει να μειωθεί στο 4,5%, βαραίνουν πάρα πολύ την καθημερινή ζωή. «Περάσαμε από το ψαλίδι στο αλυσοπρίονο», σχολίασε μια νέα γυναίκα, η Praça Dom Pedro IV, στο κέντρο της Λισαβόνας.
Παρά τους μισθούς από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη  —εδώ οι «1000ευρίτες» της Ισπανίας γίνονται «560ευρίτες»—  οι θυσίες που απαιτούνται από τους Πορτογάλους βαίνουν αυξανόμενες, από τότε που την περασμένη χρονιά, η κυβέρνηση εισήγαγε ένα ειδικός φόρος 50% επί του δέκατου τρίτου μισθού για όλους τους Πορτογάλους των οποίων το μηνιαίο εισόδημα ξεπερνά τα 485 €  (που είναι το ισοδύναμο του κατώτατου μισθού). Από τότε, η κρίση και η λιτότητα έχουν πάψει να είναι αποκλειστικά θεωρητικές, και οι περικοπές δαπανών διαδέχονται η μια την άλλη: υγεία, εκπαίδευση, μέσα μαζικής μεταφοράς … Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση ξεκίνησε ανέβασε την φορολογία, και σήμερα, ο ΦΠΑ είναι στα 23%.
Παρά το γεγονός ότι τους όρους του Μνημονίου τους διαπραγματεύτηκε η τρόικα με την προηγούμενη Σοσιαλιστική κυβέρνηση, είναι ο νέος σοσιαλιστής πρωθυπουργός, ο Pedro Passos Coelho, ο οποίος πρέπει να τους εφαρμόσει. Το κυβερνητικό του σχήμα είναι το μικρότερο και το νεαρώτερο της χώρας από την επανάσταση των γαρύφαλλων. Τέσσερα από τα έντεκα χαρτοφυλάκια απονεμήθηκαν σε τεχνοκράτες, συμπεριλαμβανομένου και αυτού των Οικονομικών υπό τον Vitor Gaspar. Ο Vitor Gaspar επιβεβαίωσε την άνοιξη, ότι οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον μέχρι το 2018 πριν ανακτήσουν το σύνολο των πρόσθετων αποζημιώσεών τους, που σήμερα έχουν περικοπεί. (σ.σ.: Vitor, για την άλλη ζωή, πώς το κόβεις; προλαβαίνουμε;)

Ο Ασθενής Πρότυπο
Οι επικριτές της κυβέρνησης λένε διαρκώς ότι τα μέλη της είναι «περισσότερο τρωϊκανοί κι από την ίδια την Τρόικα», αφού πιέζουν για επιτάχυνση των ρυθμών προσαρμογής. Το μόνο αίτημα της τρόικας που απορρίφθηκε από την κυβέρνηση υπήρξε η κατάργηση του «Ενιαίου Κοινωνικού Φόρου», δηλαδή του φόρου μισθωτών υπηρεσιών που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις για κάθε μισθωτό. Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση του Passos Coelho, πήρε πάντοτε «λίαν καλώς» σε κάθε επίσκεψη ελέγχου για την εφαρμογή του «μνημονίου». Το γεγονός ότι η Πορτογαλία αποτελεί έναν ασθενή-πρότυπο τροφοδοτεί την ευρωπαϊκή διαμάχη  σχετικά με τα όρια της λιτότητας.
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει υπακούσει τις διαταγές (της τρόικα) με κάθε επιμέλεια, η πορτογαλική οικονομία είναι μόνιμα σε κρίσιμη κατάσταση. Φέτος, το ΑΕΠ αναμένεται να χάσει μεταξύ 3,1 και 3,5%, ενώ η ανεργία είναι στο κόκκινο (άνω του 15% στον ενεργό πληθυσμό και 36% στους νέους). Κατά την έναρξη της «διάσωσης», το δημόσιο χρέος ήταν 107% του ΑΕΠ. Με τους τρέχοντες ρυθμούς, και πριν ολοκληρωθεί η «διάσωση», θα φθάσει το 118%.
Ο καθηγητής Cantiga Esteves είναι πεπεισμένος ότι τα προβλήματα της Πορτογαλίας δεν έχουν καμία σχέση με την ιρλανδική τραπεζική κρίση ή τα ψεύτικα στοιχεία για το έλλειμμα της ελληνικής κυβέρνησης. Στην περίπτωση της Λισαβόνα, λέει, είναι ότι αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι «η οικονομία μας παρουσίασε μεγέθυνση κατά μέσο όρο 0,7% κατά την τελευταία δεκαετία, και όλη μας, η δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση βασίστηκε σε ένα χρέος που δεν θα μπορούσε να πάει μακρυά».
Σχετικά με τη διαμάχη σχετικά με τον ασθενή-πρότυπο και την ανάγκη για ένα δεύτερο σχέδιο «διάσωσης», ο κοινωνιολόγος Jorge de Sá αντλεί από την παροιμιώδη πορτογαλική ειρωνεία: «Πείτε μου, παρακαλώ, έστω και μια περίπτωση, που το ΔΝΤ έδωσε οποιαδήποτε λύση εντός δημοκρατικού πολιτεύματος». Ο Nicolau Santos, εν τω μεταξύ, είναι πεπεισμένος ότι θα είναι δύσκολο να αποφευχθεί ένα δεύτερο σχέδιο «διάσωσης»: «Χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα και καλύτερες συνθήκες».

[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πηγές:

– Portugal: Under the iron thumb of the troika

– Portugal: “Nous sommes passés des ciseaux à la tronçonneuse”

– A day in the life of Patricia de Melo Moreira in Lisbon (9 φωτογραφίες)

ShortLink: http://wp.me/p3lcY-3BG

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: