V.I.P. Δικτάτορες στην παρέλαση για την γιορτή της Γαλλικής Δημοκρατίας (β’ έκδ. βελτ. & επαυξ.)

15 Ιουλίου, 2010

.

Δεκατρείς αρχηγοί Αφρικανικών Κρατών παραβρέθηκαν στην παρέλαση της 14ης Ιουλίου, και οι στρατιώτες τους άνοιξαν την πομπή. Οι ΜΚΟ καταγγέλλουν την παρουσία εγκληματιών πολέμου στην παρέλαση και δικτατόρων στην εξέδρα των επισήμων..

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

φαντάροι από το Μαλί κάνουν την παραμονή πρόβα για την παρέλαση

Πρέπει ν’ αναγνωριστεί στον Σαρκό ένα απίστευτο ταλέντο πειθούς. Μια που δεν είχε και πολλή όρεξη να κάνει περιοδεία διαμέσου της Αφρικής για να παραβρεθεί στην (πάνω-κάτω) πεντηκονταετηρίδα από την «ανεξαρτησία» κάθε κράτους, ο Γάλλος Πρόεδρος πέτυχε να πείσει μια ντουζίνα αρχηγών Αφρικανικών Κρατών να έρθουν να γιορτάσουν την ανεξαρτησία των χωρών τους στο Παρίσι, και προσκάλεσε τους στρατιώτες τους να παρελάσουν στο πλευρό του παλαιού αποικιοκρατικού στρατού…

ο Σαρκοζί ανταλλάσσει χαιρετούρες με τους παρασημοφορημένους παλαίμαχους, τους Αφρικανούς που πολέμησαν στο πλευρό των Γάλλων αποικιοκρατών

Ο Laurent Gbagbo της Ακτής Ελεφαντόδοντος, είναι ο μόνος που αρνήθηκε.

Laurent Gbagbo, Ακτή Ελεφαντόδοντος

Οι αρχές της Ακτής Ελεφαντόδοντος δεν θέλησαν «να το παίξουν υποκριτές ή αφελείς», από την στιγμή που διαρκεί ακόμη η «αντιδικία» με το Παρίσι. Το Abidjan δεν πολυγουστάρει το σίριαλ «των γαλλικών παρεμβάσεων στα εσωτερικά του» σε μια σειρά εκλογικές διαδικασίες και επιμένει να κρατά τις αποστάσεις του. Τους Ακτο-Ελεφαντοδόντιους θα εκπροσωπήσει μόνο ο υπουργός άμυνας της χώρας.

Andry Rajoelina, νυν Πρόεδρος της «Υψηλής Μεταβατικής Αρχής της Μαδαγασκάρης»

Άλλος απών, για άλλους όμως λόγους, ο «Πρόεδρος» Andry Rajoelina της Μαδαγασκάρης (σσ.: επάγγελμα Disc Jockey).

Ο Rajoelina, που στις 17 Μαρτίου του 2009 ανέτρεψε τον Marc Ravalomanana με πραξικόπημα, έπειτα από μία περίοδο με δύο προέδρους, έγινε αρχηγός μιας μακρόπνοης ήδη μεταβατικής κυβέρνησης. Ο Rajoelina δεν θεωρείται και τόσο νόμιμος και οι υπόλοιποι δεν τον πολυκάνουν παρέα, παρ’όλα αυτά,  οι στρατιώτες του θα κατηφορίσουν τα Ηλύσια Πεδία.

Marc Ravalomanana, πρώην Πρόεδρος Μαδαγασκάρης

Τα δεκατρία αφρικανικά αγήματα άνοιξαν την Τετάρτη την «άγια των αγίων παρέλαση της δημοκρατίας» της 14ης Ιουλίου κι έφτασαν μέχρι την εξέδρα που κάθισαν, στο πλευρό του Σαρκοζί, οι Πρόεδροί τους.
Paul Biya, Denis Sassou n’ Guesso, Ali Bongo  και Faure Gnassingbé: «Παρελαύνει η Γαλλική Αφρική» καταγγέλλουν κάποιες ΜΚΟ: καταγγέλλουν την παρουσία εγκληματιών πολέμου στα αγήματα που επελέγησαν, αλλά και την παρουσία δικτατόρων στην εξέδρα. Το γαλλικό Προεδρικό Μέγαρο διαψεύδει την παρουσία «προσώπων που ενδιαφέρουν τη δικαιοσύνη». Μα φυσικά: ωστόσο, αν κοιτάξει κανείς από πιο κοντά, ανάμεσα σε Προέδρους-καταπατητές του συντάγματος μια ζωή, πραξικοπηματίες και αρχηγούς κρατών-γιόκες του μπαμπά τους/αρχηγού, οι τιμώμενοι φιλοξενούμενοί μας δεν είναι όλοι τους και μεγάλοι δημοκράτες…

Σαρκοζί και σύζυγοι τιμώμενων καλεσμένων

Paul Biya, η «αμετακίνητη σφίγγα» του Καμερούν

Αυτός παίρνει πριμ μακροημέρευσης: μετά το θάνατο του Omar Bongo, ο Paul Biya είναι, μαζί με τον Robert Mugabe της Ζιμπάμπουε, ο πρύτανης των αρχηγών των αφρικανικών κρατών. «Διορισμένος» Πρόεδρος το 1982, ύστερα από την παραίτηση του Ahmadou Ahidjo, διατηρείται εδώ και 28 χρόνια στην εξουσία, προσαρμοζόμενος χωρίς τη δυσκολία στις πολιτικές τάσεις της ηπείρου.

Paul Biya, η «αμετακίνητη σφίγγα» του Καμερούν

Μήπως το μονοκομματικό σύστημα είναι ξεπερασμένο;
Δέχεται εκλογές που κερδίζει κάθε φορά άνετα, χωρίς διόλου ν’ανησυχεί για τις κατηγορίες μαζικής και συστηματικής εκλογικής απάτης.

Μήπως το σύνταγμα περιορίζει σε δύο τις προεδρικές θητείες;
Τροποποιείται το 2007: έτσι, ο Paul Biya μπορεί να ξανακατεβεί άνετα το 2011, και γιατί όχι, και το 2018.
Δημοσιογράφοι φυλακίζονται (ή δολοφονούνται στη φυλακή όπως ο
BiΒi Ngotaπρόσφατα), η αντιπολίτευση φιμώνεται, το καμερουνέζικο καθεστώς έχει πάντα μια περίοπτη θέση στις εκθέσεις των ΜΚΟ για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

ο δημοσιογράφος Bibi Ngota

ο δολοφονημένος δημοσιογράφος Bibi Ngota

Ο ίδιος ο Paul Biya, αν και κατηγορούμενος για υπόθεση «παράνομης κτήσης αγαθών» ρίχτηκε, κάτω από την πίεση των δανειστών του, σε μια μεγάλη εκστρατεία κατά της διαφθοράς. Υπουργοί συνελήφθησαν, μια δικηγόρος καταδικάστηκε σε 40 χρόνια φυλάκιση. Αλλά όσο πλησιάζει η προεδρική εκλογή, τόσο η επιχείρηση «καθαρά χέρια» μοιάζει όλο και περισσότερο με επιχείρηση εκκαθάρισης πολιτικών αντιπάλων.

François Bozizé Yangouvonda, ο αιώνιος πραξικοπηματίας της Κεντρικής Αφρικής

Αυτό το καλοκαίρι, ο François Bozizé «ποζάρει» για μια παράξενη «οικογενειακή φωτογραφία»: στο πρωτοσέλιδο του Foreign Policy, τον βλέπουμε στο πλευρό του Βορειο-Κορεάτη Kim Jong-il, του Robert Mugabeτης Ζιμπάμπουε, του Σουδανού Omar EL Béchir, και του Than Shwé της Μπούρμα…
Οι χειρότεροι δικτάτορες του κόσμου, σύμφωνα με το περιοδικό που αφιερώνει έναν ολόκληρο φάκελο στους «bad guys» της διεθνούς σκηνής.

Ο στρατηγός Bozizé βρίσκεται στην εξουσία από τότε που ανέτρεψε με πραξικόπημα τον Ange-Félix Patassé, και κατάφερε να διατηρηθεί στην αρχηγία της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας χάρη στην αδιάλειπτη υποστήριξη του παντοτινού συμμάχου του, του Idriss Déby του Τσαντ, αλλά και χάρις στους  Γάλλους στρατιωτικούς που σταθμεύουν στην ΚεντροΑφρικανική Δημοκρατία.

Στις 24 Μαρτίου 2013 ο δικτάτορας François Bozizé κατέφυγε στο Καμερούν, καταζητούμενος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αφού οι επαναστάτες επιτέθηκαν στην πρωτεύουσα Bangui και κατέλαβαν το Προεδρικό Μέγαρο.

Robert Mugabe, Ζιμπάμπουε

François Bozizé, ΚεντροΑφρικανική Δημοκρατία

Έχει απαράμιλλο ταλέντο στην εξουδετέρωση των στασιαστών, «εξαγοράζοντας» τους αρχηγούς τους έναντι υπουργικών χαρτοφυλακίων,  ταλέντο που δεν μπορεί να συγκριθεί παρά με την συνήθειά του να αναβάλει κάθε τόσο επ’αόριστο τις εκλογές. Η τελευταία εκλογή Προέδρου έπρεπε να είχε γίνει στις 25 Απριλίου του 2010, έπειτα πήγε στις 16 Μαΐου, και μετά παραπέμφθηκε στις ελληνικές (στμ. γαλλισμός) καλένδες. Η εντολή του έληξε στις 11 Ιουνίου, εντούτοις ο François Bozizé επιθεώρησε τους στρατιώτες του που κατέβαιναν τα Ηλύσια Πεδία, υπό την διπλή του ιδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του υπουργού άμυνας.

Idriss DébyItno, ο πολέμαρχος, από το Τσαντ

Βρίσκεται κι αυτός σε πολύ καλή θέση (13ος), στο hitparade των «bad guys» του Foreign Policy. Ο Idriss Déby εκμεταλλεύεται εδώ και πολύ καιρό την ευμένεια των Δυτικών, που βλέπουν σ’αυτόν τον ικανό στρατηγό, τον άνθρωπο που θα σταθεροποιήσει το Τσαντ. Εν πλήρη λοιπόν ατιμωρησία εξάρθρωσε και κατέστειλε κάθε αντιπολιτευτική φωνή, και ηγείται μιας άκρως συγκεντρωτικής κυβέρνησης, οργανώνοντας ευρέως αμφισβητούμενες στο εξωτερικό εκλογές.

Idriss Déby Itno, ο πολέμαρχος, από το Τσαντ

Αφού τροποποίησε το σύνταγμα κατά το δοκούν, ώστε να μπορεί να είναι υποψήφιος, ο στρατηγός Déby αφιερώνει εφεξής περισσότερο από 12% του προϋπολογισμού του Κράτους του στην αγορά εξοπλισμών. Λέγεται ότι είναι όλο και πιο απομονωμένος, μέσα στο παλάτι του στην N’Djamena, ύστερα και από τις δύο εναντίον του απόπειρες πραξικοπήματος του 2006 και του 2008. Το 1990, ο Idriss Déby ανέτρεψε τον προηγούμενο δικτάτορα Hissène Habré.

[Σημείωση: Ο ανατραπείς Hissène Habré κατέφυγε στο Ντακάρ της Σενεγάλης, όπου, το 2000, δηλ. δέκα χρόνια μετά την ανατροπή και την εκεί άφιξή του ένας Σενεγαλέζος δικαστής του απήγγειλε κατηγορίες.

Η Δικαιοσύνη της Σενεγάλης δήλωσε αναρμόδια και αρνήθηκε να τον δικάσει. Το 2006 (δεν βιαζόμαστε άλλωστε), η Ένωση Αφρικανικών Κρατών (U.A.)έδωσε εντολή στην Σενεγάλη να τον δικάσει «εν ονόματι της Αφρικής», κατηγορούμενο για χιλιάδες πολιτικές δολοφονίες, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για εγκλήματα πολέμου και για συστηματικά βασανιστήρια, στα χρόνια που βρισκόταν στην εξουσία (1982-1990),  αλλά δεν …. Εντέλει, το Δικαστήριο της Οικονομικής Κοινότητας των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (Cédéao), μέσω του εκπροσώπου τύπου του, δήλωσε αρμόδιο να δικάσει τον 68χρονο σήμερα πρώην πρόεδρο του Τσαντ Hissène Habré, ο οποίος κατηγορείται για τα προαναφερθέντα ‘ψιλοπράγματα’ και εξακολουθεί να βρίσκεται στο Ντακάρ, εδώ και είκοσι χρόνια.]

Ο σημερινός Πρόεδρος του Τσαντ Idriss Deby βρίσκεται λίγο-πολύ στην ίδια κατάσταση με τον παλαιό δικτάτορα.
Άλλο κοινό σημείο ανάμεσα στους δύο άνδρες: οι δεκάδες χιλιάδες θυμάτων των καθεστώτων τους.
Ωστόσο, όλοι οι φαντάροι του Τσαντ που πέρασαν την Τετάρτη κάτω από την αψίδα του θριάμβου, είχαν βεβαίως τη νόμιμη ηλικία. Όμως, στο ανατολικό Τσαντ, μερικοί νεοσύλλεκτοι δεν είναι ούτε καν 12 χρονών…

Blaise Compaoré, ο αξιοσέβαστος δικτάτορας της Μπουρκίνα Φάσο

Με το φωτοστέφανο του μεσολαβητή μεταξύ Ακτής Ελεφαντόδοντα-Τογκό και Γουινέας, ο Blaise Compaoré χρίστηκε τα τελευταία χρόνια ως ο σεβάσμιος γέροντας σοφός, που αναγνωρίζεται και εισακούγεται από τους ομοίους του.

Blaise Compaoré, ο αξιοσέβαστος δικτάτορας της Μπουρκίνα Φάσο (πρώην Άνω Βόλτα)

Κάτι που ξεχείλισε το ποτήρι για την «International Crisis Group» για την οποία, ο Μπουρκιναμπέζος Πρόεδρος «δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος άνθρωπος για να κάνει κηρύγματα περί δημοκρατίας και αστικής εξουσίας».

ο δολοφονημένος Πρόεδρος της Burkina Faso, Thomas Sankara

Το ‘Foreign Policy‘ δεν μασάει τα λόγια του: «Αυτός ο ‘σκουπιδο-Δεσπότης’ χωρίς όραμα και χωρίς πρόγραμμα, κατάφερε να γαντζωθεί στην εξουσία, εκκαθαρίζοντας τους αντιπάλους του και καταπνίγοντας κάθε αποστασία».

Charles Taylor, Λιβερία

O Blaise Compaoré κατηγορείται ότι παρήγγειλε την δολοφονία του προκατόχου του Thomas Sankara,  κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 1987.

Κατηγορείται επίσης ότι υποστήριξε τον Λιβεριανό πολέμαρχο Charles Taylor, ο οποίος είναι σήμερα κατηγορούμενος στο CPI (Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο).

Norbert Zongo: Δέκα χρόνια ατιμωρησίας. «Υπογράψτε για να ξανανοίξει ο φάκελλος»

Κατηγορείται επίσης ότι παρήγγειλε την δολοφονία του δημοσιογράφου Norbert Zongo το 1998.

Ο Blaise Compaoré αναλαμβάνει την μια Προεδρική εντολή μετά την άλλη, χάρη σε μια εντελώς προσωπική ερμηνεία του συντάγματος της Μπουρκίνα Φάσο.

Τα εκλογικά του σκορ είναι τύπου δημοψηφίσματος (περισσότερο από 80% το 2005). Θα είναι υποψήφιος και στην επόμενη προεδρική εκλογή, το Νοέμβριο του 2010.

Dénis Sassou N’Guesso, ο επικεφαλής της αιμοσταγούς πολιτοφυλακής, του Κογκό

Ο στρατηγός Essongo είναι εγκληματίας πολέμου; Αυτός ο Κογκολέζος αξιωματικός επρόκειτο να βαδίσει στα Ηλύσια Πεδία την Τετάρτη το πρωί.

Αρκετές ΜΚΟ και οι εκπρόσωποι των εξόριστων Κογκολέζων κινητοποιήθηκαν, κατηγορώντας τον συγκεκριμένο στρατιωτικό ότι διέταξε τη σφαγή αμάχων, ενώ ήταν επικεφαλής των Cobras το 1997. Η Brazzaville διαψεύδει τις κατηγορίες, ωστόσο το κογκολέζικο ΓΕΣ αποφάσισε τελικά την Τρίτη να αντικαταστήσει τον κατηγορούμενο στρατηγό.

Η σφοδρή πολεμική υπενθυμίζει, ότι εάν ο Denis Sassou N’guesso άρπαξε φέτος την εξουσία από τον Pascal Lissouba, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την αιμοσταγή πολιτοφυλακή και με τίμημα 400.000 θανάτους.

ο καθηγητής Pascal Lissouba, ο πρώτος και τελευταίος ως τώρα, δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος του Κογκό. Εξελέγη το 1992, ανατράπηκε το 1997 και εγκατέλειψε τη χώρα του

Ο Denis Sassou N’guesso επανεξελέγη το 2002, έπειτα από εκλογές «μοναδικού υποψηφίου», κυβερνά χωρίς πρωθυπουργό, ανάμεσα σε συλλήψεις πολιτικών αντιπάλων, αιματηρές καταστολές, απαγωγές και εξαφανίσεις ξένων προσφύγων και σε οικονομικά σκάνδαλα. Κύριος κατηγορούμενος για την υπόθεση «παράνομης κτήσης αγαθών» εκ μέρους των Αφρικανών Αρχηγών Κρατών, ο ίδιος καταγγέλλει εκστρατεία αποσταθεροποίησης.

Faure Gnassingbé ο γιόκας του μπαμπά, του Τογκό

Είναι μια μόδα που ενισχύεται στη Δυτική Αφρική. Η δεκαετία του 2010, θα είναι άραγε η δεκαετία των δυναστειών;
Το Τογκό και η Γκαμπόν είναι οι μπροστάρηδες.

Faure Gnassingbé, ο γιόκας του μπαμπά, Τογκό

Στο Τογκό, το 2005, ο Faure Gnassingbé διαδέχεται τον πατέρα του Gnassingbé Eyadema, που πέθανε ύστερα από 38 χρόνια στην εξουσία. Στον γιόκα θα καλάρεσε μια άμεση διαδοχή αλλά η Αφρικανική Ένωση και η διεθνής κοινότητα τον ανάγκασαν να οργανώσει εκλογές που τις κέρδισε, πνίγοντας εν συνεχεία στο αίμα όσους τον κατηγόρησαν για εκλογική απάτη: αρκετές εκατοντάδες αντιπάλων του δολοφονούνται. Η επανεκλογή του τον Φεβρουάριο του 2010, δεν αμφισβητήθηκε λιγότερο από την προηγούμενη.

Ali Bongo, ο γιόκας του μπαμπά, της Γκαμπόν

Στη Γκαμπόν, ο Ali Bongo Ondimba διαδέχτηκε τον πατέρα του, Omar Bongo, εμβληματική μορφή των γαλλο-αφρικανικών δικτύων.

Ali Bongo Ondimba, Γκαμπόν

Εξελέγη με καθολική ψηφοφορία, τον Αύγουστο του 2009 και δεν είχε και μεγάλες δυσκολίες να βουλώσει τα στόματα όσων τον υποπτεύονταν για παρατυπίες, προτείνοντας υπουργικά χαρτοφυλάκια στην πλειοψηφία των αντιπάλων του. Μια μέθοδος δοκιμασμένη από τον πατέρα του, η οποία του εξασφάλισε μια εξαιρετικά θητεία στην αρχηγία της Γκαμπόν: 33 χρόνια!

Στο μεταξύ, έχουμε πρόβλημα: Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ifop για την France Soir, που δημοσιεύτηκε την Τρίτη και 13 Ιουλίου, «αισθάνονται υπερήφανοι που είναι Γάλλοι» το 79% των ερωτηθέντων, ενώ πέρισυ την ίδια μέρα ήταν 89%.
Αναλυτικά:
πιο καλά «κρατάνε» οι άνω των 65 ετών (83%), χειρότερα οι 25-34 ετών(74%)
Τα ελεύθερα επαγγέλματα και τα ανώτερα στελέχη τα πάνε καλύτερα (86%), ενώ οι υπαλληλάκοι 74%.
Οι δεξιοί 85%, ενώ οι αριστεροί ένα ψωρο-74%.

Και το χειρότερο όλων:
φέτος, λόγω λιτότητας, δεν έχει garden party στο γαλλικό προεδρικό μέγαρο. Μόνο καμιά δεκαριά άξιοι προσκλήθηκαν, των οποίων τα ονόματα, όμως, κρατήθηκαν μυστικά.

Moussa Dadis Camara, Γουινέα

Σημειώσεις

Και για να μην ξεχνιόμαστε:

1.- οι Γάλλοι στήριξαν επίσης και τον πραξικοπηματία Moussa Dadis Camara, τον αρχηγό των σφαγέων της Γουινέας, που υπήρξε πρόεδρος της Γουινέας για κάτι λιγότερο από ένα χρόνο (24 Δεκεμβρίου 2008 – 3 Δεκεμβρίου 2009), όταν σε προσπάθεια ανατροπής του πυροβολήθηκε στο κεφάλι και έφυγε τρέχοντας για την Μπουρκίνα Φάσο.

Abdoulaye Wade, Σενεγάλη

2.- Ο Πρόεδρος της Σενεγάλης, διαψεύδει πως θέλει να εγκαταστήσει τον γιόκα του ως διάδοχό του στην Προεδρεία ! [πηγή εδώ]


© Μετάφραση – Μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer

Πηγές:
Very important dictateurs au défilé du 14-Juillet
Certains invités du 14 Juillet sont-ils des criminels de guerre?
Le défilé des troupes d’ex-colonies divise la presse africaine
Nicolas Sarkozy justifie le défilé de troupes africaines pour le 14-Juillet
La fierté d’être Français, un sentiment en baisse

The Bad Guys
Le défilé des dictateurs
Conflit d’intérêt, Françafrique et droits de l’homme: le 14 juillet pourri du Président.
Sarkozy contre démocratie

.

.
.

PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-FF

.

.

Marc Ravalomanana, πρ.Πρ. Μαδαγασκάρης

Η διαφημιστική πανούκλα

8 Ιουνίου, 2009

Η διαφήμιση, προπαγάνδα του εμπορεύματος, έχει γίνει βαθμιαία ο κύριος εκπαιδευτικός θεσμός, που έχει επιφορτιστεί με τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου, κατά τις επιταγές της καπιταλιστικής παραγωγής: του καταναλωτή, ατόμου που υφίσταται τον ακόρεστο δεσποτισμό των στιγμιαίων επιθυμιών του και του οποίου η κοινωνική υπόσταση καταντάει να εκφυλίζεται στην αγοραστική του δύναμη.

Νάπολή, Ιταλία, αρχή του 2008

Νάπολη, Ιταλία, αρχή του 2008 (όχι ότι κι εμείς πάμε πίσω δηλαδή) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Το ότι η διαφημιστική πανούκλα, της οποίας η πανδημία έχει πλέον πλήξει όλο πλανήτη, έχει φτάσει και στο σχολείο, μόλις και μετά βίας μπορεί να εκπλήξει.

Πρόκειται για μια πραγματική μάστιγα, και ο όρος πανούκλα που χρησιμοποιείται εδώ δεν πρέπει να φανεί ως μια απλή μεταφορά. Η διαφήμιση είναι πράγματι, όπως η πανούκλα, η λέπρα ή το AIDS, ένα μίασμα, μια προσβολή του οργανισμού (κοινωνικού στην περίπτωση αυτή) εξαιρετικά μολυσματική, μεταδοτική και θανάσιμη. Μπορεί βεβαίως να έχει και έμμεσα σωματικά αποτελέσματα, όπως είναι π.χ. οι ασθένειες που προκαλούνται από το αλκοόλ και τον καπνό, ή η παχυσαρκία των νέων που προέρχεται από την κατάχρηση της ζάχαρης και του λίπους του «γρήγορου φαγητού», ή βαριοί τραυματισμοί που προέρχονται από τα ατυχήματα του πρωταθλητισμού, κ.λπ. Όμως τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της διαφήμισης είναι συμβολικά, δηλαδή αφορούν τον ανθρώπινο ψυχισμό, την διαμόρφωση πνευματικών και συναισθηματικών δομών της προσωπικότητας, την ικανότητα των ατόμων για να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να της δώσουν νόημα.

Ο ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία

Ο ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία. Οι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια για να βρούν και πουλήσουν ό,τι μπορεί να ανακυκλωθεί [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η διαφήμιση είναι θυγατέρα της καπιταλιστικής οικονομίας. Είναι ένα όπλο που σφυρηλατείται μέσα στον ανελέητο ανταγωνισμό των επιχειρήσεων, που ποτέ δεν είχε άλλο σκοπό από την μεγιστοποίηση ή την βελτιστοποίηση του κέρδους που μπορεί να βγει από μια δεδομένη αγορά.

Και πάλι ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία

Και πάλι ο ποταμός Citarum και η ίδια παραγωγική δραστηριότητα [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην αρχή υποτίθεται ότι η διαφήμιση κατηύθυνε τις υπάρχουσες και πραγματικές ανάγκες προς μια κατάλληλη συγκεκριμένη προσφορά. Με την ανάπτυξη του δυτικού καπιταλισμού, την συγκρότηση βιομηχανικών και οικονομικών αυτοκρατοριών, και την αποχαλίνωση της παραγωγικής μηχανής, ο ανταγωνισμός έχει επιδεινωθεί, όσο οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να αυξήσουν ή να διατηρήσουν το μερίδιο των κερδών τους. Αυτή η ανηλεής δυναμική προκάλεσε βεβαίως έναν εξορθολογισμό της εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας, που μετατράπηκε πλέον στην κύρια μεταβλητή της προσαρμογής, μια παράλογη κούρσα για καινοτομία και συνακόλουθα ένα διαφημιστικό ξεσάλωμα – που συμπεριέλαβε και τη διαφήμιση για την καταναλωτική πίστωση – και που δεν είχε πλέον ως σκοπό τον προσανατολισμό των πραγματικών αναγκών προς τα αντίστοιχα προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά την εφεύρεση ή/και τη διέγερση νέων αναγκών, που ικανοποιούντο ως τώρα από την ήδη υπάρχουσα και μικρότερη προσφορά. Δεν μπορούμε άλλωστε να μιλάμε για ανάγκες, όταν στην πραγματικότητα δεν πρόκειται παρά για πρόκληση και χειραγώγηση επιθυμιών, τόσο παράλογων, όσο και επιτακτικών, τέτοιων που να βυθίζουν τον αγοραστή μέσα στην αθεράπευτη υπερχρέωση.
Estero de Paco, Manila, Philippines

Estero de Paco, Manila, Philippines. Δίπλα στις παράγκες, τα σκουπίδια επιπλέουν στο νερό σε τόσο παχύ στρώμα, που οι γάτες τρέχουν πάνω του κυνηγώντας ποντίκια [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Έτσι, η διαφήμιση, προπαγάνδα του εμπορεύματος, έχει γίνει βαθμιαία ο κύριος εκπαιδευτικός θεσμός, που έχει επιφορτιστεί με τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου, όπως απαιτούσε η καπιταλιστική παραγωγή: τον καταναλωτή, άτομο που υφίσταται τον ακόρεστο δεσποτισμό των στιγμιαίων επιθυμιών του και του οποίου η κοινωνική υπόσταση τείνει να εκφυλίζεται στην αγοραστική του δύναμη. Η εξέλιξη του καπιταλισμού έχει περαιτέρω υποβαθμίσει, μέσω της διαφήμισης, το επίπεδο εκπαίδευσης της μάζας του πληθυσμού. Μέχρι κάποιο σημείο, το μορφωτικό επίπεδο ήταν εκείνο του χειρώνακτα ή του πνευματικά εργαζομένου, τον οποίο το σχολείο, απελευθερωτικό κατά τους ισχυρισμούς του, αναλάμβανε να κάνει ένα καλοντρεσσαρισμένο ημι-αυτόματο (ρομπότ), που η συμμετοχή του στην επιχείρηση υποβάθμιζε στην εργατική του δύναμη. Ως προς αυτό, είμαστε ήδη πολύ μακριά από το πρότυπο του ανθρώπου που όριζε ο Διαφωτισμός, το άτομο πολίτη, θεμελιωμένο στην ικανότητα αναστοχασμού του, στην ελεύθερη χρησιμοποίηση της λογικής του, στην άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων ταυτόχρονα ατομικών και οικουμενικών. Χάρη στην διαφημιστική τεχνολογία, το καπιταλιστικό σύστημα οδήγησε το σύνολο των πληθυσμών σ’ένα παραπάνω βήμα μέσα στην αλλοτρίωση. Οι επιχειρήσεις προσπαθούσαν να μετασχηματίσουν τους εργαζόμενους που διέσχιζαν το κατώφλι τους, σε πειθαρχημένους είλωτες. Η διαφήμιση προσπαθεί εφεξής να μετασχηματίσει τους άντρες και τις γυναίκες σε υπνοβάτες με παραισθήσεις, αέναη λεία της καταναλωτικής αυταπάτης, οι οποίοι αφιερώνουν συνήθως την ύπαρξή τους σε φαντασιώσεις και απογοήτευση, μερικές φορές ως τη νεύρωση και τα αντικαταθλιπτικά.

Yoff, Dakar, Σενεγάλη

Yoff, Dakar, Σενεγάλη: σκουπιδότοπος-βοσκότοπος [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Εξάλλου, όχι μόνο τους ενήλικες άντρες και τις γυναίκες, αλλά επίσης και τα παιδιά, σε όλο και μικρότερη ηλικία, τα οποία η διαφήμιση τώρα πάει να τα ψάξει εκεί που βρίσκονται, δηλαδή στο σχολείο, από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο.

Για άλλη μια φορά, το σχολείο δεν προέβλεψε τίποτε. Δέσμιο των επιταγών της θεσμικής αποστολής του, στοιχειωμένου από τον παιδαγωγισμό, με πρόσχημα την διεύρυνση της πρόσβασης του λαού σε μια γνώση που υποτίθεται «τον ελευθερώνει από τις αλυσίδες του», δεν μπόρεσε και δεν θέλησε να δει ότι η δουλειά του είχε ως αντικειμενικό και μαζικό αποτέλεσμα την νομιμοποίηση, μέσω της διάχυσης του πολιτισμικού κεφαλαίου, την υποταγή αυτού του λαού σε «ελίτ», ήδη προνομιούχες λόγω της κατανομής του οικονομικού κεφαλαίου. Η ίδια ιδεολογική τύφλωση που είχε εμποδίσει το σχολείο της αρχής του 20ου αιώνα να καταλάβει πόσο αναντικατάστατος ήταν ο ρόλος του στον κοινωνικό έλεγχο των εργαζόμενων μαζών εκ μέρους της εξουσίας του κεφαλαίου, εμπόδισε και το σχολείο του τέλους του αιώνα από το να ανιχνεύσει κάτω από ποιά συμβολική μεταμφίεση ο λύκος, δηλαδή «το νέο πνεύμα του καπιταλισμού», έμπαινε λίγο-λίγο στο μαντρί.

dharavi, mumbai, india

Οι πεζοί μετακινούνται πάνω στους αγωγούς του νερού που περνούν έξω από τα σπίτια τους, Dharavi, Mumbai, Ινδία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν οι εργαζόμενες τάξεις ήταν ακόμη «οι επικίνδυνες τάξεις», το σχολείο έκανε κήρυγμα για την καλή ηθική των οικογενειών. Το ιδεολογικό άλλοθι ήταν μια ρητορική της νομιμοποίησης ηθικολογικής φύσης. Όμως σε μια κοινωνία, που «μεσαιοποίησε» η εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας, ένα νέο αισθητικό άλλοθι ήρθε να προστεθεί στο οπλοστάσιο της νομιμοποίησης του συστήματος. Όχι πια στο όνομα του καλού, της αλήθειας, του δικαίου και του χρήσιμου, αλλά στο όνομα του όμορφου, του ευχάριστου, της πρωτοκαθεδρίας του αισθητού επί του νοητού και του σωματικού επί του πνευματικού, στο όνομα της άμεσης ευχαρίστησης και όχι της αναβεβλημένης ικανοποίησης, η διαφήμιση χώθηκε μέσα σε όλους τομείς της κοινωνικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένου και του σχολείου, εκεί ακριβώς όπου καταρχήν θα έπρεπε, περισσότερο από αλλού, να φάει τα μούτρα της στο φράγμα της νοημοσύνης. Αλλά αν εξαιρέσει κανείς κάποιες πιο νηφάλιες και πιο μαχητικές μειονότητες, το σώμα των δασκάλων κάθε είδους και στο σύνολό του, δεν προέβαλε και πολλή αντίσταση. Μπορούμε μάλιστα να πούμε, πως η διαφήμιση έχει συναντήσει στους εκπαιδευτικούς την ίδια φιλοφροσύνη και την ίδια παιδαριώδη συνενοχή, όπως και στα άλλα κομμάτια των μεσαίων τάξεων.

Dharavi, Mumbai, India

Και πάλι Dharavi, Mumbai, Ινδία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Για να συνεννοούμαστε, το ατομικό IQκάποιου, δεν έχει αναγκαστικά σχέση με το επίπεδο ηλιθιότητας της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει. Αυτό το τελευταίο, έχει σχέση με κάποιου είδους δομική τυφλότητα, ένα αποτέλεσμα φίλτρου που προκαλείται αυτόματα από τα συγκεκριμένα συμφέροντα της τάξης (ή της ομάδας), στην οποία ανήκει ο καθένας, μόνο και μόνο επειδή είναι μέλος της. Αυτά τα αντικειμενικά συμφέροντα, εγγενή της θέσης της τάξης, είναι ικανά, αν λείπει κάθε προσπάθεια κοινωνικού αυτο-προσδιορισμού, και κάθε προσπάθεια αυτο-αναστοχασμού, να θολώσουν την επικοινωνία, ακόμη και την πιο ευφυή, και να οδηγήσουν κάποιον να εκλάβει ουροδόχους κύστεις για φαναράκια, και στην περίπτωσή μας, τη διαφήμιση για τέχνη, ή για ενημέρωση. Εάν οι διδάσκοντες δεν αποτελούντο πρώτιστα από άτομα που ανήκουν στις μεσαίες τάξεις, και επομένως προδιατεθειμένα να προσυπογράφουν συνολικά τους κανόνες και τις αξίες του ακριβού-μικροαστικού τρόπου ζωής, δηλαδή αυτή την «τέχνη να ζείς με τέχνη», τής οποίας τα εργαστήρια είναι τα διαφημιστικά γραφεία, η διαφημιστική πανούκλα ίσως να μην είχε μπορέσει να μολύνει τόσο εύκολα το σχολείο.

Yoff, Dakar, Σενεγάλη

Yoff, Dakar, Σενεγάλη: στη μαγευτική παραλία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Εδώ, αγγίζουμε ένα άλλο πρόβλημα: αυτό της πολύπλοκης σχέσης (σχέσης ταυτόχρονα συνενοχής, συγκάλυψης και αδράνειας, εν μέρει αντικειμενικής και αθέλητης και εν μέρει ενσυνείδητης και σκόπιμης), που οι μεσαίες τάξεις δεν σταμάτησαν να διατηρούν με το καπιταλιστικό σύστημα που τις παρήγαγε και στο οποίο, την ίδια ώρα που το επικρίνουν, ποτέ δεν σταμάτησαν να προσφέρουν την συνεργασία τους (…)

Κείμενο του Alain Accardo, απότο : La Peste publicitaire

Φωτογραφίες από το deputydog

© Μετάφραση-μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer


Αρέσει σε %d bloggers: