Οι κυβερνήσεις συγκαλύπτουν παγίως τα δυστυχήματα & κι ένα γράμμα από την Ιαπωνία

20 Μαρτίου, 2011

(μεγαλώστε)

INFO (συνεχής ενημέρωση, τα φρέσκα κάτω-κάτω):

5.- Japan: One week later (φωτογραφίες)
6.- Japan: Vast devastation (φωτογραφίες)
9.- Japan: Continuing crisis (φωτογραφίες)
11. Η κατάσταση της δημόσιας υγείας όλο και χειροτερεύει στις κατεστραμμένες περιοχές: όσοι ήταν ήδη άρρωστοι πριν τον σεισμό δεν έχουν την απαραίτητη φροντίδα στα νοσοκομεία που έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές. Πολλοί είναι ηλικιωμένοι και είναι στα τελευταία τους, αφού δεν υπάρχουν ούτε παυσίπονα. Ακόμη και για συνήθη περιστατικά, συνάχι, γαστρεντερικά προβλήματα, τα φάρμακα λείπουν, και η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Ηλικιωμένοι πεθαίνουν από το κρύο. Ο γιατρός θέλει να επισκευτεί τα απέραντα ‘καταφύγια’ όπου οι πληγέντες δεν έχουν φάει ούτε ένα πιάτο ζεστό φαγητό εδώ και μια βδομάδα. Οι τραυματίες υποφέρουν από αϋπνίες και οι ‘υγιείς’ πανικοβάλλονται σε κάθε μετασεισμό, ενώ δεν υπάρχουν ηρεμιστικά ούτε για δείγμα. Ακόμη και στα νοσοκομεία που στέκονται κάπως στα πόδια τους, η τροφοδοσία με ηλεκτρικό ρεύμα γίνεται από γεννήτριες και άρα τα χειρουργεία δεν λειτουργούν. Τα νοσοκομεία στο Sendai ξεχειλίζουν, όσοι μπορούν να μετακινηθούν αφήνουν το κρεββάτι τους για άλλους που είναι χειρότερα, ενώ όλοι τους γνωρίζουν πως η τύχη τους εξαρτάται από την φορά του ανέμου. Στις πληγείσες περιοχές οι τουαλέττες είναι τρύπες στο έδαφος, κάτι που κάνει τον κίνδυνο επιδημιών ακόμη μεγαλύτερο. Καύσιμα δεν υπάρχουν και άρα δεν μπορούν να μεταφερθούν φορητές καμπίνες τουαλέτας. Δεν υπάρχει νερό για να πλυθούν χέρια ή πιάτα. Στην περιοχή Miyagi οι σταθμοί καθαρισμού νερού δεν λειτουργούν, το ίδιο και στην Iwate: πάνω από 100.000 νοικοκυριά δεν έχουν νερο. Στην Obuchi κάτοικοι αντιμετωπίζουν γαστρεντερικά προβλήματα, αφού ήπιαν νερό από το ποτάμι.
16.- Οπτική απάτη η βελτίωση στη Fukushima: Κι ενώ ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Naoto Kan, εκτιμάει σήμερα Δευτέρα 21 Μαρτίου, ότι η κατάσταση στον πυρηνικό σταθμό της Fukushima-1 αρχίζει να βελτιώνεται, και η εταιρεία Tepco ανήγγειλε ότι οι έξι αντιδραστήρες του σταθμού επανασυνδέθηκαν με το ηλεκτρικό ρεύμα, ένας καπνούλης άρχισε πάλι να ξεφεύγει από τον αντιδραστήρα 3. Η Tepco ανακοίνωσε μερική εκκένωση του παρόντος προσωπικού, ενώ ισχυρίζεται ότι ακόμη μελετάει την κατάσταση και άρα δεν έχει οριστικά αποτελέσματα και δεν θα έχει πριν λήξει η καταστροφή. Κατηγορείται πάντως ότι συγκαλύπτει συστηματικά το μέγεθος τυ προβλήματος. Στο μεταξύ η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι ο λογαριασμός θα ξεπεράσει τα 235 δισ. δολάρια, ένα μέρος του οποίου θα πληρώσουν οι ασφαλιστικές. Προσωπικά εκτιμώ ότι δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί το μακροπρόθεσμο κόστος των επιπτώσεων, αλλά ούτε καν και το βραχυπρόθεσμο.
20. Τα βασικά σχετικά με το πυρηνικό δυστύχημα στην Ιαπωνία (πολύ καλό)
21. Οι μετρήσεις των αρχών της Ιαπωνίας στη θάλασσα γύρω από τη Fukushima, έδειξαν σήμερα Σάββατο ραδιενεργό ίωδιο (131) 1 250 φορές ανώτερο από όσο επιτρέπει ο νόμος , που σημαίνει ότι υπάρχει διαρροή από έναν ή περισσότερους αντιδραστήρες. Άρα η μόλυνση ψαριών, φυκιών και θαλασσίων ζώων είναι γεγονός.  Ο ΓΓ του ΟΗΕ , Ban Ki-moon, κάλεσε τα κράτη  «να πάρουν μαθήματα» από το πυρηνικό δυστύχημα στην Ιαπωνία. Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Naoto Kan αναγνώρισε ότι η κατάσταση στη Fukushima Daiichi (N°1) παραμένει απρόβλεπτη. «Αν κάποιος πιει 50 γραμμάρια νςρού με αυτή τη συγκέντρωση ραδιενεργού ιωδίου, παίρνει με μιας το μέγιστο επιτρεπόμενο για ένα χρόνο, είπε ο εκπρόσωπος της επιτροπής πυρηνική ασφάλειας της Ιαπωνίας. Αν όμως διαλυθεί αρκετά μέσα στην θάλασσα, ο κίνδυνος ελαχιστοποιείται. Το ραδ. ιώδιο έχει ημιζωή 8 μέρες, άρα όταν θα ξαναφάνε ψαρικά οι Ιάπωνες, ο κίνδυνος θα έχει πιθανόν μικρύνει.» Η (στμ. αναξιόπιστη) Tepco μέτρησε επίσης Καίσιο 137 (με ημιζωή 30 χρόνια),  80 φορές πάνω από το νόμιμο. Η Greenpeace δήλωσε σήμερα ότι «οι αρχές συνεχίζουν να δίνουν την εντύπωση ότι υπο-εκτιμούν τους κινδύνους και την έκταση της ραδιενεργού μόλυνσης». Οι προσπάθειες για ψύξη συνεχίζονται, και θα μπορούσαν να διαρκέσουν περισσότερο από ένα μήνα (26 Μαρτίου 2011).

Γράμμα από την Ιαπωνία, εστάλη αυθημερόν, δημοσιεύτηκε Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

του Christian Kessler

Δείτε και τούτο: «Δόσεις ακτινοβολίας και ασφάλεια». Το βρήκα εδώ: http://flowingdata.com/2011/03/19/radiation-doses-and-safety-in-perspective/(μεγαλώστε)

(μεγαλώστε)

Η γη τρέμει κάθε μέρα. Πάντα έτσι ήταν εδώ στην Ιαπωνία. Το λέει και η τοπική μυθολογία: κάτω από τη γη, μόλις ο θεός που είναι υπεύθυνος για το σεισμό χαλαρώσει λίγο την προσοχή του, ένα γατόψαρο σαλεύει, χτυπάει την ουρά του … και τα υπόλοιπα είναι γνωστά… Μετά τον φοβερό σεισμό του 1855, το ψάρι μας λατρεύτηκε ως θεός της … επισκευής του κόσμου(στμ. στα ιαπωνικά λέγεται , Namazu). Και σήμερα το βλέπουμε ως λογότυπο, ως κινούμενο σχέδιο, σε όλες τις οδηγίες που πρέπει να διαβάσουμε, όταν αρχίζει κάπως να παρα-κουνάει. Οι Ιάπωνες ζουν στους μύθους τους.
Η πρωτεύουσα Τόκιο, και πριν από αυτή το Έντο, έδρα της κυβέρνησης των Σογκούν, ποτέ δεν έπαψαν να πλήττονται από καταστροφές: την 1Η Ιουνίου 1615, 14 Μαΐου 1647, 21 Ιουνίου 1649, 23 Νοεμβρίου 1703, 2 Οκτωβρίου 1855 κλπ. Τα σπίτια είναι ξύλινα, η φωτιά τρέχει γρήγορα πάνω τους, η πλημμυρίδα πρώτη-πρώτη. Ο κόσμος φεύγει, αλλά πολλοί επιστρέφουν για να θαυμάσουν τα άνθη του Έντο,  τα Edo no hana, τα σπίτια στις φλόγες, γιατί είναι ένα πολύ όμορφο θέαμα. Τίποτε δεν μπορεί να ταράξει την γιαπωνέζικη αισθητική. Τη μοιρολατρεία επίσης, μιας και κατά βάθος δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε: shikata ga nai, και αυτή η φράση ακούγεται κάθε τόσο, επιτακτικά. Ο κόσμος είναι παροδικός: ο Σίσυφος κάνει ξανά και ξανά την δουλειά του, μέχρι τον επόμενο σεισμό.
Όταν έγινε ο σεισμός της 1ης Σεπτεμβρίου 1923 — μεγέθους 7.9, 150.000 νεκροί, 4.000 εκτάρια κατεστραμμένα, 400.000 κατεστραμμένα σπίτια —, είναι μεσημέρι, το ρύζι βράζει στην κατσαρόλα, η πυρκαγιά τυλίγει την πόλη, το κύμα καλύπτει… Μεταξύ των Δυτικών μαρτύρων, ένας ποιητής: ο Paul Claudel, πρέσβης τότε της Γαλλίας, γράφει μια ανταπόκριση για το δράμα. Είχε κι αυτός, όπως και άλλοι το αίσθημα ότι το πάτωμα του ξέφευγε: «Είναι κάτι μιας φρίκης που δεν έχει όνομα, να βλέπεις γύρω σου την μεγάλη γη να σείεται σαν να γέμισε μονομιάς με ζωή τερατώδη κι αυτόνομη.… Κάτω από τα πόδια μας, ένα υπόγειο μούγκρισμα … μια δόνηση, ακόμη μια δόνηση,τρομαχτική, κι έπειτα έρχεται λίγο-λίγο η ακινησία, κι όμως η γη δεν παύει να ριγεί υπόκωφα με νέες κρίσεις που επανέρχονται κάθε ώρα».
Ο Claudel, ένα χρόνο αργότερα, δεν μπορεί να κρατηθεί και επανέρχεται στον τρόμο.  Όσο για την Yoshiwara, την συνοικία των ηδονών, την προσφιλή στον συμπατριώτη του Pierre Loti : «Τα κακόμοιρα κορίτσια, των οποίων τα κατάλευκα και τυμπανιαία πτώματα επιπλέουν στα καταραμένα έλη όπου ψήθηκαν». Διαπιστώνει όπως και άλλοι την ηρεμία, το φλέγμα, την στωικότητα του πληθυσμού, που απέχει από κάθε εκδήλωση του πόνου και της απόγνωσης, που όμως δεν παύει να νιώθει. Που όμως τα βάζει με τους Κορεάτες, τους αποδιοπομπαίους τράγους που κατηγορούνται ότι δηλητηρίασαν τα πηγάδια, έβαλαν φωτιές κλπ. Ο ίδιος ο Claudel, διαφεύγει στη Yokohama και μεταφέρει εκεί το προσωπικό της πρεσβείας του. Όχι πολύ μακριά από εκεί, ο Hiro-Hito, ο τότε διάδοχος, καταφεύγει, στα θεμέλια από μπετόν του αυτοκρατορικού παλατιού, απ’όπου θα εξαγγείλει την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας μετά την Hiroshima και την Nagasaki, την νύχτα της 9ης προς την 10η Αυγούστου. Όταν ο Γάλλος διπλωμάτης μας επέστρεψε στο Τόκυο, η πόλη ξαναστήνεται στα πόδια της, δύο μόλις εβδομάδες μετά τον σεισμό: τα τραμ τσουλάνε και πάλι στις κύριες αρτηρίες, η ψαραγορά ξανανοίγει! Η κυβέρνηση ανάγει σε ζήτημα τιμής την ανοικοδόμηση, παρά τις πιεστικές συμβουλές, που επαναλήφθηκαν αμέτρητες φορές από τότε, να μεταφέρει την πρωτεύουσα.
Τηρουμένων των αναλογιών, κατά βάθος μια από τα ίδια και σήμερα Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, 14Η45. Ο πληθυσμός τα χάνει ίσως, ακολουθεί όμως τις οδηγίες. Τον σεισμό τον περιμέναμε εδώ και καιρό, αφού το Τόκιο βρίσκεται πάνω σ’ένα ωραίο ρήγμα, αλλά πού να ξέρεις εάν είναι ο καλός, ή αν τα χειρότερα έρχονται. Κι έπειτα, ο κόσμος ανακάλυψε, με την βοήθεια της καταστροφής, ότι κάποια πυρηνικά εργοστάσια ήταν κι αυτά χτισμένα πάνω σε ρήγματα κι ότι υπήρχε κίνδυνος τήξης. Παραδόξως, είναι η πρώτη χώρα σε ασφάλειας στον κόσμο, κι όμως η λιγότερο σίγουρη και η πιο ασταθής.
Ό,τι πρέπει για να σφυρηλατήσετε για τα καλά το αίσθημα του πρόσκαιρου τούτου κόσμου, τόσο περισσότερο, αφού βρίσκεστε σε βουδιστική χώρα. Η προσωρινότητα είναι καθημερινό βίωμα στην Ιαπωνία: η πόλη είναι ένα αιώνιο εργοτάξιο, τα κτήρια ξαναγίνονται, το αστικό τοπίο αλλάζει γρήγορα. Ο καθένας είναι έτοιμος για το αναπόφευκτο. Κι αν περάσει καιρός χωρίς σεισμό, αυτό σας φαίνεται παράξενο: τόσο είναι διάχυτη η συνείδηση ότι ζείτε σε μια ταραγμένη γη. Βοηθούντος και του Κομφούκιου, οι Ιάπωνες έμαθαν να σέβονται αυτή την μητέρα φύση, την καθόλου βολική, την μάλλον κτητική, ικανή να διεκδικήσει κάθε στιγμή τα  δικαιώματά της, και να γίνονται μικροί-μικροί για να μην ενοχλούν. Ατέλειωτος σεβασμός, που γίνεται και σεβασμός της κοινωνίας, με την υποχώρηση μπροστά σε ό,τι κι αν συμβεί : καλή καρδιά μπροστά στην κακοτυχία. Εξ ού και το κοινωνικό χαμόγελο που λέει πως το άτομο χάνεται και διαλύεται στην κοινότητά του, ώστε να αντιμετωπίσει την επείγουσα κατάσταση χωρίς γκρίνια. Εξ ού και ένας κάποιος κονφορμισμός που φρενάρει την αμφισβήτηση  της εξουσίας.
Αποφασιστικότητα και τα σχετικά, χωρίς αμφιβολία. Οι Ιάπωνες λατρεύουν την ηρεμία, χωρίς να σημαίνει πως δεν είναι νευρικοί. Το πνεύμα της ομάδας γεννάει μια διάθεση αυτοελέγχου που επιτρέπει να μην καταρρέουν υπερβολικά γρήγορα. Ωστόσο, εκτός από τον εκνευρισμό, υπάρχει γύρω μου καλή διάθεση παρ’όλες τις δύσκολες ώρες, γιατί η ζωή συνεχίζεται, πολύ διαφορετικά βέβαια. Πράγματι, αυτό η επισφάλεια της γης έχει και μια θετική συνέπεια : χαίρεστε την κάθε μέρα που σας δίνεται να ζήσετε σ’αυτή τη ζωή σ’αυτή την ανήσυχη γη.
Όμως σήμερα, η Χιροσίμα αρχίζει να χαϊδεύει τα χείλη. Ναι, η Χιροσίμα, το ατομικό πλήγμα της Ιαπωνίας, η ταπεινωτική της ήττα. Με τους hibakusha, τους ακτινοβολημένους, σχετικά με τους οποίους οι Αμερικανοί, όσο διαρκούσε η κατοχή λύσσαξαν  να αποκρύψουν κάθε πληροφορία, με την παθητική συνενοχή των ιδίων των hibakusha, που έκρυβαν την ντροπή τους, στιγματισμένοι για δεκαετίες στην ίδια τους τη χώρα. Η Ιαπωνία καθώς ποτέ δεν αποδέχτηκε την ατομική βόμβα, το ίδιο δεν αποδέχτηκε και τα θύματά της. Η Ιαπωνία του σήμερα, είναι ανάμεσα στην Hiroshima και την  Fukushima, τους δύο πόλους του κακού, σαν μια γη της δυστυχίας. Πώς θα φερθούν αύριο στα αναπότρεπτα θύματα της ραδιενέργειας; Κι εγώ, τι να κάνω; Θα το σκάσω σαν τον Claudel. Αυτό κάνουν οι Γάλλοι, ποιος με αεροπλάνο (πρώτα οι γυναίκες και τα παιδιά), άλλος με τραίνο, προς τον νότο, την Osaka και βεβαίως την Hiroshima, το άκρο άωτο της ειρωνείας. Αύριο πρέπει να διανείμω παστίλιες ιωδίου που έφεραν οι Γάλλοι διασώστες που πήγαν στο μέτωπο της Sendai. Αλλά σε ποιόν; Όλος ο κόσμος στην γαλλική κοινότητα ζητάει,  ο σώζων εαυτόν σωθήτω, ακόμη και οι Ιάπωνες αρχίζουν να τα βλέπουν σκούρα. Τα τραίνα ξεχειλίζουν.  Η κυβέρνηση δεν αμφισβητείται, είπαμε υποχωρητικότητα, ναι, αλλά ως ένα σημείο. Κι όμως εδώ κάπου χάνεται το νήμα. Δεν πιστεύουν πια αυτά που λέει ο πρωθυπουργός, το ποτήρι ξεχείλισε, και δεν θέλουν να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια χωρίς να προσπαθήσουν έστω κάτι. Φαίνονται οι ρωγμές της γιαπωνέζικης κοινωνίας, όπως το 1923 με τη μεγάλη σφαγή των Κορεατών πολιτών μετά τον σεισμό του 1923. Οι ρωγμές στον αντιδραστήρα θα μπορούσαν οριακά να καταλήξουν σε κινδύνους ρωγμών στην ίδια την κοινωνία.
Ήρθε βέβαια η ομιλία από την τηλεόραση, σύντομη αλλά με κάθε επισημότητα, του αυτοκράτορα Akihito, του 125ου μιας δυναστείας, της οποίας η απαρχή ανάγεται χωρίς διακοπή 2.600 χρόνια πίσω, του απόγονου της θεάς του ήλιου Amaterasu, που στις 16 Μαρτίου τράβηξε όλων την προσοχή. Ο πατέρας του Hiro-Hito υπήρξε ο πρώτος αυτοκράτορας που απευθύνθηκε στον λαό από ραδιοφώνου, με τρεμάμενη φωνή και σε γλώσσα αρχαΐζουσα, για να αναγγείλει στις 15 Αυγούστου 1945, την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας: « Ήρθε η ώρα να αποδεχτούμε το απαράδεκτο, να υποφέρουμε το ανυπόφορο». Την πρώτη Ιανουαρίου 1945, απευθύνεται και πάλι στον λαό, με ένα αυτοκρατορικό διάγγελμα, για να αναγγείλει πως παραιτείται δημόσια από την θεϊκή του φύση. Το σύνταγμα που επέβαλαν οι Αμερικανοί δεν του επέτρεπε πλέον κανέναν πολιτικό ρόλο, παρά μόνον να εκπροσωπεί τον λαό του και να είναι το σύμβολο της διαιώνισής του.

Ο Akihito, αντίθετα με τον πατέρα του, έχει βεβαίως σε μεγάλο βαθμό ξεσκονίσει το λειτούργημά του και δραστηριοποιείται ως κάποιου είδους ανεπίσημος εκπρόσωπος της γιαπωνέζικης διπλωματίας. Κι όμως, σ’αυτές τις δύσκολες ώρες, δεν είναι για ταξιδάκια στο εξωτερικό κι ούτε για εγκαίνια χρυσάνθεμων (το λουλούδι-σύμβολο της μοναρχίας), αλλά για έκκληση σ’ολόκληρο το έθνος. Γιατί κάτω από τα λόγια τα μάλλον ανώδυνα της υποστήριξης στον διασώστη, είναι « η βαθιά του ανησυχία » που αναστάτωσε τους Ιάπωνες. Αφού παρενέβη, θα πει πως η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή απ’όσο λεγόταν. Ανησυχία, αλλά παραδόξως και εφησυχασμός αφού ξέρουν πως θα γίνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αποφευχθεί η πυρηνική καταστροφή.
Ο πρωθυπουργός Naoto Kan, του οποίου η δημοτικότητα ήταν πολύ χαμηλά ήδη πριν το τσουνάμι (κάτω από το 20%), θα επωφεληθεί αναμφίβολα από αυτήν την καταστροφή, αφού, όπως συμβαίνει πάντα στις περιπτώσεις αυτές, τα εθνικά ανακλαστικά παίζουν πολύ. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ακροβατήσει  ανάμεσα σε μια δύσκολη να ειπωθεί αλήθεια και τον φόβο για να ανησυχήσει τον πληθυσμό. Για την ώρα, κερδίζει η δεύτερη εκδοχή. Έτσι, ενώ στην Γαλλία στην κλίμακα ως το 7 (Tchernobyl), η Fukushima ταξινομήθηκε στο 6, η Ιαπωνική αρχή πυρηνικής ασφάλειας αξιολόγησε το κατ’ευφημισμόν «επεισόδιο» στο 4 (σ.τμ. σήμερα πήγαμε στο 5) στην διεθνή κλίμακα αξιολόγησης.
Ωστόσο η ομιλία του αυτοκράτορα έφερε αποτέλεσμα εδώ, στο περιβάλλον μου. Κι έπειτα, τα ελικόπτερα που προσπάθησαν να καταβρέξουν τον αντιδραστήρα, κέρδισαν την κοινή γνώμη. Αυτό δίνει την εντύπωση ότι το πράγμα «μαστορεύεται», ότι τα παίζουν όλα για όλα, μακριά από τις συνήθεις πρακτικές. Κι ας μην αναφέρω τους νέους σεισμούς: αυτόν της Chiba, στα δυτικά του Τόκυο, που τον ένιωσα για τα καλά στο διαμέρισμά μου, παρ’όλο που βρίσκομαι στα βόρειο-ανατολικά της πρωτεύουσας, αλλά και τον άλλον, κοντά στον πυρηνικό σταθμό.
Η Γαλλία οργάνωσε ένα σύστημα ‘υποβοήθησης επιστροφής’, δηλαδή δωρεάν εισιτήρια με την Air France, της οποίας έχει επιτάξει τα αεροπλάνα: θα κάνουν το πήγαινε-έλα Τόκυο-Παρίσι και Τόκυο-Σεούλ. Γράφτηκα στην λίστα, αλλά προς το παρόν ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Θα πρέπει να είμαστε υπομονετικοί, όσοι τουλάχιστον έχουν ακόμη νεύρα: όσοι απομένουμε, από τους συμπατριώτες μου, να μαθαίνουμε κάθε μέρα ότι τα προβλήματα του σταθμού επιδεινώνονται, και παράλληλα να ταρακουνιόμαστε και στο διαμέρισμά μας, αρχίζει να μας προκαλεί ένα αξιοπρόσεχτο στρες. Όμως, οι γυναίκες και τα παιδιά πρώτα, όπως και στον Tιτανικό.
Είπα στον μάγειρα του μικρού εστιατορίου που συχνάζω, πως είμαι στην λίστα αναμονής για το Παρίσι. Γούρλωσε τα μάτια και μου είπε πως η Ιαπωνία είναι όμορφη χώρα (utsukushii kuni), πως η ζωή εδώ είναι ωραία, σαν να ήθελε να ξορκίσει τη μοίρα. Δεν ήξερα τι να του πω, απάντησα ναι, αλλά είχε κιόλας γυρίσει την πλάτη και διάβαζε manga, που πολύ του αρέσει. Κανείς δεν θέλει να δείχνει τα συναισθήματά του, να τα αποκαλύπτει, μπορεί ωστόσο να ένιωσε ελεύθερος μπροστά σε μένα που είμαι ξένος. Μπαίνουν πελάτες, αλλά αυτός δεν λέει κουβέντα. Είπε ό,τι είχε στην καρδιά του και εγώ γύρισα στο μικρό μου διαμέρισμα, με την καρδιά σφιγμένη γι’αυτόν τον λαό που έδειξε πάντα μεγάλο κουράγιο μπροστά στις αναποδιές. Για να περάσω την νύχτα, δεν έχω παρά να στεγανοποιήσω καλά τα παράθυρά μου με ό,τι βρω, για να αποφύγω όσο γίνεται τις αναθυμιάσεις. Όμως αυτές περνούν από το air condition, δεν γίνεται τίποτε. Νιώθω φυλακισμένος στο νησί, σ’αυτήν την μεγάλη πόλη, στο μικρό μου διαμέρισμα. Ένας περιορισμός που αρχίζει να με βαραίνει πολύ, πολύ περισσότερο που έχουμε οδηγίες να μην πολυβγαίνουμε. Με τις ριπές του αέρα, και περιμένοντας απάντηση από την Air France, δεν ρισκάρω να βολτάρω στην πόλη. Περιμένω…
Χτυπάει πάλι το τηλέφωνο: ένας Γάλλος παπάς, του οποίου έχω την ευθύνη, κι όμως δεν τον γνωρίζω, μου ζητάει συμβουλές, αφού η γαλλική θέση είναι ανησυχητική, η βρετανική πιο επιφυλακτική, σχεδόν αντίθετη και ο ίδιος βρίσκεται σε σύγχυση. Τι να του πω; Κι εγώ σε σύγχυση βρίσκομαι. Τον συμβουλεύω κατ’αρχάς να στείλει την Γιαπωνέζα γυναίκα του και  το γιο του στην εξοχή. Τέτοιες ώρες, όσο προνοητικός και να είσαι δεν φτάνει. Ύστερα θα σκεφτεί τι θα κάνει ο ίδιος. Τον αισθάνομαι κάπως απογοητευμένο, που δεν πήρε πιο ξεκάθαρη απάντηση. Δίκιο έχει: ποιόν να πιστέψει κανείς και ποιον να μην πιστέψει; Η ασάφεια, υποσκάπετει όλον τον κόσμο.
Κι έπειτα εκείνες οι όλο αφέλεια φήμες που φτάνουν στ’αυτιά μου από τους Ιάπωνες φίλους μου. Η τελευταία, που τρέχει και πολύ γρήγορα, πως φτάνει να κάνεις γαργάρες με διάλυμα ιωδίου σε νερό για ν’αποφύγεις κάθε μόλυνση : αυτό πολύ θα άρεσε στους γιατρούς!
Ο Christian Kessler είναι ιστορικός και καθηγητής στο Γαλλικό Athénée του Τόκιο και στα πανεπιστήμια Musashi και Aoyama Gakuin (του Τόκιο).

πηγή

– Lettre du Japon

– σκίτσα όπως πάντα από το Tsunami – 津波

– φωτογραφία από την Libération

Όπως καταλάβατε, την συνέχεια του Ιαπωνία-3 την έφαγε η μαρμάγκα. Για την Tepco έγραψαν ήδη άλλοι : ο dkoss/waltendegewalt και η Κατερίνα/agauch-katerina. Αυτή τη στιγμή δεν έχει νόημα να προσθέσω κάτι, είναι προτιμότερο ν’ασχοληθώ με τα τρέχοντα.

©-Μεταφράσεις, τεκμηρίωση: L’Enfant de la Haute Mer

Πατάτε «PLAY» για ν’ακούσετε την μουσική από το Hiroshima mon Amour (1959)του Alain Resnais. Εδώ το πρώτο από τα 9 video (τα άλλα θα τα βρείτε μόνο σας)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΑΛΑ ΕΓΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ.  –  ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ! [Δεν το βλέπετε, όσοι είστε στην WORDPRESS και μπαίνετε συνδεδεμένοι]

Tchernobyl: η μεγάλη συγκάλυψη (GR-update2)

24 Απριλίου, 2009

Δείτε επίσης: Τα γκράφιτι στο κουφάρι του Τσερνομπίλ

Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και η πυρηνική ενέργεια

της Alison Katz

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση- our translations are NOT reproduced: but ONLY after prior consultation – nos traductions NE SONT PAS reproduites: qu’UNIQUEMENT après consultation préalable

 

Άτλαντας αποθέσεων καισίου 137 στην Ευρώπη έπειτα από το ατύχημα στο Tchernobyl, έκθεση EUR 16733, γραφείο δημοσιευμάτων της ευρωπαϊκής κοινότητας, Λουξεμβούργο, 1996. Από το L’empreintedeTchernobyl (το ίχνος του Τσερνομπίλ). [Ανοίξτε για να μεγαλώσετε το χάρτη και δείτε τι έγινε και στην Ελλάδα, 100% μεγέθυνση]

Πηγή του χάρτη:Άτλαντας αποθέσεων καισίου 137 στην Ευρώπη έπειτα από το ατύχημα στο Tchernobyl, έκθεση EUR 16733, γραφείο δημοσιευμάτων της ευρωπαϊκής κοινότητας, Λουξεμβούργο, 1996. Από το LempreintedeTchernobyl (το ίχνος του Τσερνομπίλ). [Ανοίξτε για να μεγαλώσετε το χάρτη και δείτε τι έγινε και στην Ελλάδα, 100% μεγέθυνση]

Εδώ και 50 χρόνια επικίνδυνες συγκεντρώσεις των ραδιονουκλιδίων(*) έχουν συσσωρευτεί στη γη, τον αέρα και το νερό από τις δοκιμές όπλων και τα πυρηνικά ατυχήματα. Επιπλέον, σοβαρές μελέτες των αποτελεσμάτων της ακτινοβολίας στην υγεία έχουν συγκαλυφθεί – ειδικά από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

Τον Ιούνιο του 2007 ο Gregory Hartl, εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO) για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη και τo Υγιές Περιβάλλον, υποστήριξε ότι τα πρακτικά της Διεθνούς Διάσκεψης που διοργανώθηκε στη Γενεύη το 1995 για τις συνέπειες της καταστροφής του Τσέρνομπιλ στην υγεία , ήταν σωστά δημοσιευμένα. Αυτό δεν ίσχυε. Και ούτε ποτέ δημοσιεύτηκαν τα πρακτικά της διάσκεψης του Κίεβου το 2001. Όταν μερικούς μήνες αργότερα η WHO προκλήθηκε από δημοσιογράφους, επανέλαβε τον ισχυρισμό, παραπέμποντας σε μια συλλογή περιλήψεων για τη διάσκεψη του Κίεβου και μόνο σε 12 άρθρα (από τις εκατοντάδες) που υποβλήθηκαν στη διάσκεψη της Γενεύης.

από το σχολείο

χωρίς λόγια-1 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Από τις 26 Απριλίου 2007 (την 21η επέτειο του Τσέρνομπιλ), μια μεγάλη αφίσσα ενημέρωνε κάθε μέρα τους υπαλλήλους της WHO, ότι ένα εκατομμύριο παιδιά στην περιοχή γύρω από το Τσερνομπίλ έχουν ακτινοβοληθεί και είναι άρρωστα. Η ανεξάρτητη WHO, η ομάδα που οργάνωνε τη δράση, κατηγορεί τη WHO για συγκάλυψη των συνεπειών της καταστροφής στην υγεία, και την παράλειψη να βοηθηθούν οι πληθυσμοί που βρίσκονται σε κίνδυνο.

Η WHO, επιμένουν, πρέπει να βάλει τέρμα στη συμφωνία που έγινε το 1959 και η οποία τη δεσμεύει με τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (IAEA), εμποδίζοντάς την να αρχίσει ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα ή μια δραστηριότητα στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας χωρίς προηγουμένως να συμβουλεύεται το IAEA, «ώστε να ρυθμίζει τα θέματα κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας» (άρθρο 1, σημείο 2).

Η ανεξαρτησία από το IAEA θα επέτρεπε στη WHO να πραγματοποιήσει μια σοβαρή, επιστημονική αξιολόγηση της καταστροφής και να παράσχει την κατάλληλη υγειονομική περίθαλψη στους μολυσμένους ανθρώπους. Για το σκοπό αυτό προετοιμάζεται ένα ψήφισμα για τη Σύνοδο Παγκόσμιας Υγείας, για τον Μάιο του 2008 και έχει προωθηθεί μια Έκκληση από τους Επαγγελματίες της Υγείας.

Βιομηχανικό και στρατιωτικό λόμπι

Σύμφωνα με το καταστατικό του, το IAEA (μια επιτροπή του ΟΗΕ που αναφέρεται στο Συμβούλιο Ασφαλείας) εξουσιοδοτείται «να επιταχύνει και να διευρύνει τη συμβολή της ατομικής ενέργειας στην ειρήνη, την υγεία και την ευημερία σε όλο τον κόσμο». Είναι στην πραγματικότητα ένα λόμπι, βιομηχανικό και στρατιωτικό, το οποίο δεν θα έπρεπε να διαδραματίζει κανέναν ρόλο στη χάραξη πολιτικής ή στην έρευνα στον τομέα της δημόσιας υγείας.

χωρίς λόγια 2

χωρίς λόγια-2 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Το IAEA έχει ασκήσει βέτο στις διασκέψεις που προγραμματίζονται από την WHO για θέματα ‘ραδιενέργειας και υγείας’ και, για το λόγο αυτό, η WHO έχει επικυρώσει τις τραγελαφικές στατιστικές του πυρηνικού λόμπι όσον αφορά τη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα σχετικά με το ατύχημα του Τσερνομπίλ – 56 νεκροί και 4.000 καρκίνοι θυρεοειδή. Η άρνηση της ασθένειας υπονοεί αναπόφευκτα και την άρνηση της υγειονομικής περίθαλψης. Εννέα εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στις περιοχές με τα πολύ υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας για 21 χρόνια τώρα · αυτοί οι πληθυσμοί δεν έχουν καμία άλλη επιλογή, παρά να καταναλώνουν τα μολυσμένα τρόφιμα, με καταστροφικά αποτελέσματα για την υγεία τους.

Για το πυρηνικό λόμπι, οποιαδήποτε έρευνα που δείχνει τη ζημιά από την ιονίζουσα ακτινοβολία, αντιπροσωπεύει μια εμπορική απειλή που πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να αποτραπεί. Η έρευνα για τη ζημιά στο ανθρώπινο γονιδίωμα (μια από τις σοβαρότερες συνέπειες της μόλυνσης) δεν αποτέλεσε μέρος του διεθνούς προγράμματος που ζήτησαν από την WHO το 1991 οι υπουργοί υγείας της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Αντ’αυτού, ερευνητική προτεραιότητα έγινε η οδοντική τερηδόνα. Και παρ’όλο που αυτές οι χώρες είχαν απευθύνει το ερευνητικό αίτημά τους στην WHO, ήταν το IAEA που έστησε το πρόγραμμα.

Αυτή η σύγκρουση συμφερόντων είναι ήδη μοιραία για τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανθρώπων σύμφωνα με τις μελέτες ανεξάρτητων επιστημόνων και θεσμών. Και το μέγιστο άγος της ασθένειας και του θανάτου δεν έχει ακόμη επέλθει – με δεδομένες τις μεγάλες περιόδους λανθάνουσας κατάστασης, την αυξανόμενη συγκέντρωση των ραδιονουκλιδίων στα εσωτερικά όργανα από την κατανάλωση τροφίμων που μεγαλώνουν στα μολυσμένα χώματα, και τη ζημιά στο ανθρώπινο γονιδίωμα για πάρα πολλές γενεές.

Οι εκατοντάδες των επιδημιολογικών μελετών στην Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσική Ομοσπονδία έχουν αποφανθεί ότι έχει υπάρξει μια σημαντική άνοδος σε όλους τους τύπους καρκίνου που προκαλεί χιλιάδες θανάτους, μια αύξηση στη νηπιακή και την περιγενετική θνησιμότητα, ένας μεγάλος αριθμός αυτόματων αποβολών, ένας αυξανόμενος αριθμός παραμορφώσεων και γενετικών ανωμαλιών, διαταραχή και καθυστέρηση της διανοητικής ανάπτυξης, νευροψυχολογικές ασθένειες, τύφλωση, και ασθένειες των αναπνευστικών, καρδιαγγειακών, γαστρεντερικών, ουρογεννητικών και ενδοκρινών συστημάτων.

Αλλά ποιος θα τους πιστέψει; Τέσσερις μήνες μετά το ατύχημα, ο Morris Rosen, ο διευθυντής πυρηνικής ασφάλειας του IAEA, είπε: «Ακόμα κι αν γινόταν ένα ατύχημα αυτού του τύπου κάθε χρόνο, και πάλι θα θεωρούσα την πυρηνική ενέργεια ως πολύτιμη πηγή ενέργειας». Η δημόσια πληροφόρηση για τις πραγματικές συνέπειες του Τσέρνομπιλ στην υγεία, θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τη συζήτηση για τις πυρηνικές επιλογές. Και αυτός είναι ο λόγος που η WHO φοβάται τα παιδιά του Τσέρνομπιλ.

χωρίς λόγια-3

χωρίς λόγια-3 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ισχυρότερο από το λόμπι του καπνού

Για δεκαετίες τα λόμπι του καπνού, των αγροχημικών και των πετροχημικών, έχουν βάλει εμπόδια στην εφαρμογή εκείνων των μέτρων υπέρ της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος που θα παρεμπόδιζαν τα κέρδη τους. Αλλά το πυρηνικό λόμπι είναι ασύγκριτα ισχυρότερο από οποιοιδήποτε από αυτά, δεδομένου ότι περιλαμβάνει τις κυβερνήσεις των πυρηνικών κρατών, τα σημαντικότερα των οποίων είναι, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, αλλά και ισχυρές δια-κυβερνητικές οργανώσεις. Η παραπληροφόρηση που προέρχεται από τα βιομηχανικά και στρατιωτικά λόμπι είναι συντριπτική – και συμπεριλαμβάνει, σε επικίνδυνο βαθμό, την κρατική εξουσία.

Επιπλέον, η διαφθορά της επιστήμης αφορά επίσης τους ακαδημαϊκούς θεσμούς με το μεγαλύτερο κύρος οι οποίοι, όπως ανέφερε το εισαγωγικό άρθρο του The Lancet , «έχουν γίνει επιχειρήσεις με δικό τους δίκαιο, που επιδιώκουν να εμπορευματοποιήσουν εις όφελός τους τις ερευνητικές ανακαλύψεις και όχι να διατηρήσουν τον ανεξάρτητο ακαδημαϊκό ρόλο τους». Όλες οι θεωρημένες μελέτες, στις οποίες παραπέμπουν για στοιχεία σχετικά με την ασφάλεια των πυρηνικών δραστηριοτήτων, όλες πάρα πολύ συχνά προέρχονται ή χρηματοδοτούνται από το πυρηνικό λόμπι.

Η συντεχνιακή επιστήμη, μέσω της άρνησης, της συγκάλυψης και του ψέματος, μας έχει φέρει στο χείλος της αυτοκαταστροφής σε σχέση με την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. Άρα, πώς μπορούμε να βλέπουμε την συντεχνιακή επιστήμη σε σχέση με την πυρηνική ενέργεια; Ενώ οι εκπομπές οι υπεύθυνες για την αλλαγή του κλίματος υπόκεινται (θεωρητικά) σε έλεγχο, η πυρηνική τεχνολογία και τα απόβλητά της δεν υπόκεινται, και οι συνέπειές της, ακόμα κι αν οι πυρηνικές δραστηριότητες έπαυαν αύριο, θα έχουν επιπτώσεις στη ζωή στη γη για χιλιετίες.

Η «επιστήμη» που παρέχει την πληροφόρηση για την διαμάχη για τα πυρηνικά γενικά, και ειδικά για την καταστροφή του Τσέρνομπιλ, είναι συντεχνιακή επιστήμη, στην οποία η βιομηχανία είναι δικαστής και κριτική επιτροπή, και αυτή κρίνει τις συνέπειες των δραστηριοτήτων της για την υγεία. Ολόκληρο το οικοδόμημα των πυρηνικών, κυβερνητικών, ρυθμιστικών, στρατιωτικών, βιομηχανικών, επιστημονικών, ερευνητικών και διακυβερνητικών θεσμών, συμπεριλαμβανομένης και της EURATOM αλλά και μερικών επιτροπών του Ο.Η.Ε., είναι μια ευτυχής αιμομικτική οικογένεια.

Το μνημείο προς τιμήν όσων προσπάθησαν να σβλησουν τον πυρηνικό σταθμό 4 αμέσως μετά το ατύχημα. Πολλοί πέθαναν: μερικοί την ίδια χρονιά, το 1986, οι άλλοι, λίγο αργότερα

Το μνημείο προς τιμήν όσων προσπάθησαν να σβήσουν τον πυρηνικό σταθμό 4 αμέσως μετά το ατύχημα. Πολλοί πέθαναν: μερικοί την ίδια χρονιά, το 1986, οι άλλοι, λίγο αργότερα [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Ψευδο-επιστήμη

Οι «ρωγμές» σε αυτήν την ψευδο-επιστήμη κυμαίνονται από τις κατάφωρες και παράλογα βλακώδεις μέχρι τις λεπτεπίλεπτες και ανέντιμες, όπως παρουσιάζονται από τον εμπειρογνώμονα Chris Busby, τον δημοσιογράφο Wladimir Tchertkoff, καθώς επίσης και το Μόνιμο Δικαστήριο του Λαού.

Η πρώτη κατηγορία «ρωγμών» περιλαμβάνει:

την παραποίηση και την υποβάθμιση των στοιχείων

την πλημμελή μέτρηση της έκθεσης, της ανίχνευσης του καρκίνου και της διερεύνησης της σχέσης μεταξύ των δύο

τις επιθέσεις εναντίον των ανεξάρτητων ερευνητών και των θεσμών τους

την λογοκρισία των μελετών που αποκαλύπτουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα, με αποτέλεσμα να απορρίπτονται χιλιάδες αμετάφραστες μελέτες από τις τρεις πιό επιβαρημένες χώρες- και,

τον αποκλεισμό από την ατζέντα των συνεδρίων ολόκληρων επιστημονικών περιοχών (όπως οι επιπτώσεις στην υγεία της χρόνιας, χαμηλής δόσης, εσωτερικής ακτινοβολίας, που ευθύνονται σχεδόν για όλη τη μόλυνση των πληθυσμών γύρω από το Τσέρνομπιλ).

Η δεύτερη κατηγορία «ρωγμών» περιλαμβάνει τις δωδεκάδες των λαθροχειριών στα στοιχεία, μεταξύ των οποίων :

τον υπολογισμό των μέσων όρων έκθεσης, με σύνολο αναφοράς ολόκληρους πληθυσμούς και ηθελημένη παραγνώριση των τοπικών πηγών συγκεντρωμένης μόλυνσης

την ολοκλήρωση των μελετών με ορίζοντα 10ετάις, ώστε να αποκλείεται η μελέτη της μακροπρόθεσμης νοσηρότητας και τη θνησιμότητας

τον ορισμό της πενταετούς επιβίωσης ως «θεραπείας», εξετάζοντας μόνο τον καρκίνο, όσους είναι ακόμα ζωντανοί και τις τρεις πιό μολυσμένες χώρες

τον ισχυρισμό ότι μειώνονται οι καρκίνοι της παιδικής ηλικίας όταν, στην πραγματικότητα τα παιδιά γίνουν ενήλικοι με καρκίνο και επομένως δεν εμφανίζονται πλέον στην βάση δεδομένων για παιδιά.

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, η επίπτωση του καρκίνου (όλων των ειδών) στις ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 55% μεταξύ 1950 και 1995 οι τάσεις στην Ευρώπη και άλλα βιομηχανοποιημένα κράτη είναι παρόμοιες. Οι άσχετοι με το κάπνισμα καρκίνοι είναι υπεύθυνοι για το 75% περίπου της γενικής αυξημένης επίπτωσης του καρκίνου από το 1950, και δεν μπορούν να εξηγηθούν ούτε από την καλύτερη διάγνωση ούτε από τη γήρανση. Η επίπτωση του καρκίνου αυξάνεται παράλληλα με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν και την εκβιομηχάνιση, αλλά η προφανής εξήγηση για αυτό το φαινόμενο -περιβαλλοντική ρύπανση, χημική και ραδιενεργή – παραβλέπεται. Διεστραμμένα, τα θύματα κατηγορούνται για τον τρόπο ζωής τους.

Το δάσος 'ανακατέλαβε' την πόλη

Το δάσος ‘ανακατέλαβε’ την πόλη [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η συνενοχή της ακαδημαϊκής κοινότητας

Η επιδημία του καρκίνου πλήττει ήδη τα πιο προνομιακά και οργανωμένα κομμάτια της κοινωνίας, τα οποία απαιτούν σοβαρές επιστημονικές εξηγήσεις και πραγματική αρχική πρόληψη, πράγμα που σημαίνει δράσεις στις πρωταρχικές αιτίες – χημική και ραδιενεργός ρύπανση – και όχι εξετάσεις για την έγκαιρη ανίχνευση της ασθένειας, η οποία είναι δευτεροβάθμια πρόληψη. Οι ενώσεις των ασθενών απαιτούν ένα μποϊκοτάρισμα των ισχυρών φιλανθρωπικών οργανώσεων κατά του καρκίνου, που συνδέονται άμεσα με ιατρικούς εξοπλισμούς και βιομηχανίες φαρμάκων δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ τα θύματα του καρκίνου προσπαθούν να φέρουν στη δικαιοσύνη εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τη συγκάλυψη.

Η εμπορευματοποίηση της επιστήμης και η στενή σχέση μεταξύ της βιομηχανίας και των ακαδημαϊκών οργάνων θα έπρεπε να είναι στο κέντρο των προβληματισμών της WHO. Κατά την εκλογή της στη θέση του Γενικού Διευθυντή, η Margaret Chan ανέφερε την τεχνική αυθεντία ως το κύριο πλεονέκτημα της WHO. «Μπορούμε να είμαστε απολύτως επιτακτικοί στην καθοδήγησή μας,» είπε. Στο θέμα «ακτινοβολία και υγεία», θα ήταν ακριβέστερο να έλεγε ότι το IAEA (που δεν έχει καμία αρμοδιότητα για τη δημόσια υγεία) είναι απολύτως επιτακτικό στην καθοδήγηση της WHO.

Μπορούμε άραγε να βασιστούμε στο ότι τα κράτη μέλη της WHO θα λάβουν μέτρα; Στο εισαγωγικό άρθρο του Lancet σημειώνεται: «Οι κυβερνήσεις, εθνικά και περιφερειακά, έχουν αποτύχει απολύτως να βάλουν τους ανθρώπους τους πριν από τα κέρδη». Χρειαζόμαστε σοβαρή, ανεξάρτητη έρευνα για τις συνέπειες των πολιτικών και στρατιωτικών πυρηνικών δραστηριοτήτων στην υγεία, και ανεμπόδιστη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της.

Σημ.:

(*)-Ραδιονουκλίδια. Πρόκειται για ασταθή ραδιενεργά κατάλοιπα, θραύσματα, πυρηνικών διασπάσεων (ευγενική προσφορά του βz).

1.- Το άρθρο είναι από την αγγλόφωνη έκδοση της Le Monde Diplomatique, Απριλίου 2008. Ανοίξτε το για να δείτε και τις πολύ διαφωτιστικές παραπομπές που περιέχει.

2.- Ο χάρτης είναι από την γαλλόφωνη έκδοση της Le Monde Diplomatique,Ιουλίου 2000.

3.- Chernobyl Disaster (φωτογραφίες)

©Μετάφραση, φωτισμοί, σκηνικά & κοστούμια : L’Enfant de la Haute Mer

Δείτε ακόμη :

1.- Τα ταξίδια στην περιοχή της σούπερ μηχανόβιας Elena στο blog της.

2.- My trip to Chernobyl: the pictures

3.- Το blog Chernobyl 2008

4.- Το Chernobyl: a Story in Pictures

5.- Το Chernobyl in pictures

6. Το English Яussia

UPDATE ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ:

Α.- Η ανάρτηση ενημερώθηκε με τρείς αναρτήσεις, που είχε την καλοσύνη να στείλει η Cynical, και παρατίθενται χρονολογικά (από την παλαιότερη, στην πιο πρόσφατη):

1.- Η …ΠΥΡΗΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΣ ΧΩΡΑΣ (8 Μαϊου 2008),

2.- Έμπαινε …Γιούτσο! (21 Μαϊου 2008), και

3.- Η Ακαδημία Αθηνών και τα Πράσινα Πυρηνικά (29 Ιανουαρίου 2009).

Β.- Επίσης, τo 2005 ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου, μία νέα Μη Κυβερνητική Οργάνωση με έδρα τη Ρόδο. Δείτε εδώ τη σελίδα του και διαβάστε τον απολογισμό του Παρατηρητηρίου για το 2008-Προγραμματισμό για το 2009.

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

.

PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-eM

 


Αρέσει σε %d bloggers: