Franklin D. Roosevelt: Η Δεύτερη Χάρτα Δικαιωμάτων (1944)

23 Ιουλίου, 2012

1944 State of the Union Address:

– Franklin Delano Roosevelt’s Second Bill of Rights or Economic Bill of Rights Speech (1944)
– Franklin D. Roosevelt: Discours sur La Deuxième Charte des Droits (1944)
– Franklin Delano Roosevelt: Η Δεύτερη Χάρτα Δικαιωμάτων ή Χάρτα Οικονομικών Δικαιωμάτων (1944)

©  Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

« … Η Δημοκρατία αυτή ξεκίνησε και αναπτύχθηκε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, μέσω της προστασίας ορισμένων αναφαίρετων πολιτικών δικαιωμάτων  —μεταξύ των οποίων το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, η ελευθερία του Τύπου, η ανεξιθρησκεία, η δίκη με ενόρκους, η ελευθερία από παράλογες έρευνες και κατασχέσεις. Ήταν τα δικαιώματά μας στη ζωή και την ελευθερία.
Ωστόσο, καθώς το έθνος μας έχει αυξηθεί σε μέγεθος και ανάστημα   —και η βιομηχανική οικονομία μας επεκτάθηκε—  τα πολιτικά αυτά δικαιώματα αποδείχθηκαν ανεπαρκή για τη διασφάλιση της ισότητας στην επιδίωξη της ευτυχίας.
Έχουμε καταλήξει σε μία ξεκάθαρη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η πραγματική ελευθερία του ατόμου δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς οικονομική ασφάλεια και ανεξαρτησία. «Οι ενδεείς άνθρωποι δεν είναι ελεύθεροι άνθρωποι». Οι άνθρωποι που πεινούν και είναι άνεργοι είναι η πρώτη ύλη για δικτατορίες.
Σήμερα, αυτές οι οικονομικές αλήθειες έχουν γίνει αποδεκτές ως αυτονόητες. Έχουμε αποδεχτεί, να το πω έτσι, μια δεύτερη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων, υπό την οποία μια νέα βάση  ασφάλειας και ευημερίας μπορεί να καθιερωθεί για όλους, ανεξάρτητα από το status του καθενός, τη φυλή ή το θρήσκευμά του.

Μεταξύ αυτών είναι:
– Το δικαίωμα σε μια χρήσιμη και καλά αμειβόμενη εργασία στη βιομηχανία ή στα καταστήματα ή στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις ή στα ορυχεία του έθνους
– Το δικαίωμα να κερδίζει κάποιος αρκετά ώστε να του παρέχουν επαρκή τροφή και ρουχισμό και αναψυχή
– Το δικαίωμα κάθε αγρότης να καλλιεργεί και να πουλάει τα προϊόντα του με ένα αντίτιμο που θα παράσχει στον ίδιο και την οικογένειά του μια αξιοπρεπή διαβίωση
– Το δικαίωμα κάθε επιχειρηματία, μικρού ή μεγάλου, να εμπορεύεται σε περιβάλλον ελευθερίας από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την κυριαρχία των μονοπωλίων στις ΗΠΑ ή στο εξωτερικό
– Το δικαίωμα κάθε οικογένειας σε ένα αξιοπρεπές σπίτι
– Το δικαίωμα σε επαρκή ιατρική φροντίδα και την δυνατότητα να επιτυγχάνει και να έχει καλή υγεία
– Το δικαίωμα σε επαρκή προστασία από τους οικονομικούς φόβους του γήρατος, της ασθένειας, του ατυχήματος, της ανεργίας, και
– Το δικαίωμα σε μια καλή εκπαίδευση.
Όλα αυτά τα δικαιώματα σημαίνουν ασφάλεια. Και αφού κερδίσουμε τον πόλεμο, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε, στην εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων, σε νέους στόχους για την ανθρώπινη ευτυχία και ευημερία.
Η δικαιωματική θέση της ίδιας της Αμερικής στον κόσμο, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσον αυτά και άλλα συναφή δικαιώματα θα έχουν πλήρως γίνει πράξη για τους πολίτες μας. Για αν δεν υπάρχει ασφάλεια εδώ στις ΗΠΑ, δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη στον κόσμο … »

» … This Republic had its beginning, and grew to its present strength, under the protection of certain inalienable political rights—among them the right of free speech, free press, free worship, trial by jury, freedom from unreasonable searches and seizures. They were our rights to life and liberty.

για το κόστος ζωής και την φορολογία-1 — on the cost of living and taxation-1 — du coût de la vie et de la fiscalité-1 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

As our Nation has grown in size and stature, however—as our industrial economy expanded—these political rights proved inadequate to assure us equality in the pursuit of happiness.
We have come to a clear realization of the fact that true individual freedom cannot exist without economic security and independence. «Necessitous men are not free men.» People who are hungry and out of a job are the stuff of which dictatorships are made.
In our day these economic truths have become accepted as self-evident. We have accepted, so to speak, a second Bill of Rights under which a new basis of security and prosperity can be established for all regardless of station, race, or creed.
Among these are:

για το κόστος ζωής και την φορολογία-2 — on the cost of living and taxation-2 — du coût de la vie et de la fiscalité-2 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

– The right to a useful and remunerative job in the industries or shops or farms or mines of the Nation;
– The right to earn enough to provide adequate food and clothing and recreation;
– The right of every farmer to raise and sell his products at a return which will give him and his family a decent living;
– The right of every businessman, large and small, to trade in an atmosphere of freedom from unfair competition and domination by monopolies at home or abroad;
– The right of every family to a decent home;
– The right to adequate medical care and the opportunity to achieve and enjoy good health;
– The right to adequate protection from the economic fears of old age, sickness, accident, and unemployment;
– The right to a good education.
All of these rights spell security. And after this war is won we must be prepared to move forward, in the implementation of these rights, to new goals of human happiness and well-being.
America’s own rightful place in the world depends in large part upon how fully these and similar rights have been carried into practice for our citizens. For unless there is security here at home there cannot be lasting peace in the world… «

Sources-Πηγές
– FDR’s Second Bill of Rights or Economic Bill of Rights Speech
– “The Economic Bill of Rights”
– Once, America used to be the Greatest Country of the world: Not Any More ! (video)
– Franklin Delano Roosevelt (1882-1945)
– Franklin Roosevelt -Second Bill of Rights (video)


.

PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-3WU


Κάποτε το «Monopoly» δεν ήταν παιχνίδι (μικρό δοκίμιο)-UPDATE2/original in English

24 Αυγούστου, 2011

.

When “Monopoly” was not a Game (small essay)

Quand «Monopoly» n’était pas un Jeu (petit essai)

[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση — our translations are NOT reproduced: but ONLY after prior consultation – nos traductions NE SONT PAS reproduites: qu’UNIQUEMENT après consultation préalable

1904: Το χταπόδι της Standard Oil - 1904: The Standard Oil octopus - 1904: La pieuvre de la Standard Oil [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

1904: Το χταπόδι της Standard Oil – 1904: The Standard Oil octopus – 1904: La pieuvre de la Standard Oil [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

«….. Ένας άλλος από τους «γίγαντες» της εποχής υπήρξε ο John D. Rockefeller (1839–1937), ένας πτυχιούχος λογιστής, ο οποίος προσελήφθη κάποτε για να διερευνήσει το μέλλον των επενδύσεων σε πετρέλαιο. Ο Rockefeller είπε στα αφεντικά του, ότι το πετρέλαιο «δεν είχε μέλλον» και μετά επένδυσε ο ίδιος, αγοράζοντας το 1862 το πρώτο του διυλιστήριο. Συνεταιρίστηκε με κάποιους και δημιούργησε την South Improvement Company, η οποία ήταν τόσο διεφθαρμένη που υποχρεώθηκε να κλείσει. Ο Rockefeller αντέδρασε με την ίδρυση της «Standard Oil of Cleveland» το 1870. Η Standard εξαγόρασε ολόκληρα νομοθετικά σώματα, έκανε μυστικές συμφωνίες με τους σιδηροδρόμους ώστε να επιτύχει ευνοϊκές τιμές και αποδυνάμωσε τους ανταγωνιστές της με δωροδοκίες και σαμποτάζ, ώσπου να μπορέσει ο Rockefeller να τους εξαγοράσει με μετοχές της Standard Oil. Ως το 1879, η Standard Oil έλεγχε σε οποιαδήποτε πολιτεία από το 90%  έως το 98% του εθνικού δυναμικού διύλισης, ακριβώς την στιγμή που η αξία του πετρελαίου σε μια βιομηχανική κοινωνία γινόταν προφανής.

Διυλιστήριο της Standard Oil, υπ. αριθμόν 1, στο Cleveland, Ohio (1899) – -Refinery of Standard Oil, Serial No. 1, Cleveland, Ohio (1899) – Raffinerie de la Standard Oil, série n ° 1, Cleveland, Ohio (1899) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Είκοσι χρόνια αργότερα η Standard Oil είχε μετατραπεί σε μια εταιρεία «holding», με διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο, το οποίο περιελάμβανε και την τράπεζα Chase Manhattan (JPMorgan Chase Bank, N.A.). Κλειδί γι’αυτήν την διαφοροποίηση υπήρξε η επινόηση του «τραστ», εκ μέρους ενός από τους δικηγόρους του Rockefeller, του Samuel C. T. Dodd (1836–1907), ο οποίος αναζητούσε τρόπους ώστε να παρακάμψει τους ομοσπονδιακούς νόμους σε σχέση με το εταιρικό δίκαιο.
Η Standard Oil, για παράδειγμα, ήταν μια εταιρεία με έδρα το Ohio, η οποία απαγορευόταν να έχει εγκαταστάσεις σε άλλες πολιτείες ή να έχει μετοχές σε εταιρείες εκτός του Ohio.

Η λύση του Dodd ήταν να δημιουργήσει ένα εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο του τραστ.

Railway Monopoly and Rate Regulation, 1916 [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Έτσι, αντί  η εταιρία να εκδίδει μετοχές  η  Standard Oil μετατράπηκε σε «τραστ» το οποίο εξέδιδε μερίδια του τραστ.
Με αυτό το νέο εργαλείο, ο Rockefeller καταβρόχθισε ολόκληρο τον κλάδο, χωρίς να ανησυχεί για παράβαση των αντιμονοπωλιακών νόμων. Η ιδέα αντιγράφηκε σύντομα και σε άλλους βιομηχανικούς κλάδους, και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1890, περισσότερες από 5.000 διαφορετικές εταιρείες οργανώθηκαν σε 300 τραστ. Το τραστ των σιδηροδρόμων της Morgan, για παράδειγμα, κατείχε το σύνολο των αμερικανικών σιδηροδρόμων, εκτός από 40.000 μίλια (στμτ. περισσότερο από τα 2/3 του δικτύου).
Τα τραστ και τα γιγάντια μονοπώλια κρατούσαν τις τιμές τεχνητά ανεβασμένες, εμπόδιζαν τον ανταγωνισμό και κρατούσαν τους μισθούς σκανδαλωδώς χαμηλούς. Προφανώς δεν ήταν καθόλου δημοφιλή στους Αμερικανούς εργαζόμενους. Η Standard Oil έγινε η πιο μισητή εταιρεία των ΗΠΑ. Πολλά από αυτά τα μονοπώλια φτιάχτηκαν με δωροδοκίες και κυβερνητικές επιδοτήσεις, στην πλάτη των πενιχρά αμειβόμενων εργατών, των οποίων οι προσπάθειες να οργανωθούν σε συνδικάτα απαντήθηκαν με αιματηρή καταστολή. Κι αν είχε εναποτεθεί στην κεντρική κυβέρνηση κάποια αμυδρή ελπίδα μεταρρύθμισης, παρέμεινε φρούδα.
Για μια ολόκληρη γενιά, αρχίζοντας από την σύντομη θητεία του Andrew Johnson (1808–1875) και τα χρόνια της θητείας του Ulysses S. Grant (1822–1885), ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έμοιαζε διακοσμητικός. Το 1876, ο Rutherford B. Hayes (1822-1893) έγινε πρόεδρος με νόθα εκλογή, κλέβοντας την προεδρία από τον Δημοκρατικό Samuel J. Tilden (1814–1886), με αποτέλεσμα ένα συμβιβασμό με τους Νότιους Δημοκρατικούς, γεγονός που έβαλε άδοξο τέλος στην Ανασυγκρότηση του Κογκρέσου και σε κάθε ελπίδα για πολιτικά δικαιώματα στο Νότο. Όταν ο Grover Cleveland (1837-1908) εξελέγη το 1884, διόρισε υπουργό Ναυτικού τον William Collins Whitney (1841-1904). Ο Whitney ήταν διαπλεκόμενος με τα συμφέροντα της Standard Oil και ξεκίνησε να χτίσει ένα «χαλύβδινο στόλο» αγοράζοντας χάλυβα από την Carnegie Steel Company σε φουσκωμένες τιμές.

μερίδια του τραστ των σιδηροδρόμων – shares of railways trusts – Les actions des sociétés ferroviaires[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Οι προσπάθειες για «μεταρρύθμιση» υπήρξαν ως επί το πλείστον «σκυλιά που ούτε γάβγιζαν ούτε δάγκωναν», και σκοπό είχαν να κατευνάσουν ένα κοινό που είχε σιχαθεί την διαφθορά. Η Επιτροπή δια-Πολιτειακού Εμπορίου, που ιδρύθηκε κατά την θητεία του Grover Cleveland (1837-1908) με σκοπό να ρυθμίσει τους σιδηροδρόμους, υπήρξε μια παρωδία για εσωτερική κατανάλωση. Ο διάδοχος του Cleveland, ο Benjamin Harrison (1833-1901), ήταν ένας πρώην δικηγόρος των σιδηροδρόμων, ο οποίος ως στρατιώτης, είχε σπάσει απεργίες των σιδηροδρομικών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του και ως αντίδραση στο δημόσιο αίσθημα, το Κογκρέσο ψήφισε τον αντι-τραστ νόμο Sherman του 1890, που πήρε το όνομά του από τον γερουσιαστή John Sherman (1823–1900), αδελφό του στρατηγού William Tecumseh Sherman (1820–1891), με σκοπό να προστατευτεί το εμπόριο από «παράνομους περιορισμούς».

Ο 26ος Αμερικανός Πρόεδρος Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) εικονίζεται ως το βρέφος Ηρακλής που παλεύει με τα φίδια της Standard Oil, σε γελοιογραφία στο εξώφυλλο του περιοδικού Puck του 1906 – The 26th U.S. President Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) depicted as the infant Hercules fighting with snakes of Standard Oil, a cartoon on the cover of Puck magazine, 1906 – Le 26e président américain Theodore «Teddy» Roosevelt (1858-1919) dépeint comme l’enfant Hercules combattant avec les serpents de la Standard Oil, une bande dessinée sur la couverture du magazine Puck 1906[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Επρόκειτο για έναν άτολμο νόμο, που έγινε ακόμη περισσότερο ανεπαρκής, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε το 1895 ότι μια εταιρεία που κατείχε το 98% του συνολικού δυναμικού της χώρας σε εργοστάσια επεξεργασίας ζάχαρης, ήταν ένα βιομηχανικό μονοπώλιο και όχι εμπορικό μονοπώλιο, και άρα ήταν άτρωτο από τον νόμο. Κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά συντηρητικής και υπέρ των επιχειρήσεων περιόδου, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι οι αντι-τραστ νόμοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον των απεργών των σιδηροδρόμων, οι οποίοι «παρεμπόδιζαν το εμπόριο». Αυτό το «η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» Δικαστήριο έκανε ακόμη ένα βήμα στις διεστραμμένες ερμηνείες του, όταν έκρινε ότι η Δέκατη-Τέταρτη Τροποποίηση, που είχε ψηφιστεί για να εγγυάται τα δικαιώματα των απελεύθερων σκλάβων, στην πραγματικότητα προστάτευε τις εταιρείες, για τις οποίες το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είναι «πρόσωπα που δικαιούνται τη δέουσα προστασία του νόμου».
Έγιναν εντέλει καθόλου έντιμες περιουσίες; Και βέβαια. Καθώς το έθνος εξαπλωνόταν δυτικά  —σε βάρος κυρίως των εξαφανιζόμενων Ινδιάνων—    μια απίστευτη ευκαιρία άνοιξε για να ευημερήσουν οι Αμερικανοί, πολλοί εκ των οποίων ήταν νεοφερμένοι μετανάστες ή τα παιδιά τους. Αλλά από την ευρεία ιστορική σκοπιά, είναι ασφαλές να πούμε ότι η εποχή  —και το έθνος  ανήκε σε μια μικρή ομάδα πλούσιων ανδρών, με άλλα λόγια, μια πλουτοκρατία.
Όπως έγραψε πρόσφατα ο συντηρητικός ιστορικός
Kevin Phillips (1940-….)  στο Wealth and Democracy (Πλούτος και Δημοκρατία, εκδ. 2002), «Το μέτρο της Gilded Age (στμτ., Επίχρυσος Αιώνας), αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1870, ήταν ότι μέχρι τη δεκαετία του 1890 οι Γολιάθ των αμερικανικών επιχειρήσεων, των σιδηροδρόμων, και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων είχαν αποκτήσει de facto τον έλεγχο πολλών πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων, του ομοσπονδιακού δικαστικού σώματος, και της Γερουσίας των ΗΠΑ»…..”

Από το βιβλίο του Kenneth C. DAVIS, Don’t Know Much About History: Everything you Need to Know about American History but Never Learned, 1990, Revised Edition August 2002. Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται στις σελίδες 268, 269 και 270 της επικαιροποιημένης έκδοσης του 2002.

page 268, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 268, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 269, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 269, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Page 269, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Page 269, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, first half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

page 270, second half [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

– περιοδικό Puck

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται — Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.NOTEZ S’il vous Plaît: Les commentaires anonymes ou des commentaires mentionnant fausse personnalité en ligne, avec e-mail faux ou jetable et un faux alias, ne seraient ni approuvés ni répondus.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-1Us

.

.


Αρέσει σε %d bloggers: