έξω οι άστεγοι από το κέντρο της πόλης!!

18 Ιουνίου, 2011

ή Ζήτω και ο (γαλλικός) σοσιαλισμός !!

©Μετάφραση-μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Αυτές τις μέρες, ο σοσιαλιστικός Δήμος της Reims, επανέφερε παλαιότερη απόφαση, που απαγορεύει την δημόσια κατανάλωση αλκοόλ στο κέντρο της πόλης και την συνάθροιση ανθρώπων με σκύλους, ακόμη κι αν είναι με το λουρί τους. Χωρίς φυσικά να δηλώνεται, ο δήμος επιδιώκει να αδειάσει τους άστεγους από το κέντρο της πόλης.
Είναι μια κίνηση των σοσιαλιστών προυχόντων, που πολύ θα εκτιμηθεί από τους αστούς της Reims .

Τον χειμώνα που πέρασε, καθώς έφτασε πολύ γρήγορα η βαρυχειμωνιά, σχεδόν παντού στην Γαλλία, πώς γίνεται να μην δει κανείς όλους αυτούς τους σκύλους που συντροφεύουν τους άστεγους να οργώνουν τις πόλεις μας;
Οι σκύλοι κρατούν ζεστασιά στους άστεγους αλλά και χρησιμεύουν για να τους προστατεύουν από κλοπές. Πάνω από όλα όμως, το να ασχολείται κάποιος με ένα σκύλο, σημαίνει ότι πρώτα-πρώτα ασχολείται με κάτι και επίσης ότι επενδύει σε μια σχέση που είναι ορόσημο γι’αυτόν, ένας λόγος να ζει. Τον καθιστά υπεύθυνο για μια άλλη ζωή, αφού φροντίζει κάποιον ακόμη πιο αδύναμο από τον εαυτό του…..
Οι σκύλοι δίνουν αγάπη και αφοσίωση, κάτι που στην φάση που περνούν οι άστεγοι, δύσκολα θα το βρουν από τους ομοίους τους και είναι για τούτο μια σχέση πολύτιμη. Πράγματι, ο άστεγος που έχει σκύλο συνεχίζει να επικοινωνεί, να μιλάει, να χαϊδεύει …. και να συντηρεί κάποιους κοινωνικούς δεσμούς: ο σκύλος τους επιτρέπει να έχουν επαφές με άλλους ανθρώπους.
Μαρτυρία: «…Με τους σκύλους, ο άστεγος νιώθει καθησυχασμένος, νιώθει υποστήριξη. Του δίνουν την αγάπη τους, χωρίς όρια, είναι τόσο προφανές. Και ποιοι είμαστε εμείς, που θα τολμήσουμε να πούμε τι είναι καλό για τον άστεγο και τι όχι, για έναν άνθρωπο που ζει σε συνθήκες που ούτε καν υποπτευόμαστε».
«.. Ο σκύλος του άστεγου, είναι το τελευταίο που του απέμεινε, το μόνος στον οποίο μπορεί να υπολογίζει, ο μόνος που μπορεί να τον κοιτάξει στα μάτια χωρίς να νιώσει οίκτο ή απόρριψη, ο μόνος που του είναι πιστός, ο μόνος που του επιτρέπει να είναι ακόμη υπεύθυνος για κάτι,… αφού ακόμη κι αν δεν έχει πια διάθεση να κονταροχτυπηθεί με την σημερινή πραγματικότητα (και κάποιες μέρες είναι πιο δύσκολες από άλλες) … θα σηκωθεί παρ’όλα αυτά για να φροντίσει τον σκύλο του…»
Είναι άστεγοι, αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν έχουν φίλους … είναι η ‘παράμετρος’ σκύλος. Γιατί λοιπόν όταν φροντίζονται οι άστεγοι ο σκύλος τους δεν υπολογίζεται; Γιατί είναι τόσο λιγοστές οι στέγες αστέγων που δέχονται σκύλους; Υπό τις συνθήκες αυτές, πολλοί άστεγοι αρνούνται να αποχωριστούν το ζωάκι τους….
Οι άστεγοι έχουν συχνά έναν (ή περισσότερους) σκύλους. Είναι η ζεστασιά τους, ο φίλος τους. Σηκώνει λίγο από το βάρος της μοναξιάς τους. Ο σκύλος δεν σε επικρίνει, σε συντροφεύει και στις πιο αντίξοες συνθήκες, στην πείνα και στο κρύο. Σε προστατεύει από τους ανεπιθύμητους, σε ζεσταίνει καθώς τον κρατάς στην αγκαλιά σου. Ο δεσμός ανάμεσα στον άστεγο και τον σκύλο του είναι τόσο δυνατός, που ακόμη κι αν δεν έχει ο ίδιος να φάει, θα βρει τρόπο να ταΐσει το πιστό του τετράποδο…
Ο σκύλος του άστεγου περνάει δύσκολα, ζει στο δρόμο, στο κρύο, πεινάει. Έχει συνηθίσει να βλέπει κόσμο, να αφουγκράζεται τους θορύβους του δρόμου, να αναγνωρίζει τα κακά συναπαντήματα. Ο Farid, έζησε πολλές βδομάδες στο δρόμο και δεν κατάφερε να φιλοξενηθεί κάπου, «λόγω του σκύλου του». «Προτιμώ να πεθάνω από το κρύο, παρά να εγκαταλείψω τον σκύλο μου», λέει.
Στην Nantes ωστόσο, κάποιες οργανώσεις ανοίγουν τις πόρτες τους για τους άστεγους και τα σκυλιά τους. Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο της SNCF (γαλλικός ΟΣΕ), που ανακαινίστηκε χάρις σε εθελοντές και προετοιμάστηκε για να δεχτεί αστέγους με τα σκυλιά τους.
Επίσης, εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, ένα ποταμόπλοιο, που χρηματοδοτείται από το ίδρυμα 30 εκατομμύρια φίλοι και το Τάγμα της Μάλτας έχει δέσει  στις όχθες του Σηκουάνα, στο 15ο διαμέρισμα στο Παρίσι και φιλοξενεί δίποδους και τετράποδους περαστικούς.

τα λόγια:
ένας μεγάλος μαύρος ήλιος βλέπει την κοιλάδα
καμινάδες βουβές – καγκελόπορτες κλειδωμένες
βαγονέτα ακίνητα – όλα εγκαταλελειμμένα
δεν υπάρχει πια πορτοκαλί φλόγα στον υγρό ουρανό
μοιάζει νύχτα  – οι παλιοί μαντρότοιχοι
φαγώθηκαν από τις άγριες βατομουριές – η παγωνιά και ο θάνατος
ένας δυνατός παγωμένος αέρας κάνει τα δόντια να τρίζουν
το μεταλλικό τέρας αργοπεθαίνει
Θάθελα να δουλεύω ακόμη –  να δουλεύω ακόμη
να σφυρηλατώ τον κοκκινισμένο χάλυβα με τα χρυσά μου χέρια
να δουλεύω ακόμη – να δουλεύω ακόμη
κοκκινισμένος χάλυβας  και χέρια χρυσά
πέρασα τη ζωή μου εκεί  – σ’αυτό το ελασματουργείο
τα πνευμόνια μου  – το αίμα μου και η μαύρη οργή μου
οι ορίζοντες κλειστοί  – ο ήλιος πολύ σπάνιος
σαν μια κόκκινη αιμάσσουσα χαρακιά – χαρακιά στην ελπίδα
μοιάζουν – το βράδυ – πλοία πολεμικά
που τα έδειραν τα κύματα – τα σκούριασε η θάλασσα
κι έπεσαν έξω – τα χαστούκισε η παλίρροια
νικημένα από το χρήμα – τα χαλύβδινα τέρατα
Θάθελα να δουλεύω ακόμη –  να δουλεύω ακόμη
να σφυρηλατώ τον κοκκινισμένο χάλυβα με τα χρυσά μου χέρια
να δουλεύω ακόμη – να δουλεύω ακόμη
κοκκινισμένος χάλυβας  και χέρια χρυσά
δεν μπορώ πια να ζήσω εκεί
δεν μπορώ πια να μείνω εκεί
δεν χρησιμεύω σε τίποτε  -εγώ
δεν γίνεται τίποτε πια
αφού δεν κάνω τίποτε  -εγώ
είμαι φθηνός – εγώ
όταν δούλευα – εγώ
κατά τους ειδικούς
σκοτωνόμουν για την παραγωγή
για να κερδίσω ψίχουλα
είμαι εγώ που παραληρώ
εγώ που τρελαίνομαι
δεν μπορώ πια να ζήσω εκεί
δεν μπορώ πια να μείνω εκεί
δεν χρησιμεύω σε τίποτε  -εγώ
δεν γίνεται τίποτε πια
Θάθελα να δουλεύω ακόμη –  να δουλεύω ακόμη
να σφυρηλατώ τον κοκκινισμένο χάλυβα με τα χρυσά μου χέρια
να δουλεύω ακόμη – να δουλεύω ακόμη
κοκκινισμένος χάλυβας  και χέρια χρυσά…

πηγές
– κρύψτε αυτούς τους φτωχούς που δεν μπορούμε να τους βλέπουμε !
– Ο δίποδος σύντροφός του στη δυστυχία κρυώνει κι αυτός !
– Η παράμετρος Σκύλος
– Άστεγοι και παγωνιά: ποτέ χωρίς τον Σκύλο μου !
– Άστεγος, αλλά ποτέ χωρίς τον Σκύλο μου

©Μετάφραση-μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer

Για άλλα (περί βίας) συναφή, δείτε εδώ

Για άλλα (περί φτώχειας) συναφή, δείτε εδώ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

11 γενναίοι πανεπιστημιακοί υπέρ του «μεσοπρόθεσμου» !!!

15 Ιουνίου, 2011

διαβάστε το: «ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2012-2015»


αυτούσιο το κείμενο από την σελίδα του ΣΚΑΪ.gr (15/06/2011, 11:00):

Κανείς δεν αγνοεί βέβαια πόσο επαχθής είναι η σημερινή πραγματικότητα για όλους σχεδόν τους Ελληνες. Και κανείς δεν αμφισβητεί ότι πολλοί συμπατριώτες μας βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας. Εύλογα δε. Κεκτημένα ανετράπησαν, αυτονόητα κατέρρευσαν, προσδοκίες διαψεύστηκαν, ειδικά δε για τους νέους, τουλάχιστον τους….μη προνομιούχους ή υπερπροικισμένους οι διαφαινόμενες προοπτικές προκαλούν δέος.
Εξίσου γνωστό είναι όμως, επίσης, ότι απελπισία και ορθολογισμός σπανίως συμβαδίζουν. Γιατί η απελπισία οδηγεί στον πανικό και αυτός σε κινήσεις σπασμωδικές ή χωρίς προσανατολισμό, οι οποίες όχι σπάνια αντιστρατεύονται τους στόχους και τα συμφέροντα εκείνων που τις αποπειρώνται.
Αν λοιπόν αποφασίσαμε να προσυπογράψουμε το παρόν δεν είναι επειδή, περιχαρακωμένοι στον ακαδημαϊκό μικρόκοσμό μας δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε _ και ακόμη περισσότερο να νιώσουμε _ την αγανάκτηση, την απόγνωση και την ανάγκη για αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας. Αλλά επειδή θεωρούμε χρέος μας να θέσουμε, υπό μορφή ερωτημάτων, ενώπιόν της, κάποια δεδομένα καθώς και προβληματισμούς που εκτιμούμε ότι πηγάζουν από την απλή λογική.
Πρώτον: Με τη δαιμονοποίηση των ξένων κυβερνήσεων _ οι οποίες οφείλουν να φορολογούν τους πολίτες τους για να συνεχίζεται ο χαμηλότοκος δανεισμός μας, εις βάρος ίσως των άμεσων αναπτυξιακών προοπτικών των χωρών τους _ δεν εγκλωβιζόμαστε σε μια συμπεριφορά ομφαλοσκόπησης που αγνοεί τα δεδομένα της πραγματικότητας και τη συνθετότητα του σύγχρονου κόσμου; Πράγματι.
Οι πολιτικοί εντολοδόχοι των δανειστών μας δεν έχουν, και αυτοί, απέναντί τους κοινοβούλια, κοινές γνώμες, υποχρέωση λογοδοσίας σε επίσης αγανακτισμένους ανθρώπους που ενδεχομένως θεωρούν ότι η συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας μας _ εφόσον η ίδια δεν καταβάλλει ένα επώδυνο τίμημα για την ανόρθωσή της _ είναι ασύμφορη, παράλογη, άδικη, ακόμη και επισφαλής;
Δεύτερον: Εάν, κατά το διάχυτο λαϊκό αίτημα, φύγει η Τρόικα, καταγγελθεί το επαχθές και «απεχθές», μνημόνιο, κηρυχθεί χρεοστάσιο κλπ. η κατάσταση του μέσου έλληνα θα βελτιωθεί ή, κατά την κοινή λογική, θα επιδεινωθεί, δραματικά και ραγδαία;
Τρίτον: Το ότι πολλές αποφάσεις των πολιτικών μας ηγεσιών δεν είναι κοινωνικά δίκαιες ή οικονομικά αποτελεσματικές αναιρεί το γεγονός πως καμία εναλλακτική προοπτική δε διαφαίνεται σήμερα πιο «αναίμακτη» ή λιγότερο επώδυνη από τη συνέχιση της χρηματοδότησής μας, έστω και με τους, σκληρούς πράγματι, όρους του Μνημονίου;
Τέταρτον: Εμείς ως λαός δεν έχουμε καμία ευθύνη για την παρούσα δραματική κατάσταση; Δεν καθυστερήσαμε με μαζικές κινητοποιήσεις τον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού μας συστήματος; Οι πολιτικές μας επιλογές, η επίμονη απαίτηση ευχάριστων προεκλογικών υποσχέσεων που οδηγούσε τα κόμματα σε πλειοδοσία «δεσμεύσεων» και εξοστράκιζε τις φωνές της πρόνοιας και της λογικής, ο ατομικός υπερδανεισμός και ο ακραίος υπερκαταναλωτισμός την περίοδο της φαινομενικής ευμάρειας δεν συνέβαλαν στη σημερινή κατάσταση; Και υπήρξαν ποτέ λαοί που δεν κατέβαλαν τίμημα για τα λάθη τους;
Μήπως, λοιπόν, αντί της διαρκούς μεμψιμοιρίας, της συνεχούς καταγγελίας των ξένων και των αέναων κλαυθμών, θα αποτελούσε πιο ορθολογική αντίδραση η αποδοχή της νέας πραγματικότητας ως κατάστασης δυσχερώς (και μόνο σε βάθος χρόνου) αναστρέψιμης, καθώς και ο πολλαπλασιασμός των ατομικών και συλλογικών μας προσπαθειών για την έξοδο από την κρίση; Οπως, δηλαδή, έκαναν μεταπολεμικά λαοί που είχαν χάσει τη μάχη στα στρατιωτικά πεδία, κέρδισαν όμως αυτήν της ειρήνης
Σε τελική ανάλυση εμείς, παρά τα κονδύλια που κατά τις τελευταίες δεκαετίες εισέρευσαν πλουσιοπάροχα στη χώρα μας, χάσαμε τη μάχη της ανάπτυξης και προϋπόθεση για να μη χάσουμε τον πόλεμο είναι να ανακτήσουμε την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη πρώτα του εαυτού μας, στη συνέχεια δε και των ξένων, ως λαός που διδάσκεται από τα λάθη του και αγωνίζεται για την αναίρεση ή έστω τον περιορισμό των συνεπειών τους.

  • Καθηγητής Θάνος Βερέμης, ιστορικός, πρώην πρόεδρος Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας
  • Καθηγητής Απόστολος Γεωργιάδης, αστικολόγος, πρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών
  • Καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος, πολιτικός επιστήμων
  • Καθηγητής Θόδωρος Κουλουμπής, διεθνολόγος, πρώην πρόεδρος ΕΛΙΑΜΕΠ
  • Αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης, πολιτικός επιστήμων
  • Kαθηγητής Γιώργος Παγουλάτος, πολιτικός επιστήμων
  • Καθηγητής Χρήστος Ροζάκης, διεθνολόγος, αντιπρόεδρος ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων
  • Καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος, αστικολόγος, πρώην πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών
  • Επίκουρους καθηγητής Πλάτων Τήνιος, οικονομολόγος
  • Καθηγητής Γρηγόρης Τσάλτας, διεθνολόγος, εκλεγμένος πρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου
  • Καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης, πολιτικός επιστήμων

τα συμπεράσματα δικά σας!!!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: