ο πολεμιστής Hollande μπροστά στην κρίση, προτιμά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Μαλί

28 Ιανουαρίου, 2013

.

The Warrior François Hollande vis-a-vis the crisis, prefers the imperialist intervention in Mali

François Hollande le guerrier  face à la crise, préfère l’intervention impérialiste au Mali

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer
© οι μεταφράσεις μας ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Ενώ η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια σαρώνουν την Γαλλία, ο François Hollande και η κυβέρνησή του για να καλύψουν την αποτυχία της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής τους, στέλνουν τα στρατεύματά τους στο Μαλί! «Οι ένοπλες δυνάμεις μας υποστηρίζουν από σήμερα το απόγευμα τις στρατιωτικές μονάδες του Μαλί, πολεμώντας αυτά τα τρομοκρατικά στοιχεία» δήλωσε πανηγυρικά ο Γάλλος πρόεδρος την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013(1). Η δεξιά και η ακροδεξιά εγκρίνει και χειροκροτεί. (στμτφρ. Μήπως κάνετε λάθος κύριε;). Το σχέδιο Vigipirate πέρασε από το «κόκκινο» σε «κόκκινο ενισχυμένο». Κατά πάσα πιθανότητα θα αναβαθμιστεί και σε «άλικο κόκκινο», όπως το αίμα που θα χυθεί  στο Μαλί και στην γύρω περιοχή!

ο Hollande απέναντι στην κρίση - Holland vis-a-vis the crisis, by Frep (Burkina Faso) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

ο Hollande απέναντι στην κρίση – Holland vis-a-vis the crisis, by Frep/Crayon de nuit (Burkina Faso) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Τα αστικά ΜΜΕ διαδίδουν χωρίς ανάπαυλα σοβινισμό τους και ολοένα αποστάζουν το δηλητήριο της πολεμικής προπαγάνδας τους για να δικαιολογήσουν τη στρατιωτική επέμβαση. Δημοσιογράφοι, άντρες και γυναίκες πολιτικοί, σύμβουλοι, στρατιωτικοί και εμπειρογνώμονες κάθε είδους, ξεχύνονται στις τηλεοράσεις για να βροντοφωνάξουν την «αλήθεια» τους, και έτσι να αποσπάσουν την προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα των λαϊκών τάξεων που τις ροκανίζουν καθημερινά, με σκοπό να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.
Η επέμβαση αυτή αποφασίστηκε σε μια εποχή που η γαλλική αστική τάξη πέτυχε χάρη στον François Hollande, όλα όσα ήθελε: απολύσεις, εργασιακή ευελιξία και μείωση των αποδοχών των εργαζομένων(2). Για τους Σοσιαλδημοκράτες που βρίσκονται στην κυβέρνηση, ο εχθρός δεν είναι η αστική τάξη, που στέλνει τον λογαριασμό των φοβερών συνεπειών του παραγωγικού της συστήματος στους λαούς, τόσο στην Γαλλία όσο και στην Αφρική, αλλά η «τρομοκρατία».
Ως εκ τούτου, με οποιοδήποτε κόστος, χτυπούν τα τύμπανα του πολέμου και κινητοποιούν ολόκληρο το (γαλλικό) έθνος πίσω από τον ηγέτη του, τον François Hollande. Ελάχιστα ενδιαφέρει το κόστος του πολλοστού πολέμου των Σοσιαλδημοκρατών (σ.τ.μ. λεφτά για πόλεμο υπάρχουν). Οι πολιτικές λιτότητας, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί και περικοπές των δημοσίων δαπανών, προορίζονται για τις λαϊκές τάξεις. Όταν γίνεται πόλεμος στην υπηρεσία των μεγάλων γαλλικών πολυεθνικών, δεν υπολογίζουμε το κόστος.
Όλες οι συζητήσεις σχετικά με την καταπολέμηση των δημόσιων ελλειμμάτων που ακούραστα επαναλαμβάνονται βλακωδώς από τους εκπροσώπους της άρχουσας τάξης, εξατμίστηκαν ως δια μαγείας! Και βρίσκονται γρήγορα και εύκολα τα κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν αυτήν την επιχείρηση η οποία, σύμφωνα κατά τον αρχηγό του κράτους, «θα διαρκέσει όσο χρειαστεί».

Ceci n'est pas un colonialisme [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Αυτό δεν είναι Αποικιοκρατία – This is not Colonialism, by Mauro Biani [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Έτσι λοιπόν κηρύχτηκε ο πόλεμος, όχι ενάντια στην κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών, ούτε ενάντια στην ανεργία, στη φτώχεια, την κοινωνική αδικία, αλλά κατά της «τρομοκρατίας» στο… Μαλί! Αυτό είναι πραγματικά το κύριο πρόβλημα των εργατών, των ανέργων, των επισφαλώς εργαζομένων, των φτωχών εργαζομένων, των αστέγων, με λίγα λόγια όσων «βρίσκονται αμανάτι» να συνθλίβονται από την καπιταλιστική μηχανή. Όλο και περισσότεροι πολίτες απορρίπτουν την πολιτική της κυβέρνησης Ολλάντ και συνειδητοποιούν ότι είναι, στην πραγματικότητα, ότι η προέκταση του πολέμου του Σαρκοζί: μια πολιτική αποκλειστικά στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης.
Ο πόλεμος λοιπόν εμφανίζεται ως ένα ισχυρό μέσον για να «μαγειρέψει», τουλάχιστον σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, μια συναίνεση, που θα επιτρέψει να διαιωνίζεται η ίδια ταξική πολιτική. Χρειάζεται άρα να επινοηθούν εξωτερικοί εχθροί, ώστε να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα των ισχυρών στο εσωτερικό: «Υπό αυτές τις συνθήκες, η ιερή συμμαχία όλων των Γάλλων είναι μια πρόσθετη δύναμη για την επιτυχία των προσπαθειών μας», είπε ο Francois Hollande
.
Σε διεθνές επίπεδο, η εργαλειοποίηση της κατοχής του βόρειου Μαλί, εξυπηρετεί κυρίως τα συμφέροντα της αστικής τάξης των ιμπεριαλιστικών χωρών (Γαλλίας, Μεγάλης Βρετανίας, και φυσικά των Ηνωμένων Πολιτειών ειδικά). Υπενθυμίζουμε ότι η κατοχή ενός σημαντικού μέρους του εδάφους του Μαλί είναι μια άμεση συνέπεια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη. Χωρίς την παρέμβαση του ΝΑΤΟ σε αυτή τη χώρα, το βόρειο Μαλί θα μπορούσε πιθανότατα να μην έχει ποτέ καταληφθεί από το Εθνικό Κίνημα για την Απελευθέρωση του Azawad (MNLA) και τους ισλαμιστές συμμάχους τους (AQIM, Ansar Dine, Mujao, Boko Haram, κλπ.). Αυτή η κατοχή «υλοποιήθηκε χάρη στην συνενοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και των τοπικών υπαλλήλων τους, που ονομάζονται: Οικονομική Κοινότητα των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS)»(3). Διευκρινίζουμε, ότι αυτά τα κράτη της Δυτικής Αφρικής διοικούνται από δικτάτορες, εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία της Δυτικής αστικής τάξης και ειδικά της γαλλικής, υπό τον Alassane Ouattara, σημερινό πρόεδρο της οργάνωσης και πρόεδρο της Ακτής Ελεφαντόδοντα, ή τον Macky Sall, πρόεδρο της Σενεγάλης . Υποστήριξαν την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη και τη Συρία, όπως συμμετέχουν και σήμερα σε αυτή την καινούρια «νεο-αποικιοκρατική γαλλική αποστολή». Αυτοί είναι οι ηγέτες της ECOWAS που επέβαλαν στο Μαλί την γαλλική επέμβαση.

Φυσικά, υπάρχουν πάρα πολλά συμφέροντα σε αυτήν την περιοχή του κόσμου! Πάρα πολλοί εποφθαλμιούν την Αφρική. Παραδόξως, ο πληθυσμός του Μαλί συγκαταλέγεται από τα Ηνωμένα Έθνη, ανάμεσα στους πιο φτωχούς του πλανήτη (στη 175η  θέση μεταξύ 187 χωρών), ενώ το υπέδαφός του είναι ένα από τα πλουσιότερα στην Αφρική. Αν ο χρυσός παραμένει στην πρώτη θέση του πλούτου της χώρας, οι άλλοι φυσικοί πόροι, και ειδικά το πετρέλαιο, είναι και πολυάριθμοι αλλά και υπο-χρησιμοποιούνται. Ο Νίγηρας, του οποίου ο πληθυσμός ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ουρανίου στον κόσμο, το οποίο εκμεταλλεύεται ο γαλλικός πυρηνικός όμιλος Areva εδώ και σαράντα χρόνια. Το 2008, ο όμιλος Areva άρπαξε τα «δικαιώματα» στο γιγάντιο ορυχείο Imouraren στον Νίγηρα (προβλέπονται 5000 τόνοι ουρανίου), του οποίου η έναρξη εξόρυξης έχει προγραμματιστεί για το 2014. Το βουλώνουμε βέβαια για τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα πιο επικίνδυνα ορυχεία στον κόσμο που ελέγχονται από την Areva. Οι εξεγέρσεις των εργατών ενάντια στις συνθήκες εργασίας δουλείας, καταστέλλονται συστηματικά, χωρίς ποτέ να βρουν οποιαδήποτε απήχηση στα αστικά ΜΜΕ.
Μετά από την Ακτή του Ελεφαντόδοντα και την Λιβύη, είναι η σειρά του Μαλί και ίσως αύριο της Αλγερίας, η οποία μπορεί να πέσει θύμα των ιμπεριαλιστικών αρπακτικών, που απειλούν συνεχώς την ειρήνη του κόσμου, προς όφελος των αντίστοιχων αστικών τάξεων τους. Το Κατάρ, παίζει το ρόλο του υπεργολάβου των ιμπεριαλιστών. Χθες στη Λιβύη, τώρα στο Μαλί και τη Συρία, το Κατάρ συνεχίζει να χρηματοδοτεί τις ένοπλες ομάδες, εις όφελος των ιμπεριαλιστών δασκάλων του.
Οι «τρομοκράτες» που υποτίθεται ότι πολεμάμε σήμερα, είναι προϊόν του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Οι δυτικές αστικές τάξεις,  και ειδικά η αμερικανική, έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην αποδυνάμωση οποιασδήποτε κοσμικής και προοδευτικής σκέψης στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Πολλοί εργάτες, αγρότες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, τραγουδιστές ή απλά προοδευτικοί ακτιβιστές σκοτώθηκαν από τις σφαίρες φανατικών θρησκευόμενων, που εξοπλίστηκαν και χρηματοδοτήθηκαν από καθεστώτα διεφθαρμένα και αντιδραστικά, που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι τους σημερινούς Ταλιμπάν, χτες  —όταν πολεμούσαν τον σοβιετικό στρατό στο Αφγανιστάν— τους ονόμαζαν Μουτζαχεντίν της ελευθερίας (μαχητές της ελευθερίας).

Πολεμική Αεροπορία Hollande - Hollande Air Force -Forces Aériennes Hollande [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πολεμική Αεροπορία ο Hollande – Hollande Air Force -Forces Aériennes Hollande, by Riber (Sweden) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των διαρθρωτικών προσαρμογών που επιβάλλονται από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα (χρηματοδοτικό βραχίονα του ιμπεριαλισμού), η αταλάντευτη υποστήριξη της διεθνούς αστικής τάξης στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, ο πόλεμος στο Ιράκ και οι συνακόλουθες καταστροφές(4), για να αναφέρουμε μόνο κάποια από αυτά, έριξαν ένα μέρος του αραβικού και μουσουλμανικού πληθυσμού στην αγκαλιά του πολιτικού Ισλάμ. Η ορμή και τη ζωτικότητα της λαϊκής εξέγερσης στον αραβικό κόσμο έχουν τσακιστεί από τον ιμπεριαλισμό. Στην Τυνησία και την Αίγυπτο, οι δυτικές αστικές τάξεις έχουν ευνοήσει την άνοδο στην εξουσία σκοταδιστικών και αντιδραστικών κυβερνήσεων. Στο Μπαχρέιν, ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ έστειλε άρματα μάχης από την Σαουδική Αραβία για να καταστείλουν και να πνίξουν στο αίμα μία από τις πιο όμορφες και ειρηνικές εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο (5).
Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, χέρι-χέρι με τον ιμπεριαλισμό διεξήγαγε πάντοτε πολέμους, «μερικές φορές ανοικτά, άλλες φορές κρυφά» σε βάρος των λαών του κόσμου, με σκοπό να εξυπηρετήσει αποκλειστικά τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Μεταξύ άλλων παραδειγμάτων, το 1914, προκάλεσαν έναν από τους πλέον θανατηφόρους πολέμους στην ιστορία. Είναι αυτοί που δολοφόνησαν την Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ, εμβληματικές φυσιογνωμίες της γερμανικής εργατικής τάξης το 1919. « Θα μιλήσουν τα όπλα», έλεγε ο Φρανσουά Μιτεράν, όταν ανακοίνωσε τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου το 1991.
Είναι αυτοί οι ίδιοι που τσάκισαν την ενότητα των λαών της Γιουγκοσλαβίας. «Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση, αποφάσισε τη συμμετοχή των γαλλικών δυνάμεων στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες κατέστησαν αναπόφευκτες, και οι οποίες θα πρέπει να αναληφθούν στο πλαίσιο της Ατλαντικής Συμμαχίας», έλεγαν σε κοινή δήλωσή τους  ο Πρόεδρος Ζακ Σιράκ και ο Πρωθυπουργός Λ. Ζοσπέν. Την 25η Σεπτεμβρίου του 2012 ο F. Hollande δήλωνε στην Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών: «Η πρώτη έκτακτη ανάγκη λέγεται Συρία», η άλλη, «η οποία πρέπει να μας κινητοποιήσει αυτή την εβδομάδα, είναι το Σαχέλ (…) Ναι, πρέπει το Μαλί  να ξαναβρεί την εδαφική του ακεραιότητα και η τρομοκρατία να απομακρυνθεί από την ζώνη του Σαχέλ»(6).
Στις 11 Ιανουαρίου 2013, ο εν λόγω François Hollande, στέλνει εν ονόματι της Γαλλίας, στρατό στο Μαλί. Τίποτε δεν σταματάει τους Σοσιαλδημοκράτες, που για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ισχυρών, φτάνουν ακόμη και στον πιο κατάπτυστο πόλεμο. Τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό, πολεμούν τους εργαζόμενους. Σε αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης, οι εργαζόμενοι και το σύνολο των λαϊκών τάξεων του κόσμου πρέπει να αντιτάξει εμφύλιο πόλεμο ενάντια στη δικιά τους αστική τάξη και στους συμμάχους της Σοσιαλδημοκράτες.

του Mohamed Belaali

Παραπομπές – References – Références

(1)- Déclaration du Président de la République sur la situation au Mali
(2) ACCORD NATIONAL INTERPROFESSIONNEL DU 11 JANVIER 2013 POUR UN NOUVEAU MODELE ECONOMIQUE ET SOCIAL AU SERVICE DE LA COMPETITIVITE DES ENTREPRISES ET DE LA SECURISATION DE L’EMPLOI ET DES PARCOURS PROFESSIONNELS DES SALARIES
(3)- La Libye après l’intervention impérialiste
(4) Les ravages de la guerre impérialiste en Irak
(5)- L’intervention saoudienne à Bahreïn et le silence complice des bourgeoisies occidentales.
(6) Les premières urgences de François Hollande

.
.

Φέρδερ Ρήντινγκ — Further Reading:
— Country profile: Mali (BBC)
— Mali (The CIA World Factbook)

..

.
PLEASE NOTE: Anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered. — ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Short Link: http://wp.me/p3lcY-4JA

.

.


Η Ελλάδα μπορεί και χωρίς την «συμπάθεια», που το ΔΝΤ έχει δείξει στο Νίγηρα-UPDATE2

30 Μαΐου, 2012

Greece can do without the ‘sympathy’ the IMF has shown Niger. In Niger, the IMF’s loans have done more harm than good as ordinary people have had to pay the price for reckless lending (The Guardian)

La Grèce peut se passer de la «sympathie» que le FMI a montré au Niger. Au Niger, les prêts du FMI ont fait plus de mal que de bien comme des gens ordinaires ont eu à payer le prix pour des prêts imprudents (The Guardian)

– Most Aid to Athens Circles Back to Europe : Greece continues to receive billions of euros in emergency assistance from a so-called troika of lenders overseeing its bailout. But almost none of the money is going to the Greek government to pay for vital public services. Instead, it is flowing directly back into the troika’s pockets. (NYTimes)

– La plupart de l’aide à Athènes Rentre en Europe: la Grèce continue de recevoir des milliards d’euros en aide d’urgence de la soi-disant troïka des prêteurs qui supervisent son plan de sauvetage. Mais presque aucune somme ne va au gouvernement grec afin de financer les services publics essentiels. Au lieu de cela, il rentre directement dans les poches de la troïka. (NYTimes)

– Στα ελληνικά το βρίσκετε εδώ.

Περισσότεροι από 6 εκατομμύρια άνθρωποι στον Νίγηρα δεν έχουν να φάνε φέτος. Τα πρώτα σημάδια της δεινής επισιτιστικής κρίσης άρχισαν συγκλίνουν εδώ μήνες: ξηρασία, αποτυχημένες καλλιέργειες και διογκωμένες τιμές των τροφίμων. Τώρα, τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο από την πείνα και χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια.

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Στα δικά μας τώρα:
Οι χοντράδες της Κριστίν Λαγκάρντ για την Ελλάδα έχουν προκαλέσει σάλο στην χώρα και είναι κατανοητό. Αλλά και στο Νίγηρα, πρέπει να υπάρχει εξίσου περιφρόνηση για την διευθύντρια του ΔΝΤ. Αφού απέρριψε τα δεινά των μητέρων στην Ελλάδα, η Λαγκάρντ είπε επίσης ότι αισθάνεται περισσότερη συμπάθεια για «τα μικρά παιδιά του σχολείου σε κάποιο χωριό στο Νίγηρα».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Αν η «συμπάθεια» είναι αυτό που χαρακτηρίζει την προσέγγιση του ΔΝΤ στο Νίγηρα, τότε η Ελλάδα καλά θα έκανε να την αποφύγει. Ο Νίγηρας επανέρχεται συστηματικά στα πρωτοσέλιδα  —καθώς σχετίζεται με τους κύκλους του λιμού και τα συνεχώς υψηλά επίπεδα υποσιτισμού. Αυτό που δεν πολυλέγεται, είναι ο ρόλος του ΔΝΤ, μαζί με την αδελφή οργάνωση της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην τροφοδότηση αυτής της οδύνης.
Ο Νίγηρας είναι θύμα του κακόφημου Προγράμματος Διαρθρωτικής Προσαρμογής του ΔΝΤ από το 1982 και παραμένει, μέχρι σήμερα. Όπως και στην Ελλάδα, το ΔΝΤ δάνεισε χρήματα στον Νίγηρα για να διασώσει τους πιστωτές του Νίγηρα. Τίποτα δεν ειπώθηκε για το αν και κατά πόσο το χρέος ήταν επαχθές, ένα σημαντικό ερώτημα, επειδή τα δάνεια άρχισαν να ρέουν κάτω από τις στρατιωτικές κυβερνήσεις από το 1974 και μετά.
Τα δάνεια χρησίμευαν μόνο για την αποπληρωμή του χρέους και, όπως στην Ευρώπη σήμερα, οι απλοί άνθρωποι του Νίγηρα είχαν να πληρώσουν το τίμημα για τον επαχθή δανεισμό, εν μέσω λιτότητας και μιας σειράς οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Παίρνουμε μια ένδειξη του αντίκτυπου των πολιτικών αυτών αν ρίξουμε μια ματιά στην γεωργία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον Νίγηρα ζουν από τη γη. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έθεσαν ως προτεραιότητα τις εξαγωγές, ώστε να υπάρχει συνάλλαγμα για να αποπληρωθεί το χρέος. Αυτό συνήθως τίθεται σε ισχύ με το άνοιγμα του τομέα των τροφίμων στην αστάθεια των διεθνών αγορών. Επιδοτούμενα εισαγόμενα τρόφιμα πλημμυρίζουν τον Νίγηρα, καταστρέφοντας τον απροστάτευτο γεωργικό τομέα.
Σε συνδυασμό με λιτότητα, οι πολιτικές αυτές είχαν καταστροφικές συνέπειες. Όταν οι τιμές των τροφίμων είναι χαμηλά, ο πραγματικός αντίκτυπος μπορεί να συγκαλυφθεί. Αλλά όταν οι τιμές αυξάνονται, οι άνθρωποι συνειδητοποιούν πολύ γρήγορα πόσο ευάλωτη είναι η αυτοκατανάλωση. Ο Djibo Bagna, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου του Νίγηρα, πιστεύει ότι η διαρθρωτική προσαρμογή κατέστρεψε την γεωργία του Νίγηρα: «Φυσικά, όταν ο τομέας αυτός περιλαμβάνει το 85% του πληθυσμού, αυτό έχει συνέπειες: μείωση της παραγωγής, αγροτική έξοδο, αύξηση των παραγκουπόλεων».
Φυσικά, το πρόγραμμα λιτότητας και απελευθέρωσης δεν μείωσε τα επίπεδα του χρέους  —περισσότερο από όσο το μείωσε στην Ελλάδα. Το χρέος του Νίγηρα συνέχισε να αυξάνεται από  960 εκατ. $, όταν ξεκίνησε τη διαρθρωτική προσαρμογή το 1974, στα  1,8 δισ. $ το 1990, και στη συνέχεια, μετά από μικρή πτώση, σε ένα ρεκόρ των 2,1 δισ. $ το 2003. Περισσότερο χρέος σημαίνει περισσότερο έλεγχο από το ΔΝΤ, πράγμα που σημαίνει περισσότερη λιτότητα και περισσότερες μεταρρυθμίσεις.
Μετά από πολλά χρόνια, η παραγραφή μέρους του χρέους του Νίγηρα, φάνηκε αναπόφευκτη ακόμη και για το ΔΝΤ. Η ελάφρυνση του χρέους επέτρεψε στον Νίγηρα τη βελτίωση της εκπαίδευσης και την αύξηση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό. Όμως η αντίδραση ήταν αλυσσιδωτή: επιβλήθηκε 19% φόρος στα βασικά τρόφιμα και η ταχεία άνοδος των τιμών των τροφίμων τα έκανε ακόμη πιο απρόσιτα στους απλούς ανθρώπους. Η πώληση του αποθέματος σπόρων έκτακτης ανάγκης, μια πολιτική που είχε ήδη προκαλέσει λιμό στο Μαλάουι το 2002, έκανε ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στον ήδη ευπαθή πληθυσμό.
Οι πολιτικές αυτές τροφοδότησαν τον λιμό του 2005, αφού η κρίση δεν προκλήθηκε κυρίως από φυσικές καταστροφές  —τα τρόφιμα ήταν διαθέσιμα, αλλά πανάκριβα—   αλλά από μια σειρά φοβερών πολιτικών αποφάσεων. Ακόμη και κατά τη διάρκεια του λιμού το οικονομικό δόγμα δεν εγκατελείφθηκε. Το ΔΝΤ είπε στην κυβέρνηση του Νίγηρα να μην διανέμει δωρεάν τρόφιμα σε όσους είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Η λεγόμενη σήμερα «σκληρή αγάπη» προς την Ελλάδα δεν είναι κάτι καινούργιο.
Η Lagarde λέει: «Είναι μερικές φορές δύσκολο να πούμε σε κυβερνήσεις χαμηλού εισοδήματος  … να ενισχύσουν τον προϋπολογισμό και να μειώσουν το έλλειμμα». Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο απ΄ό,τι φαίνεται, παρά την επίδραση που έχει στη φτώχεια και την ανισότητα πάλι και πάλι.
Το απελπιστικό αποτέλεσμα των πολιτικών του ΔΝΤ στον Νίγηρα δεν έχει επιτύχει ακόμη τον υποτιθέμενο στόχο-ναυαρχίδα του ΔΝΤ: τον έλεγχο του χρέους. Σε μια επετειακή έκθεση που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα, βρήκαμε ότι 10 χρόνια μετά την ακύρωση μέρους του χρέους, οι πληρωμές του χρέους του Νίγηρα, ως ποσοστό των εσόδων του Δημοσίου αναμένεται να είναι στο ίδιο επίπεδο όπως ήταν και πριν από την ακύρωση. Οι προσπάθειες του ΔΝΤ να «αναδιαρθρώσει» τον Νίγηρα έχουν αποτύχει ακόμη και με αυτούς τους δικούς του όρους.
Το να προσποιοίται το ΔΝΤ ότι λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο φιλικότερα προς τον Νίγηρα από ό, τι κάνει στην Ελλάδα δεν αντέχει σε κανέναν έλεγχο. Οι πολιτικές του ΔΝΤ δεν μπορούν να βοηθήσουν χώρες που βρίσκονται σε κρίση. Της Ελλάδας πρέπει αυτό να της γίνει μάθημα  —στην πραγματικότητα έχει πολύ λίγα να κερδίσει από την «συμπάθεια» της Λαγκάρντ.

Further Reading
– Niger and the IMF
– Malnutrition Is Ravaging Niger’s Children
– Country profile Niger(BBC)
– Niger (The CIA World Factbook)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: