Στον δρόμο της ξενητειάς χιλιάδες νέοι και το κόστος του «brain drain» για τις φτωχές χώρες-UPDATE2

6 Νοεμβρίου, 2012

©Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια — Translation, editing, lighting, scenery and costumes — Traduction, édition, éclairage, décors et costumes: L’Enfant de la Haute Mer

The death contract has been executed ….. May I have my reward now? – We do not speak with murderers, «GodMother» — Le contrat de mort a été exécuté ….. Est-ce que je peux avoir ma récompense maintenant ? – Nous ne parlons pas avec des meurtriers, «la Marraine»,  by Y. Ioannou [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Come, let’s go, so that Gentleman Fotis also signs you on the plaster.. — Viens, allons-y pour que Monsieur Fotis te signe aussi sur le plâtre.. by Πάνος Ζάχαρης [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

On their way abroad thousands of young people and the cost of “brain drain” for the poor countries

Vers l’étranger des milliers de  jeunes et le coût de la« fuite de cerveaux » pour les pays pauvres

εγκαταλείποντας την εργασιακή έρημο – abandoning the labour desert – abandonnant le désert du travail [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

του  Μανώλη Γασπαράκη, αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ της Κυριακής, 04.11.2012

Διαστάσεις ορμητικού ρεύματος έχει λάβει η μετανάστευση νέων σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι αναζητούν εργασία και ένα καλύτερο αύριο μακριά από την κοινωνική εξαθλίωση των Μνημονίων. Με την ανεργία άλλωστε τον Ιούλιο να σκαρφαλώνει στο 25,1% και να εκτινάσσεται στο 54,2% για τους νέους έως 24 χρόνων, το εξωτερικό φαντάζει μονόδρομος.

Χιλιάδες βιογραφικά κάθε μήνα
Η ανάγκη των νέων για φυγή αποτυπώνεται πλήρως στα στοιχεία της ευρωπαϊκής πύλης Europass, η οποία αποτελεί το μέσο διαφυγής για τον Έλληνα πολίτη, καθώς είναι συγκεντρωτικός χώρος βιογραφικών απ’ όλη την Ευρώπη με τη δυνατότητα αναζήτησης δουλειάς σε άλλο κράτος – μέλος. Ο εργοδότης έχει την ευκαιρία να κάνει σύγκριση των τυπικών και των πραγματικών προσόντων ενός υποψηφίου για πρόσληψη, ώστε να μπορεί να επιλέγει εύκολα αυτόν που έχει τα κατάλληλα προσόντα για τη συγκεκριμένη δουλειά.
Μέσα στο 2012 έχουν συμπληρωθεί πάνω από 115.000 βιογραφικά για αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό και υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος του έτους θα έχουν ξεπεράσει τις 145.000. Σε σχέση με αυτά του 2009, εποχές προ κρίσης, η αύξηση είναι εντυπωσιακή. Τότε υπήρχαν μόλις 32.267 βιογραφικά, δηλαδή παρατηρείται αύξηση που αγγίζει το 450%!
Μάλιστα, μετά το τέλος του καλοκαιριού, όταν παραδοσιακά κορυφώνεται η αναζήτηση εργασίας, αυξήθηκαν σημαντικά και οι προσπάθειες για έξοδο από τη χώρα. Από τα κατά μέσο όρο 11.300 βιογραφικά που συμπληρώνονταν κάθε μήνα, τον Σεπτέμβριο έφτασαν τα 24.854.
Παράλληλα εξίσου ανησυχητικός είναι και ο αριθμός των ενδιαφερόμενων κατοίκων της Ελλάδας που επισκέφθηκαν την ιστοσελίδα προκειμένου να ενημερωθούν για το ευρωπαϊκό βιογραφικό και τις προοπτικές που προσφέρει. Μέχρι και τον Σεπτέμβριο ο αριθμός των χρηστών που πλοηγήθηκαν στον ιστότοπο ανέρχεται στους 173.327, ενώ το σύνολο των ατόμων που τον επισκέφθηκαν από το 2009 μέχρι σήμερα έχει ξεπεράσει τους 690.000.

On line Βιογραφικά Ελλήνων μέσω Europass(2007—Σεπτ.2012) – On line Greek CVs via Europass (2007-Sept.2012) – On line CVs de Grecs via Europass (2007-Sept.2012) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Νέοι με πτυχία αλλά άνεργοι…
Το 58,6% των βιογραφικών που συμπληρώνονται και αποστέλλονται αφορούν ηλικίες έως 30 ετών, δηλαδή τους νέους που τελείωσαν τις σπουδές τους, προπτυχιακές, μεταπτυχιακές, και βγήκαν στην αγορά εργασίας δίχως αποτέλεσμα. Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι λιγοστές ευκαιρίες για εργασία που παρουσιάζονται στους νέους, καθώς σε ποσοστό 20,9% δεν έχουν προϋπηρεσία, παρά το γεγονός ότι το 77,8% γνωρίζουν περισσότερες από δύο γλώσσες.
Η απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, ανοίγοντας έτσι την πόρτα της εξόδου για το εξωτερικό. Από τα 115.187 βιογραφικά που έχουν συμπληρώσει στην Ελλάδα, το 47,2% είναι άντρες, έναντι 42,9% γυναίκες (το 10% είναι αδιευκρίνιστο) ενώ το 90% είναι ντόπιοι.
Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζει και ο ιστότοπος του Eures, της πύλης για την ευρωπαϊκή κινητικότητα, στην οποία συμμετέχουν οι δημόσιοι οργανισμοί απασχόλησης (οι αντίστοιχοι ΟΑΕ∆) των χωρών του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν σχεδόν 34.000 βιογραφικά από την Ελλάδα, αριθμός τριπλάσιος σε σχέση με το 2010. Όσον αφορά τα επαγγέλματα με τη μεγαλύτερη ζήτηση, στην κορυφή βρίσκονται οι μηχανικοί και προγραμματιστές συστημάτων, με τους μάγειρες και τους σερβιτόρους να ακολουθούν.
Αυτοί είναι όσοι έχουν υποβάλει βιογραφικό στην Ε.Ε. μόνο. Η εικόνα είναι λιγότερο σαφής αριθμητικά για τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι διαμορφώνεται ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα, πρωτοφανές από την εποχή του ’60 και ’70. Πρόκειται κυρίως για εκροή επιστημόνων και ειδικευμένου εργατικού δυναμικού, οι οποίοι ως επί το πλείστον κατευθύνονται, πέραν της Ε.Ε., σε χώρες όπου ήδη υπάρχουν μεγάλες ελληνικές κοινότητες και δέχονται ακόμα μετανάστες: στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία και τον Καναδά.

Κόστος εκπαίδευσης φοιτητών για το Δημόσιο και τις οικογένειες — Cost of education of students for the State and the families — Coût d’éducation des étudiants pour l’état et les familles [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Μάχη για μία θέση στο εξωτερικό
Την ίδια στιγμή εργασία στο εξωτερικό αναζητούν ολοένα και περισσότεροι Έλληνες γιατροί και νοσηλευτές οι οποίοι φεύγουν από τη χώρα με προορισμό κυρίως ευρωπαϊκές χώρες. «Το ενδιαφέρον είναι τεράστιο, κάθε μήνα λαμβάνουμε περίπου 150 αιτήσεις. Το εντυπωσιακό μάλιστα στοιχείο είναι ότι δεν έχουν στείλει βιογραφικά μόνο νέοι επιστήμονες αλλά και καταξιωμένοι και χρόνια διακεκριμένοι γιατροί» λέει στην «Α» της Κυριακής η Σουσάνα Κάλφα, υπεύθυνη για την υπηρεσία συμβουλευτικής Atlas Consulting.
Οι προσλήψεις μέσω της εταιρείας καλύπτουν θέσεις σε Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Βέλγιο. «Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον έχουν δέκα χρόνια προϋπηρεσία καθώς οι συνθήκες εργασίας και κυρίως οι μισθοί που έχουν εξαθλιωθεί, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, τους αναγκάζει να ζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Δυστυχώς οι θέσεις δεν φτάνουν για όλους».

διαρροή εγκεφάλων (brain drain) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Από τα 436 ευρώ της Ελλάδας, στα 2.000 ευρώ της Ολλανδίας…
Ο Γιώργος Μελισσουργός είναι ένας από τους χιλιάδες νέους ανθρώπους που αναγκάζονται να φύγουν από την Ελλάδα λόγω του εργασιακού μεσαίωνα που επικρατεί. Προορισμός, η Ολλανδία. «Τον Μάϊο τελείωσα το στρατό και παραδόξως έπιασα κατευθείαν δουλειά. Πήγα σε μία εταιρεία που έκανα πρακτική όσο ήμουν φοιτητής, καθώς με ήξεραν και τους ήξερα. Ξεκίνησα να δουλεύω αλλά δυστυχώς δεν με προσέλαβαν ως μηχανολόγο μηχανικό αλλά με απλή σύμβαση υπαλλήλου γραφείου. Δηλαδή έπαιρνα 436 ευρώ, αντί για 1.300 που προβλέπει η σύμβασή μου», λέει ο Γιώργος περιγράφοντας το χρονικό των εξελίξεων.
Τις επόμενες μέρες ετοιμάζεται να αναχωρήσει για την Ολλανδία, με καθαρό μισθό γύρω στα 2.000 ευρώ. Έναν μισθό για να ζήσει αξιοπρεπώς, όπως επισημαίνει. «Αφήνω πολλά πράγματα πίσω μου, αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Η Ελλάδα είναι κρεματόριο για τον εργαζόμενο. Ακόμα δεν έχουν αντιληφθεί ότι υπάρχει κίνδυνος να φύγει όλο το δυναμικό προσωπικό».

«Θέλω να ζήσω στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορώ…»
Τον δρόμο της ξενιτιάς πήρε και ο Γιώργος Μπασκώζος, ο οποίος κάνει το διδακτορικό του στο Λονδίνο. «Στην Αγγλία είμαι ανεξάρτητος, ζω με αξιοπρέπεια, κάτι που στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Προφανώς και θα έμενα ασυζητητί αν μπορούσα, θα ήθελα να ζήσω στη χώρα μου αλλά δεν μπορώ…» λέει στην «Α» της Κυριακής.

διαρροή εγκεφάλων (brain drain) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Δεν είναι άλλωστε μόνος. Η ελληνική κοινότητα του Λονδίνου διαρκώς μεγαλώνει. «Όπου και να γυρίσω το κεφάλι μου βρίσκω Έλληνες. Ο κουρέας μου είναι από τη Θεσσαλονίκη ενώ στην καφετέρια όπου συχνάζω δουλεύει μία Ελληνίδα. Μέχρι και κοινότητες του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε δημιουργήσει. Το πιο συγκλονιστικό όμως το βλέπεις στις μεγάλες γιορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα, όπου στο αεροδρόμιο γίνεται το αδιαχώρητο από Έλληνες» περιγράφει ο Γιώργος.
Δεν είναι όμως όλα ρόδινα στο Λονδίνο καθώς οι Έλληνες, όπως και οι υπόλοιποι ξένοι, βιώνουν τον ρατσισμό. «Υπάρχει ένα κυνήγι μαγισσών, τον ξένο τον βλέπουν με μισό μάτι. Μου έτυχε περίπτωση που δεν κατάφερα να νοικιάσω σπίτι επειδή ήμουν Έλληνας». Παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, ο ίδιος δηλώνει ευχαριστημένος με τη ζωή στην Αγγλία και αποκλείει, τουλάχιστον για την ώρα, το ενδεχόμενο επιστροφής στη χώρα μας.

Και μια δική μου σημείωση περί «brain drain»

διαρροή εγκεφάλων (brain drain)
Η πολιτική κινήτρων που εφαρμόζουν κάποιες χώρες για να προσελκύσουν άτομα εξαιρετικού επιστημονικού κύρους, παρέχοντας ανάλογες με τα προσόντα τους και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβής, που δεν μπορούν να έχουν στην χώρα καταγωγής τους.

Πέρα από την αυτονόητη αφαίμαξη των χωρών καταγωγής, αυτό σημαίνει επιπλέον, ότι η χώρα προέλευσης έχει ήδη επιβαρυνθεί με τις δαπάνες εκπαίδευσής τους, εις όφελος της χώρας προορισμού. Δείτε αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό και αυτό.
Ειδικά για την Ελλάδα
δείτε εδώ.


Please NOTE: anonymous comments or comments mentioning fake on-line personality with false or disposable e-mail and a fake alias, will neither be approved nor answered.Παρακαλώ ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
Short Link: http://wp.me/p3lcY-4l9


Πορτογαλία: από το ψαλίδι στο αλυσοπρίονο

12 Ιουνίου, 2012

– Portugal: Under the iron thumb of the troika

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

© οι μεταφράσεις μου ΔΕΝ αναδημοσιεύονται, παρά ΜΟΝΟΝ έπειτα από προηγούμενη συνεννόηση

Εδώ και 14 μήνες, η χώρα βρίσκεται υπό την εποπτεία του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που της έχουν δανείσει χρήματα ώστε να ανταποκριθεί στα χρέη της. Τη στιγμή που οι απεσταλμένοι αυτών των «διασωστών» κάνουν επί τόπου ελέγχους σχετικά με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, οι πολίτες απαιτούν «περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα και καλύτερες συνθήκες αποπληρωμής».

Του Pedro Rodríguez

Graffiti in Lisbon, April 2011 «I.M.F. Out of Here!  They Want us Precarious, they will Have us Rebels! Graffiti à Lisbonne, avril 2011- «FMI, Dehors! Ils nous Veulent Précaires, ils nous Auront Rebelles!»Γκράφιτι στη Λισαβόνα, Απρίλιος 2011: «Έξω το ΔΝΤ ! Μας θέλουν Eπισφαλείς, θα μας έχουν Επαναστάτες!» (Photograph: Patricia de Melo Moreira/AFP/Getty Images)- [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν οι Πορτογάλοι μιλούν περί «MoU», δεν αναφέρονται βέβαια στον πιο διάσημο από τους συμπατριώτες τους, τον προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης Ζοζέ Μουρίνιο. «MoU» είναι τα αρχικά του “Memorandum of Understanding on specific economic policy Conditionality” [Μνημόνιο Κατανόησης για τους Ειδικούς Όρους της Οικονομικής Πολιτικής], τα αρχικά που ελέγχουν την οικονομική ζωή της χώρας αυτής των 10,6 εκατομμυρίων κατοίκων. Μια χώρα που περιμένει τον Απρίλιο για να κάνει ριζικές αλλαγές. Ήταν τον Απρίλιο του 1974 που η επανάσταση των γαρύφαλλων έφερε τη δημοκρατία. Ήταν τον Απρίλιο του 2011 ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του José Sócrates αναγκάστηκε να ζητήσει έκτακτη βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθώντας τα βήματα της Ελλάδας και της Ιρλανδίας.
Ένα μήνα αργότερα, τον Μάιο του 2011, το αίτημα της υλοποιήθηκε με ένα σχέδιο διάσωσης των 78 δις ευρώ, επί των οποίων η Πορτογαλία θα πρέπει να πληρώνει 4% τόκους. Ένα ποσό που καταβλήθηκε σε δόσεις και με την επιφύλαξη της εφαρμογής μιας σειράς βαθιών και επώδυνων μεταρρυθμίσεων. Η ρήτρα, γραμμένη με πολύ ψιλά γράμματα στη σύμβαση, που θα επιτρέψει στην Πορτογαλία να εξυγειάνει τα οικονομικά της και να επιστρέψει στις αγορές [ώστε να αναχρηματοδ0τήσει το χρέος της] το Σεπτέμβριο του 2013 (σ.σ. λέμε τώρα), προβλέπει ότι οι εκπρόσωποι της Τρόικα (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) θα πηγαίνουν στη Λισαβόνα σε τακτά χρονικά διαστήματα για την παρακολούθηση των οικονομικών επιδόσεων της χώρας ..

EuroCrisis The Photo-montage is mine. [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Αυτή την εβδομάδα ήρθαν πάλι, για τέταρτη φορά μέσα σε ένα έτος, από την ώρα που οι Πορτογάλοι πιάστηκαν στο δόκανο της τρόικας. Αυτό το είδος του ελέγχου των υποχρεώσεων που ανέλαβε η Πορτογαλία, προβλέπει την παρουσία για δύο εβδομάδες μιας ομάδας νεαρών τεχνικών, οπλισμένων με φορητούς υπολογιστές, που κάνουν σαφάρι για προθεσμίες, τους αριθμούς και έγγραφα. Εν τω μεταξύ, τρεις ανώτατοι υπαλλήλοι έχουν αναλάβει τις επαφές σε πολιτικό επίπεδο: ο Abebe Selassie (άλλος ένας Αιθιοπικής καταγωγής ευγενής Σελασιέ, για το ΔΝΤ), ο Jürgen Kröger (καμαρώστε φωτογραφία, για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και τον Rasmus Rüffer (καμαρώστε φωτογραφία, για την ΕΚΤ).
«Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, θα τους είχαν υποδεχτεί με διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις, ήδη μόλις θα πατούσαν στο αεροδρόμιο, αλλά εμείς, οι Πορτογάλοι, είμαστε διαφορετικοί. Δεν είμαστε σαν κι εσάς, τους Ισπανούς», εξηγεί ο κοινωνιολόγος Jorge de Sa, ο οποίος πραγματοποιεί εδώ και χρόνια μηνιαίες έρευνες για την εξέλιξη της πορτογαλικής κοινής γνώμης.

Θλιμμένο Φάντο
Ο περιορισμένος αριθμός των διαδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Πορτογαλία στους 14 μήνες της «διάσωσης», των φετινών εκλογών, της αλλαγής της κυβέρνησης και της βίαιης προσαρμογής, είναι κατά τον Nicolau Santos ένδειξη «σιωπηλής απόγνωσης» των Πορτογάλων. Ο Nicolau Santos, είναι δημοσιογράφος και αναπληρωτής διευθυντής της έγκυρης οικονομικής εβδομαδιαίας εφημερίδας της Πορτογαλίας Expresso. Κατά τον João Cantiga Esteves (φωτό), έναν οικονομολόγο του Ανώτατου Ινστιτούτου Οικονομίας και Διαχείρισης του Πολυτεχνείου της Λισαβόνα,  που έχει ασχοληθεί περισσότερο με την κρίση, υπάρχει μια σιωπηρή συναίνεση στο ότι η τρόικα είναι «ένα απαραίτητο στοιχείο, μια ευκαιρία», ώστε να πραγματοποιηθούν γρήγορα όλες οι μεταρρυθμίσεις που οι διάφορες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν(σ.σ. καλός κι αυτός).
Αυτή η συναίνεση δεν σημαίνει ότι όλη την περασμένη χρονιά, η Πορτογαλία δεν έχει αρκετούς λόγους για να τραγουδήσει το πιο θλιμμένο της fado. Οι επιπτώσεις της λιτότητας και οι περικοπές στις κρατικές δαπάνες, που επιβλήθηκαν από την τρόικα, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα που ξεπερνούσε το 9% του ΑΕΠ το 2010 και το οποίο πρέπει να μειωθεί στο 4,5%, βαραίνουν πάρα πολύ την καθημερινή ζωή. «Περάσαμε από το ψαλίδι στο αλυσοπρίονο», σχολίασε μια νέα γυναίκα, η Praça Dom Pedro IV, στο κέντρο της Λισαβόνας.
Παρά τους μισθούς από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη  —εδώ οι «1000ευρίτες» της Ισπανίας γίνονται «560ευρίτες»—  οι θυσίες που απαιτούνται από τους Πορτογάλους βαίνουν αυξανόμενες, από τότε που την περασμένη χρονιά, η κυβέρνηση εισήγαγε ένα ειδικός φόρος 50% επί του δέκατου τρίτου μισθού για όλους τους Πορτογάλους των οποίων το μηνιαίο εισόδημα ξεπερνά τα 485 €  (που είναι το ισοδύναμο του κατώτατου μισθού). Από τότε, η κρίση και η λιτότητα έχουν πάψει να είναι αποκλειστικά θεωρητικές, και οι περικοπές δαπανών διαδέχονται η μια την άλλη: υγεία, εκπαίδευση, μέσα μαζικής μεταφοράς … Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση ξεκίνησε ανέβασε την φορολογία, και σήμερα, ο ΦΠΑ είναι στα 23%.
Παρά το γεγονός ότι τους όρους του Μνημονίου τους διαπραγματεύτηκε η τρόικα με την προηγούμενη Σοσιαλιστική κυβέρνηση, είναι ο νέος σοσιαλιστής πρωθυπουργός, ο Pedro Passos Coelho, ο οποίος πρέπει να τους εφαρμόσει. Το κυβερνητικό του σχήμα είναι το μικρότερο και το νεαρώτερο της χώρας από την επανάσταση των γαρύφαλλων. Τέσσερα από τα έντεκα χαρτοφυλάκια απονεμήθηκαν σε τεχνοκράτες, συμπεριλαμβανομένου και αυτού των Οικονομικών υπό τον Vitor Gaspar. Ο Vitor Gaspar επιβεβαίωσε την άνοιξη, ότι οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον μέχρι το 2018 πριν ανακτήσουν το σύνολο των πρόσθετων αποζημιώσεών τους, που σήμερα έχουν περικοπεί. (σ.σ.: Vitor, για την άλλη ζωή, πώς το κόβεις; προλαβαίνουμε;)

Ο Ασθενής Πρότυπο
Οι επικριτές της κυβέρνησης λένε διαρκώς ότι τα μέλη της είναι «περισσότερο τρωϊκανοί κι από την ίδια την Τρόικα», αφού πιέζουν για επιτάχυνση των ρυθμών προσαρμογής. Το μόνο αίτημα της τρόικας που απορρίφθηκε από την κυβέρνηση υπήρξε η κατάργηση του «Ενιαίου Κοινωνικού Φόρου», δηλαδή του φόρου μισθωτών υπηρεσιών που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις για κάθε μισθωτό. Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση του Passos Coelho, πήρε πάντοτε «λίαν καλώς» σε κάθε επίσκεψη ελέγχου για την εφαρμογή του «μνημονίου». Το γεγονός ότι η Πορτογαλία αποτελεί έναν ασθενή-πρότυπο τροφοδοτεί την ευρωπαϊκή διαμάχη  σχετικά με τα όρια της λιτότητας.
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει υπακούσει τις διαταγές (της τρόικα) με κάθε επιμέλεια, η πορτογαλική οικονομία είναι μόνιμα σε κρίσιμη κατάσταση. Φέτος, το ΑΕΠ αναμένεται να χάσει μεταξύ 3,1 και 3,5%, ενώ η ανεργία είναι στο κόκκινο (άνω του 15% στον ενεργό πληθυσμό και 36% στους νέους). Κατά την έναρξη της «διάσωσης», το δημόσιο χρέος ήταν 107% του ΑΕΠ. Με τους τρέχοντες ρυθμούς, και πριν ολοκληρωθεί η «διάσωση», θα φθάσει το 118%.
Ο καθηγητής Cantiga Esteves είναι πεπεισμένος ότι τα προβλήματα της Πορτογαλίας δεν έχουν καμία σχέση με την ιρλανδική τραπεζική κρίση ή τα ψεύτικα στοιχεία για το έλλειμμα της ελληνικής κυβέρνησης. Στην περίπτωση της Λισαβόνα, λέει, είναι ότι αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι «η οικονομία μας παρουσίασε μεγέθυνση κατά μέσο όρο 0,7% κατά την τελευταία δεκαετία, και όλη μας, η δημόσια και ιδιωτική κατανάλωση βασίστηκε σε ένα χρέος που δεν θα μπορούσε να πάει μακρυά».
Σχετικά με τη διαμάχη σχετικά με τον ασθενή-πρότυπο και την ανάγκη για ένα δεύτερο σχέδιο «διάσωσης», ο κοινωνιολόγος Jorge de Sá αντλεί από την παροιμιώδη πορτογαλική ειρωνεία: «Πείτε μου, παρακαλώ, έστω και μια περίπτωση, που το ΔΝΤ έδωσε οποιαδήποτε λύση εντός δημοκρατικού πολιτεύματος». Ο Nicolau Santos, εν τω μεταξύ, είναι πεπεισμένος ότι θα είναι δύσκολο να αποφευχθεί ένα δεύτερο σχέδιο «διάσωσης»: «Χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα και καλύτερες συνθήκες».

[Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Πηγές:

– Portugal: Under the iron thumb of the troika

– Portugal: “Nous sommes passés des ciseaux à la tronçonneuse”

– A day in the life of Patricia de Melo Moreira in Lisbon (9 φωτογραφίες)

ShortLink: http://wp.me/p3lcY-3BG

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Αρέσει σε %d bloggers: