Ηλίας Πετρόπουλος, Ένας κόσμος Υπόγειος

Για τον κύριο Ράκο «lumpen» Κουρελάριο —ευγενή οικοδεσπότη (σου κρατάει την πόρτα να περάσεις κλπ) και τις κυρίες ζαχαρη, χριστίνα, katabran, KnowDame, Liakada, Sodu(r)ck (μηδέ της γραφούσης εξαιρουμένης) που υπομονετικά φιλοξενεί ως σχολιάστριες στην σελίδα του.

Με αφορμή

via

«… Παρουσιάζω τον κόσμο μ’ ένα διαφορετικό βλέμμα από ό,τι μας έμαθαν στο σχολείο ή στο στρατό. Πιστεύω πως ο καθένας έχει δικαίωμα να βλέπει την κοινωνία με το δικό του βλέμμα. Προσωπικά, με ενδιαφέρει περισσότερο ο Διάβολος παρά ο Θεός…»

«…Οι αναίσθητοι με ρωτούν: —γιατί δεν γυρίζετε στην Ελλάδα; Βεβαίως τυγχάνω υποχρεωτικώς Έλλην, αλλά η χώρα μου με κουρελιάζει. Δεν θάθελα να ξαναπατήσω στην Αθήνα. Και είπα στη γυναίκα μου: —όταν ψοφήσω, εδώ, στο Παρίσι, να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο και να ρίξεις τις στάχτες στον υπόνομο. Τέτοια είναι η διαθήκη μου...»

Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του. Ο φακός τον συναντάει στο γραφείο του, στο Παρίσι, όπου έζησε αυτοεξόριστος τα τελευταία τριάντα χρόνια όταν, απογοητευμένος από την πολιτική της πατρίδας του και κουρασμένος από τις αλλεπάλληλες καταδιώξεις και φυλακίσεις, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Ελλάδα.

Σε αυτήν την τελευταία του συνέντευξη, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του στις 3 Σεπτεμβρίου 2003,  ο Πετρόπουλος μας ταξιδεύει σε άγνωστα τοπία της παράδοσης και της ελληνικότητας και μας γνωρίζει με όλους αυτούς τους ανθρώπους του κοινωνικού υπογείου που κυριάρχησαν στα βιβλία του.

Δείτε (αν και οι χρονολογήσεις των δύο πρώτων πηγών δεν συμπίπτουν):

Ηλίας Πετρόπουλος, 1928-2003 (μεγαλώστε)

• Elias Petropoulos
• Ηλίας Πετρόπουλος
• Αρχείο Ηλία Πετρόπουλου (The American School of Classical Studies at Athens)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

17 απαντήσεις στο Ηλίας Πετρόπουλος, Ένας κόσμος Υπόγειος

  1. Ο/Η katabran λέει:

    φχαριστούμε!
    ο Πετρόπουλος φρόντιζε να κρύβει τις ιατρικές εξετάσεις στα συρτάρια του και να μην μιλάει σε κανέναν για την αρρώστια του, γιατί δεν ήθελε να τον λυπούνται, ο Ράκος έχει μοστράρει φάτσα κάρτα τις πρόσφατες επισκέψεις των κυριών του…

  2. @ Φιλτάτη Οικοδέσποινα

    Ευχαριστούμε!

    ΥΓ. Τι το θέλατε το: «ευγενή οικοδεσπότη (σου κρατάει την πόρτα να περάσεις κλπ)»…

    Για το «υπομονετικά» έχετε απόλυτο δίκιο. Μόλις με επιβεβαίωσε η αξιότιμος κυρία katabran…

  3. @ katabran

    Ποιος Ράκος;;;!!! Και ποιές κυρίες έχω μοστράρει;;;!!! Στριμένη! Ε, στριμένη!

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    κ. Ράκον «Lumpen» Κουρελάριον, ενταύθα (απ’ όσο ξέρω)

    κατ’ αρχάς δεν μου είπατε αν σας άρεσε και τα τοιαύτα.
    Εν συνεχεία, μόλις μου επιβεβαιώσετε αίτημα διαγραφής,
    θα διαγραφή ακαριαία!
    Είναι όπως τα μουσουλμανικά διαζύγια:
    πρέπει ένας εκ των συζύγων να είπει τρις «σε χωρίζω».
    Για σας θα κάνω εξαίρεση και θα πρέπει να το πείτε μόνο άλλη μία!

  5. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    katabran,

    πώς γίνεται να συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια;

  6. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    εν τω μεταξύ σας κρατώ απασχολημένους,-νες μέχρι να τελειώσει το πόνημα που λέγαμε..

  7. Φιλτάτη Οικοδέσποινα

    Ενταύθα βρίσκομαι [εξ όσων γνωρίζω, τουλάχιστον].

    Γιατί να μην μ’ αρέσει [πάτησα και το Like, άλλωστε]. Αν δεν αρέσει σε κάποιες απ’ τις κυρίες, βρείτε τα μόνες σας. Αλλά, αν δεν τους αρέσει δεν νομίζω ότι θα σας γίνουν φόρτωμα: θα αρχίσουν τα παράπονα σε μένα. Με αεροπλάνα, με βαπόρια, με μοτοσακό, με e-mail, με τηλέφωνα, με σκάιπι, με σχόλια… Μην τις φοβάστε καθόλου! Δεν θα το κρατήσουν μέσα τους.

    Αναμένουμε υπομονετικά. Τα πονήματα θέλουν τον χρόνο τους.

    Καλό σας βράδυ!

  8. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Αγαπητέ Οικοδεσπότα του δικού σας ιστολογίου, συνάγω ευλόγως ότι δεν διαγράφω τα περί πόρτας!
    Ομοίως καλό σας βράδυ!

  9. Ο/Η Soduck λέει:

    Καλή σας Ημέρα!

    Πέρασα να σας πω οτι περιμένω το αφιέρωμά σας. Και οτι χάρηκα που σας γνώρισα (τηρουμένων των αναλογιών).

    (όχι… δεν θα πω κουβέντα για τα υπόλοιπα)

  10. Ο/Η katabran λέει:

    μμ…στριμένη με δυο μ δε γράφεται;
    φιλιά!

  11. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Soduck,

    Καλησπέρα και καλώς την!
    Ναι, σιγά-σιγά, ψήνεται…

    … είπα λοιπόν, μέχρι να ψηθεί,
    να βγάλω ένα hors d’œuvre
    για τον κ. Ράκο “lumpen” Κουρελάριο και τις κυρίες του!

  12. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    katabran,

    κυρία-κυρία, να πω;
    με δύο γράφεται!

  13. [[[

    @ Φιλτάτη Οικοδέσποινα

    Μα είστε υπέροχος άνθρωπος!

    Σας είμαι υπόχρεως για πάντα! [Πείτε στις στριμμμμένες ότι ο Δημητράκος το έχει και με ωμέγα και με όμικρον. Αν σας ρωτήσουν. Οι ανορθόγραφες!]

    Γιατί; Προσπαθούσα να απαλλαγώ…

    Καναδυό απ’ αυτές μού έκοψαν, τις τελευταίες μέρες, την «καλημέρα». Σε καναδυό ακόμα, έκοψα εγώ την «καληνύχτα». Για τις υπόλοιπες «καλησπέρες» φροντίσατε εσείς. Αιώνια ευγνώμων! [μόνον με «ωμέγα», πείτε τους! Δεν είμαι ουδέτερο! Οι ανορθόγραφες!]

    Και πείτε επίσης της στριμμμμένης ότι με όσα θέλω θα το γράφω. Έχει καμιά σημασία; Θα πάψει να είναι στριμμμμένη και τσαντίλα, επειδή θα το γράψω με ένα λιγότερο «μι»; Χα! Έτσι πείτε της!

    Σας ευχαριστώ που πήρατε το μέρος της. Ξεμπέρδεψα και με σας!

    Ούτε καληνύχτα, ούτε καλησπέρα, ούτε καλημέρα. Τσάο μπέιμπυς! [γράφεται και με «ιώτα»]

    ]]]

  14. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Padam Padam

    Cet air qui m’obsède jour et nuit
    Cet air n’est pas né d’aujourd’hui
    Il vient d’aussi loin que je viens
    Traîné par cent mille musiciens
    Un jour cet air me rendra folle
    Cent fois j’ai voulu dire pourquoi
    Mais il m’a coupé la parole
    Il parle toujours avant moi
    Et sa voix couvre ma voix

    Padam…padam…padam…
    Il arrive en courant derrière moi
    Padam…padam…padam…
    Il me fait le coup du souviens-toi
    Padam…padam…padam…
    C’est un air qui me montre du doigt
    Et je traîne après moi comme un drole d’erreur
    Cet air qui sait tout par cœur

    Il dit: «Rappelle-toi tes amours
    Rappelle-toi puisque c’est ton tour
    ‘y a pas d’raison pour qu’tu n’pleures pas
    Avec tes souvenirs sur les bras…
    » Et moi je revois ceux qui restent
    Mes vingt ans font battre tambour
    Je vois s’entrebattre des gestes
    Toute la comédie des amours
    Sur cet air qui va toujours

    Padam…padam…padam…
    Des «je t’aime» de quatorze-juillet
    Des «toujours» qu’on achète au rabais
    Padam…padam…padam…
    Des «veux-tu» en voilà par paquets
    Et tout ca pour tomber juste au coin d’la rue
    Sur l’air qui m’a reconnue

    Comme si tout mon passé défilait
    Faut garder du chagrin pour après
    J’en ai tout un solfège sur cet air qui bat..
    Qui bat comme un cœur de bois…

    Υμείς να είστε καλά (γιατί όχι και ημείς)!
    Υγεία και καλή καρδιά avant tout!

  15. Ο/Η katabran λέει:


    καλησπερούδια!

  16. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Paroles Rue des étoiles, Grégoire

    Allo là, je suis dans le bus
    le 41 pour vénus,
    celui qui va jusqu’à mercure

    J’ai pas pris la ligne vingt et une
    Y avait trop de monde sur la lune
    Il fallait descendre à l’azure

    Et toi où es-tu dans l’espace
    Attends je n’entends plus je passe
    dans un tunnel d’astéroïdes

    Tu disais avant le trou noir
    que tu n’irais pas voir ce soir
    Ta sœur et son mari trop ivre

    on pourrait se rejoindre
    J’ai des rêves à te peindre

    Retrouve moi rue des étoiles
    La deuxième après Jupiter
    Je connais un endroit pas mal
    D’où l’on peut voir tout l’univers

    Retrouve moi Rue des étoiles
    Pas loin du Boulevard de l’éther
    A bord de mon vaisseau spatial
    On se rappellera la mer

    Toi et moi
    Toi et moi…

    On se baladera sur Neptune
    Ces deux planètes après
    Il faudra suivre les comètes.

    On apercevra Uranus
    Aussi pluton le terminus
    Là où la galaxie s’arrête

    Je sais on n’ira pas sur mars
    Car c’est là qu’habite la garce
    qui t’a volé ton ancien mec

    Mais oublie tes nuits sans sommeil
    de l’infinie jusqu’au soleil
    Je t’apprendrai à vivre avec
    Et tellement d’autre chose
    L’envie en overdose

    Mais…

    Retrouve moi Rue des étoiles
    La deuxième après Jupiter
    Je connais un endroit pas mal
    D’où l’on peut voir tout l’univers

    Retrouve moi Rue des étoiles
    Pas loin du Boulevard de l’éther
    A bord de mon vaisseau spatial
    on se rappellera la Terre

    Toi et moi…
    La terre

    Οδός αστεριών, του Grégoire

    Allo là, είμαι στο λεωφορείο
    το 41 για Αφροδίτη,
    εκείνο που πάει ως τον Ερμή

    Δεν πήρα την γραμμή εικοσιένα
    Είχε πολύ κόσμο στο φεγγάρι
    Έπρεπε να κατέβω στο κυανό

    Κι εσύ πού είσαι στο διάστημα
    Περίμενε δεν ακούω πια περνάω
    μέσα από τούνελ αστεροειδών

    Έλεγες πριν την μαύρη τρύπα
    πως δεν θα πας να δεις απόψε
    Την αδελφή σου και τον σύζυγό της τον μεθυσμένο

    Θα μπορούσαμε να βρεθούμε
    Έχω όνειρα να σου ζωγραφίσω

    Έλα να με βρεις στην Οδό αστεριών
    Η δεύτερη μετά τον Δία
    Ξέρω ένα ωραίο μέρος
    Απ’όπου μπορούμε να βλέπουμε όλο το σύμπαν

    Έλα να με βρεις στην Οδό αστεριών
    Όχι μακριά από την Λεωφόρο αιθέρα
    Πάνω στο διαστημόπλοιό μου
    Θα θυμηθούμε τη θάλασσα

    Εσύ κι εγώ
    Εσύ κι εγώ …

    Θα κάνουμε περίπατο στον Ποσειδώνα
    Αυτοί οι δύο πλανήτες μετά
    Θα πρέπει ν’ακολουθήσουμε τους κομήτες.

    Θα δούμε τον Ουρανό
    Κι ακόμη τον Πλούτωνα το τέρμα
    Εκεί όπου τελειώνει ο γαλαξίας

    Ξέρω δεν θα πάμε στον Άρη
    Γιατί εκεί κατοικεί η σκύλα
    που σούκλεψε τον πρώην

    Ξέχνα όμως τις χωρίς ύπνο νύχτες σου
    από το άπειρο ως τον ήλιο
    Θα σε μάθω να ζεις με
    Τόσο διαφορετικά πράγματα
    Την επιθυμία σε υπερβολική δόση

    Αλλά …

    Έλα να με βρεις στην Οδό αστεριών
    Η δεύτερη μετά τον Δία
    Ξέρω ένα ωραίο μέρος
    Απ’όπου μπορούμε να βλέπουμε όλο το σύμπαν

    Έλα να με βρεις στην Οδό αστεριών
    Όχι μακριά από την Λεωφόρο αιθέρα
    Πάνω στο διαστημόπλοιό μου
    Θα θυμηθούμε τη Γή

    Εσύ κι εγώ…
    Τη Γή

    * Η 21 είναι μια πολύ τακτική γραμμή στο Παρίσι, που δουλεύει πυκνά και τα σαββατοκύριακα.

    * Το «Allo là» συναντάται : «εμπρός», «ναι». Η έννοια είναι : « Ε! Εκεί !»

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: