Περί βίας: rePost (μικρό δοκίμιο)

Απόπειρα αποκωδικοποίησης των παραδοχών, των συμβάσεων και της σιωπής
1.- Αν είναι ο «βίαιος θάνατος» το μοναδικό κριτήριο και η μεζούρα για την μελέτη της βίας, τότε ας το πούμε ανοιχτά. Μου φαίνεται όμως πως δεν φτάνει, αφού δεν μιλάμε, ούτε για τον θάνατο από πείνα, ούτε από βασανιστήρια, ούτε από κρύο, ούτε για την ηθελημένη και σκοπούμενη μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης κάποιων κοινωνικών ομάδων κλπ., με τρόπους που    -μην πάτε πια μακριά-   μας γίνονται όλο και πιο οικείοι. .. Γιατί μια τέτοια οπτική είναι μάλλον στείρα, ασφυκτική και σίγουρα δεν πάει πολύ μακριά. Θα ήταν σαν να προσπαθούσε κάποιος να ερμηνεύσει αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια στα παλαιστινιακά εδάφη, στο Ιράκ, στους εμφύλιους αλλά και αλλού, μονάχα με όρους-αριθμούς βίαιων θανάτων, εκτελέσεων ή αυτοκτονιών, με ηλικίες, χρώμα και φύλο των θυμάτων.
Όμως βία έχει πολλές μορφές τόσο στις κοινωνικές όσο και τις άλλες συγκρούσεις, ακόμη και στις προσωπικές ή τις ενδοοικογενειακές. Βία είναι η παραβίαση των «ανθρώπινων δικαιωμάτων», ό,τι κι αν εννοούμε μ’αυτόν τον ύποπτο όρο. Κάθε μία από τις αντιμαχόμενες πλευρές έχει διαφορετικά μέσα στη διάθεσή της για να ασκήσει βία. Ειδικότερα, σε συγκρούσεις μεταξύ άνισων και ιεραρχημένων αντιπάλων, οι οποίες στοχεύουν ακριβώς στην επαναδιαπραγμάτευση ή και την ανατροπή της ιεραρχίας αυτής, τα μέσα άσκησης βίας είναι πολύ-πολύ διαφορετικά από τις δύο πλευρές. Στις περιπτώσεις αυτές η μία πλευρά έχει π.χ. βαρέα όπλα και η άλλη όχι, όμως χειρότερα:
–     η μία πλευρά μπορεί να αποκλείσει την άλλη από τα τρόφιμα, το πόσιμο νερό, την μόρφωση, την λόγια γλώσσα, τις (καλύτερες) θέσεις εργασίας, την κοινωνική ασφάλεια και η άλλη όχι
–    η μία μπορεί να εκτοπίσει την άλλη ή να της απαγορεύσει την μετακίνηση στο χώρο και η άλλη όχι,
–    η μία πλευρά μπορεί να προκαλεί τον φόβο ή τον τρόμο μονοπωλώντας την άσκηση «έννομης» βίας και η άλλη όχι, κλπ.
Άρα, όταν επιλέγουμε να μελετήσουμε μία μονάχα από τις μορφές της βίας, κακό δεν είναι: μόνο που αυτό θα πρέπει να δηλώνεται έντιμα, αυτή η μορφή να κατονομάζεται και όχι να μιλάμε γενικά και αόριστα περί βίας. Όμως υπάρχει και κάτι άλλο, σημαντικότερο ίσως : Όταν επιλέγουμε ποια μορφή βίας μελετάμε, η επιλογή αυτή και με δεδομένη την διαφορετικότητα των μέσων και των μεθόδων σύγκρουσης μεταξύ ιεραρχημένων και με διαφορετική ισχύ αντιπάλων, αποκαλύπτει τις περισσότερες φορές το ποιού ενός εκ των δύο τη βία θέλουμε να μελετήσουμε. Γιατί βέβαια, και εφ’ όσον ισχύουν όσα ελέχθησαν, κάθε μία μορφή μελετώμενης βίας παραπέμπει μονοσήμαντα σ’αυτόν που την μεταχειρίζεται. Κι έτσι, μπορούμε ακόμη ακριβέστερα από πριν, να δηλώσουμε εξ αρχής για το ποιας ομάδας την βία μελετάμε, αφού, καθώς αφήνουμε έξω, από επιλογή μας και προμελέτη, κάποιες μορφές βίας, αφήνουμε αναγκαστικά έξω την βία συγκεκριμένων ομάδων και άρα και τις ίδιες, υπονοώντας ίσως, ότι αυτές δεν είναι ή δεν υπήρξαν βίαιες, τις αθωώνουμε. Και τούτο, στο πλαίσιο άλλης μίας παραδοχής, η οποία επίσης χρησιμοποιείται αξιωματικά, ότι δηλαδή, «η βία είναι καταδικαστέα απ’όπου κι αν προέρχεται»..
2.- Πράγματι λοιπόν, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι χωρίς κάποιες παραδοχές και οριοθετήσεις, οι οποίες δηλώνουν «προκατάληψη» και προεπιλεγμένο πλαίσιο και συγκείμενα …
Και είναι αυτές ακριβώς οι παραδοχές και οι οριοθετήσεις, οι οποίες αποτελούν το “αυθαίρετο” τμήμα της εργασίας μας, την ευθύνη μας δηλαδή, και για τούτο συνιστούν μια σημαίνουσα και ξεκάθαρη προσωπική παρέμβαση στην επιστημονικότητα της εργασίας. Ο μόνος τρόπος με τον οποίον μπορούμε να αποκαθιστούμε, τόσο στις κοινωνικές όσο και στις λεγόμενες “ακριβείς” επιστήμες, το ενδεχόμενο αλλά και ελλοχεύον έλλειμμα επιστημονικότητας είναι η έντιμη και εξ αρχής διακήρυξή των παραδοχών, των συμβάσεων και των προσωπικών μας επιλογών.
Ωστόσο οι παραδοχές αυτές, αλλά και άλλα, εξ ίσου καίρια, συστατικά μιας επιστημονικής εργασίας, όπως η επιλογή της ερωτηματοθεσίας, η προβληματική, η επιλογή της μεθόδου, των όρων και του λεξιλογίου, αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο για την ταυτότητα μιας εργασίας. Είναι ευτυχές κατά την γνώμη μου, το ότι στις μόλις προαναφερθείσες επιλογές, ο επιστήμονας αναγκάζεται να είναι ολόκληρος παρών, και να επικαλεστεί και να αναδείξει την σύνολη προσωπικότητά του, και κύρια τις πεποιθήσεις του και τις αξίες του. Και είναι ακόμη πιο ευτυχές ότι λίγο-λίγο η επιστημονικότητα επιδεικνύει, άλλοτε με την θέλησή της και άλλοτε όχι, τις πεποιθήσεις της και αναγκαστικά αναλαμβάνει την ευθύνη γι’αυτό.3.- Τέλος, και επειδή την ιστορία κάθε διαμάχης σε πρώτη φάση την γράφει ο νικητής, καμιά διαμάχη δεν ολοκληρώνεται και δεν κρίνεται παρά από στο βαθμό που εκείνος θα κατορθώσει να επιβάλει την δική του ερμηνεία των πραγμάτων.
Ο νικητής που όλα τα παίρνει, διεκδικεί όχι βέβαια να απολογηθεί, αλλά κυρίως το φωτοστέφανο, την ηθική καταξίωση. Κι έχει ακόμη την έγνοια να μην τύχει και πάρει στη συνείδηση των ανθρώπων το ρόλο τού δήμιου και του «χασάπη». Θέλει ένα λούστρο ηθικής, θέλει να είναι ο «καλός». Μόνο που για τούτη εδώ την τελευταία και πιο δύσκολη μάχη και για όσο ζουν οι κάθε είδους μάρτυρες, εμπόδιο είναι μεγάλο η κοινωνική μνήμη.
Κι έτσι στις μέρες μας βλέπουμε, συχνά πυκνά, και προϊούσης της αποχώρησης από τον μάταιο τούτο κόσμο των μαρτύρων των όποιων κοινωνικών συγκρούσεων, οι νικητές τους, σε πολλά μέρη του κόσμου και του μικρόκοσμου, να δραστηριοποιούνται ξανά για να διεκδικήσουν κάτι : «το φύλλο της ηθικής».
Και τότε μένει σε μας να δούμε και να παραδεχτούμε σε ποια κατεύθυνση βρισκόμαστε όσο μιλάμε, κι όσο σιωπούμε…

©-L’Enfant de la Haute Mer

σημείωση: Γράφτηκε 5 Αυγούστου 2002, ‘πειράχτηκε’ στις 25 Μαρτίου 2007, τελική    -για την ώρα-    επεξεργασία 06 Δεκεμβρίου 2010.

Για άλλα (περί βίας) συναφή, δείτε εδώ

Για άλλα (περί φτώχειας) συναφή, δείτε εδώ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.
Advertisements

29 Responses to Περί βίας: rePost (μικρό δοκίμιο)

  1. Ο/Η Rodia λέει:

    Βλέποντας τις εικονες της αναρτησης, θυμηθηκα τις εικονες που δειχνουν τα σποτακια που διαφημιζουν τις διαφορες ΜΚΟ διαφορων καλων κυριών, που μας καλουν να συνεισφερουμε ΓΙΑ ΝΑ βοηθησουμε αυτα τα κατατρεγμενα πλασματα.
    Κρυβεται πισω απο αυτα επιμελως μια αλλη μορφη βιας. Ο πλουτισμος (και το -πολιτισμικο- κύρος) αυτων των κυριών και των συνεργατων τους.

    Το θεμα βια με εξιταρει οσο λιγα, προσπαθω να καταλαβω γιατι και πώς, αλλα δεν μπορω, δεν μπορεσα δλδ μεχρι τωρα και δεν ξερω αν θα μπορεσει καποιος να το εξηγησει στο μελλον. Ο πολιτισμος θα ερθει οταν παψει αυτος ο ατερμων κυκλος να γυριζει και να ξαναγυριζει στα ιδια και τα ιδια. Αηδία και φρίκη μου προκαλεί ολη αυτη η υποκρισια…

    Μια χαρα το ποστ, μονο που περιμενα να βρω καποια απαντηση… :)

  2. Ο/Η Riski λέει:

    «Κοινωνική μνήμη»; Και μάλιστα «εμπόδιο»;
    Εκτός αν μιλάμε για την κοινωνική μνήμη των ίδιων των θυμάτων, που όμως, έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι, και που υπάρχει, δεν αποτελεί εμπόδιο για κανένα θύτη, αφού ακόμα κι όταν δεν αντιμετωπίζεται ως μοίρα, η αντίδραση και η αντίσταση που προκαλεί (όταν σε κάποιες περιπτώσεις εκδηλώνονται) είναι κατά βάση σπασμωδικές και ως εκ τούτου, ως απαντήσεις και λύσεις, ανώδυνες για την εξουσία και ασήμαντες και προσωρινές για τους παθόντες.
    (Στην κοινωνική μνήμη των διασωθέντων, ούτε που το σκέφτομαι να αναφερθώ. Αυτοί, παγκοσμίως, απλώς ψηφίζουν.) :)

  3. Ο/Η katabran λέει:

    άσχετα από το πόσο δυνατό μπορεί να είναι ένα φαβορί σε έναν αγώνα μποξ, το αουτσάιντερ μπορεί πάντα να κάνει την έκπληξη με μια μόνο μπουνιά…
    θυμίσου το Λένοξ Λιούις κι εκείνον τον αλητάμπουρα τον Τάισον…
    πόσες χιλιάδες μικρούς Τάισον θα θέλε ο σημερινός απλός ηττημένος και μόνος πολίτης να «πατήσει»;

  4. Ο/Η katabran λέει:

    ως ακριβό το εκτιμώ και τούτο και το άλλο το κρυμμένο…
    φχαριστώ που κόπιασες κι έτσι κι αλλιώς…

  5. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia,

    Δίκιο έχεις, όπως βλέπεις τις άλλαξα τις εικόνες.
    Λυπάμαι βέβαια, γιατί καταλαβαίνω ότι υπονοείς πόσο πολύ έχουμε εξοικειωθεί με την εξαθλίωση, ώστε τέτοιες εικόνες να μην μας σοκάρουν πια.
    Απάντηση δεν έχω.
    Πάσχισα μόνο να βάλω όσο πιο σωστά μπόρεσα την ερώτηση: βία είναι ΚΑΘΕ καταπάτηση των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, ΚΑΘΕ αποκλεισμός…
    Θέλησα ακόμη να πω, πως κάθε φορά που διαλέγουμε ποια ‘βία’ μελετάμε, γινόμαστε συνένοχοι στην αθώωση των υπόλοιπων..

  6. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    Riski,

    αλήθεια δεν ξέρω τι να σου απαντήσω σ’αυτά που γράφεις(+παραπέμπεις)..
    μονάχα αυτό που απάντησα και στη Rodia..

  7. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    katabran,

    πολλούς θάθελε ίσως …
    δεν είμαι πολύ σίγουρη ως προς το τι θα ήταν διατεθειμένος να κάνει …
    προσωπικά νιώθω ανείπωτη κούραση ..

  8. Ο/Η rodia λέει:

    Εγραψα απλά τι μου θυμιζαν οι εικονες… Η προεκταση που εδωσες με βρισκει συμφωνη! :)

  9. Ο/Η χαρη λέει:

    επειδή το θέμα είναι αιώνιο (…)
    η πραγματικότητα σού (μάς) έπαιξε ωραίο (…) παιχνίδι

    τουτέστιν: προφητικό για σήμερα-και-χτες-και-αύριο το ποστ… (που όλοι ασχολούμαστε με τη βία κατά ενός – και μόνο – )

    αν και μενω με την απορία (ως άσχετη) περί εκείνης τής «τελευταίας ανάρτησης»

    (και επί της ουσίας, και λόγω και ώρας, δεν με παίρνει να σού πω σε πόσο πολλά απ’ όσα γράφεις συμφωνώ πολύ )

  10. Ο/Η χαρη λέει:

    …κι όπως ήρθα να σε ξαναδιαβάσω, σκέφτηκα ότι η ημερομηνία τού rePost είχε την επικαιρότητα (της επετείου) μιας βίας δολοφονικής, άλλο αν εδώ και δυο μέρες συζητάμε για τη βία μιας μπουνιάς ή μιας σφαλιάρας
    εκείνο όμως ήταν παιδί κι ετούτος εδώ ήταν υπουργός – συνεπώς νάτην κιόλας ολοζώντανη η βία όπως γράφεται με άλλου είδους γράμματα…

    παρόλα αυτά εγώ επανήλθα για να συμπληρώσω πως θυμάμαι (από μικρή) να με ενοχλεί ιδιαίτερα η συμβολική βία (δεν μ’ αρέσει πολύ η έκφραση αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ τώρα άλλη) εκείνη τών μεγάλων, η άφωνη βία τής γκριμάτσας, η άναρθρη βία τής περιρρέουσας ηθικής, η βία τής ειρηνικής αποδοχής άγραφων νόμων όπως και η βία τής σιωπής μπροστά στη βία: η βία τής αβίαστης αποδοχής τής βίας

    η σιωπηρή βία τής σιωπηλής πλειοψηφίας (τού πλήθους, κατά πώς λέει ο Μιχάλης Κατσαρός, που χτίζει ένα σπιτάκι και λέει «καλά είμ’ εδώ»)

    κατά τ’ άλλα, ωραία είναι εδώ, καλημέρα :)

  11. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    τούτο εδώ είναι μια θεωρητική δοκιμή,
    που δεν στοχεύει συγκεκριμένα ούτε το ελληνικό 2008,
    ούτε το ελληνικό 2010.
    Μπορεί το ίδιο καλά να έχει εφαρμογή στο βρετανικό 2010, στο γαλλικό 2010, αλλά και στους εμφύλιους,
    στην καταλήστευση της Αφρικής, της Αϊτής, και γενικά του Τρίτου Κόσμου, στον Τέταρτο Κόσμο, στην ενδο-οικογενειακή βία κλπ..
    Δες και τούτο: Μάρτα Χάρνεκερ – Για την βία, από την ομιλία της με θέμα: «Οι προκλήσεις της Αριστεράς τον 21ο αιώνα: Η περίπτωση της Λατινικής Αμερικής», που έγινε την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου (7.00 μ.μ.), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ).
    Ωστόσο, είναι γνωστό, ότι τέτοιες θεωρητικές απόπειρες δεν έχουν και πολλή απήχηση..
    Όπως και νάχει, χαίρομαι όταν διαβάζω σχόλια ουσίας !

  12. Ο/Η moodytimes λέει:

    Aς ξεκινήσω με το μποξ κι εγώ.Ο βίαιος και απίστευτα δυνατός Τζωρτζ Φορμαν ήταν το φαβορι για τον αγώνα με τον Μωχαμετ Αλι το 1974 στο Ζαιρ.Χτυπούσε,χτυπούσε αλλά ο Άλι προφυλασσόταν και μετά απο 7 γύρους ο υπερόπτης Τζώρτζ είχε μείνει από βενζίνη.Ο Αλι με το μυαλό του και με τρεις γρηγορες κινήσεις τον έριξε στο καναβάτσο και σόκαρε όλο το κόσμο.
    Πότε η αλαζονική βία,αυτή που βασιζόταν στη όποια δύναμη μακροχρόνια δεν ευτύχισε να φερει τα αποτελέσματα που ήθελε.
    Μετά τη μεγάλη συγκέντρωση της Τετάρτης ασκήθηκε βία στο μυαλό του κόσμου και στη κρίση του με την εμετικά επαναλαμβανόμενη σκηνή ξυλοδαρμού του Χατζιδάκη ή τους «διαδηλωτες» που έκαιγαν.
    Μιλάμε για άλλη βία. Μια βία να δικαιολογεί τη βίαιη επιβολή κάποιων απανθρωπων μέτρων…μας έμειναν οι τραμπούκοι που χτύπησαν το βουλευτή και οι κουκουλοφόροι που έκαψαν…με το έτσι θέλω.Αυτό ήταν το ζητούμενο,όχι πολίτη δε θα σκεφτεις τι μπορεί να έγινε θα μάθεις θέλεις δε θέλεις ότι σου πούμε εμείς.
    Καλημέρα και συγνώμη για τη πληκτροφλυαρία

  13. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    καλημέρα moodytimes,

    κι αυτή που λες βία είναι, βιασμός:
    «θα σου πλένουμε τον εγκέφαλο,
    για όσο χρειαστεί,
    ώσπου να μάθεις να σκέφτεσαι όπως σου λέμε»…
    όπως τα λες..

  14. Ο/Η DIONYSOS λέει:

    84 εκατομύρια φτωχοί στην Ευρώπη, τα 17 παιδιά είναι πολλοί ή λίγοι;;. Είναι ντροπή. Οι ηλικιωμένοι των 600 ευρώ σύνταξη που ο ΓΑΠ τους έφερε στα 400 ευρώ με το νοίκι είναι βία ή όχι;;.Η γιαγιά 90 ετών που αρρωσταίνει και αντιμετωπίζεται δωρεάν στο ΕΣΥ αλλά με 3500 ευρώ για μια αποκλειστική και μια 86άρα αδελφή το άλλο 12ωρο να καλύπτει,χάνοντας και τα λεφτά για την κηδεία της είναι βία ή όχι;;.Αφιερωμένο εξαιρετικά.

  15. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    DIONYSOS,

    όπως τα λέτε, και όπως λέω και παραπάνω:
    βία είναι ΚΑΘΕ καταπάτηση των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, ΚΑΘΕ αποκλεισμός…
    Κι όμως, κάθε φορά που διαλέγουμε ποια ‘βία’ μελετάμε, γινόμαστε συνένοχοι στην αθώωση των υπόλοιπων..

  16. Ο/Η robopsychologist λέει:

    Έχω χορτάσει (μέχρι αηδίας) από υποκριτικές, επιλεκτικότατες «καταδίκες της βίας», που ακούγονται από όλα τα πολιτικά κόμματα και τα μεγάλα ΜΜΕ-επιχειρήσεις… Ούτε μετεμψύχωση του Μαχάτμα δε θα μιλούσε τόσο έντονα ενάντια στη βία. Αλλά βέβαια, πάντα ενάντια σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι της βίας, κάνοντας γαργάρα άλλες εκφάνσεις της που είναι πανταχού παρούσες…
    Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «κάθε πολιτική βία είναι φασιστική», έγραψα κι εγώ κάποια σχόλια
    σχετικά με αυτό το κομμάτι της «αόρατης βίας», που μένει πάντα έξω από τις επίσημες καταδίκες και τα έβγαλα από μέσα μου :P

  17. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    διαφωνούμε κάπου;

  18. Ο/Η robopsychologist λέει:

    Χμμ όχι, δε διαφωνώ κάπου -το παθιασμένο χώσιμο που έκανα στις «επιλεκτικές καταδίκες της βίας», είναι εξαιτίας του απωθημένου που μου ‘χει δημιουργηθεί από τον βομβαρδισμό των ΜΜΜ -όπου δεν μπορώ να απαντήσω κιόλας.. :)
    Ε, και επειδή σπάνια βρίσκω άρθρα που να διαχωρίζουν τα είδη βίας και να τα κατονομάζουν με ειλικρίνεια (όπως σε αυτό το post), βγάζω το άχτι μου κάθε φορά :P

  19. Ο/Η rodia λέει:

    Εξαιρετικό και το άρθρο του/της robopsychologist, μόνο που είναι ακόμα μια καταγραφή του «φαινομένου» βία. Μελετώ το θέμα επίσης, αλλά δυσκολεύομαι να προτείνω τρόπους αντιμετώπισης/αποτροπής του. Ισως δεν το έχουμε καταγραψει αρκετά; Τι άραγε μας διαφεύγει;

    δυο απορίες, προς το παρον:

    1. Η βία καλλιεργείται απο τα γεννοφάσκια (με την εξάσκηση των γονιών πανω στα παιδια) ή δημιουργείται στον εγκέφαλο απο επίκτητες επιδράσεις;

    2. Η υπερβολή αντιδράσεων εναντίον της βίας (π.χ. «οχι στα πειράμματα πάνω σε ζώα») μήπως συμβάλλουν στην υποβάθμιση όσων υποστηρίζουν γενικώς τη Μη βία;

  20. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    το διάβασα,
    ήδη πριν απαντήσω το πρώτο σχόλιο.
    Κι ακόμα δεν πιάσαμε και την οργουελιανού τύπου λεκτική βία !

  21. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    rodia,

    νομίζω πως η άσκηση βίας (φυσικής, λεκτικής, ψυχολογικής) είναι βασικό εργαλείο conditioning και ‘διαπαιδαγώγησης’, από τον άνθρωπο μέχρι τα ζώα.
    Στη συνέχεια, όπως ξέρουμε,
    ο καθένας μας ‘εσωτερικεύει’ τον μηχανισμό
    και τον ασκεί πολύ καλύτερα μόνος του !

  22. Ο/Η Robopsychologist λέει:

    Ευχαριστώ rodia! (btw «του Robopsychologist» :) )
    Έχει κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο του Ζίζεκ περι βίας, το οποίο είναι και αυτό ενδιαφέρον – παρ’όλο που ώρες ώρες «ξεφεύγει» από το θέμα του και φαίνεται να βρίσκεται σε σύγχυση, όπως το συνηθίζει άλλωστε ο συμπαθέστατος τρελο-φιλόσοφος. Δεν παίρνει ξεκάθαρη θέση, ίσα ίσα συμβουλεύει πως χρειάζεται να σκεφτούμε πάνω στο θέμα περισσότερο. Αναλύει πολύ τις άλλες λιγότερο προφανείς μορφές βίας – πράγματι Οργουελικές…

    Η επιθετικότητα πάντως, είναι νομίζω πολύ βασικό ένστικτο, κομμάτι του εαυτού μας. Τώρα το αν αυτή θα μεταφράζεται σε βία ή όχι, έχει σίγουρα να κάνει με την διαπαιδαγώγηση σε καθοριστικό βαθμό…

  23. Ο/Η robopsychologist λέει:

    :/ Πάλι ΜΜΜ αντί για ΜΜΕ έγραψα. Ρε τι έχω πάθει…Οι απεργίες φταίνε :P

  24. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    (οδηγός είστε ?)
    :)
    να σας διορθώσω αμέσως !

  25. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    πάντως χρειάζεται κουράγιο
    για να διαβάσει κάποιος
    και με σεβασμό μάλιστα την ομφαλοσκοπούσα
    ευρωπαϊκή και ευρωπαΐζουσα αριστερά.
    Είχα προ εξαμήνου μεταφράσει το «José Saramago : «Η Αριστερά δεν έχει την παραμικρή γ@μημένη ιδέα για τον κόσμο στον οποίο ζει»«.
    Νομίζω πως είχε πολύ δίκιο.

  26. Ο/Η robopsychologist λέει:

    Ενδιαφέρον ακούγεται! Έχω την εντύπωση πως αυτή η ευρωπαϊκή αριστερά υπάρχει περισσότερο σαν προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού έξω από την πιο «ορθόδοξη» κομμουνιστική αριστερά. Αλλά προς την λάθος κατεύθυνση…
    Ο Ζίζεκ μάλλον δεν τοποθετεί τον εαυτό του σε αυτό το κομμάτι της αριστεράς (χωρίς να έχω διαβάσει και πολλά βιβλία του)

  27. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    Αυτή η αριστερά,
    στην αέναη προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού και ‘καθαρότητας’ και άρα και ΄διάσπασης του ατόμου’,
    παραπατάει σε τέτοιο βαθμό, που δεν είναι καν κομπάρσος των κοινωνικών αγώνων: δεν κατορθώνει, δυστυχώς, να βρει κανέναν βηματισμό και να έχει ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΡΟΛΟ !!
    Είναι μια άχρηστη ελιτίστικη και σαλονίσια αριστερά !

  28. Ο/Η robopsychologist λέει:

    Όντως, πέρα από την θεωρία, δεν υπάρχουν πουθενά στο δρόμο, δε τους έχω δει σε καμία κινητοποίηση, πρωτοβουλία …κάτι, οτιδήποτε! Το σαλονίσια ταιριάζει μια χαρά. Δυστυχώς…

  29. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    robopsychologist,

    ε,.. εντάξει,
    κάπου σαλεύουν,
    πρόκειται όμως για περιθωριακούς,
    που απασχολημένοι τόσο πολύ με τον εαυτό τους,
    δεν έχουν, δυστυχώς, την παραμικρή επίγνωση ή
    προτεραιότητα για όσα απασχολούν τις κοινωνίες..

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: