Η διαφημιστική πανούκλα

Η διαφήμιση, προπαγάνδα του εμπορεύματος, έχει γίνει βαθμιαία ο κύριος εκπαιδευτικός θεσμός, που έχει επιφορτιστεί με τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου, κατά τις επιταγές της καπιταλιστικής παραγωγής: του καταναλωτή, ατόμου που υφίσταται τον ακόρεστο δεσποτισμό των στιγμιαίων επιθυμιών του και του οποίου η κοινωνική υπόσταση καταντάει να εκφυλίζεται στην αγοραστική του δύναμη.

Νάπολή, Ιταλία, αρχή του 2008

Νάπολη, Ιταλία, αρχή του 2008 (όχι ότι κι εμείς πάμε πίσω δηλαδή) [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Το ότι η διαφημιστική πανούκλα, της οποίας η πανδημία έχει πλέον πλήξει όλο πλανήτη, έχει φτάσει και στο σχολείο, μόλις και μετά βίας μπορεί να εκπλήξει.

Πρόκειται για μια πραγματική μάστιγα, και ο όρος πανούκλα που χρησιμοποιείται εδώ δεν πρέπει να φανεί ως μια απλή μεταφορά. Η διαφήμιση είναι πράγματι, όπως η πανούκλα, η λέπρα ή το AIDS, ένα μίασμα, μια προσβολή του οργανισμού (κοινωνικού στην περίπτωση αυτή) εξαιρετικά μολυσματική, μεταδοτική και θανάσιμη. Μπορεί βεβαίως να έχει και έμμεσα σωματικά αποτελέσματα, όπως είναι π.χ. οι ασθένειες που προκαλούνται από το αλκοόλ και τον καπνό, ή η παχυσαρκία των νέων που προέρχεται από την κατάχρηση της ζάχαρης και του λίπους του «γρήγορου φαγητού», ή βαριοί τραυματισμοί που προέρχονται από τα ατυχήματα του πρωταθλητισμού, κ.λπ. Όμως τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της διαφήμισης είναι συμβολικά, δηλαδή αφορούν τον ανθρώπινο ψυχισμό, την διαμόρφωση πνευματικών και συναισθηματικών δομών της προσωπικότητας, την ικανότητα των ατόμων για να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να της δώσουν νόημα.

Ο ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία

Ο ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία. Οι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια για να βρούν και πουλήσουν ό,τι μπορεί να ανακυκλωθεί [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Η διαφήμιση είναι θυγατέρα της καπιταλιστικής οικονομίας. Είναι ένα όπλο που σφυρηλατείται μέσα στον ανελέητο ανταγωνισμό των επιχειρήσεων, που ποτέ δεν είχε άλλο σκοπό από την μεγιστοποίηση ή την βελτιστοποίηση του κέρδους που μπορεί να βγει από μια δεδομένη αγορά.

Και πάλι ποταμός Citarum, Δυτική Ιάβα, Ινδονησία

Και πάλι ο ποταμός Citarum και η ίδια παραγωγική δραστηριότητα [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Στην αρχή υποτίθεται ότι η διαφήμιση κατηύθυνε τις υπάρχουσες και πραγματικές ανάγκες προς μια κατάλληλη συγκεκριμένη προσφορά. Με την ανάπτυξη του δυτικού καπιταλισμού, την συγκρότηση βιομηχανικών και οικονομικών αυτοκρατοριών, και την αποχαλίνωση της παραγωγικής μηχανής, ο ανταγωνισμός έχει επιδεινωθεί, όσο οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να αυξήσουν ή να διατηρήσουν το μερίδιο των κερδών τους. Αυτή η ανηλεής δυναμική προκάλεσε βεβαίως έναν εξορθολογισμό της εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας, που μετατράπηκε πλέον στην κύρια μεταβλητή της προσαρμογής, μια παράλογη κούρσα για καινοτομία και συνακόλουθα ένα διαφημιστικό ξεσάλωμα – που συμπεριέλαβε και τη διαφήμιση για την καταναλωτική πίστωση – και που δεν είχε πλέον ως σκοπό τον προσανατολισμό των πραγματικών αναγκών προς τα αντίστοιχα προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά την εφεύρεση ή/και τη διέγερση νέων αναγκών, που ικανοποιούντο ως τώρα από την ήδη υπάρχουσα και μικρότερη προσφορά. Δεν μπορούμε άλλωστε να μιλάμε για ανάγκες, όταν στην πραγματικότητα δεν πρόκειται παρά για πρόκληση και χειραγώγηση επιθυμιών, τόσο παράλογων, όσο και επιτακτικών, τέτοιων που να βυθίζουν τον αγοραστή μέσα στην αθεράπευτη υπερχρέωση.
Estero de Paco, Manila, Philippines

Estero de Paco, Manila, Philippines. Δίπλα στις παράγκες, τα σκουπίδια επιπλέουν στο νερό σε τόσο παχύ στρώμα, που οι γάτες τρέχουν πάνω του κυνηγώντας ποντίκια [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Έτσι, η διαφήμιση, προπαγάνδα του εμπορεύματος, έχει γίνει βαθμιαία ο κύριος εκπαιδευτικός θεσμός, που έχει επιφορτιστεί με τη διαμόρφωση του νέου τύπου ανθρώπου, όπως απαιτούσε η καπιταλιστική παραγωγή: τον καταναλωτή, άτομο που υφίσταται τον ακόρεστο δεσποτισμό των στιγμιαίων επιθυμιών του και του οποίου η κοινωνική υπόσταση τείνει να εκφυλίζεται στην αγοραστική του δύναμη. Η εξέλιξη του καπιταλισμού έχει περαιτέρω υποβαθμίσει, μέσω της διαφήμισης, το επίπεδο εκπαίδευσης της μάζας του πληθυσμού. Μέχρι κάποιο σημείο, το μορφωτικό επίπεδο ήταν εκείνο του χειρώνακτα ή του πνευματικά εργαζομένου, τον οποίο το σχολείο, απελευθερωτικό κατά τους ισχυρισμούς του, αναλάμβανε να κάνει ένα καλοντρεσσαρισμένο ημι-αυτόματο (ρομπότ), που η συμμετοχή του στην επιχείρηση υποβάθμιζε στην εργατική του δύναμη. Ως προς αυτό, είμαστε ήδη πολύ μακριά από το πρότυπο του ανθρώπου που όριζε ο Διαφωτισμός, το άτομο πολίτη, θεμελιωμένο στην ικανότητα αναστοχασμού του, στην ελεύθερη χρησιμοποίηση της λογικής του, στην άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων ταυτόχρονα ατομικών και οικουμενικών. Χάρη στην διαφημιστική τεχνολογία, το καπιταλιστικό σύστημα οδήγησε το σύνολο των πληθυσμών σ’ένα παραπάνω βήμα μέσα στην αλλοτρίωση. Οι επιχειρήσεις προσπαθούσαν να μετασχηματίσουν τους εργαζόμενους που διέσχιζαν το κατώφλι τους, σε πειθαρχημένους είλωτες. Η διαφήμιση προσπαθεί εφεξής να μετασχηματίσει τους άντρες και τις γυναίκες σε υπνοβάτες με παραισθήσεις, αέναη λεία της καταναλωτικής αυταπάτης, οι οποίοι αφιερώνουν συνήθως την ύπαρξή τους σε φαντασιώσεις και απογοήτευση, μερικές φορές ως τη νεύρωση και τα αντικαταθλιπτικά.

Yoff, Dakar, Σενεγάλη

Yoff, Dakar, Σενεγάλη: σκουπιδότοπος-βοσκότοπος [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Εξάλλου, όχι μόνο τους ενήλικες άντρες και τις γυναίκες, αλλά επίσης και τα παιδιά, σε όλο και μικρότερη ηλικία, τα οποία η διαφήμιση τώρα πάει να τα ψάξει εκεί που βρίσκονται, δηλαδή στο σχολείο, από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο.

Για άλλη μια φορά, το σχολείο δεν προέβλεψε τίποτε. Δέσμιο των επιταγών της θεσμικής αποστολής του, στοιχειωμένου από τον παιδαγωγισμό, με πρόσχημα την διεύρυνση της πρόσβασης του λαού σε μια γνώση που υποτίθεται «τον ελευθερώνει από τις αλυσίδες του», δεν μπόρεσε και δεν θέλησε να δει ότι η δουλειά του είχε ως αντικειμενικό και μαζικό αποτέλεσμα την νομιμοποίηση, μέσω της διάχυσης του πολιτισμικού κεφαλαίου, την υποταγή αυτού του λαού σε «ελίτ», ήδη προνομιούχες λόγω της κατανομής του οικονομικού κεφαλαίου. Η ίδια ιδεολογική τύφλωση που είχε εμποδίσει το σχολείο της αρχής του 20ου αιώνα να καταλάβει πόσο αναντικατάστατος ήταν ο ρόλος του στον κοινωνικό έλεγχο των εργαζόμενων μαζών εκ μέρους της εξουσίας του κεφαλαίου, εμπόδισε και το σχολείο του τέλους του αιώνα από το να ανιχνεύσει κάτω από ποιά συμβολική μεταμφίεση ο λύκος, δηλαδή «το νέο πνεύμα του καπιταλισμού», έμπαινε λίγο-λίγο στο μαντρί.

dharavi, mumbai, india

Οι πεζοί μετακινούνται πάνω στους αγωγούς του νερού που περνούν έξω από τα σπίτια τους, Dharavi, Mumbai, Ινδία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Όταν οι εργαζόμενες τάξεις ήταν ακόμη «οι επικίνδυνες τάξεις», το σχολείο έκανε κήρυγμα για την καλή ηθική των οικογενειών. Το ιδεολογικό άλλοθι ήταν μια ρητορική της νομιμοποίησης ηθικολογικής φύσης. Όμως σε μια κοινωνία, που «μεσαιοποίησε» η εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας, ένα νέο αισθητικό άλλοθι ήρθε να προστεθεί στο οπλοστάσιο της νομιμοποίησης του συστήματος. Όχι πια στο όνομα του καλού, της αλήθειας, του δικαίου και του χρήσιμου, αλλά στο όνομα του όμορφου, του ευχάριστου, της πρωτοκαθεδρίας του αισθητού επί του νοητού και του σωματικού επί του πνευματικού, στο όνομα της άμεσης ευχαρίστησης και όχι της αναβεβλημένης ικανοποίησης, η διαφήμιση χώθηκε μέσα σε όλους τομείς της κοινωνικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένου και του σχολείου, εκεί ακριβώς όπου καταρχήν θα έπρεπε, περισσότερο από αλλού, να φάει τα μούτρα της στο φράγμα της νοημοσύνης. Αλλά αν εξαιρέσει κανείς κάποιες πιο νηφάλιες και πιο μαχητικές μειονότητες, το σώμα των δασκάλων κάθε είδους και στο σύνολό του, δεν προέβαλε και πολλή αντίσταση. Μπορούμε μάλιστα να πούμε, πως η διαφήμιση έχει συναντήσει στους εκπαιδευτικούς την ίδια φιλοφροσύνη και την ίδια παιδαριώδη συνενοχή, όπως και στα άλλα κομμάτια των μεσαίων τάξεων.

Dharavi, Mumbai, India

Και πάλι Dharavi, Mumbai, Ινδία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Για να συνεννοούμαστε, το ατομικό IQκάποιου, δεν έχει αναγκαστικά σχέση με το επίπεδο ηλιθιότητας της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει. Αυτό το τελευταίο, έχει σχέση με κάποιου είδους δομική τυφλότητα, ένα αποτέλεσμα φίλτρου που προκαλείται αυτόματα από τα συγκεκριμένα συμφέροντα της τάξης (ή της ομάδας), στην οποία ανήκει ο καθένας, μόνο και μόνο επειδή είναι μέλος της. Αυτά τα αντικειμενικά συμφέροντα, εγγενή της θέσης της τάξης, είναι ικανά, αν λείπει κάθε προσπάθεια κοινωνικού αυτο-προσδιορισμού, και κάθε προσπάθεια αυτο-αναστοχασμού, να θολώσουν την επικοινωνία, ακόμη και την πιο ευφυή, και να οδηγήσουν κάποιον να εκλάβει ουροδόχους κύστεις για φαναράκια, και στην περίπτωσή μας, τη διαφήμιση για τέχνη, ή για ενημέρωση. Εάν οι διδάσκοντες δεν αποτελούντο πρώτιστα από άτομα που ανήκουν στις μεσαίες τάξεις, και επομένως προδιατεθειμένα να προσυπογράφουν συνολικά τους κανόνες και τις αξίες του ακριβού-μικροαστικού τρόπου ζωής, δηλαδή αυτή την «τέχνη να ζείς με τέχνη», τής οποίας τα εργαστήρια είναι τα διαφημιστικά γραφεία, η διαφημιστική πανούκλα ίσως να μην είχε μπορέσει να μολύνει τόσο εύκολα το σχολείο.

Yoff, Dakar, Σενεγάλη

Yoff, Dakar, Σενεγάλη: στη μαγευτική παραλία [Enlarge-agrandir-μεγαλώστε]

Εδώ, αγγίζουμε ένα άλλο πρόβλημα: αυτό της πολύπλοκης σχέσης (σχέσης ταυτόχρονα συνενοχής, συγκάλυψης και αδράνειας, εν μέρει αντικειμενικής και αθέλητης και εν μέρει ενσυνείδητης και σκόπιμης), που οι μεσαίες τάξεις δεν σταμάτησαν να διατηρούν με το καπιταλιστικό σύστημα που τις παρήγαγε και στο οποίο, την ίδια ώρα που το επικρίνουν, ποτέ δεν σταμάτησαν να προσφέρουν την συνεργασία τους (…)

Κείμενο του Alain Accardo, απότο : La Peste publicitaire

Φωτογραφίες από το deputydog

© Μετάφραση-μοντάζ : L’Enfant de la Haute Mer

63 απαντήσεις στο Η διαφημιστική πανούκλα

  1. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Queridisima enfant,

    Να με συγχωρέσεις που δεν μπορώ να διαβάσω τώρα προσεχτικά το κείμενο, προηγείται η μετεκλογική επικαιρότητα! Αν και δεν είναι άσχετο με τις εκλογές, αφού εδώ και πολλά χρόνια η διαφήμιση χρησιμοποιείται ως εργαλείο πολιτικής πειθούς, ή μάλλον παραπλάνησης. Οι φωτογραφίες με τις οποίες έχεις επενδύσει το κείμενα είναι συγκλονιστικές και προκλητικές, όπως θα έπρεπε.

    Αντί πρώτου σχολίου αφιερώνω ένα σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του δον Γκαλεάνο, «Ο κόσμος ανάποδα»:

    Οι φτωχοί υπομένουν το μαρτύριο του Ταντάλου, Καταδικασμένοι στην πείνα και τη δίψα είναι επιπλέον καταδικασμένοι να θαυμάζουν τις λιχουδιές που προσφέρει η διαφήμιση. Κάθε φορά που απλώνουν το χέρι ή πλησιάζουν το στόμα, αυτά τα θαυμαστά πράγματα απομακρύνονται. Και αν κανείς εφορμήσει να τα αρπάξει, θα καταλήξει είτε στη φυλακή είτε στο νεκροταφείο.

  2. […] Ευρωκάλτσες 2009 (μέρος 1ο): Συνήθεις Ύποπτοι [Elikas] H διαφημιστική πανούκλα [L'enfant etc] Πόρνη κάλπη [Elikas] Η ευθύνη του πολίτη στις Ευρωεκλογές […]

  3. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos, φίλτατε επίσης,

    Πολύ ωραίο το απόσπασμα, χρειαζόταν !
    Κι όταν διαβάσεις το κείμενο, με το καλό, θα περιμένω:
    ανάλυση, σχόλια, προσθήκες, διορθώσεις, παραπομπές,
    λυγξ, βίδεα κλπ κλπ
    (ξέρεις εσύ)

    υγ
    και δεν είμαι ‘enfant etc’
    :)

  4. Ο/Η χαρη λέει:

    Γεια σου L’ enfant, μάς έλειψες λίγο (αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι δούλεψες πολύ!)
    Εξαιρετικό ποστ, το διάβασα αλλά θα το ξανακοιτάξω – και οι φωτογραφίες λένε επίσης πολλά…
    Σε πρώτη ανάγνωση θα είχα να προσθέσω στα όσα καλά και εύστοχα λέει ο γάλλος κοινωνιολόγος (δεν τον ήξερα) πως δ ε ν έχει αντικαταστήσει μόνο η διαφήμιση (με τήν «στενή» της μορφή) το σχολείο, αλλά και η τηλεόραση (με την «ευρεία» της έννοια): μάλλον η τηλεόραση, όπως και τα περιοδικά «ποικίλης ύλης» (η «μαζική κουλτούρα» οπως λέει και μια σχολή) λειτουργούν στην πραγματικότητα σαν δ ι α ρ κ ή ς διαφήμιση – αυτού τού «είδους ζωής» (τού λάϊφστάϊλ) – που εξυπονοεί τον καταναλωτισμό – και όλα τα άλλα (στην «ενημερωτική» υποτίθεται φύση και τού τύπου και της τηλεόρασης) είναι σαν μπαχαρικά για άλλοθι, πάνω στο πολύ κακό φαΐ. Βρίσκω απλώς λίγο ξεπερασμένη την αναγωγή όλων τών ελαττωμάτων που χαρακτηρίζουν την – μειωμένης αντίστασης – στάση τών εκπαιδευτικών μπροστά στην «φθαρμένη ζωή» (που έλεγε και ο αντόρνο) τής διαφήμισης, αναγωγή της δηλαδή μόνο στην «μεσοαστική» (ή και μικροαστική ή και μεγαλοαστική) τους καταγωγή: η περίφημη «εργατική» συνείδηση είναι (πλέον, από καιρούς) εξίσου αλλοτροιωμένη, και πέφτει εξίσου θύμα τής επιθυμίας για μια ζωή «λάϊφστάϊλ», εάν και όσο και όταν το μπορεί. Τα προβλήματα είναι φυσικά πιο σύνθετα – και – για να το πάμε και στα επίκαιρα – αυτό δείχνει και η υπερψήφιση τών ρατσιστών σε όλη την ευρώπη όχι από τούς «μεγαλοαστότερους» αναγκαστικά, αλλά και από τούς «μικρούς» και «λαϊκούς».
    αλλά εμένα το «πνίξιμό» μου δεν τέλειωσε ακόμα – θα τα ξαναπούμε
    φιλάκια
    και χάρηκα που σε «ξαναάκουσα»
    :D

    (Τό απόσπασμα τού Γκαλεάνο από τον Τσαλ επίσης ταιριαστό, και έξοχο)

  5. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Καταρχήν διορθώθηκε μετά το σχετικό διάβημα το «ανφάν και…ταλιμπάν» (με τσιμπριακήν προφοράν για περισσότερο εξωτισμό).

    Επειδή βλέπω ότι σας αρέσει ο δον Γκαλέανο, και αναφερθήκατε και στην τηλεόραση, συνεχίζω:
    Ο αριθμός των ανθρώπων που γίνονται δέκτες απόψεων, και το μοναδικό τους δικαίωμα είναι να ακούν, αυξάνεται ολοένα περισσότερο ενώ μειώνονται ολοένα περισσότερο οι εκφραστές ιδεών, αυτοί που έχουν το προνόμιο να μιλούν

    Το επόμενο αφιερωμένο στη Χάρη:
    Δουλειά, ύπνος και τηλεόραση είναι οι τρεις δραστηριότητες στις οποίες καταναλώνει τον περισσότερο χρόνο του ο σύγχρονος άνθρωπος. Γεγονός που οι πολιτικοί το γνωρίζουν πολύ καλά. Αυτό το ηλεκτρονικό δίκτυο, με τους μυριάδες άμβωνες στα σπίτια, εξασφαλίζει μια διάδοση που ούτε καν ονειρεύτηκαν οι τόσοι και τόσοι κήρυκες που πέρασαν από τον κόσμο μας.

  6. Ο/Η χαρη λέει:

    @Τσαλ: o yeah! ούτε οι ιδρυτές θρησκείας! ( μα εσύ παιδί μου έχεις έτοιμον για όλους έναν καλό λόγο :P )

  7. Ο/Η zalmoxis λέει:

    Στην κλίμακα της εξαπάτησης, με άριστα 10 τον Γιόζεφ Γκαίμπελς, με «κακώς» 1 τον επαρχιώτη δικηγόρο που ψεύδεται στο ειρηνοδικείο για τον κλεφτοκοτά πελάτη του και με «βάση» 5 τους δημοσιογράφους των δελτίων ειδήσεων στα ελληνικά τηελεοπτικά κανάλια, ο μέσος διαφημιστής κινείται στο 8!

  8. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Χάρη,

    Ε, όχι κι έλλειψα:
    αν σκεφτείς ότι παλαιότερα ανέβαζα μια ανάρτηση κάθε ένα-δύο μήνες,
    και άν, πάλι πολύ προκομμένη με βρίσκω.
    Δεν διαφωνώ μ’αυτά που λές, νομίζω όμως πως το σχολείο,
    στο οποίο πλέον έχει μετατεθεί σχεδόν κατ’αποκλειστικότητα
    η κοινωνικοποίηση του ατόμου και
    η ‘εμφύτευση’ των αρχών και των αξιών,
    βραχυκυκλώνοντας όλο και περισσότερο την οικογένεια,
    θα μπορούσε να παίξει έναν διαφορετικό ρόλο.

  9. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Ωραία τα βελτιωτικά πρόσθετα !
    Ευχαριστούμε.

  10. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    zalmoxis,

    Και να σκεφτείς, πόσο πίσω είναι, ειδικά στο χωριό μας,
    η δικαστική φάμπρικα της παραπλανητικής και απατηλής
    διαφήμησης υπηρεσιών και προϊόντων
    (των πιστωτικών πρώτα-πρώτα)…

  11. Ο/Η ζέλιγκ λέει:

    καλημέρα.
    Οι φωτογραφίες με τους φτωχούς της Ινδίας και της Ινδονησίας να »λούζονται» τα ξένα σκουπίδια, είναι τρομαχτικές.

  12. Ο/Η χαρη λέει:

    Για το σχολείο έχεις δίκιο L’ enfant, και θα μπορούσε και θα έπρεπε…
    (Για το προκομένη δεν έχω καμιά αμφιβολία…μην έχεις αμφιβολία! Μάλλον εγώ φταίω που δεν ξέρω καλά τα παλιότερα :D )

  13. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    ζέλιγκ,

    Δεν ξέρω πόσο ξένα είναι τα σκουπίδια,
    σίγουρα όμως αυτοί που τα λούζονται
    δεν είναι ακριβώς αυτοί που τα παράγουν.
    Από την άλλη και βλέποντας και την πρώτη φωτό,
    (γνώριμη άλλωστε και στα μέρη μας)
    διαφημιστική πανούκλα, αρρωστημένος καταναλωτισμός
    και σκουπίδια είναι αλληλένδετα.
    Χρόνια έχουμε να σε δούμε,
    καλό απόγευμα !

  14. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Χάρη,

    αν δείς το «ράφι μου» στα δεξιά, θα καταλάβεις.
    Φάσεις είναι αυτές..

  15. Ο/Η χαρη λέει:

    ok κορίτσι τής ανοικτής θάλασσας… δες τώρα κι αυτό που θα σ’ αρέσει μάλλον… (ήταν να μη μάθω (μού μάθεις;!) για τούς λύγκες…):

    ένας γίγαντας στη Νάντη

    φιλάκια

  16. Ο/Η silentcrossing λέει:

    Εξαιρετικό το κείμενο και πολύ εύστοχες, αν και για ακόμη μία φορά σοκαριστικές, οι φωτογραφίες. Ως γνωστόν η γαλλική νοοτροπία και πραγματικότητα δεν απέχει πολύ από την ελληνική. Φαντασιώνομαι τον έλληνα ιστορικό του μέλλοντος, έπειτα από την οριστική κατάρρευση του καπιταλισμού, να προσπαθεί να κατανοήσει τι ακριβώς εννοεί ο συγγραφέας. Κάποιος θα του απαντήσει ότι στη μεταπολιτευτική Ελλάδα σκίστηκαν όλοι να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι και ότι τα παιδιά τους σε μια πράξη ακραίας αμφισβήτησης έσπευσαν να γίνουν όλοι αρχιμάνατζερς και χάι κλας στελέχη πολυεθνικών. Μέχρι που ήρθε η μέρα που οι κουστουμαρισμένοι γερασμένοι νεανίοι φορώντας ακόμα τα αρμάνι κουστούμια τους και τα ρέινμπαν γυαλιά ξεκίνησαν να επαιτούν στο δρόμο, όχι πια για να εξοφλήσουν τη δόση του καγιέν, αλλά για να αγοράσουν σκυλοτροφή για τα κατοικίδια τους. Ξέφυγα (πάλι) από το θέμα, αλλά αυτή η εικόνα με ακολουθεί πολύ τελευταία. Καλή σου μέρα…

  17. Ο/Η px λέει:

    Εξαιρετική ανάλυση. Αναδεικνύει δύο, κατά τη γνώμη μου, σημαντικά ζητήματα: αφενός την επαπειλούμενη μετατροπή των σχολείων σε διαφημιστική παιδική χαρά των εταιρειών, κάτι που ήδη γίνεται στην αμερική με άμεσο (επιτοίχιες διαφημιστικές αναρτήσεις) και έμμεσο τρόπο (έχεις δύο κόκα-κόλες, πίνεις τη μία, πόσες σου μένουν;) και αφετέρου βάλλει εναντίον της συντηρητικής αντίληψης, που θέλει το σχολείο και δη την παιδεία μέσο για την αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων (αλλά αν μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, νομίζω ότι θα το είχαν ήδη θέσει στην παρανομία).

  18. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    silentcrossing,

    Καλά τα λές, και καλώς ξέφυγες.
    Κάθε ανάρτηση εμπλουτίζεται με όσα γράφουν
    και όσα θέτουν όσοι ξεφεύγουν,
    μέχρις ενός ορίου βέβαια ..
    :)

  19. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    px,

    Ναι,
    παραμένει ωστόσο η σχετική αποστρατεία της οικογένειας
    (και η αντικατάστασή της από το σχολείο, που παραλαμβάνει
    το υλικό του σε όλο και μικρότερη ηλικία: βρεφικοί σταθμοί, νηπιαγωγεία κλπ
    και ιδιαίτερα στις χώρες με ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος)
    στο πεδίο της κοινωνικοποίησης του ατόμου και εξ αυτού,
    ο αυξημένος ρόλος του σχολείου.

  20. Ο/Η renata λέει:

    Σερί Ανφάν, εξαιρετικότατο το κείμενο του κυρίου Alain Accardo κι οι φωτογραφίες όσο σοκαριστικές χρειάζεται για να ξεκουφαθούμε λιγάκι.
    Διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον τα σχόλια. Θα πω μόνο πως συμφωνώ με το ρόλο που ανατίθεται στο σχολείο -δλδ της κοινωνικοποίησης – μόνο που ξεχνούν οι γονείς πως μόνο του δε φτάνει. Τα παιδιά πρωτίστως χρειάζονται την οικογένεια σ΄αυτή τη διαδικασία.
    Όσο για το ρόλο της διαφήμισης στα σχολείο με κάλυψε εν μέρει ο px. Βέβαια εμπίπτει στο πόσο συνειδητοποιημένος είναι ο εκπ/κός να προσπαθήσει να ενσταλάξει στα παιδιά την αμφισβήτηση για όλα όσα τα βομαβαρδίζουν και μέσα απ΄τα σχολικά μας βιβλία (φουλ στη διαφήμιση τα κιανούρια) και να προσπαθήσει να τα στρέψει αλλού. Μεσσίες σίγουρα δεν μπορούμε και δεν φιλοδοξούμε να είμαστε οι εκπ/κοί .

    Υ.Γ. Συγγνώμη για το καθυστερημένο σχόλιο αλλά πολύ δύσκολη και πηγμένη βδομάδα ήταν αυτή!

  21. Ο/Η renata λέει:

    ξεκουφαθούμε=ξεκουνηθούμε

  22. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    renata,

    και το ‘ξεκουφαθούμε’ κακό δεν είναι.
    Λοιπόν, ναι τα παιδιά χρειάζονται την οικογένεια, αλλά πού να τη βρούν?
    Και δεν μιλώ για όσα δεν έχουν ή μισο-έχουν, αλλά κυρίως για όσα είναι σαν να μην έχουν…

    Μιλούσα πρόσφατα με μια παιδοψυχίατρο και μου έλεγε πως είναι πολλά πλέον
    τα παιδιά στην προεφηβική και την εφηβική ηλικία που έχουν προβλήματα.
    Οι γονείς τα μπριζώνουν στα διάφορα μηχανήματα,
    τα τρέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, δεν περνούν οι χρόνο μαζί τους και
    ζούν οι ίδιοι την δεύτερη κι αμέριμνη δεύτερη εφηβικλη τους ηλικία !!

    Έτσι ο «Ευαγγελισμός» αποφάσισε ν’αναλάβει μία τάξη από το δημοτικό και
    να την παρακολουθεί για μερικά χρόνια…
    Όμως, προσοχή, όχι τα παιδάκια, αλλά τους γονείς τους,
    ώστε να τους παράσχει την υποστήριξη που θα τους βοηθούσε να ωριμάσουν
    και ν’αποδεχτούν τον ρόλο του γονέα. Τόσο καλά ..

  23. Ο/Η renata λέει:

    Ξέρεις πόσα χρόνια χρόνια, τα τελευταία 7-8 ειδικά που βρίσκομαι σε σχολεία στα μεγάλα αστικά κέντρα, που ΄χει εξαλειφθεί η έννοια της γειτονιάς, το παρατηρώ και το συζητάμε. Τα σημερινά 18χρονα είναι σε δεινότερη θέση απ΄τα παιδιά που βρίσκονταν στην ίδια ηλικία πριν μια δεκαετία και πιο πίσω. Οι μεθαυριανοί γονείς…

  24. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    renata,

    Έτσι είναι,
    όμως δεν ξέρω και πόσα από αυτά τα παιδιά θα θέλουν δικά τους παιδιά,
    κι αν θα δεχτούν να πάψουν να είναι παιδιά..

  25. Ο/Η Swell λέει:

    Γροθιά στο στομάχι και το μυαλό οι φωτογραφίες. Να ‘φταιγε όμως μόνο η διαφήμιση, μία από τις πολλές παραμέτρους του marketing. Για να κάνω και το δικηγόρο του διαβόλου, η διαφήμιση μας παρέχει τη δυνατότητα ένα κακό προϊόν που θα δοκιμάσουμε και δεν θα μας ικανοποιήσει, να το «θάψουμε», να το πούμε στους γνωστούς μας, κι έτσι αυτό να εξαφανιστεί από την αγορά. Χωρίς τη διαφήμιση δεν θα το μαθαίναμε ποτέ κι αυτό θα συνέχιζε να υπάρχει εσαεί σε κάποια ράφια, περιμένοντας τον αδαή που θα το αγοράσει.

  26. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Swell,

    Νομίζω πως μόνο εν μέρει μπορείς να υπερασπιστείς τον διάβολο.
    Αφού ελάχιστες «παραπλανητικές διαφημίσεις» καταλήγουν όπως τους πρέπει,
    ειδικά στη χώρα που κληρωθήκαμε να ζούμε,
    ενώ οποιαδήποτε οργανωμένη (και όχι από αυτί σε αυτί) έκφραση του ανικανοποίητου πελάτη,
    προσκρούει σε πιο αυστηρή νομοθεσία περί δυσφήμισης.
    Καλώς ήρθες !

  27. Ο/Η Rodia λέει:

    Πολύ καλό άρθρο. Για πήγαινε μια βολτίτσα στα βορεινά παράλια της δικής μας Αίγινας αυτά που «βλέπουν» προς Πειραιά μεριά… Εκεί να δεις.. Τη σκίζουμε τη Σενεγάλη!

  28. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Rodia,

    Αποκλείεται !
    Ψεύδη και συκοφαντίες !

  29. Ο/Η tr0l λέει:

    Οι φωτογραφίες σοκαριστικές, το κείμενο σίγουρα καλό αλλά κάτι δεν μου κολλάει που είναι μαζί. Δεν ξέρω τι ακριβώς και για να δικηγοροδιαβολίσω λίγο σκέφτομαι ότι και οι πρώην κομμουνιστικές κοινωνίες μια χαρά μπόλικο σκουπίδι είχαν και μάλιστα το επικίνδυνο είδος, όχι αθώα οργανικά φλούδια ή κάτι τέτοιο. Ποιά είμαι εγώ βεβαίως για να διαφωνήσω για το λινκ καπιταλισμού-κατανάλωσης, όχι καθόλου και ίσα ίσα. Μπορεί να είναι θέμα ανισότητας απλώς, και όχι η διαφήμιση περ σε, στο κάτω κάτω τί θέλουμε, μια κοινωνία που ανακυκλώνει στο φουλ ή μια κοινωνία που δεν παράγει σκουπίδια, γιατί από εκεί και μετά δυσκολεύουν τα πράγματα.

  30. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tr0l,

    Δίκιο ‘εχεις, προβοκατόρικο είναι.
    Όμως δεν μπορείς να σκεφτείς υπερ-κατανάλωση χωρίς τα σκουπίδια,
    που αναίτια παράγονται, αφού αγοράζουμε πάνω από τις ανάγκες μας
    και πετάμε περισσότερα απ’όσα πρέπει.
    Ύπάρχουν πχ άνθρωποι που βρίσκουν και τρέφονται από τα σκουπίδια,
    με τρόφιμα που κανονικά δεν θάπρεπε να είχαν αγοραστεί.
    Πράγματι δεν παράγει μόνο ο υπαρκτός καπιταλισμός σκουπίδια,
    κι υπ./σοσ. δεν τα κατάφερε καλύτερα. Εκείνα όμως τα σκουπίδια
    (βλ. πχ. Καζαχστάν)
    είναι διαφορετικά, δεν οφείλονται τόσο στην καταναλωτική κοινωνία,
    όσο στη στάση που κράτησαν οι κυβερνήσεις εκείνες απέναντι στο περιβάλλον.
    Όσο για τη διαφήμηση, είναι από τη μάνα της παραπλανητική.
    Και θέλουμε μια κοινωνία, που να αγοράζει λιγότερα,
    να παράγει λιγότερα σκουπίδια,
    και να ανακυκλώνει όσο περισσότερο γίνεται.
    Δες κι αυτό :
    Η συγκλονιστική ιστορία μιας συγκλονιστικής φωτογραφίας…

  31. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Η φωτογραφία έχει κυκλοφορήσει πολύ στο διαδίκτυο. Την έχω δει κι εγώ ανάμεσα σε πολλούς άλλους. Δεν ήξερα όμως την ιστορία πίσω από αυτή. Λένε πως οι καλύτερες φωτογραφίες είναι πάντα αυτές που δεν προλαβαίνεις να τραβήξεις. Εδώ είχαμε μια σπάνια εξαίρεση…

    Η «μαύρη» αλήθεια βέβαια είναι πως τέτοιες εικόνες συνήθως ευαισθητοποιούν, αλλά δεν κινητοποιούν τη δυτική κοινωνία. Οι περισσότεροι σκέφτονται κάπως έτσι: «τα καημένα τα μαύρα παιδάκια, ας κάνουμε δωρεά μερικά δολλάρια για να τους αγοράσουν τρόφιμα». Λιγότεροι θα εξετάσουν και θα εξοργιστούν με τα αίτια που οδηγούν σε τέτοιες καταστάσεις,

  32. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Εσύ που, όπως λέγαμε κι αλλού, έχεις μαύρες βλέψεις
    (εγώ τις λέω έγχρωμες),
    πές μου:
    δεν θα μπορούσε να τα κάνει και τα δύο αυτός ο άνθρωπος?

  33. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Εδώ ακριβώς,
    η λογοκρισία έκοψε τρία διαδοχικά ανάρμοστα σχόλια.
    (που αφορούσαν τόσο την διεύθυνση όσο και τους θαμώνες του blog)

  34. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Θες να πεις να βγάλει τη φωτογραφία και να βοηθήσει και το παιδάκι;
    Υποθέτω πως μπορούσε… Να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω κι εγώ πως θα αντιδρούσα. Κάτι τέτοιο δε σου συμβαίνει κάθε μέρα. Ακόμα και στους τροπικούς. Μπορεί να σοκαρίστηκε υπερβολικά ή να φοβήθηκε για τροπικές ασθένειες. Η κατάληξη πάντως ήταν τραγική. Λες και πήρε πάνω του τις ενοχές όλου του δυτικού κόσμου. Είναι ενδεικτικό πάντως ότι αν πεθάνει ένας λευκός γίνεται μεγαλύτερη είδηση από τις χιλιάδες «έγχρωμους» που πεθαίνουν κάθε μέρα από πολέμους, πείνα και αρρώστιες.

    Χαίρομαι που η λογοκρισία δεν τεμπελιάζει και κάνει το καθήκον της. Η υπερβολική… δημοκρατία κάνει κακό :)

  35. Ο/Η tr0l λέει:

    Νομίζω θα είμαι από τους λίγους (λίγες μάλλον, χεχε) που δεν θ’ αρνηθούν ότι, προβοκατόρικο γουστάρουμε και κατά τ άλλα συνέχιζε να γράφεις τέτοια ποστς, δε θέλω δλδ να με παρεξηγήσεις αν και δε νομίζω ότι το έκανες, οπότε πάμε παρακάτω.

    Συμφωνώ ότι παραπάνω απ όσο πρέπει αγοράζουμε, συμφωνώ για τις τάχα-μου ανάγκες που προωθεί η διαφήμιση, φρικάρω που στις αναπτυσσόμενες χώρες ένας καινούριος κίνδυνος υπάρχει για τους scavangers που ζούσαν από τα σκουπίδια και φυσικά έτσι ανακύκλωναν, έχουμε πια να κάνουμε με σκουπίδια διαφορετικής ποιοτικής σύστασης ακόμα και κει -πριν δεν ήταν καν σουπίδι, resource το λέγανε και ουσιαστικά ήταν και είναι-, και ναι και ο υπαρκτός σοσιαλισμός μια χαρά σκουπίδι και ρύπανση και μόλυνση παρήγαγε.

    Αναφέρεται στην πρόσφατη ευρωπαική νομοθεσία για τα απορρίμματα ότι η πρόκληση πια είναι το de-coupling ανάπτυξης και αύξησης απορριμμάτων. Τί να σου πω, και εγώ απορώ που έχουμε τέτοιες ουτοπικές ιδέες στη νομοθεσία από την άλλη λέω κοίτα να δεις έφτασε και ο …νομοθέτης σε τέτοια συμπεράσματα. Με την ανακύκλωση όμως κάπου κολλάει το θέμα. Πολύ απλά, όπως είναι σήμερα τα πράγματα, οι πετυχημένες πρακτικές ανακύκλωσης είναι πετυχημένες γιατί είναι και οικονομικά βιώσιμες από τη συλλογή μέχρι την επεξεργασία των απορριμμάτων, In fact, κάτσε καλά business είναι. Δεν μπορώ επ ουδενί να φανταστώ τι θα γίνει αν μειωθούν οι ποσότητες απορριμμάτων/ανακυκλώσιμων που μπαίνουν σε ένα τέτοιο σύστημα -ξέρεις πόσο πάει ο τόνος το σκουπίδι? Και μετά έρχεται πάλι αυτή η ΕΕ νομοθεσία και σου λέει ότι πριν την ανακύκλωση ναι είναι η πρόληψη, να παράγονται λιγότερα σκουπίδια, α ρε είχε κέφια σου λέω ο ‘νομοθέτης’, νομίζω ότι τα σκουπίδια είναι κάτσε καλά θέμα, φέκιν interesting γι αυτό κάθομαι και γ΄ραφω και γράφω και άκρη δεν βγάζω ακόμα. Γιατί πολύ απλά ανακύκλωση και λιγότερη παραγωγή σκουπιδιών σε εμάς δεν πάνε μαζί. Θα μου πεις ας επιδοτήσουν την ανακύκλωση. Έλα ντε πάλι που υπάρχει και αυτό το ‘ο ρυπαίνων πληρώνει’ και συμφωνώ με αυτό οπότε όχι γιατί να επιδοτήσεις….κ.ο.κ. …χαμός?

    Γι αυτό που λέει ο τσαλαπετεινός έχει δίκιο, η ευαισθητοποίηση από μακριά είναι λίγο ότι να ναι, άσε που άμα γίνει κινητοποίηση δεν ξέρεις αν σίγουρα ήταν το καλύτερο για τον άλλον, μπορεί και κάπως υπεροπτικό. Για τα σκουπίδια το λέω πάλι αυτό, δλδ η δική μας κοινωνία έχει θεοποιήσει την ανακύκλωση, ο όγκος σκουπιδιών που παράγεται όμως συνεχίζει ν ανεβαίνει…ίσως, λέω ίσως, στις αναπτυσσόμενες χώρες που ακόμη πραγματικά η παραγωγή σκουπιδιών είναι ακόμη πολύ πολύ χαμηλή συγκριτικά μ εμάς, μήπως εκεί δεν χρειάζονται την δυτική τεχνογνωσία (sic) να τους πει για την ανακύκλωση, δε λέω για αποχή από εμάς, αλλά ένα πείραμα, μήπως είαι πια Η ευκαιρία εκεί να γίνει το frog leap και να περάσουν εκείνοι μπροστά, όχι στο πως διαχειρίζονται απλώς τα σκουπίδια αλλά πως τα αντιλαμβανόμαστε? +την κατανάλωση και όλα αυτά

    Κατά τ άλλα, η πείνα είναι beyond me, μην συνεχίσω την λογοδιάρροια, η φώτο ναι γνωστή και η ιστορία γνωστή, και πιστεύω υποκριτικές και οι περισσότερες αντιδράσεις που ακούστηκαν αλλά δεν θα ξεχάσω μια συνέντευξη του Μπεχράκη που έτρεχε στη ζούγκλα να γλυτώσει, τον συνάδερφο του, φωτογράφος και εκείνος, τον είχαν σκοτώσει και μέσα σε όλη αυτήν την φρίκη σήκωσε τη μηχανή του και έβγαζε φωογραφίες. ……it works like this eh

  36. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Τα σχόλια που δυστυχώς έκοψε η λογοκρισία
    (λόγω ανάρμοστου περιτυλίγματος)
    έλεγαν ότι η ιστορία της φωτό είναι ένα συγκινητικό ψιλο-παραμύθι,
    και παρέπεμπαν σ’αυτούς τους δύο συνδέσμους:

    http://www.thisisyesterday.com/ints/KCarter.html
    και
    http://en.wikipedia.org/wiki/Kevin_Carter

    Άρα ας είμαστε προσεκτικοί, και
    πρώτη-πρώτη εγώ ..

  37. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    trΟl,

    Λαίλαπα είσαι, μια χαρά σε βρίσκω !!

  38. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    @enfant
    Εντάξει να μην τρελλαθούμε κιόλας, εδώ κοτζάμ CNN εκτέθηκε με την περίπτωση του κορμοράνου και το Βήμα με την υπόθεση Ερντογάν!

    Άλλωστε το πιο σημαντικό δεν είναι η συγκεκριμένη ανθρώπινη ιστορία αλλά η γενικότερη εικόνα και τα εξαγόμενα από αυτήν.

  39. Ο/Η χαρη λέει:

    ακριβώς! και εξάλλου (αναφέρομαι στην τελευταία πρόταση τού Τσαλ) από τα λίγα που περιδιάβασα στους λύγκες και τα κείμενα, τίποτα ουσιαστικά δεν αναιρεί την αρχική ιστορία, εκτός από κάτι λεπτομέρειες
    (σημαντικές οι λεπτομέρειες, αλλά δεν ανατρέπουνε και την ό λ η εικόνα)

  40. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Α! πάντα έχεις μια απάντηση για τα πάντα!

  41. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    χαρη,

    Κάπως έτσι !

  42. Ο/Η Μαύρος Γάτος λέει:

    Αφού βαρέθηκα να μεταφέρω το τεράστιο και βαρύ μπουκάλι του αφρού ξυρίσματος Noxzema για κάνα δυό χρόνια σε ταξίδια και διακοπές, τόλμησα να δοκιμ΄΄ασω να ξυριστώ με… απλό σαπούνι…

    ¨ολο έκπληξη ανακάλυψα πως ήταν το ίδιο κι ακόμα καλύτερα από τον αφρό, άρα ο αφρό ήταν ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΕΡΙΤΤΟΣ.

    Από τότε κύλησε πολύ νερό στα κεραμίδια και έχω ανακαλύψει πόσο περιττά είναι ένα ακόμα κάρο πράγματα.

    Ζούμε μια μαζική ψύχωση υπερκατανάλωσης με αιτία και αφορμή…

    Φιλιά mon enfant Σ:Ο))))

  43. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    @LEDLHM
    Ένα αξίωμα της δημοσιογραφίας λέει, για να παίρνεις καλές απαντήσεις μάθε να κάνεις καλές ερωτήσεις! Άρα δεν υπάρχει λόγος να υπερτιμόνται οι απαντήσεις μου. :)

  44. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Μαύρος Γάτος,

    Πού να δείς εμένα, που παρασκευάζω το δικό μου σαπούνι,
    ψωμί και διάφορα άλλα (σχοινί όχι ακόμη) !

  45. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Κι ένα άλλο πιο γνωστό απόφθεγμα λέει:
    «Κατασκεύασε τις ερωτήσεις έτσι,
    που να πάρεις τις απαντήσεις που θέλεις!»

  46. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Σωστό κι αυτό :)

    Το σαπούνι το παρασκευάζεις με την πατέντα του Fight Club υποθέτω.

  47. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Human fat ? How Dare You !

  48. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Ακριβώς :)

    Rule #1: You do not talk about the Fight Club!

  49. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    ευτυχώς, άγιο είχα και δεν τόχω δεί το έργο.
    Που σημαίνει ότι τα δυό λόγια που γράφω πιο πάνω,
    είναι προϊόν διαδικτυακού μόχθου.

  50. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Κι όμως ειναι καλό έργο. Παρεξηγημένο ίσως. Και προσφέρει και μερικές καλές ιδέες… όπως πως να πείσεις το αφεντικό σου να σε απολύσει με καλή αποζημίωση :)

  51. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    tsalapeteinos,

    Μπορεί να έχεις δίκιο,
    αλλά εγώ δεν βλέπω τέτοια :)

  52. Ο/Η Greek Rider λέει:

    L’ Enfant χαίρομαι για το κείμενο αυτό, μακάρι να ήξερα γαλλικά να μπορώ να διαβάσω περισσότερα.

    Η πρώτη λέξη που μου ηρθε στο μυαλό ήταν «Σκουπιδοπροιόντα».

    Ειδικότερα μου άρεσε αυτό: «Η διαφήμιση είναι πράγματι, όπως η πανούκλα, η λέπρα ή το AIDS, ένα μίασμα, μια προσβολή του οργανισμού (κοινωνικού στην περίπτωση αυτή) εξαιρετικά μολυσματική, μεταδοτική και θανάσιμη. »

    Συμφωνώ 100%. Πολλές φορές έχω υποστηρίξει ότι θα έπρεπε να απαγορευτεί δια νόμου η διαφήμιση. Αντίθετα διαφημίζουν τη μπάρμπι με πιστωτική κάρτα…. Καθαρά ιδεολογική προπαγάνδα σε παιδιά.

  53. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Greek Rider,

    Χαίρομαι που χαίρεσαι,
    αν και το κείμενο αυτό είναι στατελευταία του.
    Έπρεπε να είχε αναρτηθεί το επόμενο, εδώ και πολλές μέρες.
    Αλλά πες:
    Όταν λέμε για ένα κατάστημα «αχρηστάδικο»,
    δεν είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο που έρχεται στο νού ?

  54. Ο/Η N.Ago λέει:

    Έχω μείνει άφωνος με τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο…

  55. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    N.Ago,

    Καλώς τον,
    σε χάσαμε !

  56. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Η λέξη σκουπιδοπροιόντα ταιριάζει και με τις φωτογραφίες. Τα περισσότερα καταστήματα πουλάνε άχρηστα πράγματα.

  57. Ο/Η Ελένη Μ. λέει:

    Η παθητική υπνοβατούσα κατανάλωση δεν αφήνει απ έξω και τέτοιες καλογραμμένες παρουσιάσεις …ε ;

    Μ αρέσει κάτι που λένε οι Κινέζοι : Η λύση του προβλήματος είναι έξω από το πρόβλημα .
    Καλημέρα και καλώς σας βρήκα αν με θέλετε ….

  58. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ελένη Μ.,

    Σας θέλουμε και σας παραθέλουμε,
    και περιμένουμε και το blog σας.
    Καλημέρα και καλώς ήρθατε !

  59. Ο/Η Ελένη Μ. λέει:

    ευχαριστώ που με θέλετε ….όσο για μπλογ δικό μου ….δεν μπορώ να υποσχεθώ …νομάδας είμαι ….και μόνο ένα βασιλικό έχω πάντα μαζί μου …

  60. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Ελένη Μ.,

    και σε φύλλο βασιλικού αν το φιλοτεχνήσετε,
    με ηλιακό rooter, μας κάνει !

  61. Ο/Η Ελένη Μ. λέει:

    Χα ! σας απολαμβάνω …

  62. […] Η βάρβαρη εποχή της διαφήμισης τελειώνει. Αναδύονται λαϊκές τεχνολογίες προσιτές στον καθένα (και δωρεάν) που ξεκινούν ένα λυσσαλέο πόλεμο κατά της τεράστιας κοινωνικής μάστιγας που λέγεται “διαφήμιση”, τα αρνητικά της οποίας έχει περιγράψει η  Enfant De L’Haute Mere (εδώ). […]

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών; (Κεφαλαία, είτε Ελληνικά είτε Greeklish δεν θα δημοσιεύονται)

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: