Η Λαγκάρντ βρίσκει λόγια που καθησυχάζουν..

Greeks have no more bread ? Let them eat “Pita”!

Δεν έχουν πια ψωμί οι Έλληνες; Ας φάνε πίτα!-Greeks have no more bread ? Let them eat cake! (by Olivier Lascar)

via
-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Η Ελλάδα μπορεί και χωρίς την «συμπάθεια», που το ΔΝΤ έχει δείξει στο Νίγηρα-UPDATE2

Greece can do without the ‘sympathy’ the IMF has shown Niger. In Niger, the IMF’s loans have done more harm than good as ordinary people have had to pay the price for reckless lending (The Guardian)

La Grèce peut se passer de la «sympathie» que le FMI a montré au Niger. Au Niger, les prêts du FMI ont fait plus de mal que de bien comme des gens ordinaires ont eu à payer le prix pour des prêts imprudents (The Guardian)

- Most Aid to Athens Circles Back to Europe : Greece continues to receive billions of euros in emergency assistance from a so-called troika of lenders overseeing its bailout. But almost none of the money is going to the Greek government to pay for vital public services. Instead, it is flowing directly back into the troika’s pockets. (NYTimes)

- La plupart de l’aide à Athènes Rentre en Europe: la Grèce continue de recevoir des milliards d’euros en aide d’urgence de la soi-disant troïka des prêteurs qui supervisent son plan de sauvetage. Mais presque aucune somme ne va au gouvernement grec afin de financer les services publics essentiels. Au lieu de cela, il rentre directement dans les poches de la troïka. (NYTimes)

- Στα ελληνικά το βρίσκετε εδώ.

Περισσότεροι από 6 εκατομμύρια άνθρωποι στον Νίγηρα δεν έχουν να φάνε φέτος. Τα πρώτα σημάδια της δεινής επισιτιστικής κρίσης άρχισαν συγκλίνουν εδώ μήνες: ξηρασία, αποτυχημένες καλλιέργειες και διογκωμένες τιμές των τροφίμων. Τώρα, τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο από την πείνα και χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια.

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Στα δικά μας τώρα:
Οι χοντράδες της Κριστίν Λαγκάρντ για την Ελλάδα έχουν προκαλέσει σάλο στην χώρα και είναι κατανοητό. Αλλά και στο Νίγηρα, πρέπει να υπάρχει εξίσου περιφρόνηση για την διευθύντρια του ΔΝΤ. Αφού απέρριψε τα δεινά των μητέρων στην Ελλάδα, η Λαγκάρντ είπε επίσης ότι αισθάνεται περισσότερη συμπάθεια για «τα μικρά παιδιά του σχολείου σε κάποιο χωριό στο Νίγηρα».

This slideshow requires JavaScript.

Αν η «συμπάθεια» είναι αυτό που χαρακτηρίζει την προσέγγιση του ΔΝΤ στο Νίγηρα, τότε η Ελλάδα καλά θα έκανε να την αποφύγει. Ο Νίγηρας επανέρχεται συστηματικά στα πρωτοσέλιδα  —καθώς σχετίζεται με τους κύκλους του λιμού και τα συνεχώς υψηλά επίπεδα υποσιτισμού. Αυτό που δεν πολυλέγεται, είναι ο ρόλος του ΔΝΤ, μαζί με την αδελφή οργάνωση της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην τροφοδότηση αυτής της οδύνης.
Ο Νίγηρας είναι θύμα του κακόφημου Προγράμματος Διαρθρωτικής Προσαρμογής του ΔΝΤ από το 1982 και παραμένει, μέχρι σήμερα. Όπως και στην Ελλάδα, το ΔΝΤ δάνεισε χρήματα στον Νίγηρα για να διασώσει τους πιστωτές του Νίγηρα. Τίποτα δεν ειπώθηκε για το αν και κατά πόσο το χρέος ήταν επαχθές, ένα σημαντικό ερώτημα, επειδή τα δάνεια άρχισαν να ρέουν κάτω από τις στρατιωτικές κυβερνήσεις από το 1974 και μετά.
Τα δάνεια χρησίμευαν μόνο για την αποπληρωμή του χρέους και, όπως στην Ευρώπη σήμερα, οι απλοί άνθρωποι του Νίγηρα είχαν να πληρώσουν το τίμημα για τον επαχθή δανεισμό, εν μέσω λιτότητας και μιας σειράς οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Παίρνουμε μια ένδειξη του αντίκτυπου των πολιτικών αυτών αν ρίξουμε μια ματιά στην γεωργία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον Νίγηρα ζουν από τη γη. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έθεσαν ως προτεραιότητα τις εξαγωγές, ώστε να υπάρχει συνάλλαγμα για να αποπληρωθεί το χρέος. Αυτό συνήθως τίθεται σε ισχύ με το άνοιγμα του τομέα των τροφίμων στην αστάθεια των διεθνών αγορών. Επιδοτούμενα εισαγόμενα τρόφιμα πλημμυρίζουν τον Νίγηρα, καταστρέφοντας τον απροστάτευτο γεωργικό τομέα.
Σε συνδυασμό με λιτότητα, οι πολιτικές αυτές είχαν καταστροφικές συνέπειες. Όταν οι τιμές των τροφίμων είναι χαμηλά, ο πραγματικός αντίκτυπος μπορεί να συγκαλυφθεί. Αλλά όταν οι τιμές αυξάνονται, οι άνθρωποι συνειδητοποιούν πολύ γρήγορα πόσο ευάλωτη είναι η αυτοκατανάλωση. Ο Djibo Bagna, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου του Νίγηρα, πιστεύει ότι η διαρθρωτική προσαρμογή κατέστρεψε την γεωργία του Νίγηρα: «Φυσικά, όταν ο τομέας αυτός περιλαμβάνει το 85% του πληθυσμού, αυτό έχει συνέπειες: μείωση της παραγωγής, αγροτική έξοδο, αύξηση των παραγκουπόλεων».
Φυσικά, το πρόγραμμα λιτότητας και απελευθέρωσης δεν μείωσε τα επίπεδα του χρέους  —περισσότερο από όσο το μείωσε στην Ελλάδα. Το χρέος του Νίγηρα συνέχισε να αυξάνεται από  960 εκατ. $, όταν ξεκίνησε τη διαρθρωτική προσαρμογή το 1974, στα  1,8 δισ. $ το 1990, και στη συνέχεια, μετά από μικρή πτώση, σε ένα ρεκόρ των 2,1 δισ. $ το 2003. Περισσότερο χρέος σημαίνει περισσότερο έλεγχο από το ΔΝΤ, πράγμα που σημαίνει περισσότερη λιτότητα και περισσότερες μεταρρυθμίσεις.
Μετά από πολλά χρόνια, η παραγραφή μέρους του χρέους του Νίγηρα, φάνηκε αναπόφευκτη ακόμη και για το ΔΝΤ. Η ελάφρυνση του χρέους επέτρεψε στον Νίγηρα τη βελτίωση της εκπαίδευσης και την αύξηση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό. Όμως η αντίδραση ήταν αλυσσιδωτή: επιβλήθηκε 19% φόρος στα βασικά τρόφιμα και και η ταχεία αύξηση των τιμών των τροφίμων τα έκανε ακόμη πιο απρόσιτα στους απλούς ανθρώπους. Η πώληση του αποθέματος σπόρων έκτακτης ανάγκης, μια πολιτική που είχε ήδη προκαλέσει λιμό στο Μαλάουι το 2002, έκανε ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στον ήδη ευπαθή πληθυσμό.
Οι πολιτικές αυτές τροφοδότησαν τον λιμό του 2005, αφού η κρίση δεν προκλήθηκε κυρίως από φυσικές καταστροφές  —τα τρόφιμα ήταν διαθέσιμα, αλλά πανάκριβα—   αλλά από μια σειρά φοβερών πολιτικών αποφάσεων. Ακόμη και κατά τη διάρκεια του λιμού το οικονομικό δόγμα δεν εγκατελείφθηκε. Το ΔΝΤ είπε στην κυβέρνηση του Νίγηρα να μην διανέμει δωρεάν τρόφιμα σε όσους είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Η λεγόμενη σήμερα «σκληρή αγάπη» προς την Ελλάδα δεν είναι κάτι καινούργιο.
Η Lagarde λέει: «Είναι μερικές φορές δύσκολο να πούμε σε κυβερνήσεις χαμηλού εισοδήματος  … να ενισχύσουν τον προϋπολογισμό και να μειώσουν το έλλειμμα». Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο απ΄ό,τι φαίνεται, παρά την επίδραση που έχει στη φτώχεια και την ανισότητα πάλι και πάλι.
Το απελπιστικό αποτέλεσμα των πολιτικών του ΔΝΤ στον Νίγηρα δεν έχει επιτύχει ακόμη τον υποτιθέμενο στόχο-ναυαρχίδα του ΔΝΤ: τον έλεγχο του χρέους. Σε μια επετειακή έκθεση που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα, βρήκαμε ότι 10 χρόνια μετά την ακύρωση μέρους του χρέους, οι πληρωμές του χρέους του Νίγηρα, ως ποσοστό των εσόδων του Δημοσίου αναμένεται να είναι στο ίδιο επίπεδο όπως ήταν και πριν από την ακύρωση. Οι προσπάθειες του ΔΝΤ να «αναδιαρθρώσει» τον Νίγηρα έχουν αποτύχει ακόμη και με αυτούς τους δικούς του όρους.
Το να προσποιοίται το ΔΝΤ ότι λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο φιλικότερα προς τον Νίγηρα από ό, τι κάνει στην Ελλάδα δεν αντέχει σε κανέναν έλεγχο. Οι πολιτικές του ΔΝΤ δεν μπορούν να βοηθήσουν χώρες που βρίσκονται σε κρίση. Της Ελλάδας πρέπει αυτό να της γίνει μάθημα  —στην πραγματικότητα έχει πολύ λίγα να κερδίσει από την «συμπάθεια» της Λαγκάρντ.

Further Reading
- Niger and the IMF
- Malnutrition Is Ravaging Niger’s Children
- Country profile Niger(BBC)
- Niger (The CIA World Factbook)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

The Guardian Vs Lagarde-UPDATE

-

This slideshow requires JavaScript.

Eurozone crisis: Ms Lagarde’s morality tale

και

Christine Lagarde’s Greek comments provoke fury

- Η Λαγκάρντ μας αηδιάζει! Έχει αναμφίβολα δίκιο όταν λέει ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα φορολόγησης… Ωστόσο η διευθύντρια του ΔΝΤ όπως και οι όμοιοί της νεοφιλελεύθεροι είναι φλογεροί υπέρμαχοι της υποβάθμισης του δημόσιου τομέα και των κοινωνικών υπηρεσιών. (Sarkofrance).

-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Προς μία συντεταγμένη διάλυση της ευρωζώνης;

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Η οικονομική κατάσταση στη ζώνη του ευρώ συνεχίζει να επιδεινώνεται ραγδαία.
Στην Ελλάδα, με τη διπλή ανακοίνωση της αναστολής των διαπραγματεύσεων με το ΔΝΤ και της αναστολής δανεισμού της ΕΚΤ προς τις ελληνικές τράπεζες, ο τραπεζικός πανικός (bank run) μετριοπαθής προς το παρόν, μπορεί ανά πάσα στιγμή και να αυξηθεί ανεξέλεγκτα. Ας θυμηθούμε ότι στη Ρωσία, το 1998, έγινε τέτοιος πανικός που σήμανε το τέλος του οικονομικού συστήματος Γέλτσιν. Μέσα σε πέντε ημέρες, οι τράπεζες υπέστησαν τέτοια αιμορραγία, ώστε η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση και να αφήσει το ρούβλι σε ελεύθερη διακύμανση, η οποία τελικά το οδήγησε υποτίμηση 50%. Αν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα καταρρεύσει μέσα στις επόμενες μέρες, δεν θα υπάρχουν επιχειρήματα, άλλα από πολιτικάντικα, ώστε να απορριφθεί η χρεωκοπία και η έξοδος  —τελικά—  από το ευρώ.
Στην Ισπανία, η δημοπρασία, της 17 Μαΐου, για το ποσό των 2.540.000.000 € έγινε με πολύ κακούς όρους. Το επιτόκιο του τετραετούς πήγε πάνω από 5% και του δεκαετούς έφθασε το 6,3%. Η ταχεία σύγκλιση των βραχυπρόθεσμων με τα μακροπρόθεσμα επιτόκια είναι ένα αλάνθαστο σύμπτωμα μιας κρίσης ρευστότητας. Η Ισπανία είναι τώρα στην ίδια κατάσταση που ήταν και στις αρχές του Νοεμβρίου του 2011.
Η υποβάθμιση 16 ισπανικών τραπεζών από τον οίκο Moody’s φαίνεται λογική αν σκεφτεί κανείς ότι το ποσοστό των ανεξόφλητων δανείων ανέρχεται σήμερα στο 8,1% του συνόλου των οφειλών. Και το ποσοστό αυτό δεν είναι παρ’α ο μέσος όρος. Σε ορισμένες τράπεζες, φτάνει άνω του 10%. Η χώρα βρίσκεται στριμβγμένη μεταξύ μιας ύφεσης, η οποία προκαλεί ανεργία σε ιστορικά υψηλά και σε τεράστια τραπεζική κρίση, η οποία προέρχεται από την αδυναμία πληρωμής νοικοκυριών. Αυτό είχε ανακοινωθεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο (2011).
Η λύση είναι να αναλάβει το κράτος το ιδιωτικό χρέος, το οποίο ανέρχεται σε 170 έως 250 δισ. €. Υπό απειλή ενός τραπεζικού πανικού  —που μπορεί να εκδηλωθεί από την μιά στιγμή στην άλλη—  η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να χρονοτριβεί και θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε ταχεία επιδείνωση της κρίσης στην Ιταλία (όπου το επιτόκιο του 10-ετούς έφτασε το 5,8%), στην Πορτογαλία (που παίρνει ήδη φιάλες αίμα από τον EFSF), αλλά και στη Γαλλία, όπου η διαφορά επιτοκίου με τη Γερμανία (spread) έφτασε τις τελευταίες ημέρες το 1,4% (142 μονάδες βάσης).

Ένας άνδρας σπρώχνει ένα καρότσι στο κέντρο της Αθήνας (φωτό: Agence France Presse)

Ο μηχανισμός της κρίσης του ευρώ έχει ξαναπάρει μπρος, στην πραγματικότητα από τα τέλη Μαρτίου 2012. Αυτή η κρίση επιταχύνεται και γενικεύεται με την συνέργεια του ελληνικού και του ισπανικού προβλήματος. Εάν εκδηλωθεί τραπεζικός πανικός στην Ισπανία, ή αν ο ίδιος μηχανισμός επιταχυνθεί στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε μια ενδεχόμενη επικείμενη κατάρρευση της ζώνης του ευρώ. Ελλείψει διαρθρωτικών απαντήσεων, ανέφικτων αυτή την στιγμή  —τόσο για λόγους πολιτικούς όσο και θεσμικούς—  μία συντεταγμένη διάλυση της ζώνης του ευρώ εμφανίζεται ως η μόνη λύση που μπορούσε να διασφαλίσει το μέλλον και να επιτρέψει την επιβίωση των νομισματικών ισοτιμιών.

Πηγή

Δείτε: Greece: Out of cash, out of hope (The Independent)-(σ.σ.)γι’αυτό, να μην είστε και τόσο σίγουροι…

-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

Θερίζει η νεοφιλελεύθερη «χημειοθεραπεία» στην Ισπανία

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από την κυβέρνηση Rajoy ματώνουν τον πληθυσμό χωρίς να μειώνουν το έλλειμμα.

«Οι Σοσιαλιστές θα κριθούν για την ανεργία». Με αυτό το σύνθημα πορεύτηκε ο Mariano Rajoy, ηγέτης του δεξιού Λαϊκού Κόμματος (PP) στις βουλευτικές εκλογές το περασμένο φθινόπωρο. Εκλογές στις οποίες οι Συντηρητικοί έβαλαν στο στόχαστρο το ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PSOE που ήταν στην εξουσία μέχρι το Δεκέμβριο 2011). Φτάνοντας αμέσως μετά στο Παλάτι Moncloa (το ισπανικό Μαξίμου), έδρα της κυβέρνησης, με συντριπτική πλειοψηφία (186 έδρες, έναντι 111 για το PSOE), ο Rajoy ξεκίνησε να υλοποιεί ένα μέρος του προγράμματος βάσει του οποίου εξελέγη: δραστικό πρόγραμμα λιτότητας με μείωση των κρατικών ενισχύσεων, απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, οικονομική στήριξη στις τράπεζες, αύξηση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου, υποτέλεια στις προσταγές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μεγάλες περικοπές στους προϋπολογισμούς για την υγεία, την εκπαίδευση και περικοπές στους προϋπολογισμούς των περιφεριών, οι περισσότερες των οποίων βρίσκονται με χρόνια ελλείμματα …
Κανένα αποτέλεσμα … Η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και οι διευκολύνσεις που παρέχονται στις επιχειρήσεις για να ξεκάνουν τους υπαλλήλους τους, βύθισαν την χώρα σε ένα φαύλο κύκλο  κοινωνικών προγραμμάτων. Σήμερα, το ένα τέταρτο σχεδόν του εργατικού δυναμικού είναι άνεργοι και επομένως, είναι υποχρεωμένοι να καταφύγουν στην «Chapu», την μαύρη εργασία. Οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις δίνουν συνολικά 500.000 επιπλέον ανέργους μέχρι το τέλος του έτους, φέρνοντας σε 5,7 εκατομμύρια ή 6 εκατομμύρια, τον αριθμός των Ισπανών που ψάχνουν για δουλειά. Με δείκτη ανεργίας στους νέους 48%, είναι αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από την κατάσταση.
Προειδοποίηση. «Η χημειοθεραπεία μπορεί στην αρχή της θεραπείας του καρκίνου να κάνει κακό. Αλλά μεσοπρόθεσμα θεραπεύει», διαβεβαίωνε ο Mariano Rajoy στο τέλος του 2011, χρησιμοποιώντας μια αλληγορία που συνηθίζει. Αλλά πολλοί Ισπανοί της μεσαίας τάξης  —οι οποίοι υπέστησαν μετωπικά το κύριο βάρος της κρίσης που σχετίζεταιι κυρίως με την έκρηξη της φούσκας της αγοράς κατοικίας το 2008 και οι οποίοι είχαν στραφεί προς το PP—  έχουν πλέον την αίσθηση ότι η θεραπεία θα να τους σκοτώσει. “Βουλιάζουμε, όπως η Ελλάδα ή η Πορτογαλία», δήλωσε ο Αντόνιο, ένας έμπορος από την Σεβίλλη (Ανδαλουσία), ο οποίος ψήφισε πριν από λίγους μήνες υπέρ του Συντηρητικού Κόμματος.
Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των Ισπανών δηλώνουν ότι είναι έτοιμοι να ξαναδώσουν τα ηνία της χώρας τους στο Λαϊκό Κόμμα σε περίπτωση εκλογών, πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να αλλάξουν προτίμηση. Η πρώτη προειδοποιητική βολή προς την ισπανική δεξιά εξαπολύθηκε τον Φεβρουάριο του 2012, με μαζικές διαδηλώσεις που συγκέντρωσαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης ή της Βαλένθια κατά της μεταρρύθμισης της αγοράς εργασίας.
Η δεύτερη προειδοποίηση, ένα μήνα αργότερα, επέτρεψε  στους σοσιαλιστές της Ανδαλουσίας να διατηρηθούν, παρά κάθε προσδοκία, επικεφαλής στην επαρχία αυτή του νότου σε συμμαχία με την Ενωμένη Αριστερά (IU, ριζοσπαστική αριστερά). Προς μεγάλη απογοήτευση των Populares που είχαν βάλει στο «τσεπάκι», εκτός από το Κοινοβούλιο, και την Γερουσία, 11 από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) και τα τρία τέταρτα των δήμων.
Στο κόκκινο. Η Ισπανία μπήκε και επίσημα σε ύφεση το πρώτο τρίμηνο του 2012 μετά από έξι μήνες στο κόκκινο,  εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να εκπληρώσει την ευρωπαϊκή συμφωνία της, για την απορρόφηση του αβυσσαλέου δημόσιου ελλείμματός της. Οι Βρυξέλλες θέλουν να αναγκάσουν την Μαδρίτη να μειώσει το έλλειμμα 8,5% (που είχε στο τέλος του 2011) σε 5,3% μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 και όχι στο 5,8% που θέλει η κυβέρνηση Rajoy, κάτι ανέφικτο. Στα τέλη Απριλίου 2012, ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poors υποβάθμισε την κατάταξη της Ισπανίας κατά δύο μονάδες.
Σε μια κοινωνία των πολιτών που απλά επιβιώνει, το καλύτερο χαρτί του Λαϊκού Κόμματος (PP) δείχνει πολύ χειρότερο από την καταστροφική διαχείριση των τελευταίων χρόνων του Σοσιαλιστή Χοσέ Λουίς Θαπατέρο.

Πηγή (Libération)

Δείτε και αυτό
και
- All the politicians in Greece (even the mainstream ones) have said they want to renegotiate the bailout agreement (Business Insider)
- After two years of self-defeating austerity measures, a Greek default looks more likely than ever(Counterfire)
- Greek Crisis Poses Hard Choices for Western Leaders (NYTimes)

-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

-

η Ευρώπη των «Mario» τσακίζει τα εργασιακά δικαιώματα

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Σε όλη την Ευρώπη, έχει επιβληθεί η οικονομία της οδύνης . Με την πρόφαση της καταπολέμησης της κρίσης και της ύφεσης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν βαλθεί να τσακίσουν την εργατική νομοθεσία.
Κάτω οι «Mario» και ο κανονισμός II του Mario Monti !

Ο Mario Monti και ο Mario Draghi στις Βρυξέλλες, στις 13 Μαρτίου 2012 (φωτό: SIERAKOWSKI/ISOPIX/SIPA)

Δεν είναι μόνο η τρόικα (Ε.Ε., Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και το κυβερνητικό δίδυμο (Μερκοζί), οι οποίοι υποδουλώνουν την Ευρώπη με σκληρή λιτότητα και ύφεση, τσακίζοντας το εργασιακό δίκαιο, υπάρχουν επίσης και οι «Mario». Ο Mario Draghi και ο Mario Monti, αλλά και ο Mariano Rajoy … Ο Mario Draghi χρίστηκε επικεφαλής της Ε.Κ.Τ. από τους 17 αρχηγούς κρατών της Ε.Ε. και κυβερνήτης του ευρώ την 1η Νοεμβρίου 2011. Ο Mario Monti έχει τοποθετηθεί, χωρίς να εκλεγεί από κανέναν, επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης στις 13 Νοεμβρίου 2011. Αυτοί οι δύο, που διορίστηκαν επικεφαλής της Ευρώπης, είναι από τα μεγαλοστελέχη  της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου, της Goldman Sachs.

Ο Σαρκοζί (σ.σ. δείτε το βιογραφικό του, σε περίπτωση που δεν το μεταφράσω) είχε ξαναρχίσει τους εκβιασμούς, ακολουθώντας και πάλι βήμα-βήμα τους «Mario» και τις δικές τους μεθόδους εκβιασμού: «Το 1981 χρειάστηκαν δύο χρόνια για να πάνε όλα στραβά, με τον Hollande θα χρειαστούν μόνο δύο μέρες…». Επικαλείται  —εναντίον του Hollande—  την απειλή των αγορών για την άνοδο τών επιτοκίων δανεισμού της Γαλλίας, ενώ ο ίδιος τάσσεται υπέρ της λιτότητας και της διάλυσης των εργασιακών δικαιωμάτων για να ικανοποιήσει τους κερδοσκόπους. Πρόκειται για έναν αδίστακτο μηχανισμό, για να σας κάνει να υποταχθείτε, να σας πάρει τα δικαιώματά σας, να σας κατεβάσει τους μισθούς σας  … ο Σαρκοζί δεν μάχεται την κρίση, ΕΙΝΑΙ ο άνθρωπος της κρίσης, είναι η κρίση ΤΟΥ, το χρέος ΤΟΥ, το οποίο προσπάθησε να χρησιμοποιήσει για να επανεκλεγεί. Υπήρξε και ο ίδιος ένας Mario, ή μάλλον μια μαριονέτα των τραπεζών.

…………………

Κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στην Ελλάδα

Οι « Mario » επέβαλαν, παραβιάζοντας ξεκάθαρα την ευρωπαϊκή νομοθεσία, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στην Ελλάδα. Οι νεοφιλελεύθεροι φονταμενταλιστές που κυριαρχούν στην Ευρώπη σήμερα στρατεύτηκαν σε μια τιτάνια μάχη ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα. Οι θέσεις τους είναι γνωστές : χρειάζεται «λιτότητα» για να αντιμετωπιστεί το «χρέος», για το οποίο οι ιδιωτικές τράπεζες απαιτούν από τα κράτη, τις δημοκρατίες, τις κυβερνήσεις αποπληρωμή με τοκογλυφικά επιτόκια. Σύμφωνα με αυτούς, τα εργασιακά δικαιώματα εμποδίζουν την μείωση του εργατικού κόστους αλλά και την παραγωγικότητα που απαιτούν από τους μισθωτούς.

………………..

Η επίθεση κατά της εργατικής νομοθεσίας αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης Monti

Η Elsa Fornero, υπουργός Κοινωνικής Πολιτικής (αυτή που κλαίει στην τηλεόραση όταν παρουσιάζει τα αιμοσταγή μέτρα κατά του λαού της) διαπίστωσε την τεράστια ανισότητα στη ιταλική χερσόνησο ανάμεσα στους επισφαλώς εργαζόμενους και σε αυτούς με συμβάσεις αορίστου χρόνου … Έτσι, ευθυγράμμισε προς τα κάτω όλες τις συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι συμβάσεις αορίστου χρόνου είναι (υποτίθεται) ένας άκαμπτος μηχανισμός, που θα μπορούσε να αποτρέψει τους εργοδότες από νέες προσλήψεις. Περιορίζει κατά συνέπεια τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, και τις έκανε πιο ακριβές για τους εργοδότες σε σχέση με τις επισφαλείς. Επιπλέον, οι συμβάσεις αυτές θα μετατραπούν αυτόματα σε «αορίστου» μετά από τρία χρόνια.

………………..

η συνέχεια εδώ

-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.