η τέχνη στον υπόνομο

© Μετάφραση, μοντάζ, φωτισμοί, σκηνικά και κοστούμια: L’Enfant de la Haute Mer

Οι Ιάπωνες κάνουν τέχνη με τα καλύμματα φρεατίων: εδώ θα δείτε μια επιλογή από περίτεχνα, καλλιτεχνικά ή και κάπως παράξενα μαντεμένια καπάκια.

This slideshow requires JavaScript.

Κι ενώ μπορεί να υψώνουμε τα χέρια προς τον ουρανό ψάχνοντας κανένα αστέρι (λέμε τώρα), συχνά ξεχνάμε να προσέξουμε όσα βρίσκονται κάτω από τα πόδια μας και τα πατάμε. Οι Ιάπωνες δίνουν ιδιαίτερη προσοχή ακόμη και στο παραμικρό στοιχείο αστικού σχεδιασμού και το ταπεινό φρεάτιο δεν αποτελεί εξαίρεση. Για δείτε τι πατάτε…. Στην πόλη Kamakura π.χ., ακόμη και το τελευταίο λειτουργικό αντικείμενο, όπως ένα καπάκι φρεατίου, απαιτεί να έχει καλλιτεχνική αξία.

παγόδα και μπουμπούκια στο Nankou

Στην Ιαπωνία, η τέχνη της κάλυψης του στομίου του φρεατίου, έχει φτάσει σε σημείο εθνικής εμμονής, με πολυάριθμα δημοτικά διαμερίσματα να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιο θα κάνει τα ωραιότερα καπάκια. Παγόδα και μπουμπούκια στο Nankou, της Οσάκα αιχμαλωτίζουν την ηρεμία ενός κήπου ναού.

κάλυμμα με καλαμάρια στο νησί Hokaido

Το νησί Hokaido διάσημο για τα καλαμάρια του, επέλεξε το μαλάκιο ως ιδεώδες έμβλημα για τα μαντεμένια καπάκια: κάτω από τα καπάκια διασταυρώνονται αγωγοί, κατεβαίνουν εργάτες για να συντηρήσουν τα δίκτυα: από τα όμβρια, το γκάζι, τα τηλεφωνικά δίκτυα ή την αποχέτευση. Στην Ευρώπη, τα καπάκια αυτά είναι συνήθως από μπετόν, στην Ιαπωνία όμως το μέταλλο προσφέρεται για την πιο λεπτεπίλεπτη τέχνη. Τα χρώματα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά, στους Ιάπωνες όμως αρέσουν τα ζωντανά χρώματα.

ανθρωπάκια στην Ichinomiya

Οι κάτοικοι της Ichinomiya έχουν στα καπάκια μικρά ανθρωπάκια που τους φτιάχνουν την ημέρα τους. Μπορεί να είναι αρκετό για να ανεβάσει έστω και λίγο, ανθρώπους που περπατούν με το κεφάλι σκυφτό και τους ώμους γερμένους. Αν ανοίξεις το καπάκι θα βρεις ένα μάτσο πολυπροπυλένιο ή μεταλλικά σκαλοπατάκια στις παρειές του ανοίγματος που διευκολύνουν την κάθοδο. Τα καπάκια είναι κυρίως αστικό φαινόμενο, αφού στις αγροτικές περιοχές τα καλώδια του ηλεκτρικού και του τηλεφώνου είναι συνήθως εναέρια.

λιβελούλες στο Marunouchi

Στην περιοχή Marunouchi του Tokyo, χρησιμοποιούν θέματα από την φύση και τις εποχές του χρόνου: λιβελούλες για το φθινόπωρο, ανθισμένες κερασιές για το καλοκαίρι. Η λιβελούλα ειδικά, αντιπροσωπεύει για τους Ιάπωνες τη δύναμη και το κουράγιο, την νίκη και την ευτυχία. Ο μύθος θέλει να τσίμπησε τον αυτοκράτορα μια αλογόμυγα. Τότε παρουσιάστηκε μια λιβελούλα, σκότωσε και έφαγε την αλογόμυγα. Προς τιμήν της, ο αυτοκράτορας ονόμασε την χώρα του “Akitsushima”, που θα πει «το νησί της λιβελούλας».

Οι Ιάπωνες είναι φανατικοί της μοντέρνας τέχνης και αυτό αντανακλάται στο σχεδιασμό των καλυμμάτων φρεατίων τους. Πρόκειται βέβαια για αφαιρετική τέχνη, στην πραγματικότητα όμως είναι ένας φόρος τιμής στον κυβισμό.

δέντρα και λουλούδια στη συνοικία Sakura-machi της πόλης Nishio

Οι κάτοικοι της Sakura-machi στην πόλη Nishio, έχουν θαυμάσια καλύμματα φρεατίων ακαθάρτων στολισμένα με δέντρα, ελπίζοντας ότι τα λύματα που ρέουν από κάτω θα ανακυκλωθούν και θα δώσουν και πάλι ζωή στην χλωρίδα.

κάλυμμα φρεατίου στη Fujisawa

Και γιατί όχι; Και διακοσμημένα και χρήσιμα – “DECUS et tutamen”; Κάτω από αυτά τα καπάκια βρίσκονται πυροσβεστικοί κρουνοί, και αυτό που απεικονίζεται είναι οι πυροσβέστες της Fujisawa να αντλούν νερό για να σβήσουν τις πυρκαγιές. Το στυλ του καρτούν θυμίζει μάλλον τέχνη manga.

Samurai στην πόλη Tochigi

Ίσως είναι λίγο κλισέ, αλλά μια επίσκεψη στην Ιαπωνία δεν θα ήταν πλήρης χωρίς μια αναφορά στα καλύμματα φρεατίων στολισμένα με Samurai. Στην πόλη Tochigi τα καλύμματα φρεατίων δείχνουν έναν πολεμιστή έτοιμο να ρίξει το βέλος του  —ενδεχομένως λειτουργεί ως προειδοποίηση για όποιον δεν έχει άδεια να ανοίξει το καπάκι: μπορεί, να συναντήσει κατεβαίνοντας το μοιραίο.

Τώρα τι αντιπροσωπεύουν όλα αυτά; Τα σχήματα είναι πολύ όμορφα και κάνουν τα φρεάτια να τραβούν τα βλέμματα.

παραδοσιακή τέχνη στην Kamakura

Η Kamakura επιλέγει μια πιο παραδοσιακή καλλιτεχνική διαδρομή για τα καλύμματα φρεατίων της και το αποτέλεσμα είναι πιο γραφικό, αλλά και πολύ ενδιαφέρον. Το ρολόι του σταθμού, που περιβάλλεται από λουλούδια είναι ίσως πιο γραφικό από το πραγματικό.

Okazaki : παραδοσιακή αρχιτεκτονική, πυροτεχνήματα και λουλούδια,

Η εικόνα από το Okazaki δείχνει παραδοσιακή αρχιτεκτονική, πυροτεχνήματα και λουλούδια, τα τρία πράγματα έχουν μεγάλη σημασία για τους Ιάπωνες. Η τέχνη του καλύμματος των φρεατίων μπορεί να θεωρηθεί «χαμηλή», από μερικούς, ωστόσο παραμένει ένας καινοτόμος τρόπος για να λαμπρύνει τις αστικές περιοχές και να φτιάξει το κέφι στους πολίτες, με ένα διακριτικό και (τυπικά Ιαπωνικό) ταπεινό τρόπο.

Πηγή: 2,741 σκεπάσματα φρεατίων

-

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ανώνυμα σχόλια ή σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, δεν εγκρίνονται και δεν απαντώνται.

17 Responses to η τέχνη στον υπόνομο

  1. Ο/Η renata λέει:

    Μερακλήδες!!

  2. Κάτσε, ρε και πώς τα βγάζουν με βιομηχανική παραγωγή; Είναι αδύνατον εκτός αν κάνουν χιλιάδες ίδια (που απλά δεν τα τοποθετούν δίπλα δίπλα), αλλά και πάλι το κόστος στο σχεδιασμό (και καλλιτεχνικό με τόσες λεπτομέρειες) της πρέσας είναι τεράστιο. Είσαι βέβαιος;

  3. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    renataκι,

    Ναι!!!
    (Japon, mon amour!!)

  4. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    δείμο του πολίτη.

    πρώτα-πρώτα, δεν λέμε “ρε” σε μία κυρία!


    -

  5. πρώτα πρώτα, αδιάβαστος, πιάστηκα (σε νόμιζα άνδρα. πώς μου καρφώθηκε είναι άλλο θέμα, αδιάβαστος…).

    Οι δε φωτογραφίες (και καλά έκανες και τις εξέθεσες) με εντυπωσίασαν. Είναι εξαιρετικά χρονοβόρο και πανάκριβο να φτιάχνονται τόσα πολλά καλούπια και μάλιστα μιλάμε για χάλυβα και χυτοσίδηρο και άρα ειδικές πρέσες. Μπράβο τους…

  6. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    δείμο του πολίτη,

    είναι αυτό το κόλλημα που έχετε οι άνδρες (και δεν μπορώ να θυμηθώ πώς λέγεται) να νομίζετε πως αξιόλογα ποστ γράφουν μόνο οι άντρες!

    Don’t worry, την έπαθε και ο Ροΐδης με το πρώτο-πρώτο μου ποστ!

  7. Ναι, δεν ξέρω πώς μου καρφώθηκε. Φταίει το όνομα τι να σου πω, καλή μου. Την έχω πατήσει και με άλλους (μία γυναίκα κι έναν άνδρα).

  8. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    δείμο του πολίτη,

    ίσως δεν είναι σημαντικό-

    ωστόσο κι από το όνομα του blog προκύπτει το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο, που στην περίπτωσή μας ταυτίζονται.

  9. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Απλά έβαλα το Like this για να μη σας διακόψω.
    Γιάννης

  10. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    Γιάννη,

    ευγενής όπως πάντα,
    όλα τα χρόνια που σε ξέρω!
    (εμείς όμως είχαμε τελειώσει πριν τις 18Η30)

  11. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Πως γίνεται βρέ ανφάντα μου και στα μπλογκ που μπαίνω συμβαίνει να έχω δουλέψει πέντε-δέκα χρόνια με τους δημιουργούς τους. Όπως βλέπεις εφαρμόζω ευγενές, διγενές και δικατάληκτο σύστημα κλητικής προσφώνησης (“βρε ανφάντα μου” για το θηλυκό και “ρε ανφάντ” -του Δείμου- για το αρσενικό).
    Γιάννης

  12. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    Γιάννη μου,

    πώς να ξέρω;

    Μάλλον είσαι άριστος ιχνευτής (λαγωνικό) και τους μυρίζεσαι.
    Όμως εγώ από παλιά, μόνο εσένα ξέρω.
    Όλοι οι άλλοι είναι καινούριοι.
    (ξαναρωτάω: είδες την απάντησή μου περί “cityness”;)

  13. Ο/Η katabran λέει:

    το japonάκι που φορείς εγώ στο χω ραμμένο, με πίκρες και με βάσσανα στο χω φοδραρισμένο…
    καλησπέρα enfant!

  14. Ο/Η tamistas λέει:

    Ρε τα Γιαπωνεζάκια…

  15. Ο/Η L'Enfant de la Haute Mer λέει:

    Καλωσόρισες tamistas με την ωραία background φωτογραφία!

  16. Ο/Η tamistas λέει:

    Καλώς σας βρήκα.

Μήπως θέλετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών;

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 54 other followers