(μεγαλώστε)
Την Παρασκευή 11 Ιουνίου, χτες, άρχισε στη Νότια Αφρική το 19ο Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, που οργανώνεται υπό την αιγίδα της FIFA. Προβλέπονται συνολικά, τριάντα δισεκατομμύρια σχεδόν τηλεθεατές, περίπου 73.000 ώρες αναμετάδοσης σε 214 χώρες, 64 παιχνίδια, το Mundial αποτελεί την νούμερο ένα επικαιρότητα του πλανήτη. Είναι επίσης ένα πραγματικό οικονομικό «μάννα» για τη FIFA. Ανάμεσα σε δικαιώματα αναμετάδοσης, διαφημιστικές συμβάσεις, πώληση εισιτηρίων και συνεργασίες με επιχειρήσεις όπως η Coca-Cola ή η McDonald’s, ελπίζει να μαζέψει τρία σχεδόν δισεκατομμύρια ευρώ συνολικής είσπραξης, ένα μέρος των οποίων προορίζεται για τους παίκτες, υπό μορφή πριμ με πολλά μηδενικά, και τις ομάδες, των οποίων οι πιο σημαντικές, όπως η Real Μαδρίτης, Barcelona ή Chelsea, θα «τα πάρουν χοντρά». Η FIFA, με πρόεδρο τον Ελβετό Joseph Blatter –ο ετήσιος μισθός του οποίου, μυστικός, εκτιμάται στα σχεδόν 4 εκατομμύρια δολάρια– παρουσιάζει μια ακτινοβόλο οικονομική ευρωστία : τα κέρδη της ανήλθαν το 2009 στα 147 εκατομμύρια ευρώ, τα ίδια κεφάλαιά της φτάνουν στα 795 εκατομμύρια ευρώ.
Τα τηλεοπτικά δίκτυα θα επωφεληθούν επίσης αυτής της χυμώδους αγοράς. Η TF1, που πλήρωσε 120 εκατομμύρια ευρώ για να αναμεταδώσει τα διάφορα παιχνίδια, θα μεταδώσει για τον τελικό ένα διαφημιστικό σποτάκι τριάντα δευτερολέπτων του οποίου η τιμή ανέρχεται στα 300.000 ευρώ (μικτά), τιμή που όμως θα διαιρεθεί δια δύο, εάν η ομάδα της Γαλλίας δεν φθάσει στον τελικό. Με την πρόσφατη απελευθέρωση των αθλητικών στοιχημάτων online, οι διαφημιζόμενοι και οι σπόνσορες θα είναι πολύ περισσότεροι από το 2006, κάτι που θα επιτρέψει στα γαλλικά κανάλια να αποσβέσουν κατά ένα μεγάλο μέρος τις επενδύσεις τους.
Για πρώτη φορά στην ιστορίας της, η διοργάνωση πάει στην αφρικανική ήπειρο, όπως είχε ευχηθεί ο προκατόχος του K. Blatter, ο Joao Havelange. Στη διαθήκη του, που δημοσιοποιήθηκε το 1998, ο Havelange αναφέρθηκε στην επιλογή του για τη Νότια Αφρική, της οποίας υμνούσε τα «ατού»: : «Το απαρτχάιντ έχει καταργηθεί, και η Νότια Αφρική μπορεί να οργανώσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Χάρη στο χρυσό και στο διαμάντι, η χώρα αυτή έχει ένα από τα πιο σημαντικά χρηματιστήρια στον κόσμο, ένα τέλειο σύστημα επικοινωνιών,όμορφες και μεγάλες πόλεις, αεροδρόμια, δρόμους και στάδια».
Ο K. Blatter, που του αρέσει να θυμίζει τις προνομιακές σχέσεις του με την Αφρική, «την ήπειρό του», είχε αγωνιστεί για να υποδεχτεί η Πραιτώρια το 18ο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 2006, αλλά τον Ιούλιο του 2000 προκρίθηκε τελικά η Γερμανία, ύστερα από διάφορες σκοτεινές μανούβρες και συμφωνίες που καταγγέλθηκαν τότε από τους Νοτιοαφρικανούς. Αυτή τη φορά, έγινε πραγματικότητα, προς μεγάλη ικανοποίηση του Νοτιοαφρικανού Προέδρου ο Jacob Zuma, ο οποίος βλέπει στη διοργάνωση το πιο μεγάλο γεγονός για τη χώρα από το τέλος του απαρτχάιντ και εννοεί να το χρησιμοποιήσει ως ευκαιρία εθνικής συνοχής, όπως το είχε κάνει και ο Nelson Mandela για το παγκόσμιο κύπελλο του rugby, που οργανώθηκε από τη Νότια Αφρική το 1995.
η συνοικία Κhayelitsha, κοντά στο Cape Town
Η Πραιτώρια πόνταρε στο παγκόσμιο κύπελλο για να αναθερμάνει την οικονομία της χώρας, που πλήττεται σκληρά από την οικονομική κρίση. Ωστόσο ο λογαριασμός κινδυνεύει να έρθει βαρύς και το ξύπνημα θάναι δύσκολο για το Νοτιοαφρικανικό φορολογούμενο. Επ’ευκαιρία, η κυβέρνηση έχει αναλάβει τεράστιες προσπάθειες. Χτίστηκαν ή ανακατασκευάστηκαν γιγάντια στάδια, διευρύνθηκαν ή επεκτάθηκαν αυτοκινητόδρομοι, η χώρα κατασκεύασε νέο αερολιμένα σε Ντέρμπαν, επίσης ένα πολυτελές και γρήγορο τρένο, το Gautrain, που εξυπηρετεί τις καλές συνοικίες του Γιοχάνεσμπουργκ, οι τηλεπικοινωνίες βελτιώθηκαν… Συνολικά, ο δημόσιος τομέας ξόδεψε 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, πολύ περισσότερα από τα 230 εκατομμύρια ευρώ, που η κυβέρνηση υπολόγιζε στην αρχή. Το υπουργείο οικονομικών αναθεώρησε προς τα κάτω τα θετικά αποτελέσματα της διοργάνωσης στην οικονομική αύξηση. Αυτή είχε υπολογιστεί στο 1%, τώρα διαιρέθηκε δια δύο και θα μπορούσε στο τέλος να είναι ακόμη πιο κάτω.
Το συνολικό κόστος των εννέα σταδίων, παραδείγματος χάρη, εκτιμήθηκε στα 120 εκατομμύρια ευρώ: όμως ο τελικός λογαριασμός ανέβηκε στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή δέκα φορές παραπάνω απ’ό,τι αρχικά προβλεπόταν. Βεβαίως, η χώρα υπολογίζει να τσεπώσει ένα κλάσμα από τα έσοδα που θα φέρει από παγκόσμιο κύπελλο, ωστόσο κάποιοι εμπειρογνώμονες προβλέπουν ότι η κυβέρνηση θα κάνει δραστικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες για να αποσβέσει την επένδυση, της οποίας η βραχυπρόθεσμη αποδοτικότητα θα είναι γελοία. Το χρήμα που θα εξοικονομηθεί, ίσο με τα κονδύλια που αντιστοιχούν στην κατασκευή κατοικιών για μια δεκαετία, θα επιτρέψει να στεγαστούν 250.000 άτομα στο Γιοχάνεσμπουργκ, μια πόλη που χτυπιέται από τη φτώχεια και που έχει τη διαρκή πληγή των παραγκουπόλεων και των άστεγων. Η Πραιτώρια προτίμησε να κάνει ογκώδεις απελάσεις σε όλη τη χώρα, όπως στο Κέηπ Τάουν, όπου είκοσι χιλιάδες άτομα εκτοπίστηκαν για «να εξωραϊστεί» η πόλη, όπως υπογραμμίζει έκθεση του ΟΗΕ που παρουσιάστηκε τον τελευταίο Μάρτιος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Οινοπαραγωγική μονάδα κοντά στο Stellenbosch
Για να ανταποκριθεί στις δρακόντειες προϋποθέσεις που επέβαλε η FIFA σε σχέση με την ασφάλεια, σε μια χώρα που μετρά 20.000 δολοφονίες το χρόνο κατά μέσο όρο, η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση δεν εφείσθη μέσων. Σχεδόν 150 εκατομμύρια ευρώ επενδύθηκαν για να εγγυηθεί τη δημόσια τάξη κατά τη διάρκεια της αθλητικής διοργάνωσης. Στρατολογήθηκαν επί τούτου και εκπαιδεύτηκαν πάνω από 40.000 αστυνομικοί –κυρίως από τη γαλλική αστυνομία. Συνολικά, κινητοποιήθηκαν περίπου 200.000 όργανα της τάξης για να αντιμετωπίσουν την εγκληματικότητα καθώς επίσης και το χουλιγκανισμό. Θα έχουν στη διάθεσή τους εξοπλισμό αντι-διαδήλωσης, τουφέκια εφόδου εντελώς τελευταίας τεχνολογίας, ελικόπτερα, θωρακισμένα οχήματα, κάμερες επιτήρησης διασκορπισμένες σε όλη χώρα, ένα σύστημα προστασίας στα σύνορα, ακόμη και υποβρύχια και καταδιωκτικά αεροπλάνα. Χωρίς να ξεχάσουμε και τους 420.000 ιδιωτικούς πράκτορες ασφάλειας παρόντες σε όλη την επικράτεια. Επιπλέον, συστάθηκαν πενήντα περίπου ειδικά δικαστήρια, «υπό την διεύθυνση» περισσότερων από χίλιους δικαστές, δικηγόρους και δικαστικούς υπαλλήλους, ώστε να εκδικάζουν τις υποθέσεις το συντομότερο δυνατόν. Θα λειτουργούν επτά ημέρες στις επτά, από τις 8Η30 το πρωί ως τις 11Η00 το βράδυ.
Το παγκόσμιο κύπελλο, «μια ευκαιρία για τη χώρα μας», επαναλαμβάνει ασταμάτητα η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι ν’αμφιβάλλουμε. Στις 100.000 που θέσεις απασχόλησης που δημιουργήθηκαν στα πέντε τελευταία χρόνια, παραδείγματος χάρη, οι περισσότερες θα εξαφανιστούν. Το έθνος «ουράνιο τόξο» παραμένει ένα από τα πιο άνισα στον κόσμο, με είκοσι εκατομμύρια φτωχούς, σε πληθυσμό 47 εκατομμυρίων κατοίκων (εκ των οποίων 79% Μαύροι, 9% Μιγάδες, 2,5% Ινδοί και 9,5% Λευκοί, οι τελευταίοι νέμονται τον κύριο όγκο του πλούτου, από κοινού με μια νέα τάξη Μαύρων που εμφανίστηκε μετά το απαρτχάιντ), ενώ το μισό του πληθυσμού ζει με λιγότερο από 1,50 ευρώ την ημέρα. Οι Νοτιοαφρικανοί έχουν εναποθέσει μεγάλες ελπίδες στα θετικά αποτελέσματα παγκόσμιου κύπελλου, αλλά «αυτές ελπίδες έμειναν χωρίς συνέχεια», όπως εξηγεί η Ελβετική Εκστρατεία Έργου Εργατικής Αλληλοβοήθειας (OSEO): «φτωχές συνοικίες ισοπεδώθηκαν: οι εργάτες έχτισαν στάδια για μισθούς εξαθλίωσης, οι πλανόδιοι πωλητές κυνηγήθηκαν από τους δρόμους και στερήθηκαν την πηγή του εισοδήματός τους. Εν ολίγοις, η πλειοψηφία του νοτιοαφρικανικού πληθυσμού έμεινε έξω από το παιχνίδι».
οι παραγκουπόλεις ισοπεδώθηκαν και οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε "στρατόπεδα" έξω από τις πόλεις ....
Το παγκόσμιο κύπελλο χρησιμεύει μάλλον ως βιτρίνα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, για τον οποίο ο αθλητισμός γενικά και το ποδόσφαιρο ειδικά αποτελούν ένα εμβληματικό στοιχείο, και πολύ απέχει από το να ευνοήσει την ενότητα της χώρας, όπως θα το ήθελαν οι αξιωματούχοι του ANC, του κυβερνώντος κόμματος. Ο κόσμος της μπάλας δεν έχει πια και πολλή σχέση με το άθλημα που ξεκίνησε στο τέλος του δέκατου ένατου αιώνα στην Αγγλία. Από την αρχή της δεκαετίας του 1990, ιδιαίτερα, με την βοήθεια και της έκρηξης των δικαιωμάτων της αναμετάδοσης αλλά και της απορρύθμισης της αγοράς των μεταγραφών, μπήκε στην εποχή του «ποδοσφαίρου-επιχείρηση», με πάμπλουτες ευρωπαϊκές ομάδες και «star» επαγγελματίες παίκτες, με αστρονομικά εισοδήματα, που αγγίζουν την «πρόκληση». Σε σημείο που πολλοί παθιασμένοι ερασιτέχνες δεν μπορούν να ταυτιστούν πια, όπως λέει ο φιλόσοφος Jean-Claude Michéa. Κατ’αυτόν, «η οικονομία -που ελέγχει εφεξής αυτό το άθλημα- δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να εκπληρώσει και στον τομέα του ποδοσφαίρου αυτό που είναι ο οικουμενικός προορισμός της: να πνίξει “μέσα στα παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού” το σύνολο των πράξεων και των ανθρώπινων σχέσεων, και άρα, να τις ακρωτηριάσει αθεράπευτα στην ίδια την ουσία τους». Τα ιδεώδη της αδελφοσύνης, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της τιμής, στα οποία προσέβλεπαν οι ιδρυτές αυτού του συλλογικού αθλήματος, επιβίωσαν άραγε;
Olivier Pironet
.. όπου σταθμεύουν μόνιμα τα τεθωρακισμένα της αστυνομίας
Πηγή:
Άλλες πηγές :
και άλλες πολλές …
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σχόλια που παραπέμπουν σε πλαστή διαδικτυακή προσωπικότητα, με ψευδές e-mail μιας χρήσεως και πλαστό ψευδώνυμο, στο εξής θα διαγράφονται.
Like this:
Be the first to like this post.
Δημοσιεύθηκε από L’Enfant de la Haute Mer 
