Η πωλήτρια των καρότων, Bamako, Mali, Φεβρουάριος 2009. (φωτο : Mame Diarra Diop)
Περπατώντας : η Dakhla , Μαρόκο, 28 Φεβρουαρίου 2009, της Stéphanie Plasse
Ο μεσημεριανός υπνάκος της μικρής πωλήτριας χυμών, Mali, 2006 του Sébastien Cailleux
Η Lydia, από το Togo, 2009, του φωτογράφου και καλλιτέχνη πλαστικών τεχνών Akpehou Djonda
Πωλήτρια λαχανικών στο Cotonou, Bénin, Νοέμβριος 2007, του Franck Salin
Η Miss Gabon 2009 και οι "δελφίνες" της, Libreville, Gabon, 20 Δεκεμβρίου 2008, του Pierre Eric Mbog Batassi
Λιβερία, καμπάνια κόντρα στους βιασμούς, στη Monrovia, 2007, του Michel Monteaux
Κεντήστρες Maradi, στο Niamey του Νίγηρα, Δεκέμβριος 2007, του Franck Salin
Πωλήτρια στο Adjé-Abidjan, Côte d’Ivoire, Δεκέμβριος, 2007, του Mame Diarra Diop
Γυναίκες Peul, στο βορειότερο άκρο του Cameroun, το "τουριστικό eldorado", 2005, του Sebastien Cailleux
Πόλεμος εικόνων ενάντια στην κλειτοριδεκτομή
Μάχη ενάντια στον γυναικείο γενετικό ακρωτηριασμό: εκδοχή Internet.
Από τις 15 Ιανουαρίου, οι γαλλόφωνοι Δυτικο-Αφρικανοί νέοι μπορούν να συμμετάσχουν σ’έναν διαγωνισμό : «Κλειτοριδεκτομή : παίξτε και κερδίστε», υποβάλλοντας εικόνες και βίντεο, των οποίων το μήνυμα μπορεί να συμβάλει στην υποχώρηση αυτής της παράδοσης, ενάντια στην οποία οργανώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου μια διεθνής ημερίδα.
Η σενεγαλέζικη οργάνωση Enda Tiers Monde, ζητά να υποβληθεί οπτικό υλικό (φωτογραφίες, σχέδια, καρικατούρες) και βίντεο (θέατρο, παντομίμα, κωμωδία, μουσική) στον δικτυακό τόπο : Les jeunes changent l’Afrique.org, το οποίο να καταγγέλλει τον γυναικείο γενετικό ακρωτηριασμό (MGF), ο οποίος αφορά μεταξύ 100 και 140 εκατομμύρια γυναικών, σύμφωνα με τη Unicef.
Η κλειτοριδεκτομή αφορά και τα αγόρια
Ο διαγωνισμός απευθύνεται στους νέους 15-30 ετών σε εννέα χώρες της Δυτικής Αφρικής : Bénin, Burkina-Faso, Côte d’Ivoire, Guinée, Mali, Mauritanie, Niger, Sénégal και Togo. «Στοχεύσαμε τη Δυτική Αφρική, επειδή εκεί βρίσκονται οι κύριες ζώνες κλειτοριδεκτομής. Είναι αλήθεια ότι η κλειτοριδεκτομή εφαρμόζεται και σε αγγλόφωνες χώρες στη Δυτική Αφρική, αλλά το περιορίσαμε στις γαλλόφωνες, λόγω του κόστους της μετάφρασης», λέει η Marie-Hélène Mottin-Sylla, υπεύθυνη της ομάδας ‘Συνέργεια, Κοινωνικό Φύλο και Ανάπτυξη’ της Enda. Ο διαγωνισμός καινοτομεί, επιτρέποντας στους άνδρες να εκ
φέρουν γνώμη για την κλειτοριδεκτομή, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται ως ‘γυναικείο πρόβλημα’. Ένα από τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνει ότι τα αγόρια αισθάνονται ότι τους αφορά η κλειτοριδεκτομή, επειδή η μητέρα τους, η αδελφή ή η φίλη τους πιθανόν την έχει υποστεί. Το πρόβλημα τους αγγίζει, αφού επιπλέον, ως αρχηγοί του νοικοκυριού, καλούνται να πάρουν αποφάσεις …»
Δείτε ακόμη :
Γερμανική στήριξη στη μάχη ενάντια στην κλειτοριδεκτομή
Η Αίγυπτος τιμωρεί την κλειτοριδεκτομή πλην “ιατρικής ανάγκης”
Ανάπλαση κλειτορίδας : ένα πολιτισμικό δίλημμα
Η σεξουαλικότητα των λεσβιών που έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή
Στην Ουγκάντα η κλειτοριδεκτομή διχάζει την κυβέρνηση
Οι Δυτικο-Αφρικανοί θρησκευτικοί αρχηγοί ενάντια στην κλειτοριδεκτομή
και πολλους άλλους δεσμούς στον ιστότοπο.
© αποδόσεις/μεταφράσεις : L’Enfant de la Haute Mer
-
Δείτε ακόμη :
Τί πραγματική τρομοκρατία υφίστανται οι γυναίκες
Η Φινλανδία των Σομαλών! – Episode IV
Κλειτοριδεκτομή ή η ατυχία να είσαι γυναίκα σε κάποιες κοινωνίες,
ευγενική συνεισφορά της Ροδιάς, από το αρχείο της.
Βρήκα επίσης στα ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ μια ενδιαφέρουσα εργασία της Αριάδνης Γερούκη. Προτείνω να δείτε και την ιστοσελίδα ‘ΟΜΠΡΕΛΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ’, όπου βρίσκεται η σχετική ανάρηση, κλικ εδώ.
-
Δείτε επίσης :
Για την Παγκόσμια Ημέρα “Προληπτικού Βιασμού”
και :
Μαρτίου 7, 2009 σε 3:15 μμ
Πολυάσχολες και πολύχρωμες!
Μαρτίου 7, 2009 σε 9:43 μμ
Ευχαριστίες για την εικαστική πανδαισία,
εκτός συρμού,
Μαρτίου 7, 2009 σε 9:09 μμ
Ωραίο ποστ!
..τι “ωραίο”… πανέμορφο!:)
Μαρτίου 8, 2009 σε 2:02 πμ
renata και Rodia,
Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε αυτό το μικρό
ταξιδάκιστην ομορφιά της πραγματικότητας.
left liberal synthesis,
Εγώ ευχαριστώ, που διαλέξατε να το δείτε έτσι !
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:00 πμ
Ωραίες, αληθινές, καθημερινές γυναίκες! :)
Μαρτίου 8, 2009 σε 1:16 μμ
Πολύ χρώμα στην πρόσοψη του σπιτιού.
Στο εσωτερικό λίγοι τολμούν να μπουν και ακόμα
λιγότεροι να βάλουν ένα χεράκι να γίνει “πιο
κατοικήσημο”.
Αρχικά πήγα να γράψω “πιο ανθρώπινο” αλλά το
ξανασκέφτηκα γιατί σε τέτοια μέρη περισσεύει η
ανθρωπιά.
Μαρτίου 8, 2009 σε 2:23 μμ
@ithaca,
Ωραίες !
αλέξανδρος ανδρουλάκης,
Όταν λέμε σπίτι, εννοούμε τη γυναίκα ;
Μαρτίου 8, 2009 σε 3:57 μμ
Μικρη οφειλομενη διευκρίνηση :
Οταν επισκεφθηκα την αναρτηση,για λογους
αγνωστους (τους υποθετω τωρα) αποκαλύφθηκε
μόνο το φωτογραφικό μέρος.
Ξαναείδα όλη την αναρτηση,και θα μου επιτρεψετε
να προσθεsω δύο επίθετα και ένα σημείο στιξεως
ακόμη
Ευχαριστιες για την έικαστική και κειμενική
σοκαριστική “πανδαισία”
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:26 μμ
Τώρα, το σχόλιό μου είναι off…
Eίχα ανεβάσει παλιά ένα ποστ, είχε ανεβάσει και
ο obi από Φινλανδία ένα συνταραχτικό..
Ψάχνω να τα βρω.
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:32 μμ
renata,
‘Ετσι είναι, δεν είναι γιορτή, είναι ευκαιρία
ν’ανοίξουμε κανένα μάτι παραπάνω..
Rodia,
Δεν φταίς εσύ, εγώ το ανέτρεψα, δεν θα μπορούσα
διαφορετικά.
Μόλις βρείς, στείλε.
υγ.
τριγυρίζω ένα μέηλ που θέλω να σου στείλω με
αφορμή…
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:11 μμ
left liberal synthesis,
Ναι, ενημέρωσα εκ των υστέρων την ανάρτηση,
κατάλαβα ότι “έπρεπε κι άλλα”.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:16 μμ
Βλέποντας και το κείμενο το μόνο που μπορώ να
προσθέσω είναι η φρίκη.
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:42 μμ
στείλε, στείλε.. Οσο ψάχνω ;)
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:47 μμ
Βρήκα:
1. στο ΝΑΤΟ http://rodiat5.blogspot.com/2006/09/blog-post_05.html
2. το φοβερό, στου OVI http://ovigreek.blogspot.com/2006/09/episode-iv.html
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:49 μμ
κι άλλο: http://oistros-reportaz1.blogspot.com/2006/09/blog-post_05.html
Μαρτίου 8, 2009 σε 4:54 μμ
Rodia,
Το μέηλ μαγειρεύεται
(είναι συναφές με άσχετη με τα σημερινά ανάρτησή σου).
Για στείλε ό,τι βρείς και γώ θα τ’ανεβάσω πάνω.
(αφού για σήμερα κλείσαμε από εργατο-ώρες για τούτη
εδώ την ανάρτηση). -:)
Μαρτίου 8, 2009 σε 5:55 μμ
Διαβάζοντας την ανάρτηση να προσθέσω κι εγώ πως
ακόμη κι εάν έχασε κάτι από την ομορφιά του, το
σημερινό του ποστ, κέρδισε πολλά περισσότερα με
την αλήθεια του.
Μαρτίου 8, 2009 σε 8:21 μμ
Καταπληκτικές οι φωτογραφίες.
Μαρτίου 8, 2009 σε 8:42 μμ
@ithaca,
Έχεις πολύ δίκιο, αλλά νομίζω πως έκανα καλά !
Greek Rider,
merci !
Μαρτίου 8, 2009 σε 9:39 μμ
Επειδή είδα το ποστ σήμερα το απόγευμα, από τα σχόλια
εικάζω πως χθες πρέπει να υπήρχαν μόνο φωτογραφίες.
Αυτό που δεν έχω καταλάβει ποτέ μου, είναι γιατί
χρειαζόμαστε ένα κείμενο για να αναδειχτεί η αλήθεια
της εικόνας;
Μαρτίου 8, 2009 σε 9:45 μμ
gatouleas,
Χθες ανέβασα πράγματι φωτογραφίες από τον ιστότοπο
που παραθέτω, δίνοντας εικόνες από τη ζωή των γυναικών
σε διάφορες χώρες της Αφρικής.
Σήμερα, προσέθεσα τον φάκελλο για τηνν κλειτοριδεκτομή,
από μια άποψη άσχετο με το πρώτο μισό της ανάρτησης,
που ολοκληρώνει και δίνει και άλλη μια όψη για τη ζωή των
γυναικών αυτών.
Ετσι λοιπόν, δεν νομίζω ότι το κείμενο συνδράμει το πρώτο
φωτογραφικό μέρος, μάλλον μια δεύτερη σελίδα είναι.
Απάντησα ;
Μαρτίου 8, 2009 σε 10:12 μμ
Δεν ήταν ερώτηση… Απλά απορία για το πως στις
φωτογραφίες κάποιοι βλέπουν μόνο χρώματα.
Και δεν εννοώ εσένα… εσύ αισθάνθηκες την πίεση
να αναδείξεις και μια “άλλη” πλευρά η οποία, κατ`εμέ,
είναι ολοφάνερη στις φωτογραφίες.
Μαρτίου 8, 2009 σε 10:18 μμ
gatouleas,
Νομίζω πως καταλαβαίνω.
Όσοι είδαν μόνο ομορφιά και εξωτισμό στο πρώτο μέρος,
σίγουρα ενιωσαν κάποιου άλλου είδους πίεση στη συνέχεια.
Πώς αλλοιώς όμως μαθαίνουμε να “βλέπουμε” ;
Μαρτίου 9, 2009 σε 12:52 πμ
Εννοούμε τη ζωή όλων αυτών των ανθρώπων με τις
ατέλειωτες δυσκολίες. Και η ζωή των γυναικών βέβαια,
που σε πολλά καθεστώτα και κουλτούρες είναι χειρότερη
απο αυτή των ανδρών.
Μαρτίου 9, 2009 σε 9:20 πμ
Πολύ πετυχημένη η ανάδειξη του τεράστιου αυτού θέματος.
Συγχαρητήρια και για τη μετάφραση και την επιλογή
φωτογραφικού υλικού. Εμείς οι δυτικοί και δυτικίζοντες,
με τη λέξη “Γυναίκα”, μετά τα αγαπημένα μας πρόσωπα,
φέρνουμε στο μυαλό συνήθως λαμπερές σταρ του σινεμά,
ανορεξικά φωτομοντέλα και οι πετυχημένες καριερίστριες.
Υπάρχουν όμως εκατομμύρια άγνωστες και ανυπόληπτες
γυναίκες στην υποσαχάρια Αφρική, στις Ινδίες, τις αραβικές
χώρες κ.α. που υφίστανται το βάρβαρο έθιμο της κλειτοριδεκτομής,
βιαιοπραγίες, σεξουαλική κακοποίηση, στέρηση ατομικών και
πολιτικών δικαιωμάτων, που εργάζονται και μεγαλώνουν τα
παιδιά τους κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και μακριά από
τα φώτα της δημοσιότητας, αφού σπάνια η ενοχικό βλέμμα
της λευκής τέως αποικιοκρατείας επιτρέπει να αναδειχτούν
τέτοια “δυσάρεστα” θέματα. Αραιά και που μόνο ασχολείται,
συνήθως για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από
αλλά σημαντικά και επιτακτικά θέματα.
Στην Αφρική ιδιαίτερα, μετά την ευφορία των πετυχημένων
απελευθερωτικών κινημάτων της δεκαετίας του 60 και την
ανάδειξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς, μετά τις
πρόσκαιρες επιτυχίες του Λουμούμπα, του Νκρούμα, του
Μπελά, του Νιερέρε και του Μαντελα, επικράτησαν πάλι
οι ξενοκίνητοι διχτατορίσκοι, οι πολέμαρχοι, οι φονταμενταλιστές
και οι “εκσυγχρονιστές” δυτικότροποι. Με άλλα λόγια τα αφεντικά
αλλάξανε χρώμα, αλλά όχι τρόπο διαφέντευσης ουσιαστικά.
Οι πόλεμοι, οι εκτοπισμοί, οι θανατηφόρες ασθένειες, η φτώχια
και η εξαθλίωση ματώνουν τη Μαύρη Ήπειρο, περισσότερο από
ποτέ ίσως. Η ανάγκη για ειρήνευση, εκδημοκρατισμό,
απομάκρυνση των σκληροπυρηνικών, ανάκτηση των
πλουτοπαραγωγικών πηγών από τις πολυεθνικές εταιρίες,
δημιουργία υποδομών και αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης
και ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των
δικαιωμάτων των γυναικών, είναι επιτακτική.
Πολλές θεωρίες λένε πως οι πρώτοι άνθρωποι έζησαν στην
Αφρική. Ας δείξουμε λίγο περισσότερο σεβασμό και ανθρωπιά
στους απογόνους τους.
Μαρτίου 9, 2009 σε 2:33 μμ
tsalapeteinos,
Ξέρετε,αυτή η λεγόμενη “μέρα της γυναίκας” έχει μια
συντριπτικά δυτικότροπη, μη-τριτοκοσμική σφραγίδα.
Και τούτες οι εικόνες από την Αφρική. που παρουσίασα στο
πρώτο μέρος, γίνονται κυρίως αντιληπτές μέσα από φίλτρα
‘εξωτισμού’.
Ο φάκελλος όμως που παρουσίασα στο δεύτερο μέρος,
φαντάζει ως κάτι ανατριχιαστικό και οι αντιδράσεις
κυμαίνονται από το : “ευτυχώς εμάς δεν μας αφορά”,
ως το : “δεν το αντέχω”, ή “δεν μπορώ ούτε να το
σκέφτομαι”. Κι ας αφορά κάποιες εκατοντάδες
εκατομμύρια γυναίκες.
Έχετε δίκιο όταν λέτε ότι η απο-αποικιοποίηση άφησε πίσω
τοποτηρητές των πρώην αποικιοκρατών, με ειδικές συμφωνίες
και προνόμια για την πρώην μητρόπολη και τις περισσότερες
δομές άθικτες. Όπως το λέτε, συχνά μόνο το χρώμα της
διοίκησης άλλαξε.
Αυτό τον καιρό, παρακολουθώ αυτό που εδώ και δύο μήνες
συμβαίνει στην ανεξάρτητη Μαδαγασκάρη.
Αντίστοιχα συμβαίνουν στην Γουαδελούπη και τη Μαρτινίκα,
γαλλική επικράτεια και οι δύο, αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν
περιφέρειες DOM-TOM. Στη Réunion ομοίως.
Μόλις καταφέρω να κάνω τη δουλειά που χρειάζεται,
σκοπεύω ν’ανεβάσω τις σχετικές αναρτήσεις.
Θερμές ευχαριστίεςγια τα καλά σας λόγια.
Μαρτίου 10, 2009 σε 11:20 πμ
Γενικώς η ημέρα έχει χάσει το νόημά της στη Δύση,
περισσότερο εκλαμβάνεται περίπου όπως η γιορτή του
Αγ. Βαλεντίνου και της Μητέρας, για να ανακουφίσουν
λίγο τα ενοχικά τους αισθήματα οι άνδρες και για να
τονωθεί και η… οικονομία μέσω του καταναλωτισμού,
να μην ξεχνιόμαστε!
Η Αφρική δυστυχώς περνά τη δεύτερη φάση στιγνής
(νεο)αποικιοκρατείας, που γίνεται περισσότερο έντονη
όσο οι πρώην αποικίες σε Λατ. Αμερική και Ασία δεν
“συνεργάζονται” τόσο καλά όσο στο παρελθόν με
πρώην και νυν αφέντες, και οι φυσικοί πόροι του
πλανήτη εξαντλούνται. Αισιοδοξώ πως κάποτε θα
ξεσπάσουν κινήματα απεξάρτησης αντίστοιχα με
εκείνα του Βιετνάμ και χωρών της Λατινικής Αμερικής,
τα οποία θα έχουν μαζική λαϊκή υποστήριξη και δεν
θα είναι μοναχικοί αγώνες χαρισματικών προσωπικοτήτων,
όπως στο παρελθόν. Και εφόσον βέβαια φύγουν από τη
μέση οι φονταμενταλιστές, όπως στην Αλγερία, και τα
τσιράκια των δυτικών. Πρόσφατα είχαμε νέο πραξικόπημα
και στη Γουινέα, χώρα με πλούσια κοιτάσματα βωξίτη.
Μαρτίου 11, 2009 σε 3:40 μμ
Καλησπέρα Λιακάδα μου! Δεν ξέρω αν έχεις υπ’όψιν
σου αυτήν την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση
στου ¨οβι από το Ελσίνκι, σχετικά με την
κλειτοριδεκτομή:
http://ovigreek.blogspot.com/2006/09/episode-iv.html
Μαρτίου 11, 2009 σε 3:53 μμ
Μαύρε Γάτε,
μα βρίσκεται παραπάνω, στο :
Η Φινλανδία των Σομαλών! – Episode IV ?
Μου τόστειλε η Ροδιά !
Μαρτίου 11, 2009 σε 3:58 μμ
@ tsalapeteinos,
Στην πρώτη παράγραφο ναι σε όλα.
Στη δεύτερη, ναι μέχρι τη μέση.
Για την άλλη μισή, φοβάμαι πως είστε πολύ αισιόδοξος.
Μαρτίου 12, 2009 σε 2:08 μμ
Ουπθ!!!! Με πρόλαβε η αγαπημένη μου Ροδιά!!!
Όντωθ μού κθέφυγε
“distrait”, moi? ca devait etre mon prenom
Σ;ο))))
Μαρτίου 13, 2009 σε 10:20 μμ
Εντάξει, στην αρχή δεν καταλάβαινα τι έχω
καταλάβει λάθος και δεν καταλαβαίνω τα σχόλια
για τις ωραίες φωτογραφίες!
Αφού διάβασα το ποστ σου (εξαιρετικό και μπράβο!)
το συζητούσα με κάπιον γνωστό… η αντίδρασή
του αποστομοτική : “τόσα άλλα πράγματα συμβαίνουν,
παιδάκια πεθαίνουν, δεν το βρίσκεις λίγο δευτερεύον;”…
Πειράζει που το μόνο που θέλω είναι να περάσει εφτά
χρόνια απόλυτης αγαμίας χωρίς δικαίωμα αυνανισμού
και μετά να του τον κόψουν????
Μαρτίου 14, 2009 σε 12:11 πμ
thalassastovouno,
Όλα μια χαρά τα κατάλαβες, εγώ ανέβασα τηνανάρτηση
σε δύο φάσεις: μία που έγινε αντιληπτή κυρίως μέσα από
τον εξωτισμό της.
Εν συνεχεία το τράβηξα λίγο παραπάνω… αυτό είναι όλο !
Στη δεύτερη παράγραφό σου :
“Μα πώς τα λέςέτσι ! τσ ! τσ! τσ ! ”
Όσο για τον γνωστό, γνωστός είναι δεν είναι και
κολλητός σου !
Ισχύει επίσης (προβλέπεται και από τη διεθνή βιβλιογραφία) :
Υπάρχουν οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν από μόνοι τους,
εκείνοι που για να καταλάβουν χρειάζεται να τους εξηγήσεις,
και τέλος, μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων, που είτε τους
εξηγήσεις, είτε όχι, δεν πρόκειται να καταλάβουν !
Μαρτίου 14, 2009 σε 1:51 πμ
@θάλασσα
Μπορούσες να του απαντήσεις πιο διπλωματικά,
ότι αυτός είναι… δευτερεύων (άνθρωπος)!
Συχνά ο “μέσος άνθρωπος”, αυτός δηλαδή που
βγάζει κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και ενίοτε στηρίζει
και φασιστικά καθεστώτα αν οι συνθήκες το ευνοούν,
δυσκολεύεται να καταλάβει πως σε θέματα ανθρωπισμού
(ιδιαίτερα) δε χωράνε εκπτώσεις και προτεραιότητες!
Έχουν φαίνεται εξοικειωθεί με τους “κοινωνικούς
αυτοματισμούς” και φοβούνται πως αν ενδιαφερθούμε
για κάτι που συμβαίνει μακριά μας, θα περιοριστεί το
ενδιαφέρον για κάτι που συμβαίνει στη γειτονιά μας!
Ανθρωπάκια!
Μαρτίου 14, 2009 σε 2:14 πμ
έποψ,
Ο άνθρωπος υποτίθεται ότι ανήκει στα ‘πρωτεύοντα’ !
Για τους ανθρώπους που περιγράφεις, ό,τι δεν είναι στενά-στενά
‘δικοί τους’ είναι μακριά, κι ας είναι στο μισό μέτρο.
Κατά τα άλλα, η γνώμη μου είναι, πως ειδικά σήμερα, δεν
υπάρχει τίποτε που να βρίσκεται μακριά μας (μέ κάθε δυνατή
άνάγνωση αυτό το τελευταίο).
Μαρτίου 15, 2009 σε 1:48 πμ
Κι όμως… Θυμάσαι το θέμα έκθεσης από μια φράση
βιβλίου του Σαμαράκη για τις στέγες των σπιτιών και
τις καρδιές των ανθρώπων; Κάτι τέτοιο νομίζω πως
συμβαίνει και ίσως χειρότερο τελευταία. Παρά την πρόοδο
της τεχνολογίας, την ελαχιστοποίηση των αποστάσεων
- πιο σωστά: την ελαχιστοποίηση του χρόνου που κάνουμε
να διανύσουμε τιςν αποστάσεις!-, την αύξηση της γνώσης
και της πληροφόρησης και την… παγκοσμιοποίηση, οι
περισσότεροι άνθρωποι εγκλωβίζονται στον εαυτό τους
και ένα ολοένα και στενότερο κύκλο. Λόγω άγχους για
καταξίωση και επιτυχία, έλλειψης ελεύθερου χρόνου,
καταναλωτικών προτύπων, μιντιακής προπαγάνδας
οδηγούνται στην αδιαφορία και την αποξένωση προς
ό,τι βρίσκεται έξω από το στενό ζωτικό χώρο τους.
Περιμένουμε με ενδιαφέρον άρθρο για Μαγαδασκάρη
και Γαλλικές Αντίλλες! Οι εξελίξεις τρέχουν!
Μαρτίου 15, 2009 σε 6:16 πμ
Τσαλ,
Δεν διαφωνώ με όσα λές για την αποξένωση και
την αλλοτρίωση : η δε τελευταία μου φράση, αφορά
εμένα, και κάτι σαν κι εμένα, ελπίζω περισσότερους.
Ναι, τώρα καταδέχτηκαν ν’αναφερθούν με πέντε αράδες
και τα ελληνικά μήδια. Πρέπει να στρωθώ !
Μαρτίου 15, 2009 σε 9:00 πμ
συγκλονιστικό. δεν έχω άλλη λέξη.
όσο μακριά κι αν είμαι, συμμετέχω όσο μπορώ στο
θέμα αυτό, γιατί δεν είμαι καθόλου μα καθόλου
σύμφωνη να υποφέρουν άνθρωποι εξ αιτίας μιας
‘παράδοσης’.
συγχαρητήρια για τις φωτο και για το σύνολο της
αναφοράς στη γυναίκα.
ευχαριστώ!
Μαρτίου 15, 2009 σε 12:05 μμ
abtha,
Πρωϊνή-πρωϊνή, όλο καλά λόγια !
Θα τα πούμε οι δυό μας !
Μαρτίου 15, 2009 σε 1:09 μμ
Μόλις έλαβε ένα σχόλιο η παλιά αναρτηση για το θέμα
στο παρωχημένο μου μπλογκ taparaponasas stoNATO
και το μεταφέρω εδώ όπου γίνεται η σχετική συζήτηση:
«γειά σας!
είχα στο σπίτι μια διαμαρτυρόμενη αιθιόπισα, για να με
βοηθάει, όταν είχα σπάσει το πόδι μου. ήταν λοιπόν
χριστιανή, μαύρη, έκανε το δικό της σταυρό όταν
τρώγαμε, ήξερε πολύ καλά να διεκδικεί τα δικαιώματά
της, είχε αξιπρέπεια περισσή, και ήταν άριστη στη δουλειά
της. μπορούσε να ταχτοποιήσει τα πάντα. δλδ σαφώς
ήταν επηρεασμένη από έναν άλλο τρόπο ζωής από ό,τι
σε ένα αφρικάνικο φτωχικό, με την έννοια ότι όλα της
ήταν οικεία.
ήταν απολύτως υπέρ της κλειτοριδεκτομής, με μοναδικό
επιχείρημα:
‘είναι πολύ καλό αυτό, όταν μεγαλώσεις δε θυμάσαι
τίποτα, και μόνο έτσι δεν πονάει όταν παντρευτείς’
(η ίδια δεν ήταν παντρεμένη) δλδ εξέφραζε απολύτως
τα επιχειρήματα που κυκλοφορούν σκοταδιστικά στους
εφήβους και τα μικρά κοριτσάκια.
γνωρίζω ανθρώπους που κάνουν επιτόπιες καμπάνιες
εναντίον της φρικτής αυτής συνήθειας
δεν έχει να κάνει με καμιά θρησκεία, όπως και να την
ενθαρρύνουν μουσουλμάνοι της αφρικής, να εδώ που είναι
πανάρχαια συνήθεια που εφαρμόζεται από κοινοτητες πέραν
της θρησκείας.
το ζήτημα είναι με ποιο επιχείρημα θα προσεγγίσεις αυτούς
τους ανθρώπους.
αφού αυτή ήταν πιστή χριστιανή, το μόνο που βρήκα για
να κλονίσω τα ‘ατράνταχτα’ επιχειρήματά της ήταν το εξής:
ο θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο. λες τη
γυναίκα να μην την έκανε σωστή και να χρειάζεται διόρθωση
από τους ανθρώπους; γιατί δεν την αφήνουμε όπως την
έκανε ο θεός;\
αυτό φάνηκε να την προβληματίζει πολύ.»
Είναι πράγματι έτσι τα πράγματα;
Μαρτίου 17, 2009 σε 6:12 μμ
φίλη ροδιά, εγώ έγραψα το παραπάνω σχόλιο σε σένα,
από παραπομπή που έκανε το παιδί της βαθιάς θάλασσας …:)
έτσι ακριβώς….
:)
συγκλονιστικό θέμα!
Απριλίου 5, 2009 σε 12:42 μμ
Σε ευχαριστώ, που με το λινκ σου, έκανες την
επισήμανση μου, ποστ.
Απριλίου 5, 2009 σε 12:59 μμ
thalassastovouno είπε:
“Πειράζει που το μόνο που θέλω είναι να περάσει εφτά
χρόνια απόλυτης αγαμίας χωρίς δικαίωμα αυνανισμού
και μετά να του τον κόψουν????”
Φυσικά και πειράζει. Μόνο 7? Ισόβια!
Να μην του τον κόψουν! Να του κόψουν μόνο την άκρη!
Να μείνει εκεί να υποφέρει.
Και μετά να του πεις “δε νομίζεις ότι είναι λίγο δευτερεύον?”
Να πάει πρώτα να ταΐσει τα παιδάκια, με τα χεράκια του,
και μετά να μιλάει.
Βρήκαμε όλοι τα παιδάκια που πεινάνε σα δικαιολογία.
Ας το διάλο, συγχύστηκα.
Απριλίου 5, 2009 σε 1:38 μμ
Antidrasi+Sex,
Νάσαι καλά.
Ας σπρώχνουμε τα πράγματα όπως μπορούμε.
Απριλίου 8, 2009 σε 1:09 πμ
tsalapeteinos,
Εδώ η καλή Μαδαγασκάρη :
O 34χρονος dj που ορκίστηκε πρόεδρος, στο
http://zalmoxis.wordpress.com/2009/03/21/o-34xronos-dj-pou-orkisitike-simera-proedros/
Με πρόλαβαν!
Απριλίου 23, 2009 σε 12:25 πμ
Σήμερα είχε πολύ καλή εκπομπή ο Εξάντας για το θέμα της κλειτοριδεκτομής
http://exandas.ert.gr/to-mystiko-tis-aygis/eisagogi/eisagogi.htm
Απριλίου 23, 2009 σε 12:29 πμ
Τσαλ.,
Το είδα, σ’ευχαριστώ.
Παράλληλα ‘βομβαρδίστηκε’ κι αυτό εδώ το ποστ.
Απριλίου 23, 2009 σε 1:23 πμ
Αναμενόμενο και αμφιδρομο πιστεύω.
Σίγουρα πολλοί θα ενδιαφέρθηκαν να δουν την εκπομπή
με ερέθισμα το παρόν.
Απριλίου 23, 2009 σε 1:29 πμ
Εδώ και δέκα μέρες γίνεται μια καμπάνια στη Γαλλία
για το θέμα αυτό, με μια πολύ ενδιαφέρουσα μπροσούρα.
Άρα θα πρέπει επανέλθω κι εγώ.
Απριλίου 23, 2009 σε 8:55 πμ
Είχαμε χθες και εκλογές στη Ν. Αφρική. Σύμφωνα με όλα
τα προγνωστικά πρόεδρος θα εκλεγεί ο Τζέικομπ Ζούμα,
στέλεχος του Εθνικού Αφρικανικού Κονγκρέσου (ANC) με
σημαντική αγωνιστική δράση, αλλά και υπόλογος για
χρηματισμό και έχοντας παραδεχτεί ότι βίασε μια γυναίκα
φορέα του AIDS.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4513080&ml=1
Δική μας γειτονιά, έρευνα δείχνει πως οι Ευρωπαίοι και οι
Ευρωπαίες επιζητούν μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών
στην πολιτική και ισότιμη στην εργασία, ενώ παραδέχονται
πως συνεχίζουν να υφίστανται διακρίσεις.
http://www.tvxs.gr/v10078
Απριλίου 23, 2009 σε 9:05 πμ
tsalapeteinos,
Πολύ σ’ευχαριστώ και για τους συνδέσμους αυτούς
και πιο πολύ για το χρόνο που αφιερώνεις στο ιστολόγιο
αυτό.
Απριλίου 23, 2009 σε 1:13 μμ
Ο χρόνος είναι αντίστοιχος της αξίας του περιεχομένου
του (ιστολογίου) και είναι και διαδραστικός και ανταποδοτικός.
Επιπλέον αυτές τις μέρες δεν έχω πολλή δουλειά και είμαι
και εγγεγραμμένος στα newsletters των Νέων και του TVXS
έτσι κι αλλιώς. Άσε που νομίζω πως μας έχεις κολλήσει την
επιδημία του λύγκα!
Απριλίου 23, 2009 σε 1:29 μμ
[...] υ.γ. Για δείτε και αυτό το ποστ της L’Enfant de la Haute Mer [...]
Απριλίου 23, 2009 σε 2:33 μμ
tsalapeteinos,
Έχω ήδη κοκκινίσει !
Για τους λύγκες, πιστεύω πως συμβάλλουν στην πληρότητα
των αναρτήσεων, προτείνοντας παραπέρα διαβάσματα.
Στο θέμα αυτό η συμβολή των επισκεπτών είναι
αποφασιστικής σημασίας, μιας που κατορθώνουν, με την
ευρύτητα των γνώσεων/πληροφοριών που ο καθένας
έχει υπ’οψη του, να προσθέτουν στη σφαιρικότερη παρουσίαση
του εκάστοτε θέματος, και μάλιστα όχι αναγκαστικά και
όχι πάντοτε με ομόρροπες απόψεις.
Απριλίου 23, 2009 σε 3:59 μμ
@chere enfant
Εμ τα κοινωνικά φρονήματα δεν κρύβονται εύκολα ;)
Συμφωνώ για την αξία της συμβολής των επισκεπτών/σχολιαστών όπως περιγράφεις, και πολλές φορές τα σχόλια έχουν ανάλογη ή και μεγαλύτερη αξία από μια αρχική ανάρτηση, η οποία παρέχει την αρχική πληροφορία, θέση και ερέθισμα για σκέψη και διάλογο. Το μέσο των ιστολογίων προσφέρει μεγάλες δυνατότητες, και μάλιστα για ένα πολύ μεγάλο πληθυσμό, προστατεύοντας παράλληλα και την ανωνυμία σε όσους θα δίσταζαν να συμμετάσχουν σε ένα δημόσιο φόρουμ. Κάποιοι έχουν ήδη χαρακτηρίσει το blogs… Πέμπτη Εξουσία!
http://www.tvxs.gr/v10072
Απριλίου 23, 2009 σε 4:06 μμ
tsalapeteinos,
Προτιμώ το ‘chère enfant’, από το σύνηθες ‘ιντιφάντα’ !
Ωστε λοιπόν είναι αλήθεια αυτό με τους λύγκες !
Απριλίου 24, 2009 σε 12:53 πμ
Τότε καταχωρείται στο σχετικό πρωτόκολλο το chere enfant (εγώ έχω καταργήσει το πολυτονικό στο όνομα της γλώσσας του… λαού).
Τα εγκώμια και για τη φωτογραφία κάτω από την ταμπέλα. Τα “μάτια της Μαύρης Ηπείρου” θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί.
Απριλίου 24, 2009 σε 1:18 πμ
tsalapeteinos,
merci και πάλι.
Δεν το παρατήρησε κάποιος άλλος.
Πρόκειται για μια αισιόδοξη επιλογή :
δυστυχώς δεν είναι όλα τα μάτια έτσι !
Απριλίου 24, 2009 σε 9:15 πμ
Πράγματι είναι όμορφη και αισιόδοξη επιλογή. Δεν επιλέγει μόνο αυτός που θέλει να δείξει κάτι, αλλά και αυτός που θέλει να δει!
Απριλίου 24, 2009 σε 2:22 μμ
tsalapeteinos,
Πολύ ωραία μας τα λές !
Απριλίου 24, 2009 σε 2:54 μμ
Μάλλον έχω έμπνευση λόγω Σ/Κ προ των πυλών!
Απριλίου 25, 2009 σε 7:35 μμ
(καθυστερημένο)
τόσον καιρό (από τότε που πρωτόδα το κείμενό σου L’ enfant) σκεπτόμουνα να γράψω κάτι και…ειλικρινά δεν μπορούσα
και ξαφνικά με την (πολλή) συζήτηση ένιωσα να μού λύνεται η γλώσσα (ειδικά μετά την παρέμβαση τής θάλασσας/βουνό – και όλη την συνέχεια, από δικά σου σχόλια, τού τσαλ, και άλλα) γιατί αυτό που μέ θυμώνει σ’ αυτή την ιστορία κυρίως είναι ότι οι άντρες (που, συνήθως, φτιάχνουν και τις λέξεις) κοντεύουν να πείσουν όλον τον κόσμο ότι πρόκειται για κάτι αντίστοιχο τής περιτομής – πρέπει λοιπόν, ναι, να τούς μιλάμε όπως μίλησε η θάλασσα – για να καταλάβουν – ίσως:
διότι ε ί ν α ι ευνουχισμός: Ας τον είχαν αυτοί (που κόπτονται για την πείνα τών μικρών παιδιών και άλλα τέτοια ανθρωπιστικά) στην ιστορία τους, και θα βλέπαμε:
πρώτον, π ώ ς θα χαρακτήριζαν το φύλο που θα τούς ευνούχιζε (ανά τούς αιώνες); (εδώ τα “μέγαιρα”, στρίγγλα, τέρας και τα τοιαύτα τα έχουν σε πρώτη χρήση, ενώ δεν παθαίνουν τίποτα τέτοιο – θεσμοποιημένο κιόλας, και καθαγιασμένο από θρησκείες και “παραδόσεις αιώνων” – τίποτα τέτοιο δεν τούς κάνουμε, και είμαστε και “τέρατα” με την πρώτη ευκαιρία)
και δεύτερον: θα βλέπαμε αν ο ευνουχισμός συντελεί στην ευτυχία τους, και στην “ομαλότερη και υγιέστερη ερωτική ζωή τους”
(για να μην συμπεριλάβουμε και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται ο ευνουχισμός, ανευ αναισθητικού και τα τοιαύτα)
Δεν είμαι σίγουρη τελικά, μερικές φορές, αν ο πλανήτης αυτός πάσχει από υπερβολική ηλιθιότητα, ή από έμφυτη κτηνωδία (στο είδος τών “δίποδων άνευ πτερών”, γιατί στα υπόλοιπα ζωντανά δεν έχουμε τέτοιες απανθρωπιές: ευτυχώς δηλαδή τά άλλα ζώα ε ί ν α ι απάνθρωπα)
[όσο για τήν αιθιόπισσα και τις άλλες γυναίκες που “υποστηρίζουν” την αναγκαιότητα τού ευνουχισμού τους (@Rodia) – μα ακριβώς: αυτός τελικά είναι και ο τρόπος για να επιβιώνει το “έθιμο”: όταν οι γυναίκες θα αρνηθούν να συνεργήσουν στο βασανιστήριο, το βασανιστήριο δεν θα ‘χει πια παρά ελάχιστα χρόνια ζωής. Προς το παρόν εγώ εκτιμώ απεριόριστα τούς ελάχιστους άντρες (τούς είδαμε και στο ρεπορτάζ τού “εξάντα”) που έχουν πραγματικά τ’ αρχίδια να το πολεμάνε
Κορίτσι τής ανοιχτής θάλασσας ελπίζω να μη σέ…θύμωσε ο θυμός μου: είμαστε όλες (και όλοι, ευτυχώς) (νομίζω, βλέπω) θυμωμένες και θυμωμένοι εδώ: έτσι πήρα κι εγώ μπροστά (κάνοντας την καρδιά μου, και την αηδία μου και τη φρίκη μου, πέτρα…)
Απριλίου 25, 2009 σε 10:43 μμ
χαρη,
Δεν έχεις καθόλου άδικο. Καλά είναι όμως να μη
βλέπουμε μόνο άνδρες/γυναίκες, αλλά να μπορούμε,
όταν έχει εφαρμογή να διακρίνουμε και άλλες υπο-
ομάδες, οι οποίες συχνά τέμνουν εγκάρσια τις τάξεις
των δύο ‘στρατών’.
Τρία πραγματάκια:
α).- ο θυμός έχει χρησιμότητα όταν τον κάνουμε
πράξεις, όποιες πράξεις ο καθένας επιλέγει και
μπορεί.
β)-. να υπενθυμίσω ένα ανδρικό σχόλιο (του
antidrasi+Sex) παραπάνω, στη δική σου απόχρωση.
γ)-. επί του θέματος έρχεται σύντομα το δεύτερο
χέρι, οπότε: ετοιμάσου.
Απριλίου 26, 2009 σε 12:03 πμ
L’ enfant ναι, το είχα δει το σχόλιο τού antidrasi+Sex και ήταν απ’ αυτά που μέ σπρώξανε κι εμένα, απλώς ξέχασα να το πω παραπάνω
με την ευκαιρία πήγα σήμερα κι εκεί για επίσκεψη και γέλασα πολύ με το τι τού έβγαλε ο “ρουφιάνος”! Αν δεν το είδατε ακόμα παιδιά, τρεχάτε: είναι απίστευτο το μυαλό (μερικών) ανθρώπων…
για τις υπο-ομάδες δεν σέ πολυκατάλαβα
για το δεύτερο χέρι ετοιμάζομαι – με αφόρητη δυσφορία το ομολογώ, αλλά αφού αντέχεις κι εσύ…
Απριλίου 26, 2009 σε 9:25 πμ
…και να σκεφτείτε, ότι με λένε και σεξιστή και ολίγον φαλλοκράτη….
Απριλίου 26, 2009 σε 4:53 μμ
άστους να λένε παιδί μου… εγώ πάντως έγινα φαν τού “σπιτιού” σου από δω και πέρα – γιατί από κάτι τέτοιες απόψεις τούς κρίνω εγώ τούς ανθρώπους (όλων τών φύλων…)
την πιο φιλική μου καλημέρα – καλησπέρα -
(γενικό αυτό)
Απριλίου 26, 2009 σε 5:57 μμ
~~Antidrasi+Sex, Φταίει το νικνέημ! ;)
Αν είχες Antidrasi+Love θα σε λέγαν θεούσο ή (στην καλύτερη περίπτωση) χίππυ! :Ρ
Απριλίου 27, 2009 σε 12:54 πμ
χαρη,
εννοώ, πως πέρα από τα φύλα, υπάρχουν και
άλλες ομάδες, με άλλα χαρακτηριστικά, στις οποίες
μετέχουν όλα τα φύλα.
Απριλίου 27, 2009 σε 1:01 πμ
antidrasi+sex,
Μισή ντροπή δική τους, μισή δική σου : δέχεσαι ?
Μήπως η Rodia έχει δίκιο ?
Απριλίου 27, 2009 σε 1:11 πμ
Τι να δεχτώ? Το χασα!
Μπορεί να έχει δίκιο, αλλά άφες αυτοίς. Ου γαρ οίδασι!
(γαρ ή γαβ?)
Απριλίου 27, 2009 σε 1:18 πμ
antidrasi+sex,
Θα σού δώσω + ΦΠΑ (το τεκμήριο της αθωότητας,
μέχρι κλπ…)
Εντάξει τώρα ?
Απριλίου 27, 2009 σε 1:23 πμ
ωχ, κάπου το χάνω, να φταίει η ώρα ή η βότκα? Ή η ώρα που πίνω βότκα?
Τες πα, δεν διαμαρτύρομαι για αυτό που με λένε, μπορεί και να είμαι.
Απλά το έθεσα, γιατί το σχόλιο μου προξένησε θετικά σχόλια εκ μέρους σας.
Το “δέχεσαι” δεν κατάλαβα.
άντε γεια μας!
Απριλίου 27, 2009 σε 1:51 πμ
Mon enfant,
Τι του λες να δεχτεί του ανθρώπου; ε; Και μόνο το ρήμα “δέχομαι” με κάνει να βγάζω σπυράκια: ΟΧΙ, δεν δέχομαι τπτ -εκτός από “συγχαρητήρια”!!!!
:) peace παίδες λέμε
Απριλίου 27, 2009 σε 1:52 πμ
Αντίδραση, πάνε για νανάκια τώρα και άσε τα βαρειά για το.. βαρύ χειμώνα! :))
Απριλίου 27, 2009 σε 2:22 πμ
αχ…
άλλο κλειτοριδεκτομή, άλλο λοβοτομή…
n’est-ce pas?
Σ;ο)
(δεν πρόκειται να το αναλύσω – πάρτε το σαν χρησμό: ούγκ! )
Απριλίου 27, 2009 σε 4:14 μμ
L’ enfant, το υπόθεσα ότι κάτι τέτοιο θα εννοείς… αλλά να το βάλουμε κι αυτό στο gender studies?!
(γιατί μού φαίνεται πως καθώς σ’ όλες αυτές τις ομάδες μετέχουν οι άνθρωποι με το φύλο τους, παίζει αυτό τον πρωταρχικό ρόλο στη στάση τους απέναντι σε τέτοια θέματα
τέλος πάντων, είναι τεράστιο το ζήτημα όντως…)
καλή βδομάδα σε όλες και όλους -
Μαΐου 11, 2009 σε 2:16 μμ
Genders studies συνέχεια.
Ιδού μια πρωτότυπη διαμαρτυρία κενυατισσών αχτιβιστριών!
http://www.tvxs.gr/v11277
Μαΐου 11, 2009 σε 2:37 μμ
Ναι, την έχω δεί !