Βραυρώνα, πρώτη παράλληλος Ερασινού
η ανάγκη
το όραμα
το κέλυφος της ψυχής
η ψυχή της ύλης
τα σημάδια των χεριών
το δημιούργημα
τα όρια του ανθρώπου
η αυταπάτη
ο χρόνος που τελείωσε
το σημάδι
ο μάρτυρας, ό,τι απέμεινε
© Photo_Copyright : LEDLHM
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !
ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΔΙΣΕΚΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ !
(δεν υπάρχει πιο εύκολος στόχος ! )
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 11:26 πμ
Kali xronia :-)
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 4:07 μμ
Καλή χρονιά!
Πάντα χαρές και πανηγύρια!
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 6:39 μμ
καλή χρονιά σου εύχομαι και πάντα με διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 9:46 μμ
Υποκλίνομαι στο αρχιτεκτονικό όραμα του συμπατριώτη μας. Πάλι μεγαλούργησε ο Έλληνας.
Καλή χρονιά σε όλους!
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 10:13 μμ
Καλή Χρονιά !
(το καλύτερο το άφησες στο τέλος! Ο μάρτυρας )
κι ο στόχος φαντάζει εφικτός – να δούμε! :)
Ιανουαρίου 2, 2008 σε 11:00 μμ
Καλή Χρονιά keimgreek !
ζέλιγκ Καλή Χρονιά και σε σένα !
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 12:27 πμ
Καλή χρονιά από κάθε “όψη” και άποψη.
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 1:01 πμ
lisadel,
αλλάζουμε θέση, κι όλα φαίνονται διαφορετικά !
Καλή χρονιά !
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 1:09 πμ
Αταίριαστος,
Κάτι ονειρεύτηκε ο άνθρωπος, (εγώ τον φαντάστηκα βόρειο), προσπάθησε μια αυτοκατασκευή, αντιμετώπισε προβλήματα, επινόησε λύσεις, έφτασε στα όριά του, το ίδιο και το δημιούργημά του.
Πολύ σπουδαίο μου φαίνεται !
νατασσάκι,
Κι εμένα εφικτός μου φαίνεται ο στόχος
(δύσκολα μπορεί να είναι χειρότερα από πέρισυ).
Ποτέ δεν ξέρεις όμως
Καλή χρονιά και πάλι σε όλους σας (νατασσάκι, πές και στο τετραποδάκι)
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 1:11 πμ
padrazo,
Αντεύχομαι κι ευχαριστώ για το ποδαρικό !
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 1:16 μμ
Καλή Χρονιά και ευτυχισμένη! Το 2008 να σου φέρει ό,τι επιθυμείς αλλά πάνω απ’ όλα υγεία :D
Ιανουαρίου 3, 2008 σε 2:59 μμ
χρόνια πολλά, καλή χρονιά, χρυσές ημέρες, διαμαντένιες νύχτες, ατόφιους περίπατους σε βουνά και θάλασσες,…
κι ο δρόμος παντού γλυκοπερπάτητος…
Ιανουαρίου 9, 2008 σε 10:48 μμ
Bonne année bien heureuse, mon enfant
Σ;0))))
Ιανουαρίου 10, 2008 σε 12:31 μμ
Μαύρος Γάτος,
Merci, à vous aussi, mon père !
Ιανουαρίου 10, 2008 σε 8:42 μμ
Καλή χρονιά!
Δεν με ενθουσίασε το αποτέλεσμα… Μου φαίνεται γεμάτο συμβιβασμούς.
doctor
Ιανουαρίου 18, 2008 σε 7:23 μμ
Στα 3 ρίχτερ θωρηκτό! Στα 4 ρημάδι!!! Σε αυτή τη βίλα κοτέτσι ,φιλοξενούνται Ινδοί ή προπονημένοι Ταλιμπάν.;;; Αχ αυτή η αίσθηση η ηρωική που μας διακατέχει ότι το κακό θα συμβεί στους άλλους και εμείς παραβαίνοντας όλο τον πολεοδομικό κώδικα μπορεί να μαζέψουμε και …….φωλιές για χελιδόνια …για γούρι. Στο πάρκιγκ το τροχόσπιτο σε περίπτωση βροχής, το ισόγειο υπέροχος στάβλος αλλά η πλήρη απουσία κήπου υποδηλεί ανύπαρκτες οικολογικές ανησυχίες.
Ενα σκόρδο για τη νέα χρονιά και την …υπέρταση………….
Ιανουαρίου 26, 2008 σε 8:50 μμ
Μου άρεσε και με συγκίνησε το ημιτελές όνειρο κάποιου άγνωστού μας ανθρώπου. Καταλαβαίνω πως δεν είναι εύκολο να “δει” κανείς το όραμα κάποιου άλλου ολοκληρωμένο όταν μάλιστα είναι φανερά εγκαταλειμμένο όπως δείχνουν οι ωραίες φωτογραφίες του οικοδεσπότη και πια μοιάζει να μαδάει, έρμαιο του καιρού, θύμα άγνωστης αναποδιάς στη ζωή του ανθρώπου που το ονειρεύτηκε.
Θαυμαστό είναι το ότι πρόκειται για άθλο ανθρώπου που το προσπάθησε μόνος. Όλα τα επιμέρους στοιχεία της κατασκευής δείχνουν πως είναι επιλεγμένα ώστε να μπορούν να γίνουν από έναν άνθρωπο.
Στην εποχή μάλιστα που έρχεται ο τεχνίτης και για την “αλλαγή μιας λάμπας”, και η αξία του να φτιάχνεις πράγματα με τα χέρια σου φαίνεται να χάνεται.
Το σχόλιο του/της «επιλογές» με εξέπληξε:
“Στα 3 ρίχτερ θωρηκτό! Στα 4 ρημάδι!!!”
Η κατασκευή αυτή έχει ξύλινο -φέροντα- σκελετό. Ο οποίος έχει την καλύτερη αντισεισμική συμπεριφορά από κάθε άλλο υλικό για εφαρμόσιμες κατασκευές και στις πιο σεισμογενείς περιοχές στην Ελλάδα αλλά και παγκόσμια είναι (παραδοσιακή) μέθοδος εκλογής.
Το ημιτελές της κατασκευής μας επιτρέπει να δούμε και άλλα στοιχεία.
Ιδιαίτερα την τοιχοποιία. Στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική και ιδιαίτερα στις περιοχές με υψηλό σεισμικό κίνδυνο οι ελαφριές ξυλόπηκτες τοιχοποιίες (μπαγδατότοιχοι, τσατμαδότοιχοι) με την μικρή μάζα υψηλή ελαστικότητα και ικανότητα παραλαβής και μεταφοράς τάσεων προς το έδαφος προφύλαξαν αποτελεσματικά τα κτίρια.
Η συγκεκριμένη εξωτερική τοιχοποιία όπως φαίνεται στις φωτογραφίες πάνω από το ισόγειο φαίνεται να έχει εσωτερικά-εξωτερικά πηχάκια, (καδινέλες) ενώ για την πλήρωση της ξυλοδεσιάς πλάκες Heraκlith και πάλι πηχάκια (τοποθετημένα μάλιστα χιαστί πράγμα που αυξάνει την ακαμψία).
Εξωτερικά, αν η κατασκευή ολοκληρώνονταν υποθέτω πώς τελικά θα σοβατιζόταν μετά από προσθήκη “νευρομετάλ” ή κάτι αντίστοιχο.
Όσον αφορά στο ισόγειο/υπόγειο βλέπουμε τοίχους από τούβλα και τσιμεντόλιθους ως υλικό πλήρωσης και αν κρίνουμε από τις υπόλοιπες –παραδοσιακές- λύσεις αλλά και την σχετικά επιπόλαιη τοιχοποιία, δεν θα με εξέπληττε αν εσωτερικά υπάρχει “ποντελάρισμα”.(“εγγεγραμμένος” ξύλινος σκελετός τύπου Λευκάδας)
Τα ανοίγματα στην τοιχοποιία βλέπουμε πως είναι είναι περιορισμένα και αυτό μειώνει τον κίνδυνο αστοχίας σε περίπτωση σεισμού.
Συνολικά βλέπουμε στοιχεία από την “παγκόσμια” αντισεισμική παράδοση στις κατασκευές εκτός από την κατά την γνώμη μου επιβάρυνση από την κεραμική στέγη αν θέλαμε βέλτιστη αντισεισμική κατασκευή με τις σημερινές γνώσεις. Πρόχειρα παραπέμπω στο άρθρο του καθηγητή Tobriner στο Berkeley:
http://www.icomos.org/iiwc/seismic/Tobriner.pdf
Όσον αφορά στις “ανύπαρκτες οικολογικές ανησυχίες” , φαίνεται πως η επιλογή πλήρως ανακυκλώσιμων υλικών και η μη κατά προτεραιότητα διαμόρφωση του πέριξ φυσικού περιβάλλοντος σε “κήπο” (με γκαζόν;) για κάποιους “υποδηλεί”(sic) πως μάλλον είναι κατώτερος ως “Ταλιμπάν ή Ινδός μόνους κατάλληλους για “φιλοξενία” σε τέτοια “βίλα – κοτέτσι” με παραβίαση όλου του “πολεοδομικού κώδικα” (!) ίσως γιατί δεν έχει ..ημιυπαίθριους .
Ίσως δεν πρέπει να αποφαινόμεθα σαν γιατροί ή δικηγόροι σε “πάνελ” καναλιών που έχουν απόλυτη μάλιστα γνώμη για τα πάντα!
Φεβρουαρίου 15, 2008 σε 10:54 πμ
Αγαπητέ μου φίλε, κάνω σεφτέ στο μπλόγκ σου.
Τις καλλίτερες ευχές μου.
Μαρτίου 6, 2008 σε 4:02 μμ
ε, σε θέλω. το είδες; με ενδιαφέρει η γνώμη σου, και θέλω να μου στείλεις ένα μέιλ σε παρακαλώ! να είσαι καλά!