Σάρα
Η γυναίκα που κοιμάται στο κρεβάτι μου
Δεν είναι πια είκοσι χρονών,
εδώ και πολύ καιρό.
Μαύροι κύκλοι στα μάτια
Από τα χρόνια,
Από τους έρωτες
Μέρα τη μέρα,
Στόμα φθαρμένο
Από τα φιλιά,
Υπερβολικά συχνά, αλλά
Υπερβολικά κακά δοσμένα,
Δέρμα ωχρό
Παρά την πούδρα,
Πιο χλωμό κι από μία
Κηλίδα φεγγαριού
#
Η γυναίκα που κοιμάται στο κρεβάτι μου
Δεν είναι πια είκοσι χρονών,
εδώ και πολύ καιρό.
Στήθη βαριά
Από τους πολλούς έρωτες,
Δεν λέγονται
Θέλγητρα,
Αποκαμωμένο σώμα
Υπερβολικά χαϊδεμένο,
Υπερβολικά συχνά αλλά
Υπερβολικά κακά αγαπημένο.
Ράxη κυρτή
Μοιάζει να φέρει
Τις αναμνήσεις
Από τις οποίες χρειάστηκε να ξεφύγει
#
Η γυναίκα που κοιμάται στο κρεβάτι μου
Δεν είναι πια είκοσι χρονών, εδώ και πολύ καιρό.
Μη γελάτε.
Μην την αγγίζετε.
Κρατείστε τα δάκρυά σας
Και τους σαρκασμούς σας.
Όταν η νύχτα
Μας ενώνει,
Το σώμα της, τα χέρια της
Δίνονται στα δικά μου
Κι είναι η καρδιά της
Η σκεπασμένη από κλάματα
Και πληγές
Που με καθησυχάζει
Sarah
La femme qui dort dans mon lit
N’a plus vingt ans depuis longtemps.
Les yeux cernés
Par les années,
Par les amours
Au jour le jour,
La bouche usée
Par les baisers,
Trop souvent mais
Trop mal donnés,
Le teint blafard
Malgré le fard,
Plus pâle qu’une
Tache de lune.
#
La femme qui dort dans mon lit
N’a plus vingt ans depuis longtemps.
Les seins trop lourds
De trop d’amours
Ne portent pas
Le nom d’appâts,
Le corps lassé
Trop caressé,
Trop souvent mais
Trop mal aimé.
Le dos voûté
Semble porter
Les souvenirs
Qu’elle a dû fuir.
#
La femme qui dort dans mon lit
N’a plus vingt ans depuis longtemps.
Ne riez pas.
N’y touchez pas.
Gardez vos larmes
Et vos sarcasmes.
Lorsque la nuit
Nous réunit,
Son corps, ses mains
S’offrent aux miens
Et c’est son cœur
Couvert de pleurs
Et de blessures
Qui me rassure.
Του Georges Moustaki
© Γιά την απόδοση LEDLHM
Update:
Για να το ακούσετε :
http://www.youtube.com/watch?v=JwFYSHPlMMg&NR=1
(ευγενική προσφορά από την Spring Time)
Ιουνίου 21, 2007 σε 2:20 μμ
Δεν το έχω ακούσει (φαντάζομαι ότι είναι τραγούδι)
αλλά είναι όμορφο.
“Κι είναι η καρδιά της
Η σκεπασμένη από κλάματα
Και πληγές
Που με καθησυχάζει “
Ιουνίου 21, 2007 σε 10:18 μμ
Υπέροχο, και ακόμη πιο υπέροχη η μετάφραση/απόδοση.
doctor
Ιουνίου 22, 2007 σε 9:50 πμ
Το άκουσα τυχαία στο ραδιόφωνο τον περασμένο Γενάρη,
το ακούσαμε, πιο σωστά.
Εψαξα και το βρήκα, οι στίχοι είναι του Moustaki.
Δεν κατάφερα ν’αναρτήσω το ίδιο το τραγούδι.
Κι ούτε και πλάι-πλάι πρωτότυπο και μετάφραση,
όσο κι αν προσπάθησα.
Και το αφιερώνω,
όχι χωρίς κάποια ανησυχία κι επιφύλαξη..
Ιουνίου 25, 2007 σε 4:59 μμ
Εξαιρετική η εικόνα ….την κρατώ.
Ιουνίου 28, 2007 σε 11:18 μμ
υπεροχο!!! (και στα ελληνικά του)
Ιουλίου 7, 2007 σε 1:28 πμ
ψυχές πονεμένες εγκλωβισμένες σε πονεμένα σώματα..μπορείς να το αφιερώσεις χωρίς επιφύλαξη. Ακόμα και για τους πιο τυχερούς
Ιουλίου 7, 2007 σε 3:22 μμ
> lisadel:
‘Ακόμα και για τους πιο τυχερούς’.
Δηλαδή ?
Ιουλίου 7, 2007 σε 3:59 μμ
Σε όλους σας:
Χαίρομαι που σας άρεσε, κι αναρωτιέμαι τι, άραγε, να είπε στον καθένα.
Θα το ξαναεπιχειρήσω.
Ιουλίου 8, 2007 σε 9:27 μμ
Μιλάει για την αγάπη!
Είδος προς εξαφάνιση.
Να το επιχειρείς….
Καλή βδομάδα!
Ιουλίου 10, 2007 σε 3:16 πμ
ακόμα και γι αυτούς που δεν υπήρξαν κακά αγαπημένα σώματα ή ραγισμένα χείλη από κακά δοσμένα φιλιά. ακομα και αυτοί οι πιο τυχεροί δεν αναγνωρίζουν το σώμα που φοράνε κάποιες στιγμές
Ιουλίου 10, 2007 σε 1:44 μμ
omorfo
Ιουλίου 11, 2007 σε 8:22 πμ
Κανένα σχόλιο, μόνο ηρεμία στην ψυχή μου…
Ιουλίου 12, 2007 σε 10:18 πμ
http://www.youtube.com/watch?v=JwFYSHPlMMg&NR=1
Το βρήκα να το τραγουδά ο Rene Mary!
Ιουλίου 12, 2007 σε 2:47 μμ
Πολύ σ’ευχαριστώ !!
Ιουλίου 15, 2007 σε 10:30 μμ
Κατ’ αρχήν η μετάφραση είναι καταπληκτική (σπάνιο για γαλλικά τραγούδια). Όσο για τους στίχους… υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να αγαπιέται ένα σώμα όπως ακριβώς είναι, με όσα έχει ζήσει, με όσα έχει προσφέρει; Και αυτό το αίσθημα προστασίας είναι φοβερό. “Μη γελάτε, μην την αγγίζετε”… Καταπληκτικό!
Ιουλίου 16, 2007 σε 10:34 πμ
Ενα σώμα και μια ψυχή,
υφάδι και στημόνι αξεδιάλυτα,
με όσα έχουν και όσα τους λείπουν..
Ετσι ακριβώς είναι και
σ’ευχαριστώ για τον τρόπο που
διάλεξες να το διαβάσεις
Ιουλίου 17, 2007 σε 11:38 πμ
Χαρά μου :-) Θα σε διαβάζω συχνά. Καλημέρες!
Ιουλίου 19, 2007 σε 11:26 μμ
πολύ καλό.
Ιουλίου 20, 2007 σε 6:48 πμ
Grigsgr,
Ευχαριστώ πολύ.
Ιουλίου 25, 2007 σε 4:00 μμ
είναι τόσο αληθινό, που κανείς μας δεν μπορεί να μιλήσει αληθινά μπροστά του…
γι’αυτό θες να πεις πολλά κι απλώς φέρνεις το τραγούδι…
καμιά φορά οι μεταφράσεις είναι μη σου πω και πιο καλές από τους στίχους τους…
υγ. μπήκα εξαιτίας του τίτλου της ανοιχτής θάλασσας, και πέτυχα αυτό το κείμενο, να σαι καλά να ταξιδεύεις μακριά…
Ιουλίου 25, 2007 σε 4:49 μμ
eleni,
Ετσι είναι :
“…θέλω να πω πολλά κι απλώς φέρνω το τραγούδι…”
Σ’έφερε τυχαία η σχεδία σου, καλώς ήρθες, όσο έμεινες !
Μα δεν είναι η τύχη:
η κάθε μια σκηνοθεσία της πραγματικότητας
κάπου μας οδηγεί… συγκεκριμένα !
Και,
Μεγάλη δουλειά κι ηδονική η μετάφραση.
Θα περάσω να σου ανταποδόσω την επίσκεψη
Ιουλίου 30, 2007 σε 9:25 πμ
Καλός ο Μουστακί, αλλά ποιός τον αντεχει τον στίχο, όταν ξέρει ότι πλησιάζει η ώρα που θα ισχύσει και γι αυτόν;
ριτσα μασουρα
Ιουλίου 30, 2007 σε 10:09 πμ
Καλώς την !
Γι’αυτόν ή γι’αυτήν ?
Ιανουαρίου 27, 2009 σε 9:00 πμ
[...] Πρωτοδημοσιεύτηκε και σχολιάστηκε εδώ [...]
Αυγούστου 1, 2009 σε 2:02 μμ
Να σε προσέχεις …άκι :)
Αυγούστου 1, 2009 σε 4:38 μμ
roulakaramitrou,
πολύ ευχαρίστως !
μήπως ξέρεις να μου πεις και πώς γίνεται ;
Καλό μήνα, καλωσόρισες !!